Spinvis – Dagen van Gras, Dagen van Stro

In mijn omgeving ben ik een van de weinigen die van de muziek van Spinvis houd. Niet iedereen houdt van het experiment. Ik ook niet altijd. Lotus Elise is goed bedacht, maar om nou te zeggen dat ik het 11 minuten durende verhaal over een zwembad als liedje erg mooi vind… Nee, op de nieuwe CD van Spinvis staan heus niet alleen maar mooie nummers.

Het titelnummer van het tweede studioalbum van Spinvis begint als een slecht Kane-nummer, wat steeds harder gaat. Gelukkig wordt hier het gitaarritme niet harder, maar blijft het ingetogen, het hele nummer door. En dat is maar goed ook, want net daarvoor hadden we al zo’n steeds harder wordend gitaarritme, de single Het Voordeel Van Video, en twee keer hetzelfde achter elkaar is natuurlijk ook niet heel bijzonder. Hiermee komen we overigens tot de kern van de tweede CD. Ik noemde net gitaarritme: opvallend is vooral de verhouding band/samples. Spinvis is in een band geworden, die gebruikmaakt van samples om het geheel compleet te maken, terwijl het vorige album juist vooral bestond uit die knip-en-plakpop bestond. Dit had zeker charme, maar het maakte de CD misschien minder toegankelijk voor de oppervlakkige radioluisteraar. Dat die CD toch een verkoopsucces werd, heeft Spinvis vooral te danken aan zijn bijzondere teksten, die tijdloos en melancholisch zijn en vaak een humoristische ondertoon bevatten, en “de” single, Smallfilm.

Dat op deze tweede LP meer een echte “band” te horen is, betekent niet dat Spinvis nu het experiment schuwt. Op het eerste gehoor klinken de liedjes nog steeds vreemd, vaak briljant, op een wat dubieuze manier. Nummers als Kom in de Cockpit en Flamingo klinken op het eerste gehoor als vage herrie, maar nadat je de tijd hebt genomen ze op je in te laten werken zitten ze toch in je hoofd en heeft Spinvis je in zijn hoofd. Highlights zijn nummers als De Zevende Nacht, opener Ik wil alleen maar zwemmen en het eerder genoemde Kom in de Cockpit. Maar de rest van de CD is ook mooi. Alleen Lotus Elise vind ik zelf iets minder. Maar zelfs dat nummer ga je beter vinden naar mate je het vaker luistert. Echt. Maar ik ben wel een van de weinigen in mijn omgeving die daar de tijd voor neemt.

Je kon het zo goed / beter dan ik / je kan het nog steeds / net zoals toen / in het begin / je weet hoe het is / soms is het zo / je weet hoe ze zijn / dagen van gras / dagen van stro / dans uit de maat / zo goed als je kan / zo goed als het gaat / als niemand het ziet / en doe als het moet / alles opnieuw

Spinvis: Dagen van Gras, Dagen van Stro (Excelsior Recordings 2005).

Surpriseavond

Op de een of andere manier weten wij onze surpriseavond altijd net zó te plannen dat het allang Sinterklaas geweest is. Vorig jaar was het volgens mij 19 december, dit jaar was het nóg 10 dagen later. Iedereen (Pimfandischasjojansanleensuus) had zich uitgesloofd in meerdere of mindere mate voor een surprise en het bleek erg gezellig te zijn. Ook de afterparty (Set!, toepen, pokeren en foute muziek) was erg geslaagd. Het enige jammere was dat ik op vrijdagmiddag moest werken (samen met Mischa, wel weer een pluspunt), waardoor we niet de hele dag relaxed rustig aan konden doen en nadat we na vieren gingen slapen al om 11 uur aan het ontbijt gingen zitten (bijna dan…). Misschien moet ik wel gewoon niet klagen, want het gebeurde allemaal in een relaxed tempo… In hoeverre dit alle lezers (mijzelf) boeit, is een vraag die ik liever niet beantwoord…

Misschien dat door de surprise die Erwan voor mij maakte, ik bedoel Oppergod Jordi, er nu wat meer bezoekers komen… Die kunnen dan in ieder geval HIER KLIKKEN om de audio report met Pimfandischasjoleensuus te luisteren… Ik groet u.

Top 20 – 26 december

Dat ik eigenlijk maar 21 liedjes heb geluisterd deze week, zien we even door de vingers ;) . En ook maar dat ie vanwege de kerst iets te laat is….

