Liedje van de dag: Fionn Regan – Black Water Child

Black Water Child werd voor het eerst uitgebracht op de single Little Miss Drunk uit 2002, maar nu dan eindelijk Fionn Regan’s echte debuutalbum er aankomt, is er een nieuwe versie van. Deze versie is van een hogere kwaliteit, met licht veranderde arrangementen en swingt op folkse wijze den pan uit, om het zo maar te zeggen.


Dit is dan de voorkant van het album waar de nieuwe versie op staat: The End Of History. Volgende maand komt ie uit en er staan een hoop juweeltjes op, sommige al eerder uitgebracht in andere versies (zoals Abacus, Hunter’s Map en Noah (ghost in a sheet)), maar vooral nieuwe nummers.

Download: Black Water Child – Fionn Regan

Afhankelijkheid van beschaving

Ik heb geen zin in internet. Ik heb geen zin in computers. Ik heb geen zin in TV. Het was best goed op Corsica. Terugkomend leef je op het leven zoals het was, en niet zoals het is. Zoals altijd. Dat er in 10 dagen veel kan veranderen blijkt uit het feit dat oma er niet meer is. Hoe raar word je vakantie als je op de 3de dag te horen krijgt dat je oma is overleden? Heel raar. Het duurde even, maar ik heb er het beste van gemaakt. Het is toch een leuke vakantie geworden. Thuiskomend zet ik de computer aan, ik lees ongeinteresseerd mijn mail, realiserend dat de tijd hier niet heeft stilgestaan, maar ook realiserend hoe afhankelijk we van de techniek zijn. Op Corsica was het leven “back to basic”, het kan natuurlijk nog net iets basic-er dan wij het deden (gehuurde bungalowtent met koelkast en kookset), maar dit was een stap in de richting. De rest van het jaar: afhankelijk van wat andere mensen maken. Op TV en computer. Alles wat je ziet is gemaakt door iemand anders. Bedenk dat. Iedere pixel op je scherm is niet authentiek, maar gemaakt, geproduceerd, vervaardigd. Stap op de ruwe rotsen op Corsica, realiseer je dat wellicht ook hier mensen hun sporen hebben nagelaten, maar de rotsen bestaan niet uit pixels. Je kunt ze voelen, je bent er echt. Er zijn echte mensen, geen gemaakte mensen, maar echte. Er is geen mooie foto van het uitzicht, neen, er is het uitzicht. De schatten die Corsica qua uitzicht herbergt, worden pas echt zichtbaar als je weer over de Nederlandse snelweg rijdt. Nergens zie je bergtoppen, zee of eucalyptusbomen. Qua weer ontloopt het elkaar dan momenteel niet zo veel. Het is anders, misschien wel armoedig. En dat terwijl ik mezelf gelukkig mag prijzen: als ik uit mijn raam kijk, zie ik het Reichswald in de verte, met heuvels. Misschien niet zo indrukwekkend als de berg met het spookdorpje Occi, en misschien ben ik er teveel aan gewend geraakt, het is op zijn minst fascinerend te noemen dat ik per dag meer tijd achter mijn computer doorbreng dan optimaal te profiteren van mijn echte omgeving. Afhankelijkheid van beschaving, zullen we het maar noemen. En dat terwijl het op Corsica zoveel leuker was.

(meer over Corsica later)

Vakantie

Wanneer ik op vakantie ga, staat dat altijd garant voor een leuke tijd. Vaak de leukste dagen van het jaar. De vakantie naar Lido Di Jesolo in Italië behoort tot de absolute hoogtepunten van 2005. Toch kijk ik altijd met gemengde gevoelens naar de vakantie: Wordt het wel net zo leuk als vorig jaar? Wat als er iets gebeurd? Wat als er iets misgaat? Wat als… als… als…? Kortom, gezonde spanning.

Morgen is het zover. Naar Corsica dit maal. Een bijzondere locatie, wellicht niet de doorsnee jongerenbestemming. De onzekerheid, hoe gaat het ditmaal lopen. Coole mensen? Niet-coole mensen? Kutcamping? Te heet? Teveel regen? Alles kan. Maar het komt vast goed dankzij Pimfandisjo (scha zal er helaas niet bij zijn)!

Over een dag of 10 vind je hier een uitgebreid verslag.

Ik groet u.

*snif*
We hebben gelachen.

