Happy Feet / The Pursuit Of Happyness

Het is mijn plan vanaf nu niet meer dan 50 tot 100 woorden (ongeveer) aan een film vuil / schoon te maken. Dat houdt het kort en krachtig.
Happy Feet
Iedereen heeft Happy Feet vast al gezien, of er in ieder geval van gehoord. Het is die film met die zingende pinguïns. Alleen eentje kan niet zingen, die kan tapdansen. Maar dat is hetzelfde als rock ‘n roll enzo… Dat vinden andere pinguïns niet cool (in eerste instantie). En dus heeft Mumble een problemos, dat nog veel groter wordt als alle vis opraakt.

De film is grappig en de liedjes over het algemeen goed uitgezocht, al zitten er vast een paar bij die je als Nederlander minder goed kent. Probleem van de film is dat het verhaal wat onwaarschijnlijk is en de oplossing voor het vistekort wel heel snel er doorheen wordt gejaagd op het eind en dat verpestte het wel een beetje voor mij. De animatie is echter zeer oké en ik denk niet dat het publiek voor wie deze film bedoeld is, echt veel problemen met het verhaal zal hebben…

The Pursuit of Happyness
Ja, de spelfout hoort erbij. Vet romantisch, ik bedoel emotioneel, drama over Will Smith die in de jaren ’80 in San Francisco het niet heel breed heeft. Zijn vrouw gaat er dan ook vantussen en hij neemt de zorg voor het zoontje op zich. Maar dat gaat zomaar niet. Want Will verkoopt machines aan ziekenhuizen die duur en overbodig zijn. Tijd voor een carrièreswitch (hop hop naar je nieuwe job!), dus, en hij wordt broker. Althans, hij praat zichzelf een trainingsprogramma binnen waar hij misschien een half jaar later een baan krijgt. Voordat het echter zover is, moet hij eerst dat half jaar doorkomen. En dat gaat niet zonder problemen.

Will Smith blijkt best serieus te kunnen acteren. Ik ken hem dus alleen van The Fresh Prince, Men in Black en dat soort films, maar hier speelt ie dus een serieuze rol. En dat doet ie best geloofwaardig. Het is natuurlijk geen arthouse, het is big budget met grote namen (naast Will zien we onder andere Thandie Newton), maar het is wel zo’n film waarbij je op een gegeven moment tranen in je ogen krijgt, en een warm gevoel in je buik. Zo’n film. En hij draait vanaf 1 februari in de Nederlandse bioscopen.

Geen cultuurbarbaar

De vorige dat ik met een TV-programma meespeelde was geen groot succes, maar ik ben enigszins opgelucht dat ik u kan melden dat ik bij de Nationale Cultuurtest wel degelijk bovengemiddeld uit de bus kwam, en wel met een

7,3 (27 van de 42 goed).

Dat is nog steeds niet heel briljant en er zitten een aantal domme fouten bij (vooral in de categorie literatuur, waar ik slechts 4 van de 7 goed haalde), maar het is nog altijd hogetr dan mijn vermoedelijke tentamencijfer voor Tekstanalyse.

In de categorie muziek deed ik het vrij aardig, met 6 goed, en ook in de hedendaagse kunst haalde ik er 6. Het slechts bleek ik in de architectuur & beeldende kunst, waar ik maar 2 goed scoorde. Ik ben dus (volgens deze test) geen cultuurbarbaar. En dat vind ik op zich wel fijn.

Golden Cage

Wat doe je als je een vette shizzle videoclip wil, maar hem niet kan betalen? Dan schrijf je een prijsvraag uit. Net als The Whitest Boy Alive dat in Italië deden. Zodoende gingen alle nerds uit Italië aan de knutsel en deze video won. Hij blijft in stijl met het thema (optische ilussies, net als de gouden kooi) en blijkt best ontspannend te zijn. Werkt ie? Oordeel dat zelf maar… Het nummer blijft trouwens ook ERG goed. Je weet toch.

Check het uit.

Gedichtendag

Vandaag is het gedichtendag, om die reden vandaag een 160, een gedicht met precies de grootte van één SMS’je. Hij is gebaseerd op een eerder gedicht uit mijn nooit (?) te verschijnen bundel “Poëzie in de Tekstanalyse”.

Kwil een coherente relatie.
Omdatk niet meer zonder
raadzie. Zonder referent,
benk niet coherent.
Zonder band, struikelk
over de rand. Zonder
zon, benk der. Zon

Het muziekjaar 2007

Ik geef nu vast een lijstje met albums die dit jaar gaan uitkomen en zeker niet teleur gaan stellen. Dat garandeer ik u. Aan het eind van dit jaar zal ik erop terugkomen.
- Thomas Dybdahl: Science (8 februari)
- Richard Swift: Dressed Up For The Let Down (22 februari)
- Tom McRae: King of Cards (30 april)
- Jens Lekman: TBA (rond de zomer)
- I Am Kloot: TBA (rond de zomer)
- Elbow: Ustinov (rond de zomer)
- Turin Brakes: TBA (2de helft)

En dan te bedenken dat er nog heel veel muziek uitkomt die ik nog niet eens heb ontdekt… Het wordt een goed jaar…

Liedje van de dag: Phonique – For The Time Being

Af en toe komt er dan zo’n liedje langs als je alles op shuffle zet (het nummer in de lijst weet ik helaas niet meer, maar het past een beetje in de traditie van deze log). Het is geen heel bijzonder liedje, maar INEENS past het dus in de situatie waarin je zit. Het hoeft niet eens helemaal te passen, maar het eerste stuk in ieder geval. Of het middenstuk. Of het slot, for all that matters. Of één regel ergens op 30%. In ieder geval. Ik vond hem wel toepasselijk op mijn soms Studie Ontwijkend Gedrag (dat ik op zich dan weer probeer te ontwijken, maar dat lukt niet altijd – nu even niet bijvoorbeeld).

For The Time Being van Phonique
(overigens van het album Identification, hoe toepasselijk – Met Erlend Øye op de vocalen)

For The Time Being

It’s all I can do, wait ’til it’s gone,
Check ’til it’s through, hang around ’til I’m numb.
I won’t lose control this time.
I won’t lose control this time.
I’m over here,

I’ll sing along with you,
Come sing along with me,
I’ll sing along with you.
I’m over here,

Will there be time, or no time,
For the time being?

Waarbij hetgene wat weg moet gaan natuurlijk mijn studiedruk is. Hoewel dit liedje vast over liefde gaat enzo. Maar dat is nu gewoon minder van toepassing…

Woorden tellen…

De titel van het boek(-je) waar ik een essay over schrijf is:

Het Leven der Heedendaagsche Comptoir-Bediendens, Of Knegts der Comptoire, zo van de Koophandel, als van de Praktyk, waar in aangetoond word, hoe veele van die Heertjes aan het Geld koomen, daar zy zulk een Groote Front van slaan, beneffens hun Manier van ’t Maintinaeren hunner Matresze, als ook de Usantie van hun Swieren.

Zo kom ik wel aan de 6000 woorden ja.
Maar ik citeer hem voor de zekerheid toch maar niet heel vaak voluit. Dat wordt vast gezien als valsspelen. Nog even door dan maar.