LVDD – De nieuwe Elbow, Grounds for Divorce

I’ve been working on a cocktail, called ‘Grounds for Divorce’

Elbow

Ben ik de enige die bij het horen van de nieuwe Elbow aan Muse moet denken? Hij is sexy en hard, maar dan met betere teksten (niet dat de teksten van Muse zo slecht zijn, overigens)…. Oh wacht, u kent de nieuwe Elbow nog helemaal niet…

Downloaden

Theres this whispering of jokers doing flesh by the pound
to a chorus of supposes from the little town hoods
There’ll be twisted karaoke at the aniseed lounge
and I’d bring you further roses but it does you no good, and it does me no good, and it does you no good…
There’s a hole in my neighbourhood down which of late I cannot help but fall
There’s a hole in my neighbourhood down which of late I cannot help but fall
Someday we’ll be drinking with The Seldom Seen Kid…

Het betreft hier de eerste single van het nieuwe album The Seldom Seen Kid. Dat album ligt in de winkels op 17 maart, dus u heeft nog zo’n anderhalve maand de tijd om uw kennis over Elbow bij te spijkeren. Een goede plek om te starten is dit interview: Coldplay ripped us off, but we don’t care. Guy Garvey is gewoon een net iets betere songwriter (dan een Chris Martin) en daar profiteren de fans dan weer van… De teksten gaan een behoorlijk stuk dieper dan die van Coldplay en de muziek bestaat uit een gelaagdheid die een beginnende luisteraar misschien voor lawaai zal afdoen, maar die bij herhaaldelijk luisteren toch echt van een overweldigende schoonheid blijkt gemaakt te zijn. En LIVE zijn ze fantastisch.

Italiaanse Vleeswarenschotel, en met de bus naar huis

Gisteren zat ik eigenlijk de hele dag op mijn kamer te typen. Maar je moet toch ook eten ‘s avonds en om een frisse neus te halen (en eten dus), liep ik naar de Albert Heijn op de Groenestraat. Na de groente, toetjes, zuivel en kaas te hebben afgehandeld, kwam ik bij de vleeswaren aan. Ik wilde tijd rekken, dus nam ik uitgebreid de tijd om het hele vlees voor op brood-assortiment uit te checken. Op de tweede rij van boven, de foto is helaas niet scherp – en er zat een bobbel in het etiket, zag ik toen een verpakking met daarin meerdere soorten vlees. Het bleek de zogenaamde Italiaanse Vleeswarenschotel te zijn. Deze bevatte enkele soorten vlees voor op brood, die daarnaast ook los verkrijgbaar waren. Mijn oog viel op het etiket. Niet alleen waren deze vleeswaren prijzig, ze waren ook nog eens grammaticaal dubieus.

Vleeswaren

In de verpakking zaten namelijk verschillende soorten beleg, zoals ik al zei, gesneden in plakken (zie foto). Nu weet ik niet precies hoe ‘één salami’ eruitziet, of één ‘spianata romana’, maar meerdere plakken van eenzelfde soort vlees mogen we tegenwoording als enkelvoud beschouwen? Lang leve de Albert Heijn!

Anyway, dat was dus de meest curieuze gebeurtenis op mijn maandag (daar tegenover staat het poorten van Ellen en vervolgens scoren bij hockey, geheel vanzelfsprekend, maar toch de moeite waard om te vermelden).

Vandaag zag mijn dag er grotendeels hetzelfde uit, met het verschil dat mijn dossier dit keer wel af kwam. En omdat mijn ouders tegen het einde van de week op vakantie gaan, besloot ik deze avond in Ottersum door te brengen. Om kwart over vijf had ik de bus. Dat gaan we dus niet meer doen hè… Het was heel heel heel HEEL druk in de bus en ging er tot Malden niemand uit…

Tussen die mensenmassa bevonden zich echter ook de Roze (jaha! de Roze… ik ga ook één keer met de bus naar huis doordeweeks), en de moeder van iemand die ik ook al minstens een jaar niet heb gezien. Ik was dus niet helemaal alleen. Overigens was één iemand dat wel, maar die had een mediaspelertje bij zich om zich te vermaken… Maar om dan Dragonball Z te gaan kijken… Ik bedoel, ik ben ook erg benieuwd naar de film (er komt gewoon ECHT een film, ECHT… Dit is ECHT kansloos). Bovendien leek het erop dat het nog een paar busreizen ging duren voordat Freeza verslagen ging zijn (zelfs wanneer hij in zijn laatste vorm is duurt het nog 20 afleveringen ofzo)… Ehm, ik bedoel dat het een kansloze, geweldadige tekenfilmserie is die ik natuurlijk nooit keek op Cartoon Network, vroeger in de tweede en derde klas.

