Het lelijkste restaurant van Antwerpen

De heenreis (Nijmegen – Antwerpen-Zuid) duurde al even, maar toen had ik in ieder geval iets te doen.  De terugreis duurde drie kwartier langer. De overwegen tussen Tilburg en Den Bosch waren kapot. Gelukkig had ik tóch mijn laptop meegenomen. Dat betekende een paar extra kilo’s in mijn tas en nu talloze mogelijkheden tot vermaak. Vanaf Tilburg moest ik namelijk alleen terug reizen. Laat ik het zo zeggen: de film die ik keek was in Nijmegen bijna afgelopen – en we waren al een tijd stapvoets aan het rijden. De overwegstoring is denk ik dan ook de meest vervelende storing of them all. Je rijdt namelijk wel, maar tergend langzaam. Zodoende heb je helemaal niet door dat je drie kwartier vertraging oploopt, maar het duurt wel lang. Overigens stond in Den Bosch op de borden dat de trein een kwartier vertraging had, maar dat was magic by NS ™.

En ik kwam al uit Antwerpen. Ik ben niet bepaald fan van late night treintochten, heb ik besloten. Bovendien had ik vanaf Roosendaal dorst en géén drinken bij me. In Roosendaal was de Kiosk al gesloten en zodoende moest ik tot Nijmegen wachten voordat ik iets kon drinken. Op Nijmegen Centraal was de AH To Go uiteraard 2 minuten dicht. Ik moest toch nog even langs mijn kamer (waarvoor ik nu nog 20 minuten had), dus pas daar werd ik verlost van het droge gevoel van mijn mond. Dat krijg je als je friet in snackbar Beirut (waar ze overigens geen Beirut draaien) in Antwerpen gaat eten: daar krijg je veel dorst van. Dat is in Nederland ook, maar daar hoef ik vervolgens niet drie uur in de trein te zitten om thuis te komen.

Beirut is overigens niet het lelijkste restaurant van Antwerpen (wellicht wel de lelijkste snackbar). In ieder geval niet volgens Saskia de Coster. Dat was deze Conmar. Waarom we naar deze niet al te gemakkelijk te bereiken lokatie moesten komen? Zelfs als we ‘etters’ waren geweest, dan had ze in ieder geval een keer dit lelijkste restaurant gezien. En wij nu dus ook. Het interview zelf, overigens erg leuk om af te nemen, leest u binnenkort op ANS-online.

BBC Comedy Collection

rik_bottomAangezien het een DVD-collectie betreft die grappig zou moeten zijn (want: hoogtepunten uit Britse comedy) is het bijzonder jammer dat de reclame van de BBC Comedy Collection heel vervelend is (kijken). Een zogenaamde Engelsman prijst met overdreven accent in het Nederlands de Happy Hour actie aan (1+1 DVD gratis). Enfin, in deze hoogtepuntencollectie ontbreekt opvallend genoeg Bottom. De verklaring hiervoor is vast tweeledig:

1. Bottom is al jaren te vinden in de budgetbakken van de Free Record Shop, bijvoorbeeld voor 2 euro per DVD (of 3 voor 5 euro).

2. Er is al heel veel werk van Adrian Edmondson en Rick Mayall in de Comedy Collection opgenomen (bijvoorbeeld The Young Ones en Filthy, Rich & Catflap).

Ondanks dat is het betreurenswaardig dat Bottom in de collectie schittert door afwezigheid. Het is een serie, die door zijn geweldadige en grove karakter op dit moment NOOIT meer door de BBC zou kunnen worden uitgezonden. De Britse omroep ligt immers sinds het Russell Brand / Jonathan Ross schandaal van vorig jaar onder vuur en voor iedere scheet komen twee klachten binnen. Bottom gaat over twee “vrienden” die noodgedwongen, aan de onderkant van de samenleving, hun leven spenderen met het vervelen van elkaar en de wereld. Menig aflevering speelt zich af op de bank voor de televisie, totdat één van beide heren (meestal Richie) een ingenieus idee krijgt om geld te verdienen of de dag door te komen. Tijdens mijn middelbare schooltijd werden ze op TV uitgezonden door de VPRO, maar enkele jaren terug vond ik de dvd’s in de eerder genoemde budgetbak en ik vond het uitermate rustgevend om, na een zware stagedag, een aflevering van Bottom op te zetten.

