Wederom Micha Wertheim, hij was gisteravond namelijk op TV bij Comedytrain. De volledige uitzending bekijk je hier.
Overigens zonder gewraakte gehandicapte grappen, maar met de scherpte die hem gewoon is… Over kanker, “geen paniek” en de logo’s op televisie.
: 
Lees verder:
Ditisstefan.nl is Stefans bescheiden poging een klein deel van de wereld te vermaken. Dit doet hij door te schrijven over zijn leven en zijn culturele consumptie (variërend van muziek tot film en literatuur).
Als je de berichten die ik op ditisstefan.nl plaats waardeert, dan wil je misschien wel lid worden van de RSS-feed, waarmee je altijd de nieuwste berichten kunt zien. Of laat je e-mailadres achter en ontvang nieuwe berichten in je mailbox.
Loading ...
Last.fm
5 Reacties
Ik heb op jouw verzoek donderdagavond naar de uitzending gekeken en ik vond hem inderdaad bij vlagen erg sterk.
Ik moet wel zeggen dat er een dipje in zat, zo halverwege.
Ik vond dat ie met name het kankerverhaal erg veel rekte, terwijl hij zo’n beperkte tijd had. Had dan een paar grappen weggelaten en nog iets anders aangesneden… Daar is het stand up comedy voor… Maar goed, eerlijk is eerlijk: er zaten een aantal sterke grappen in – met name vlak voor het einde, maar daarvoor was het tijdelijk traag. En zijn echte einde was nogal duf. Ik vond zijn show ‘Micha Wertheim voor beginners’ wat dat betreft beter. Het was niet slecht, zeer zeker niet, ik moest regelmatig hard lachen, maar zijn show was sterker.
Ik had het dus uiteindelijk gemist, maar gelukkig bedroog mijn voorgevoel me niet: ik zag deze vrijdagmiddag-humor-post namelijk al aankomen. Heerlijk; bedankt! Kan ik nu alsnog gaan genieten. Laat je nog wel weten of ik me qua commentaar bij jullie aansluit.
Nou, ik vind het erg goed! Niet eens zozeer vanwege (inderdaad) een paar heel sterke grappen, maar vooral omdat ik Micha prettig vind om naar te luisteren: als iemand over geleden leed uit het eigen leven gaat praten, wordt het vaak toch altijd een beetje geforceerd, maar Micha heeft een briljante mix tussen integriteit en knipoog te pakken, wat mij betreft. Het ene moment raakt hij je, het andere denk je ‘of zit hij hier nu gewoon briljant te acteren?’ Echt het verkeerde been-gevoel dus en dat mag ik wel.
In de aftiteling worden alle ziekenhuizen die hij noemt ook bedankt. Maar je vraagt je idd soms af of hij je nu loopt te fukken of niet.
“Hee! Radio 4 hè! Is mooie muziek! Mooi hè! Ahh… Lekker luisteren! Is geen CD!”