Ehm, waar was ik ook alweer in Oorlog en Vrede

De nieuwe Kommode: Agent

“Soms willen vrouwen meer dan alleen koffie”… Als ik echt te lui ben om een nieuwe slogan te parodiëren, dan moet ik er ook maar af en toe aan voldoen… Had ik in april 2007 al de Nederlandse primeur op het eerste liedje van Kommode, nu is eindelijk het tweede liedje op myspace. En op ditisstefan.nl…

Even een opfriscursus, men neme:

1) De King of Convenience Eirik Glambek Böe.
2) Zijn beste vrienden, behalve mede KoC’er Erlend (die immers bezig is met The Whitest Boy Alive)
3) Het besef dat The Whitest Boy Alive best goede muziek maakt.
4) En de Kings of Convenience eigenlijk ook.

En je hebt Kommode… The Whitest Boy Alive met de instrumenten van de Kings of Convenience dus. Het tweede liedje van de Noorse ideale schoonzonen heet Agent en het leunt nog sterker tegen KoC en WBA aan dan voorganger Patience. En ik geef toe dat het best een aardig liedje is, maar wel heel erg Rock For Girls (zoals de band het zelf omschrijft). Voeg daar een halfnaakte foto van Eirik aan toe en je bent vast een heel eind op weg om een horde tienermeisjes (en een bepaalde lezeres van dit weblog) gek te maken:

Kommode

(ja, je kunt erop klikken voor een grote versie)

Enfin, het liedje:

Downloaden

Een EP zit al een jaar of wat in de pijplijn. En de heren spelen in ieder geval (ook) op het nieuwe album van Rubies. Maar het is de vraag of we die EP nog gaan zien voor het nieuwe Kings of Convenience album (dat er ook aan zit te komen, later dit jaar)… En misschien komen ze dan zelfs naar Nederland.

Stefan leest: Oorlog en Vrede (1)

Stefan Leest Tolstoj
Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op: bladzijde zeven
Bladzijdes gelezen: twee
Huidige gemoedstoestand: nog duizend plus negen pagina’s te gaan… *zucht*
Waardering: nog geen uit vijf

Bent u nog bekend met Het Plan in 2008? Daarin stond dat ik Tolstoj ging lezen. En dat doe ik dan ook. Of ja, ik begin er in ieder geval in. Of ja, ik ben er al in begonnen, het voorwoord heb ik al gelezen. Van het lezen doe ik in ieder geval verslag op ditisstefan.nl, ik ben namelijk bang dat ik de 1016 bladzijdes niet 1, 2, 3 uit ga hebben. En wie wat kan ik dan net als Richie uit Bottom zeggen:

There. That’s War and Peace finished. I knew it was that Russian bloke that did it. Same as the last time…
(…)
I could have written that. I would have done, too if that Tolstoi bloke hadn’t sneaked in first. Yeah, only I’d have jazzed it up a bit, put in a few nudey pictures and a couple of car chases.
I wouldn’t have called it War and Peace, either. I’d have called it something more appropriate like… A load of old bollocks!
(…)
Count Leo Tolstoi… Well they spelt the Count wrong, didn’t they!

In ieder geval, de logs in dit kader zullen over mijn leeservaring gaan en niet zo zeer over de inhoud van het boek. En ik ben snel afgeleid. Dus dat wordt vast lachen.

Ik moet zeggen dat ik met hogere verwachting aan In de ban van de Ring begon, maar dat kan ook zijn omdat ik deel 1 toen net in de bioscoop had gezien. Aan de andere kant wordt het boek natuurlijk wel als klassieker gezien door velen voor (en waarschijnlijk ook na) mij. Dus heel slecht kan het niet zijn… Waarbij ik wel moet aantekenen dat ik een versie uit de vorige eeuw heb. Dat zal de leessnelheid niet bevorderen, maar een klassieker moet ook niet té flitsend zijn…

We zullen zien.

