Dit EK Voetbal volgt Stefan alle wedstrijden… Althans, als hij er tijd voor heeft (en niets beters te doen). Daarna gebruikt Stefan zijn gebrekkige voetbalkennis om hier een analyse te schrijven. Ja, hij begrijpt buitenspel en ja hij weet wat een gele en rode kaart is, maar daar houdt de kennis ook wel op…

Voorgaande delen:
Dag 1 – Dag 2 – Dag 3 – Dag 4 – Dag 5 – Dag 6 – Dag 7 – Dag 8 – Dag 9 – Dag 10 – Dag 11 – Dag 12 – Dag 13 – Dag 14 – Dag 15 – Dag 16 – Dag 17

Rusland – Spanje  (1-3)
Poule: 0-3
Ik moet zeggen dat ik me pas na een dik half uur spelen op een plek bevond waar ik de wedstrijd kon zien (Café Samson). Maar ik heb me zeer vermaakt. Met name na de rust lieten de Spanjaarden een lekker potje voetbal zien. Het is ook grappig hoe de mensen van de pers zich allemaal twee keer aan dezelfde steen stoten. Eerst is iedereen enorm onder de indruk van het Nederlandse spel. Maar zodra Nederland is uitgeschakeld wordt het Russische team opgehemeld en met name “oh wat is ie schattig” Arshavin. Ik zal de laatste zijn die ontkent dat hij geen geweldige spits is, maar feit is dat de dag voor de wedstrijd alle kranten vol stonden met de wonderspits, de man die het allemaal ging doen. De dag erna staan alle kranten vol met hoe deze spits te snel werd opgehemeld. Dat is ook overdrijven, maar het lijkt me duidelijk dat hij niet zoveel aan de bak kwam als tegen Nederland.

De Spanjaarden waren gewoon beter. Zodra de 0-1 was gevallen, was het voorbij voor de Russen. Outclassed is de juiste term, net zoals in de wedstrijd Nederland – Rusland het geval was. Het is jammer voor het Russisch elftal en hun minder Russische coach, maar ik denk dat Hiddink zelf ook moet toegeven dat deze uitkomst erin zat.

Maar dat is niet het punt wat ik wil maken. Nu de finale bekend is, kunnen we ook een kant kiezen. Ik ga voor Spanje. Ook omdat de Duitsers Schweinsteiger in hun elftal hebben, maar vooral omdat ik van de wedstrijden van de Spanjaarden het meest heb genoten. Over het algemeen zagen we de Spanjaarden niets anders dan kwalitatief goed voetbal spelen en was er altijd spanning in de wedstrijd. Op geen enkel moment werden de Spanjaarden (in mijn ogen) lui of gemakzuchtig. Daarom zijn de Spanjaarden de verdiende winnaars van dit toernooi. Of ze het in de finale eindelijk kunnen waarmaken, zien we morgen. Ik zal er niet te rouwig om zijn als de Duitsers morgen de bokaal pakken, mits ze dit doen met kwalitatief hoogstaand voetbal. Ik wens u allen een fantastische finale.
Conclusie: To outclass, or to be outclassed: that’s life…
Plek in Poule: 3/7 (+95 punten)

Klassement Pimfandischasjo EK-poule na dag 18:

De volgende keer in de nabeschouwing:
Duitsland – Spanje (1-3) (het kan beide kanten op, maar ik gun het de Spanjaarden het meest…)

Dit EK Voetbal volgt Stefan alle wedstrijden… Althans, als hij er tijd voor heeft (en niets beters te doen). Daarna gebruikt Stefan zijn gebrekkige voetbalkennis om hier een analyse te schrijven. Ja, hij begrijpt buitenspel en ja hij weet wat een gele en rode kaart is, maar daar houdt de kennis ook wel op…

Voorgaande delen:
Dag 1 – Dag 2 – Dag 3 – Dag 4 – Dag 5 – Dag 6 – Dag 7 – Dag 8 – Dag 9 – Dag 10 – Dag 11 – Dag 12 – Dag 13 – Dag 14 – Dag 15 – Dag 16

Duitsland – Turkije (3-2)
Poule: 1-0
Er is een reden waarom ik veel doelpunten wil zien. Ik heb namelijk een totaal aantal goals voorspeld van 82. Op dit moment staat de teller op 64. Bovendien is een wedstrijd met veel doelpunten over het algemeen boeiender dan een wedstrijd zonder veel doelpunten (al is zo’n wedstrijd niet per definitie beter).

