Vraag ‘t Stefan (5)

Stel Stefan een vraag
Je naam Seb
Vraag Een poos geleden was je weer vol hoop, maar nu dreigt het weer in de doofpot te raken: hoe zit het eigenlijk met Oorlog en Vrede? Ik neem aan dat je hem nog niet uit hebt, want anders had je dat vast met veel bombarie gepresenteerd. Of loop ik gewoon achter?

Beste Seb,

Bedankt voor je mailtje. Inderdaad, ik heb de Russische klassieker nog niet uit. Misschien is het tijd om te accepteren dat het me niet gaat lukken. In ieder geval niet op dit moment en in deze vertaling. Wat denk jij? Er zijn moderne vertalingen te krijgen, die misschien wat makkelijker weglezen dan de originele vertaling uit 1657…

Aan de andere kant heb ik nu veel vrije tijd en zou ik best een nieuwe poging kunnen wagen. Mocht ik voortgang boeken, dan lees je het uiteraard hier het eerst.

Groet,

Ditisstefan

Ook een vraag over Russische meesterwerken, of juist over je vervelende huisgenoten? Vraag ‘t Stefan!

Vul dat gat!

Er zijn veel dingen waar ik deze dagen mee bezig ben. Zo zitten er muizen in de keuken. De manier waarop ik dat ontdekte (hoewel ik er eerlijk gezegd ook al een op de trap had zien wegrennen) was niet heel prettig: ik vond namelijk keutels in mijn koekenpan. Gelukkig stond er nog een ruime hoeveelheid muizenopruimspul. Nu staat er een lokdoosje in mijn keukenkastje, want daar komen ze dus in ieder geval. Toen ik toch bezig was met schoonmaken en opruimen (van mijn keukenkastjes), heb ik maar meteen mijn kamer eens flink gestofzuigd. Dat was namelijk ook hard nodig.

Daarnaast ben ik begonnen aan mijn cursus Proficiency in English. De lessen zijn prima te volgen, soms zelfs makkelijk (maar we hebben pas twee bijeenkomsten gehad). De oefeningen zijn iets pittiger. Althans, ik had niet altijd een 100% score (één keer slechts 60%). Maar dat is misschien maar goed ook (anders is het een beetje nutteloos). Ik heb het idee dat ik vooral moet wennen aan de manier van vragen stellen. Ik volg deze cursus tot mei 2010. Dat is prima in combinatie met de lerarenopleiding, maar nu ik daarmee ben gestopt, had het tempo van mij best hoger mogen liggen.

Misschien had u, als vaste lezer, nog niet gehoord dat ik was gestopt met de lerarenopleiding, maar dit is wel het geval. Over de details wil ik het nu niet hebben, maar ik wil wel zeggen dat ik er veel energie instopte en er nauwelijks iets uithaalde. En dan moet je stoppen. Zeker als je, zoals ik, geen groeimogelijkheden meer ziet.

Hierdoor ben ik een soort gat gevallen. Dat is voor de verandering wel lekker. Bovendien moet ik van alles regelen (waaronder het terugkrijgen van al betaald collegegeld) en toekomstplannen maken.

Over de toekomst, die eigenlijk pas over een half jaar tot een jaar zou beginnen, had ik al nagedacht. Ik wilde de journalistiek in, of freelance gaan schrijven. Wilde plannen, maar nu moet het concreet worden. Vooralsnog is het plan dat ik de komende maanden zoveel mogelijk schrijfervaring ga opdoen en dan, wellicht, in februari een journalistiek en nieuwe media master wil ga doen. Of dat doorgaat hangt natuurlijk ook af van de komende maanden. Misschien vind ik wel iets heel leuks waar ik meer dan een paar uur per week aan kan besteden zonder te verhongeren.