Beste Stefan (2)

bestestefan.gif

Beste Stefan

Kort geleden ben ik geslaagd voor mijn eindexamen VWO. Iedereen die ik ken was heel trots op me, en mijn tas hangt nog steeds buiten te bungelen aan de vlag. Ik vind het wel fijn dat ze zo trots op me zijn, maar ik schaam me wel een beetje. Ik heb namelijk examen gedaan in het profiel Natuur & Techniek.

Je snapt dus wel waarom ik me schaam; al mijn vrienden en vriendinnen hebben Cultuur & Maatschappij gedaan en hebben leuke, sociale levens en gaan nu alfadingen studeren. En daar zit ik dan bij als zielige bèta. Mijn ouders verwachten nu dat ik Natuurkunde ga studeren, omdat ik daar een 9 voor heb op mijn eindlijst, maar eigenlijk wil ik veel liever Nederlands studeren.

Ik word er helemaal wanhopig van, Stefan! Ik wil zó graag zoals jij zijn en me verdiepen in Syntaxis enzo. Ik kan me echt niets leukers voorstellen. Maar mijn ouders worden vast boos als ik ze dit vertel, want ze zeggen dat er met technische studies veel meer te bereiken valt. Ik wil geen bèta meer zijn, kun je me alsjeblieft helpen?

Groetjes,
Een wanhopige NT’er

Het antwoord van Stefan:

Beste Een wanhopige NT’er,

Ik ben blij dat je het licht hebt gezien. Het is inderdaad aan de late kant, maar beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. De Amerikaan Howard Becker heeft de etiketteringstheorie, waarvan jij het slachtoffer lijkt te zijn geworden, ontwikkeld. Mensen denken dat jij een NT’er bent, dus dan ga je je er ook na gedragen. Je krijgt een etiket opgeplakt, en spontaan klopt het met wat jij bent. Dat is niet natuurlijk. Je vraagt je wellicht af of het nu te laat is, en of je nu echt natuurkunde moet gaan studeren. Mijn antwoord is “nee”. Waarschijnlijk heb je je al aangemeld voor de opleiding Natuurkunde bij je universiteit. Je kunt je echter gewoon weer afmelden. Voor de opleiding Nederlands is namelijk geen loting nodig. Daarom kun je je tot 25 september aanmelden. Als jij de stap wilt wagen naar de nobele kunst en perfectie van de opleiding Nederlands, dan kan dat nog steeds dus.

Dan is er nog het probleem van je omgeving. Je sociale vrienden gaan dus alfa-studies volgen. Reken er maar op dat als je echt Nederlands wil gaan doen, dat ze je dan met open armen zullen ontvangen aan de alfazijde. Hou er wel rekening mee dat je niet zomaar meteen “sociaal” bent als je een alfastudie gaat doen. Je zult je moeten openstellen en actief moeten deelnemen aan het spel dat sociaal zijn heet, en dat is dus niet van achter de computer. Als je diep in je hart een ware alfa bent, dan zal deze vanzelf tot bloei komen en ga je een glansrijke tijd tegemoet.

Je ouders zijn wellicht moeilijker te overtuigen. Als je werkelijk zo goed bent in Natuurkunde, is er de optie om 2 studies tegelijk te doen, al kost dit wel extra collegegeld. Ook moet je dan heel goed zijn in Nederlands. Je ouders zijn typische beta’s, als ze denken dat met technische studies meer te bereiken valt. Als de taal niet zo goed ontwikkeld zou zijn als deze nu is, zouden ze überhaupt niet met elkaar kunnen praten over techniek. Het is dus je reinste onzin dat je met Nederlands nergens kunt komen. Neem nu bijvoorbeeld de Nieuwe Bijbelvertaling. Ook Neerlandici hebben hieraan meegewerkt. Vele bekende dichters, cabaretiers, schrijvers, taaladviseurs en journalisten hebben de prachtige opleiding Nederlands gedaan. Nederlands vormt een prachtige basis om de maatschappij mee te veroveren. De hele maatschappij, en niet alleen het bekrompen betamaatschappijtje dat in een laboratorium proefjes met konijnen zit te doen.

Ik zeg altijd “Geasfalteerde wegen komen niet bij schatten uit”. Soms moet je dingen doen, die niemand van je verwacht. Je ouders zullen schrikken, wakker schrikken wel te verstaan. Zij zullen inzien dat datgene wat jij wilt, misschien wel heel erg goed voor je is. Als je nu een tandje extra moeite doet en de stap neemt, zal je uiteindelijk zoveel beter uit zijn.