01 (00) Turin Brakes – No Scrubs (TLC Cover)
02 (00) Turin Brakes – Underdog (Save Me)
03 (00) Turin Brakes – Feeling Oblivion
04 (00) Thirteen Senses – Do No Wrong
05 (00) Turin Brakes – Self Help (Live)
06 (00) Jamiroquai – Feels Just Like It Should
07 (00) The Magic Numbers – Love Is a Game
08 (00) Phil Collins – Thru These Walls
09 (00) Nick Drake – Don’t Think Twice, It’s Alright
10 (00) Stereophonics – Maybe Tomorrow
11 (01) Fionn Regan – Abacus
12 (00) Midfield General – Reach Out
13 (00) John Mayer – Clarity
14 (00) Jack Johnson – Good People
15 (00) Aqualung – 7 Keys
16 (00) World Party – Put The Message In The Box
17 (00) Spinvis – Herfst En Nieuwegein
18 (00) Kings of Convenience – Little Kids (Ladytron remix)
19 (00) The Thrills – Faded Beauty Queens
20 (00) Coldplay – A Message

Het verwisselen van snaren

Het verwisselen van snaren is eigenlijk iets heel diepzinnigs. Het lijkt iets heel gewoons, iets wat je 1x per half jaar ongeveer moet doen, maar neen… Als je er over na gaat denken, concludeer je al snel dat het zoveel meer is. Als je er over nadenkt, is het een best mooie metafoor. Want wat ben je nu eigenlijk aan het doen? Je haalt de oude snaren, die niet meer heel mooi klinken, van het instrument af, en verwisselt deze met nieuwe, verse snaren, waardoor je het instrument eigenlijk weer opwaardeert, weer maakt zoals het was, terugbrengt in de goede staat waarin het verkeerde voordat je het kocht. Natuurlijk gaan instrument en snaar niet meteen goed met elkaar overweg, zo moeten op elkaar afgestemd worden. De gitaar moet de snaren op een dusdanige manier uitrekken, zodat ze mooi gaan klinken. Uiteindelijk, ja, uiteindelijk, misschien al na enkele dagen draaien en spannen, zullen gitaar en snaar op elkaar afgestemd zijn, en kun je weer de mooiste melodieën uit de gitaar toveren.

Eigenlijk komt het er dus op neer dat het een kutwerk is. En dat je te lang moet wachten voordat je weer fatsoenlijk erop kunt spelen……

Kersttoespraak

Landgenoten,

In deze donkere dagen, hebben wij behoefte aan een helpende hand, iemand die ons steunt in goede, en minder goede tijden. Niet altijd realiseren wij ons, hoe belangrijk zulke mensen voor ons zijn. Kerstmis een feest van dankbaarheid, waarin wij onze steun en toeverlaat kunnen danken voor alles wat hij of zij voor ons heeft gedaan en voor het begrip wat deze persoon voor onze situatie heeft opgebracht. Begrip is iets, wat de huidige samenleving ontbeert. Helaas te weinig, uiten wij in het leven van alledag het begrip voor een ander. Het niet uiten van begrip leidt tot onbegrip bij een ander. En onbegrip leidt uiteindelijk tot haat. Slechts bij een ramp staan wij met zijn allen klaar, dan wel, dan hebben we begrip en het geld om de minderbedeelden te helpen. Dat kleine beetje begrip dat men op zulke momenten opbrengt, dát zou in het dagelijks leven niet misstaan.
Ik wens u allen, een gezegend kerstfeest.

Stefan

Harry Potter and the Goblet of Fire

Gisteren ben ik met Pimfandi naar de vierde Harry Potter-film in de reeks geweest. Dit was de eerste keer dat ik een Harry Potter-film in de bioscoop zag, en ik wil er meteen op wijzen dat dit verreweg de beste is. Het is niet echt meer een kinderfilm, maar voor jongeren in het algemeen is ie goed geschikt. Het acteerwerk is veel beter dan voorheen en op de een of andere manier was het dit keer minder erg dat niet alles uit het boek verwerkt werd in de film. Natuurlijk waren er een paar kleine dingetjes minder dan in het boek en vond ik Voldemort meer een aliën dan een evil tovenaar (ik hoop dat dat veranderd in de volgende delen, dat hij een wat aardser en realistischer uiterlijk krijgt), maar over het algemeen was het een bevredigende ervaring. Mocht je twijfelen na het zien van de voorgaande films, deze raad ik je aan.

Luister ook de report (excuses voor de voorbijrijdende auto’s).

SOP

SOP betekent “Schrijvers Op Podium”. Vanavond in het Cultuurcafé. De centrale vraag was of schrijvers / boeken te pimpen zijn en of dat moet, dat soort zaken. Te gast waren Cindy Hoetmer (“Het Beest in Daisy”) en Walter van den Bergh (“De Hondenkoning”), beide debutanten in het afgelopen jaar. Het interview over het pimpen was niet heel erg boeiend, de interviewer kwam wat drammerig op mij over en haalde soms net de verkeerde dingen naar voren uit een antwoord en ging daarop verder. Jammer. Wel was het leuk de schrijvers, ieder op de eigen manier, over de boeken te horen vertellen, en hoe het is als beginnend schrijver.

Ik denk dat ik het boek van Van Den Bergh leuker zou vinden dan Cindy Hoetmer, en dat eerste boek staat dan ook als eerste op mijn leeslijst, zodra ik weer vrije tijd heb. Mocht je WEL van “Chicklit” houden (maar dat is het niet per sé natuurlijk, het is maar een label…) dan moet je voor Hoetmers roman gaan. En als je niet van lezen houdt, bederf dan je geest maar met another night of television, of internet ofzo.

Ik groet u.