In een ideale wereld zou ik natuurlijk van mijn site leven, of nee, noch beter, rijk en geliefd zijn, maar de afgelopen dagen werd duidelijk dat deze wereld niet ideaal is. In een ideale wereld vliegt niet twee keer binnen 24 uur de ketting van je fiets af op EXACT dezelfde plaats (na de stoplichten op de Heyendaalseweg te Nijmegen, daar waar het nieuwe extra brede geasfalteerde fietspad begint). Blijkbaar ligt de ketting er iets te los op. Het heeft natuurlijk ook voordelen: ik kan de ketting er nu zonder hulp weer fatsoenlijk en binnen een minuut opleggen.

Enfin, freelance schrijven en journalistiek dus. Dat is wat ik de komende tijd wil gaan doen. Vandaag heb ik mijn c.v. bijgewerkt en mijn LinkedIn-profiel opgeknapt. Nu moet ik nog (leuke) schrijfklussen vinden. Ik schrijf het liefst over cultuur (literatuur, muziek, kunst), maar als ik één ding heb bewezen is dat ik eenvoudig en snel voor om het even welk publiek teksten kan produceren. Ik moet nu alleen nog uitzoeken hoe ik het precies ga aanpakken en wat de meerwaarde van een extra masteropleiding is. Ik heb immers al een mastertitel Nederlandse taal en cultuur op zak.

Mocht je tips of ideeën hebben over hoe ik mijn gat het beste kan vullen (met andere woorden: weet je nog leuke schrijfklusjes etc.), laat het me dan zeker weten. Ik ben in ieder geval enthousiast over de vrijheid die ik nu heb (en dan met name de mogelijkheden die daarbij horen). Ik zal hier zeker blijven schrijven over de dingen die gaan gebeuren.

Een Derde Week Muziek

Eén dag later dan normaal, in verband met een erg geslaagd weekendje Ardennen. Er is veel gebeurd sinds afgelopen maandag en dat heeft onder andere tot gevolg dat ik veel meer tijd heb om hier te schrijven. Hoera voor jullie dus! Enfin, hier vijf tracks om de week mee door te komen: voor elke werkdag één. Zoals altijd zijn tips, vragen, reacties en comments meer dan welkom!

the-fray-heartlessThe Fray – Heartless

In the night I hear them talk
The coldest story ever told
Some were far along the road he lost his soul
To a woman so heartless
How could you be so heartless?

Ik moet zeggen dat ik The Fray slechts oppervlakkig ken (How To Save A Life). Wel heb ik ooit een stukje van een optreden op tv gezien en daar was ik niet bijzonder van onder de indruk (maar ook niet door teleurgesteld). Waar ik wel van onder de indruk ben is deze cover van de hit van Kanye West. Zoals het tegenwoordig met de meeste covers gaat, speelde The Fray deze cover ten dele ironisch, ten dele serieus in een radioprogramma. Iedereen vond het vet gaaf en het internet deed zijn werk. Gevolg: de band werd door Sony de studio ingesleept om het nummer op een nieuwe EP te zetten. Het resultaat mag er wezen, net als de erg mooie clip.
Welkom bij het spelletje “Spot de Getekende Kanye West” >>

devendraPhoenix – Rome (Neighbours with Devendra Barnhart remix)

Ah I never loved you
And if I loved you
I wouldn’t say I’m sorry oh no

Ik ben er nog niet over uit, wat ik nu moet vinden van Wolfgang Amadeus Phoenix. Het is een gave plaat, maar hoe gaaf? De recensie moet nu écht geschreven worden. Eén van de nummers is door de blender van Devendra Barnhart (zie foto) gehaald en voorzien van een licht melancholisch tintje. Om niet te zeggen dat het een heel chill nummer is geworden. Het nummer wordt momenteel gratis weggeven op de site van Phoenix.
Gratis? Echt ja. Gratis >>

TTT-sefl-portrait-by-Perou___ZoomThe Temper Trap – Science of Fear

There’s a science to fear
It plagues my mind
And it keeps us right here
And the less we know
The more we sit still, sit still