Definitely, Maybe & The Time Of Times

Dames opgelet, een nieuwe romkom komt eraan… Definitely, Maybe… De film mixt de schattigheid van een klein meisje (gespeeld door het meisje van Little Miss Sunshine en gezien het feit dat de grap nogal Pimfandischasjo-incrowd zou zijn, maak ik hem maar niet, Knoert – al kijkt hij hier vast niet) met, voor de verandering, een keer niet Hugh Grant. De stuntelige man wordt gespeeld door Ryan Reynolds (die volgens mij hiermee het genre van de romantische komedie betreedt, hiervoor speelde hij in slechte films als Van Wilder en Harold & Kumar Go To White Castle).

Het gaat er in de film om dat al zijn relaties zijn stukgelopen en zijn dochtertje helpt hem inzien dat het zo niet langer gaat. De trailer is vast duidelijker:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/NfUwvTvzrg8" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Op de soundtrack treffen we onder andere Badly Drawn Boy aan (ook verantwoordelijk voor de soundtrack van About A Boy – wel met Hugh Grant en best grappig). Alleen schreef de man met de wollen muts dit keer geen nieuw werk. In plaats daarvan nam hij een liedje van zijn meest recente album (Born In The U.K.), dat inmiddels ook alweer dik een jaar oud is. Om de levensduur van dat album nog een paar maanden te rekken, wordt nu het liedje The Time Of Times (ah, dat verklaart de titel van deze log) gebruikt in de Engelse romkom… En dan is de platenmaatschappij niet te beroerd om de download only single van een video met lichteffecten en feelgood fragmenten te voorzien. Oh, en er zijn meteen wat extra instrumenten in de mix gegooid, zodat ook echte fans hem misschien wel kopen… De video dus:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/Fb5T0gcHZBg" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Ach, het is een aardig liedje. Maar feit blijft dat het nummer, ook dik een jaar na het verschijnen van Born In The U.K., nog heel erg op The Shining lijkt, een liedje van diezelfde Badly Drawn Boy. En dat dat nog steeds een mooier liedje is (zeker in de Plain uitvoering, maar daar bestaat dan weer geen opname van). Wel is er een aardige live versie van de man met de wollen muts:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/sCnFiZ7AO8M" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

(check ook hoe Damon na 1 couplet even stopt om het liedje toch aan iemand op te dragen)

Definitely, Maybe draait vanaf 6 maart in de Nederlandse bioscopen, dus op Valentijnsdag moet je een andere activiteit zoeken (tenzij je bereidt bent je date te overrompelen met een reisje naar London). De nieuwe versie van The Time Of Times wordt op 4 februari als download uitgebracht. Dat is in ieder geval goedkoper.

Ringo Starr en Liverpool

Ringo is me er eentje… Volgens mij is ie de enige Beatle die nog in het Beatle-tijdperk leeft. Ik heb toch altijd het idee dat de andere Beatles soort van verder zijn gegaan na het opbreken van de band (voor zover mogelijk), maar Ringo is een beetje een uitzondering. Desondanks hebben we een nieuw album van de beste man: Liverpool 8. Het zegt genoeg dat de plaat over zijn geboortestad gaat: de clip zit vol Beatle-fragmenten. De titelsong zorgt nu voor enige opschudding. Het is een ode aan Liverpool (Liverpool I left you, but I never let you down):

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/OM34giD4o4w" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Enfin, in een interview lokale *kuch* kwaliteitskrant The Daily Post vertelde Ringo dat hij Liverpool heel erg mist sinds hij er niet meer woont. Hij deed heel erg nostalgisch enzo… En toen kwam een optreden bij Jonathan Ross, en daar dacht hij ineens anders over zijn oh zo geweldige stad:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/FV1qc6RA2no" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

(het briljante deel 2 staat hier)

En dat vonden mensen in Liverpool dan weer minder grappig. Oh ja, en hij liep ook nog weg bij een andere TV show omdat hij zijn optreden moest inkorten. Wat een koning…