Maar je moet wel realistisch blijven bij het voorspellen. En op de een of andere manier heb ik altijd idee dat halve finales eindigen in 1-0 en 1-1 en dergelijke scores. Maar Duitsland – Turkije dus niet. Fijn.

Terwijl ik aan mijn artikel sleutelde voor het Algemeen Nijmeegs Studentenblad, speelden de twee landen om een plek in de finale aanstaande zondag. Ik deed nog een poging de wedstrijd te volgen, maar een grootse storing (u heeft hem zelf vast ook meegemaakt) en het feit dat corrigeren en wedstrijd kijken moeilijk samen gaan, maakten het vrijwel onmogelijk iets van de wedstrijd mee te krijgen. Maar laat ik, voor de aardigheid, de volgende situatie beschrijven:

Ik ben aan mijn artikel aan het schrijven. We zitten inmiddels in de laatste 10 minuten van de wedstrijd. Vlakbij mijn werkplek is een keukentje. Daar staat een studente van de moslimstudentenvereniging af te wassen. Even later komt er een jongen van diezelfde vereniging bijstaan, om drinken te brengen. Hij heeft na de goal van Klose (’79) opgegeven dat Turkije nog doorgaat. Gejuich klinkt door, de bron ervan is verderop in de gang. Er is gescoord: Turkije staat met 2-2 weer op gelijke hoogte. De jongen sprint terug naar de kamer van de studentenvereniging, om daar verder te kijken.

Vier minuten later staat de jongen weer in de keuken. Lahm heeft gescoord: het is 3-2. Samen voltooien de twee studenten de afwas. En ik werk door aan mijn artikel. Toen ik later die nacht thuiskwam, waren alle Turkse bewoners in mijn straat (en dat zijn er nogal wat) allang in slaap gevallen.

Conclusie: het was leuk geweest, maar het zat er niet in…
Plek in Poule: 3/7 (+75 punten)

Klassement Pimfandischasjo EK-poule na dag 17:

De volgende keer in de nabeschouwing:
Spanje – Rusland (3-1) (Spanje gaat het waarmaken, Rusland maakt geen schijn van kans)

Dit EK Voetbal volgt Stefan alle wedstrijden… Althans, als hij er tijd voor heeft (en niets beters te doen). Daarna gebruikt Stefan zijn gebrekkige voetbalkennis om hier een analyse te schrijven. Ja, hij begrijpt buitenspel en ja hij weet wat een gele en rode kaart is, maar daar houdt de kennis ook wel op…

Voorgaande delen:
Dag 1 – Dag 2 – Dag 3 – Dag 4 – Dag 5 – Dag 6 – Dag 7 – Dag 8 – Dag 9 – Dag 10 – Dag 11 – Dag 12 – Dag 13 – Dag 14

Nederland – Rusland (1-1) (1-3 na verlenging)
Poule: 3-1
Een fikse domper. Het leek allemaal zo goed te gaan. Natuurlijk was de verdediging niet altijd perfect, natuurlijk scoorde Van Nistelrooy niet altijd, maar nooit was dat extreem relevant (behalve even bij de tegentreffer tijdens Nederland – Frankrijk). Het Nederlands elftal blaakte van zelfvertrouwen in de groepsfase. En voor de verandering zelfs zonder veel arrogantie. Het team leek sympathiek, er liepen niet teveel egotrippertjes rond en technisch werden er regelmatig wonderen verricht, zeker ten opzichte van de kwalificatiereeks. De optelsom van Van Basten leek toch te kloppen. Italië en Frankrijk werden met grote cijfers verslagen en ook Roemenië werd vrij eenvoudig aan de kant gezet.