Marc tipte me dat dit een goed nummer was en toen ik het luisterde, herinnerde ik me dat ik dat ook vond toen ik het hoorde. Soms heb je een herinnering nodig om daar weer aan te denken. Overigens staan Marc en ik niet alleen in het goed vinden van dit nummer, de BBC heeft deze band ook getipt voor 2009. Dus ik ben nog niet te laat met het aanprijzen van dit Australische bandje. Dat u het weet.
Draai de versterkers maar open >>

boatbehindKings of Convenience – Boat Behind

Winter and Spring,
Summer and Fall
You’re the wind surfer crossing the ocean
I’m the boat behind

Wat kun je allemaal overhouden aan een roadtrip? Stalkers, vage herinneringen, dubieuze verhalen, horrorscenarios en niet te vergeten rugklachten. Rugklachten? Jawel. Dat snap je na het kijken van de video. In ieder geval is de realiteit ver te zoeken in de nieuwe clip van de Kings of Convenience. In Boat Behind zijn de lifters bovendien knappe modellen. Ik wil ook mee! Dan krijg ik maar rugklachten (jaja, je moet toch echt de clip kijken, anders snap je het waarschijnlijk nog steeds niet). In ieder geval kunnen we naast het bovenstaande ook concluderen dat de Kings niet de meest getalenteerde acteurs zijn, maar dat dat de pret (van het maken en het kijken) niet mag drukken. En dat de Kings wel van een woordgrapje houden.
Twee woorden. Boat. Behind. Maar is er wel een boot? >>

richardswiftRichard Swift – The Atlantic Ocean

I’m part of the scene, I’m part of the scene!
I’ve got the drum machine! Boom tang! Boom tang!

Dio en Sef gingen na hun clip Tijdmachine vet retro voor de opvolger, maar dat is nog niets vergeleken met deze video voor de titeltrack van Swifts recente LP. Toen ik een jaar terug onze VHS tape van The Lion King in de speler stopte, merkte ik pas hoe slecht de beeldkwaliteit was geworden. Maar dat was nog niets vergeten met deze video van Swift. Met als verschil dat het bij Swift gave effecten zijn en bij mij slijtage. En de soundtrack is iets hipper. Maar minder georkestreerd. Dat wel. We kunnen niet allemaal Elton John zijn.
Video (party like it’s 1999!) >>

Een Tweede Week Muziek

Na mijn eerste aflevering van vorige week, ga ik stug door en presenteer ik hier weer vijf leuke liedjes die me de week moeten doorhelpen. Reacties en tips zijn welkom in de comments.

mumfordandsonsMumford & Sons – Little Lion Man

Lang leve de banjo! Little Lion Man is de aanstekelijk single van het in 2007 opgerichte Mumford & Sons. Ze tourden al met Laura Marling en nu gaan ze op eigen kracht de wereld veroveren. Noem het bluegrass folk, noem het pop… Ik noem het vet. Het debuut van de band, Sign No More, verschijnt in de eerste week van oktober. Maar aan de tekst ligt het niet. Die is namelijk zo depressief als een eendagsvlieg op de koudste dag van het jaar, maar dat heb ik ook wel een beetje nodig.
weep for yourself, my man,  you’ll never be what is in your heart
weep little lion man, you’re not as brave as you were at the start
rate yourself and rape yourself, take all the courage you have left
wasted on fixing all the problems that you made in your own head

but it was not your fault but mine and it was your heart on the line
I really fucked it up this time. Didn’t I, my dear?