Mail jouw probleem naar stefan@ditisstefan.nl, de leukste problemen worden door Stefan beloond!

Fuk de automatisering

Geachte aanwezigen,

Afgelopen dinsdag werd ik gebeld. Op mijn mobiel. Ik neem op “Met Stefan”. Vervolgens begon een bandje te ratelen, al waarna de boodschap van uitzendbureau Adecco kwam dat ze een baan voor me hadden in de professionele reiniging en dat ik zo snel mogelijk moest terugbellen. Ik kon meerijden met iemand anders blablablabla. Al met al kreeg ik niet het idee dat het vrij persoonlijk was allemaal.
Gezien het feit dat ik niet op zoek ben naar vakantiewerk momenteel, belde ik niet terug. De inschrijving dateert nog van vorig jaar en normaal gezien bellen ze altijd zo in april of ik nog op zoek ben naar vakantiewerk. Dat hadden ze niet gedaan, dus ik vermoedde dat ik al op non-actief stond, wat wat mij betreft prima was.
Zojuist kreeg ik echter een SMS’je. Het SMS’je luidde als volgt:

Afz: SMS_INFO
ADDECO
Eventueel een geschikte baan voor u, bel ons zo spoedig mogelijk terug. *naam van medewerker, telefoonnummer*

Begrijp mij niet verkeerd, ik heb er totaal geen problemen mee dat Addeco mij een baantje wil bezorgen. Totaal niet, maar hier is naar mijn mening de automatisering te ver doorgevoerd. Noem mij ouderwets, maar wat mij betreft is de klantvriendelijkheid hier ver te zoeken. Ik ben niet geïnteresseerd in een baan in de professionele reiniging en al helemaal niet als die door een bandje wordt aangeboden. Het uitzendbureau (Randstad) waarvoor ik WEL werk, belt mij PERSOONLIJK als er iets is. Dan spreek ik met de intercedente (van Randstad), die mij vraagt hoe het gaat en de tijd voor mij heeft. Dat is toch heel iets anders als een massa-telefoonbombardement dat 2000 ingeschrevenen krijgen en dan moeten wij zeker massaal gaan terugbellen. Dat is goedkoper en makkelijker. Voor hun dan. Wij – de uitzendkrachten – moeten tegen lokaal tarief een eeuw in de wacht gaan staan. Dat vertik ik.

Fuk op met je bandje en je automatische SMS’jes. Als je me iets wil vertellen dan hoor ik dat graag door middel van een telefoongesprek – geen monoloog dus. Als je dan zonodig iets automatisch wil doen, stuur dan een mailtje… daar heb je geen limiet van anderhalve minuut of 180 tekens.

Denk maar niet dat ik terug ga bellen. Ik heb wel wat beters te doen.

Hoe ik mijn dagen vul

Ik had eigenlijk een – vind ik zelf – mooie log geschreven, maar die is in het niets verdwenen, die hou je te goed. Daarom nu een exclusieve sneak peak in mijn leven dankzij “Hoe ik mijn dagen vul”.

TV
Het aanbod op TV is redelijk om te huilen. Af en toe is er een middelmatige film op TV, maar verder valt het tegen. Op TV kijk ik heden ten dage:

Trailer Park Boys

Gelegen in een arbeidersbuurt in de buitenwijken van Halifax, Canada ligt het Sunnyvale Trailer Park. Sommigen kleineren het als ‘het toevluchtsoord van de verschoppelingen’. Maar voor Ricky en Julian is het hun thuis, waar ze zich thuisvoelen en hun leven leiden. Dit is een van de juweeltjes van MTV. Julian (links op foto) en Ricky (midden op de foto) vervullen de hoofdrollen. In het begin van de serie komen ze uit de gevangenis en worden ze gevolgd door een cameraploeg. Julian is vastberaden om zijn leven te beteren, maar op de een of andere manier kunnen hij en Ricky niet uit de problemen blijven. Samen bedenken ze een plan om samen op hun 35ste rijk te zijn en met pensioen te kunnen. “Freedom 35″ als het plan heet, houdt in dat ze nu enorm veel wiet kweken, dat verkopen aan de gevangenissen en zo rijk worden. Helaas gaat niet alles volgens plan. Zo is er de ex-politieagent Lahey, die toezichthouder van het park is, en zijn assistent Randy (steevast zonder T-shirt). Al met al zit het Ricky en Julian niet mee. Gelukkig is er trouwe vriend Bubbles (rechts op de foto), die er misschien niet snugger uitziet, maar dat zeker wel is. Trailerpark Boys komt iedere donderdag om iets voor half 10 en wordt op zaterdag- en maandagavond herhaald. In de komende aflevering wordt Julian verliefd op de dochter van een rondreizende bijbelverkoper. Als vervolgens Ricky ontdekt dat al hun wiet is verneukt, zijn de poppen aan het dansen. Kijken dus.
Veel previews en meer hier