Briljant zijn de afleveringen waarin Eddie en Richie gaan kamperen (Bottom’s Out), een alternatieve tijdsbesteding zoeken bij gebrek aan televisietoestel (Culture) en wanneer een wanhopige poging wordt gedaan te verdoezelen dat de heren gas tappen van de buren (Gas). Bijna alle afleveringen spelen zich af in het appartement van de heren. Ze doen veel met weinig: het draait vooral om de interactie en het decor doet er verder niet veel toe, totdat er geweld moet worden gebruikt dan. Steeds werken de twee losers zich op andere manieren in de nesten en – hoewel het niet de bedoeling was dat de serie daarmee definitief zou eindigen – Carnaval, de laatste aflevering van het derde seizoen, betekent een passend en volkomen over de top einde.

Hoogtepunt van de serie is echter – voor mij – de eerste aflevering van serie 3. Hole speelt zich voor de verandering niet af in de woonruimte van de heren, maar bovenin het grootste reuzenrad van Europa (dat de volgende ochtend opgeblazen zal worden). Het enige wat we zien zijn de twee heren in een metalen constructie die voor reuzenrad moet doorgaan en een foto van London bij nacht op de achtergrond. Eddie en Richie lijken beter met elkaar op te kunnen schieten dan ooit tevoren. Maar als duidelijk wordt dat de heren vast zitten in het reuzenrad, breekt paniek uit. De (voormalig) eigenaar van de attractie blijkt Eddie en Richie te haten en simpelweg tot de volgende ochtend wachten staat gelijk aan een zekere dood. Hoe komen de heren in hemelsnaam uit het reuzenrad. Alle opties worden overwogen: klimmen, springen en uiteindelijk wenden ze zich tot religie. Het einde van de aflevering is het flauwste stuk televisie dat ik ooit heb gezien, maar dat maakt het eigenlijk ook briljant. In een krap half uur passeren alle emoties en dit zonder ook maar één decorwisseling. Deze aflevering zit vol met flauwe woordspelingen die de dialogen in Bottom kenmerken (in een discussie: “I can see your point.” “Well it’s these new trousers.” of, bij het uitchecken van twee “mokkels” op de kermis: “Well, how do I look?” “Well, with your eyes!” of als Eddie Richard waarschuwt voor een gegooide steen: “Duck!” “Where?”). Het is waarschijnlijk de simpelste aflevering, maar in zijn simpelheid ook de meest ambitieuze.

Natuurlijk kent ook Bottom zijn mindere momenten, maar dat kan ook gezegd worden van bijvoorbeeld Little Britain en My Family. Hoewel er genoeg leuke series te vinden zijn in de collectie (als ik er nog één mag aanraden: Lead Balloon is een leuke serie met een cynische comedian die veel te veel liegt), is een BBC Comedy Collection zonder Bottom wat mij betreft dan ook een incomplete collectie (overigens ontbreekt bijvoorbeeld ook That Mitchell and Webb Look). Of zoals Richie zegt als Eddie na lang worstelen toch maar bollocks invult bij ijzerhandelaar, zes letters in het kruiswoordraadsel in de krant: Let’s do it properly or not at all! Waarop Eddie de krant verscheurt en roept zegt: Alright, not at all then!

Sound Asleep wiegt niemand in slaap

pzestigDe heren van Sound Asleep timmeren al enkele jaren voortvarend aan de weg. In november spelen ze twee keer in het voorprogramma van de The Sheer, maar vanavond, 10 oktober, mogen ze in Café Allicht in Nijmegen als hoofdlijner aan de slag. Het is vrij rustig, wellicht komt het door de kermis, wellicht door andere activiteiten in de stad, maar meer dan een handjevol mensen is er niet. De sfeer zit er goed in, desondanks. Vanaf het moment dat Sound Asleep aftrapt, is één ding duidelijk: ons vervelen zullen ze niet.