Beeld, geluid en banjo >>

Kate-Walsh-Light--Dark-480461Kate Walsh – As He Pleases (akoestisch en exclusief)

Kate Walsh (niet de actrice) heeft een nieuwe cd uit, Light & Dark, en veel donkerder dan openingstrack As He Pleases krijg je ze niet vaak. Op de CD is het nummer voorzien van donkere begeleiding met strijkers, hier speelt ze het nummer alleen op akoestische gitaar op BBC Radio 2. Persoonlijk vind ik deze versie mooier (zo hoorde ik het nummer ook voor het eerst in Canterbury, afgelopen mei). Het nummer gaat over een relatie die niet meer zo lekker loopt als in het begin: I can’t pretend to be strong, not when he’s the one I’m needing. And they are wrong when they tell me I’d do better just to leave him.
‘Cause he takes me to a place that I can breath in, but all that I can do is watch him leaving.
MP3 (alleen exclusief en kei gaaf op ditisstefan.nl) >>

10369734-10369737-slarge-770890Sondre Lerche – I Guess It’s Gonna Rain Today

Sondre Lerche mag dan nog een twintiger zijn, hij heeft wel al vijf albums op zijn naam staan. De nieuwste verscheen afgelopen week. Heartbeat Radio is een typische melodieuze Sondre plaat geworden, wellicht wat meer ‘classy’, wat stijlvoller dan zijn voorgangers. Eerlijk gezegd wordt hij er niet hipper of populairder door. Hij dreigt een beetje de overstap te maken naar het adult contemporary genre.  I Guess It’s Gonna Rain Today is een klassiek Sondre Lerche nummer, dat meteen de mooie productie van de nieuwste plaat in de spotlights zet.
Hurry home before the sky breaks out
You can’t predict things that happen all the time
Hurry, but don’t take my word for it, babe
I don’t know, but I guess it’s gonna rain today

Video (helemaal uit Japan) >>

little-bootsLittle Boots – Remedy

Deze aflevering van ‘Een Week Muziek’ is aanzienlijk donker, maar op meerdere manieren. Dit is namelijk gewoon uptempo en dansbaar. Wellicht doen de synths op deze track vooral denken aan Lady Gaga, maar Little Boots ziet er minder fout uit. Haar single Remedy is echter net zo aanstekelijk als pak ‘em beet Pokerface en Just Dance.

No more poison killing my emotion, I will not be frozen
Dancing is my remedy remedy oh.
Stop stop praying cause I’m not not playing, I’m not frozen.
Dancing is my remedy remedy oh.

Wel opvallend dat ze zo weinig danst in de clip dan…
Video met tiktak-kaleidoscoopeffecten >>

gray_widewebDavid Gray – Fugitive

Van de week positioneerde ik op Twitter de stelling of ik misschien oud begon te worden. Aanleiding was de nieuwe single van David Gray, niet echt bepaald de soundtrack van hip muziekland. Ik vind Fugitive namelijk wel een oké nummer. Iemand reageerde op mijn stelling dat mijn smaak gewoon volwassener wordt en dat hip zijn iets is voor tieners. Maar dat was zelf vast ook geen hip persoon. Het nummer staat als een huis, maar wel als een huis in een dure buitenwijk. Dus niet een appartementje in het centrum. Het hippe centrum dan. Enfin, oordeel zelf. If only for a second I see a twinklin’ in your eye – gotta try.
Video van een schreeuwende David Gray >>

Een Week Muziek

Naast de cd-recensies die ik af en toe publiceer op ditisstefan.nl, wil ik toch meer over muziek blijven schrijven. Niet alleen op ditismuziek dus. Ik wil proberen om met enige regelmaat (bijvoorbeeld iedere week, maar laat ik niet te hard van stapel lopen) op zonder vijf liedjes aan te stippen die mijn soundtrack voor de werkweek zullen zijn. Vijf liedjes voor vijf werkdagen dus. Vandaag de eerste aflevering. Laat vooral weten welke nummers je wel en niet leuk vindt!

petelawriePete Lawrie – A Little Brighter

De nog vrij onbekende, Australische singersongwriter Pete Lawrie had de afgelopen week een topweek (in ieder geval wat betreft bezoekersaantallen op zijn Myspace. In Engeland werd namelijk de Mercury Music Prize uitgereikt. Winnaar was rapster Speech Debelle. En die had net een samenwerking met Lawrie opgenomen (Black & Blue). Het is een alleraardigst werkje geworden (en is vrijwel overal op internet gratis te downloaden), maar het valt wat mij betreft in het niets bij Petes mooie debuut, A Little Brighter.

