Als het allemaal een beetje meezit,

kunnen jullie allemaal (allemaal!) deze week nog luisteren naar de tweede Sessions EP (Sessions #2). Deze week wordt ie opgenomen en gereleased, de tracklist is (waarschijnlijk) als volgt:

01 A Song For Christmas (of: State I’m in)
02 Forseeing Me
03 True Bits In Your Lies (of: A Rushed Day)
04 Joyless
05 If You Ever Go Away

Voor degenen die niet bekend zijn met het fenomeen Sessions. Iedere zoveel tijd speel ik wat door mij geschreven nummers in mijn kamer in één take, achter elkaar door, zonder fouten te verbeteren enzo, gewoon spelen. En dat neem ik dan op. Met mijn MP3-speler, ik heb immers geen geld voor dure apparatuur. 30 april kwam de eerste uit, nu dus de tweede. Hij is gewoon gratis van deze site te downloaden en te beluisteren. En dan is het bedoeling dat je lovende feedback geeft en het al je vrienden vertelt, zodat die dat op hun beurt kunnen doen.
Dus, dan weet je dat vast.
30 November.

Alles, geshuffled

Ik heb mijn MP3-speler gefixt, samen met mijn vader, ik geef het toe, maar toch…

Hiertoe kan ik nu gewoon weer luisteren zonder dat ie om de haverklap uitvalt als ik een liedje skip. Ironisch is dat ik dan ook nu wederom mijn MP3-collectie ben gaan luisteren zonder te skippen. ALLES. Dus ook The Backstreet Boys die ik allang had moeten verwijderen en hele slechte nineties. Wel geshuffeld, anders krijg je 400 Turin Brakes liedjes achter elkaar (nee, ik overdrijf niet). Toen net Total Touch langskwam, bedacht ik dat het briljant was om eens hele goede en slechte nummers uit de playlist te nemen en die te bespreken. Het klinkt heel saai, dat is het vast ook, maar wen er maar aan. :) Een combinatie van leven en muziek, die toch echt onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden…

Deze keer:
(15/2737) Total Touch – I’ll Say Goodbye
Jaja, Total Touch! Deze hit komt van Hitzone 3. Dit is de enige Hitzone CD die ik heb. Waarom ik deze heb? Toen deze CD uitkwam, gingen we vlak daarna met groep 8 van de basisschool op kamp in Maashees. Een klasgenootje had toen Hitzone 3 bij zich en die hebben we toen zo vaak gedraaid aldaar, dat ik hem toen we terugwaren ook moest kopen. Op Hitzone 3 staat niet alleen Trijntje Oosterhuis, maar ook bekendere en minder bekendere hits als Casanova (van Ultimate Kaos), Afscheid (Volumia), Horny (vraag me niet van wie, die heb ik maar niet op MP3 geript, al is de versie met de Dandy Warhols best oké) en natuurlijk 5ive met You’ve Got The Feeling. Op datzelfde kamp maakten we een van de meegegane docenten ook nog een keer heel vroeg wakker met de Boerenmeiden van ‘t platteland (volgens mij een parodie op de Spice Girls). Helaas staat deze dan weer niet op Hitzone 3, noch op mijn MP3-speler. Als iemand over dit nummer beschikt, gelieve het mij toe te zenden. Dank!
Deze hit is trouwens op mijn iRiver terecht gekomen omdat ik wat meer bekendere muziek erop wilde zetten toen we op vakantie gingen, voor de mensen met een minder verfijnde muzieksmaak. Het bleek niet afdoende…

Gent revisited

Dat we “Onderzoek naar het schoolvak Nederlands” moeten doen op vrijdagmiddag is 1 ding, maar dat we dan ook nog naar een of andere conferentie in België moeten, is iets heel anders. Op donderdagavond was het eerste door mij medegeorganiseerde A-feest, dus de timing van deze tweedaagse excursie op eigen vervoer en kosten (die later gedeclareerd kunnen worden), kwam niet helemaal lekker, maar het is weer eens wat anders dan “gewoon” college. Bovendien was het al zo’n half jaar geleden dat ik voor het laatst in Gent was.