Doctor Who

Momenteel bezig op Nederland 3. Het briljante aan deze serie is dat ie aan de ene kant heel duur is (veel special effects enzo), maar dat het er toch heel grappig uitziet. In deze science-fictionserie van de BBC reist Doctor Who (momenteel gespeeld door de briljante Christopher Ecclestone, maar in Engeland zijn ze een seizoen verder en daar wordt ie nu gespeeld door David Tennant) door de tijd, samen met Rose om problemen op te lossen, waarbij ze zelf ook steeds in de penarie komen. Rose (gespeeld door Billie Piper) is een Engels meisje van een jaar of 19, die het wel spannend vindt om door de tijd te reizen, maar wel een enorm talent heeft voor afdwalen. Het klinkt misschien stom, maar het is best humor. Christopher Ecclestone is sowieso een briljante acteur die hier een totaal ander soort rol speelt als hij normaal doet. “Fantastic” om het zo maar te zeggen. In de komende aflevering gaan ze af op een noodoproep in 2012, ze komen dan in een museum terecht van een excentrieke zakenman die alles spaart wat met aliens te maken heeft. Hij heeft ook een levende alien – die de noodoproep uitzendt, maar die toch niet heel aardig blijkt te zijn. Uiteindelijk blijken de avonturen waarin ze terecht komen een groter verband met elkaar te hebben (maar daarvoor moet je dus vanaf nu maar iederen zaterdag om 19:00 uur op Nederland 3 kijken.

Muziek
Voor muziek verwijs ik naar mijn muzieklogs.

T-shirts
Ondertussen ontwerp ik T-shirts voor de vakantie, ze moeten heel gaaf worden, maar we zitten een beetje in tijdnood… Later een foto, wellicht, of meerdere, als ze voor de vakantie af zijn…

Radio
Radio zuigt tegenwoordig. Er is volgens mij geen enkele goede Nederlandse zender. Alleen Kink FM lijkt nog te kunnen. Waarom? Waarom?

Eigenlijk is dit een vrij zinloze log, maar ja, die andere log was ook best lang en ik had geen zin om die nu helemaal opnieuw te gaan schrijven. Wie weet, morgen…wink.gif

Ray LaMontagne – “Can I Stay”

Niet zo vaak wijd ik een logje aan één bepaald liedje. Misschien ook wel, maar dat maakt niet zoveel uit. Ray LaMontagne heeft genoeg aan zichzelf. Het ergste wat je hem kunt aandoen is een obsessieve fan worden en bijvoorbeeld een foto van hem maken. Dan kan hij zelfs agressief worden. Ray heeft geen gelukkige jeugd achter de rug en heeft nu ook nog eens de pecht dat het enige wat hij kan – muziek maken – hem in de publieke belangstelling zet. Als hij zich niet goed voelt, moeten de lichten uit tijdens zijn shows, zodat hij het publiek niet kan zien, en het publiek hem niet. Als het aan Ray LaMontagne lag, zat hij thuis met zijn vrouw en kinderen op de bank en ging hij iedere dag naar het bos. Maar muziek zit in zijn bloed. En dus moet hij touren. Want van zijn wonderschone debuut Trouble van 2 of 3 jaar terug zijn inmiddels 400 000 exemplaren verkocht, tegen alle verwachtingen in.

Ach, Ray… Je raakte me met je eerste album, en nu is je tweede er bijna… In augustus komt hij uit “‘Till The Sun Turns Black” gaat ie heten. De eerste single gaat “Can I Stay” heten en is nu op zijn Space te beluisteren, tesamen met liedjes van zijn eerste album. Natuurlijk wordt het nooit een hit. Maar het is een wonderschoon liedje. Wonderschoon.

Luister hier naar “Can I Stay” op Myspace.
Lees hier een interview met The Independent over hoe pijnlijk verlegen Ray LaMontagne is, en hoe kut zijn leven was.