De clip van dit nummer verscheen recent op YouTube en is het uitzitten waard. Een oude man droomt zijn leven. Erg mooi gedaan. Een hit zal het niet worden, maar wellicht pinkt hier en daar een muziekliefhebber een traantje weg. De boodschap is simpel: You make it all a little better, you make it all a little brighter. I could hold you forever, or at least for tonight.
YouTube >>

Kings+of+ConvenienceKings of Convenience – Me In You

We hebben lang op de nieuwe Kings of Convenience moeten wachten, maar aan het einde van de maand kunnen we Declaration of Dependence in zijn geheel horen. Inmiddels heeft een vijftal liedjes de weg naar het web gevonden. De meest recente is Me In You. Tegen alle verwachtingen in gaat het liedje niet over seks, maar over vrouwen die niet weten wat ze willen. Denk ik. Ooooooh there’s a little bit of me in you, gathering what you’ve lost.

De Kings of Convenience verpakken het altijd zo dat het heel aardig klinkt, maar stiekem best onder de gordel kan zijn. De heren spelen volgende maand een uitverkochte show in Paradiso. Drie keer raden wie daarbij is? Juist: ondergetekende. De rest van Nederland kan nog naar Watt Rotterdam. Drie keer raden wie daar ook bij is…
MP3 (gratis? ja echt!) >>

AthleteAthlete – Ghosts From The Past

Recent verscheen het vierde album van de sympathieke Engelse band Athlete. Of het album volledig weet te overtuigen, leest u binnenkort in mijn recensie (tipje van de sluier: helaas niet). Dit liedje komt echter niet van dat album. Het is de b-side van de vinylsingle Superhuman Touch. Het is een vrij simpel liedje, maar de elektronische bliepjes in combinatie met de niet te overdreven zang (maar wel genoeg ‘ohs’) raken bij mij de juiste knoppen.
MP3 (zolang de voorraad strekt) >>

Ian-Brown-StellifyIan Brown – Stellify

Ik heb me nooit verdiept in het werk van Ian Brown, of zijn voormalige band The Stone Roses. Er zijn genoeg bands die beweren door het werk van de beste man te zijn beïnvloed (Oasis, bijvoorbeeld), maar mijn aandacht trok het allemaal niet. De afgelopen dagen zit dit nummer echter verrassend vast in mijn hoofd… Ik heb het over zijn nieuwste single Stellify. Volgens mij lijkt het pianoriffje op een ander – recent – liedje, misschien Kids van MGMT, maar ik ben er nog niet helemaal over uit. Andere suggesties (wellicht is het van…?) zijn welkom. Het is hoe dan ook ongelooflijk catchy. Beoordeel zelf. Enige manco van dit nummer is wellicht dat de cd-versie bijna vijf minuten duurt. Maar in de video is dat mooi ingekort tot drieënhalve minuut.
Video (ja, hij heeft een drugshoofd, maar hij heeft vast een leuker leven) >>

newstarTurin Brakes – The Sea Change

Vanavond (zondagavond 13 september) viert Turin Brakes haar tienjarig bestaan in het oudste nog werkende theater van London (Drury Lane). Ik ben daar helaas niet bij. Het voelt niet goed dat ik er niet bij ben, maar er dient zich vast gauw een volgende gelegenheid aan. Al moet ik het ingehuurde koor en andere extravaganza nu aan me voorbij laten gaan.

Begin 2010 verschijnt in ieder geval een nieuw album van mijn geliefde gitaarduo. The Sea Change is één van de nummers op de nieuwe plaat, hier uitgevoerd in akoestische versie in een Brits radioprogramma.
Video (of ja, video…) >>