Enfin, op vrijdagochtend, half 11 (we vonden dat we de opening wel konden skippen) vertrokken wij, Aukje, Marleen, Ellen, de TomTom en ik, richting zuiderburen en ondanks of toch dankzij de TomTom reden we maar 1 keer fout, en dat was in Gent zelf. De reis verliep verder voorspoedig, al was niet iedereen overtuigd van de kwaliteit van mijn muziek.

Het hotel (1 ster) was aardig (vast beter dan het al volgeboekte jeugdhostel). De muggenlijken plakten tegen het plafond en de badkamer was vooral erg warm. Veel tijd hadden we echter niet, want we moesten richting de conferentie, waar we ruimschoots te laat aankwamen (het was 1,8 km lopen, volgens TomTom). Daarom gingen we maar iets te eten gappen. De niet zo assertieve Belg in de kantine van het sportcentrum, verzuimde ons duidelijk te maken dat de keuken al een uur eerder was gesloten en dat ie alleen was. Zodoende moesten we ons haasten om met tosti op tijd terug te zijn op de faculteit van pedagogische wetenschappen. Gelukkig vonden Aukje en ik een shortcut (Ellen en Marleen waren vast ernaartoe gegaan om plaatsen vrij te houden) en waren we op tijd terug.

De eerste workshop die we bijwoonden ging over drama in de les Nederlands. Heel boeiend, maar het “seen-it-all-before”-gehalte was erg hoog. Maar een aardige binnenkomer. De ronde daarna ging over creatief schrijven en leesvaardigheid, en in hoeverre die twee een wetenschappelijk aantoonbaar verband met elkaar hadden (dat was er in zekere zin wel).

Toen was de eerste dag om en spoedden wij ons terug naar hotel om een definitieve maaltijd te nuttigen. Het weekmenu smaakte aardig, maar ons verzoek om nog iets te drinken werd ingewilligd in eerste instantie, maar even later kwam de ober niet terug met iets om de bestelling op te schrijven, maar een rekening, als stille maar niet subtiele hint dat we wellicht te luidruchtig / flitsend (camera’s, you know) waren om nog langer in dat café te blijven. Dat, of hij had me verkeerd verstaan…

Gelukkig was er aan het plein waar ons hotel zat nog een ander leuk café waar we het nog laat maakten (11 uur – sohe!). Daarna terug naar het hotel voor een afterparty met paprikasmaak ribbelchips.

We besloten de eerste ronde over te slaan op zaterdag, zodat we rustig konden ontbijten en wakker worden op zaterdag. Dit beviel uitermate goed en het ontbijt was het beste onderdeel van het hele hotel. Ruime keus en goed binnen te houden, om het zo maar te zeggen. Dat was maar goed ook, want het zou tot half 7 (des avonds) duren, voor ik weer iets fatsoenlijks binnen zou krijgen.

De eerste (voor ons dan) ronde op zaterdag ging over hoogbegaafde leerlingen en hoe daarmee om te gaan. Best aardig, vond ik zelf, erg veel herkenning ook, eindelijk iemand die begreep hoe ik me al die tijd voelde. :P

De tweede ronde (na de koffiepauze, waarin ik nog een taalunieversumtas won) ging over hoe we ALLE leerlingen weer aan het lezen kregen. Ik kreeg zelf het idee dat de man die de presentatie gaf vooral zijn eigen CD-rom probeerde te slijten… Maar ondanks zijn redelijk utopische beeld om voor iedere leerling een perfect boek te vinden, was het nog best goed aan te horen en verkocht ie echt geen onzin.
Na wat groepsfoto’s te hebben gemaakt, stapten wij weer in de Daewoo Matiz richting Druten via Eindhoven (waar Ellen ons verliet). Dit keer trouwens onder begeleiding van Radio Kontakt, jazz, StuBru, Radio Donna en Qmusic (denk ik). In Druten stapten wij over in een Citroën C3 naar Nijmegen. Het was geen extreem schokkende conferentie, maar we hebben in ieder geval gelachen. :)

I Am Kloot laten de sterren zien

Ik vond die titel wel mooi gevonden… Melkweg: sterren. “Stars from your favourite sky” = sterren. “Even the stars” = sterren. Haha. Mooi he?