Maar toen kwam Rusland… Toen was het weer een kwalificatieduel: toen maakte het ineens weer uit dat Mathijssen overal liep behalve bij zijn man (of daarachter), toen maakte het uit dat Van Nistelrooy minimaal twee kansen liet liggen, letterlijk liet liggen… Sneijder zat er net niet aan bij de vrije trappen en ook veel corners haalden niet de juiste hoofden. Het mag een wonder heten dat Nederland de verlenging haalde. Dat ‘we’ uitstel van executie kregen, want eerlijk is eerlijk: ik geloofde er niet meer in. Turkije had gewoon mazzel, twee keer ja…

In die verlenging was niet alleen het spel net zo dramatisch als in de eerste helft (over de tweede helft hoefde Oranje overigens ook niet naar huis te schrijven), de spelers waren ook nog eens moe. De minimale beweging die überhaupt in het spel werd gebracht door Oranje, verdween. Waar waren onze sneller vleugelspitsen? Waar waren de snelle tik-tik-tikpasses en vooral: waarom stond er wel altijd een Rus bij de middellijn om zo’n uitverdedigende bal van de laatste man te counteren en waarom lukte dat bij ons niet? Waarom werden al die passes onderschept? Waarom begrepen de spelers elkaar vanavond niet? Waren ze bang? Was het te warm? Was het intimidatie? Was het sluw spel van de Russen?

Ik weet het allemaal niet meer. Feit is dat Rusland vele malen beter speelde dan Nederland en alleen door haar eigen stommiteiten de wedstrijd niet na 90 minuten met 5-0 (of 5-1) af kon sluiten. Rusland is de terechte winnaar van dit duel. Geen enkele minuut heb ik het vuur gezien dat Nederland in de groepsfase stookte. Geen snelheid, geen actie, geen spanning. Ze stonden stil op het veld, zelfs bij kansen voor én tegen. Ik denk dat iedereen dacht dat DIT het ging worden na de groepsfase. Natuurlijk waren er punten van aandacht, maar die zijn er altijd. Sommige mensen droomden wellicht van een finale Nederland – Duitsland, maar het mocht niet zo zijn.

Het wordt nog lastig om een nieuwe briljante keeper te vinden voor het volgende grote toernooi en het afscheid van Van der Sar voelt zelfs als een gemiste kans. Hij is en blijft een hele grote… Dit is niet zijn verdiende afscheid. In tegendeel. Maar met een falende verdediging voor zich, is ook hij kansloos. Laten we Hiddink vooral niets kwalijk nemen. Want dit heeft het team volledig aan zichzelf te wijten. Ik ben totaal niet verdrietig om het afscheid van dit elftal deze avond. Want deze avond verdiende oranje niets, ook geen geluk of iets dergelijks. Nee… Ik berust. Maar menig voetbalfan zal terugdenken aan de legendarische groepsfase, die het land even op zijn kop wist te zetten. Het is aan Bert van Marwijk om de volgende stap te zetten (hint: begin bij de verdediging – zijn naam begint met een M). Maar dat is van latere zorg. Eerst moeten we het schaamrood van onze kaken zien te poetsen.
Conclusie: gisteren plaatste ik de tekst van “Breathe Me” van Sia: Help, I have done it again / I have been here many times before / Hurt myself again today / And, the worst part is there’s no-one else to blame. Help me eraan herinneren dat ik in 2010 een vrolijk liedje plaats.
Plek in Poule: 3/7 (+20 punten)

Klassement Pimfandischasjo EK-poule na dag 15:

Morgen op het programma (eigenlijk vandaag):
Spanje – Italië (1-0) (het is kop of munt… en ik denk kop)