I Am Kloot stond gisteravond dus in de Melkweg, samen met de McLeod broertjes uit Schotland. In het voorprogramma stond Jon Auer, die heel goed te lang kon lullen en minder goed zijn liedjes vervolgens de lange introductie waard maken. Hij was niet extreem slecht ofzo, het was best aardig, vooral toen een jongen uit het publiek mee ging drummen, dat was wel lachen. Maar na 40 minuten had ik er wel genoeg van :) .

Dus. I Am Kloot had de “guts” om meteen af te trappen met een nieuw nummer “Suddenly Strange”, en ik kan me er niet heel veel van herinneren behalve dat het filthy en Klootish was. Sterker nog, van de eerste 5 liedjes waren er 3 nieuw ofzo, en You’ve Got To Go klonk geweldig hitpotentieel, voor een Klootliedje dan…

Ik heb niet zoveel te zeggen, behalve dat het zonde was dat er geen hoorn was in de Melkweg, anders had Sjoerd The Same Deep Water weer mee kunnen spelen, dat Andy toch een beetje moet oefenen alvorens Avenue Of Hope te gaan spelen en dat de McLeod brothers verder ECHT niet nodig waren op de meeste nummers (uitzonderingen daargelaten: Gods and Monsters bijvoorbeeld). Met 3′en klinkt het over het algemeen net zo krachtig als met zijn 5′en, zoniet krachtiger. Ik kijk hoe dan ook uit naar het nieuwe album, wat geweldig lijkt te gaan worden (ik vond slechts 1 liedje minder bijzonder tot nu toe).
Anyway, al met al was het geweldig, groeten vanaf hier naar:

Carice van Houten: je was te snel weg voordat ik mijn openingszin (“Leuke blouse”) in uitvoering kon brengen. Maar ons oogcontact was heel bijzonder.
Tessa: nice to see you again – but a bit short…
Sjoerd en Mischa: 3,2,1, FAN!
Renée: leuk dat je mee was, t was gezellig, wel zonde van t college de ochtend erna ;) .
Mirjam: leuk je te leren kennen, hopelijk tot nog een keer!

Mijn buren hebben draadloos internet,

en ik heb een draadloos internetontvanger. Afgelopen woensdag kon ik het wachten op officieel eigen draadloos internet niet meer aan en kocht ik zo’n mooi apparaatje, waarmee je je eigen netwerk kan zien en zo dus internet hebt. Je kunt echter ook het netwerk van de buren vinden, of van de buren van de buren, afhankelijk van hoe sterk je apparaatje is en hoe slecht beveiligd hun netwerk. Enfin, er zijn blijkbaar nog steeds piepeltjes die het niet erg vinden dat de rest van de buurt van hun netwerk gebruik maakt. Het werkt niet altijd even vlekkeloos en even snel, maar voor die prijs (gratis) mag ik niet klagen.

Het heeft zo zijn gevolgen, draadloos internet. Het plan Freedom 35 (vrij naar Trailerpark Boys), rijk zijn op je 35ste en niet meer hoeven te werken enzo, kan worden bijgesteld naar Freedom 25. Ik voorspel een glansrijke internetcarrière. Enkele van mijn wilde plannen:

- Big Stefan: 24 uur / 7 dagen per week webcams in Stefans kamer. Ik ben er natuurlijk niet altijd, maar het is natuurlijk vet cool en met advertentie inkomsten ben ik natuurlijk zo binnen.

- Stefan-chat: chatten (met microfoon) met Stefan, vraag hem je wijsheden.

- StefanTV: het vervolg op webcams: mijn eigen digitale TV-zender, met programma’s over mijn persoon, mijn bezittingen (zo wordt vooral de serie over postzegels van auto’s een groot succes), de actualiteit in de wereld van Stefan en reports op locatie.

- StefanRadio: als je een TV-zender hebt, moet je ook een radiozender hebben! Dus.

Ik loop binnen, ik voel het. Uiteindelijk word ik gevraagd voor Hollywood films en dan zal ik in mijn dankwoord de anonieme eigenaar van het draadloze netwerk in de straat bedanken! Want zonder die eigenaar had ik dit alles nooit gekund!
Wel nog even een webcam kopen…