De band speelt een geraffineerde mix van eigen nummers (zie ook myspace) en covers. De eigen nummers staan eigenlijk allemaal als een huis, al heeft de nieuwe luisteraar weinig aan berichten als ‘dit is een oud nummer in een nieuw jasje.’ Leuk aan de nummers is dat de band de tijd neemt om solo’s te spelen. In een tijd waarin alles steeds korter en puntiger wordt, neemt Sound Asleep de ruimte om hoogdravende solo’s en spannende riffs volledig tot hun recht te laten komen. Ook de covers mogen er zijn. The Beatles (Back in the USSR), Razorlight (In The Morning) en Stereophonics (Dakota): het is een verademing na alle Walking on Sunshines en I’m so Exciteds weer eens leuke covers te horen. En ze doen zeker niet onder voor de originele versies.

Na twee sets van drie kwartier (en een korte pauze tussendoor) sluit de band af. De geluidsman/kroegbaas laat weten dat, voor de opname, het nodig is dat de band één nummer nog een keer speelt. Dat is, samen met een ander nummer, meteen de encore. Het was niet druk vanavond, in café Allicht, maar het was zeker een prima avond.

Objectief gezien

Objectief gezien heb ik weinig te doen, maar toch krijg ik verrassend weinig gedaan op één dag. Daarom gaat de wekker tegenwoordig gewoon om 8 uur, ook al is dat nergens voor nodig. Ik lig inmiddels ruimschoots achter met concertverslagen (zaterdag Sounds Asleep, zondag Kings of Convenience en de komende twee dagen Maxïmo Park), laat staan dat ik tijd heb gehad voor een nieuwe Week Muziek. Of ja, ik had wel tijd. Maar tegenwoordig is er een soort zwart gat in mijn kamer dat die tijd opslokt. Hopelijk weet mijn wekker dat gat te overwinnen. Ik zal u op de hoogte houden.

Vleeskeuring

In tijden van slecht nieuws en sollicitaties is het leuk als je eindelijk wat macht krijgt toegeschoven. Zo hebben we vandaag geregeld dat we een kijkavond houden voor het kleine kamertje naast de mijne. Het is uitermate boeiend om eens aan de andere kant van Kamernet te zitten. Allemaal mensen die graag aardig gevonden willen worden. Ik heb zelf ook wel eens – zonder succes – aan het kijkavondencircus meegedaan, maar totdat je zelf de macht hebt, is het principe een extreem vervelende procedure. Je ontmoet een hoop mensen en daar moet je net zo gezellig mee zijn als je met je vrienden bent. En dat is niet iedereen. Maar dat betekent niet dat die mensen meteen niet aardig zijn.

In ieder geval staat de advertentie voor de kleine kamer nu vier uur online. In die tijd zijn er al best veel reacties binnengekomen. Meer dan genoeg om een kijkavond mee te vullen zelfs (zeker als we nog wat connecties uitnodigen). Die reacties zijn uitermate boeiend om te lezen. Soms staan ze vol hilarische stijl- en spelfouten. Soms zijn ze van mensen die echt helemaal niet bij mij / ons huis passen. Soms is het duidelijk dat mensen echt uren over hun verhaaltje hebben nagedacht. Soms zie je dat mensen echt wanhopig zijn.

Onze kijkavond is over twee weken. Ik ben benieuwd. :-)

Vraag ‘t Stefan (7)

Stel Stefan een vraag
Je naam Erwan
Vraag Hoe was de reunie van het Elzendaal?
Stel Stefan een vraag
Je naam Marleen
Vraag Stefan, waarom staat er nog geen verslag van het weekendje Ardennen online?

Zo, doe ik even twee vragen in één keer! De Elzendaalreünie was een aardige avond, maar hij viel in het niets bij de dagen die we in de Ardennen beleefden. Pimfandischasjo toog het laatste weekend van september naar Sainte-Ode / Tillet om daar een weekend vol zon, sport en humor te beleven. Jeu de boule, voetbal, Generaal Patton, Bazzzztogne en Saint-Otte!  Wat wil je nog meer? Bewijzen? Gelukkig zijn er de reports: tijdelijk ongecensureerd online. Kunt u het volhouden?

Vrijdagavond: 16 minuten lang tandenpoetsen, een belspel, slechte woordgrappen, kliklaminaat aan het plafond en mensen die geen zin hebben om een report op te nemen. Waarschuwing: extreem flauw.

[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/VOICE013.MP3 w=300 h=40]

Zaterdagmiddag: ruim 6 minuten live vanuit Bazzzztogne over de stad, de wijze les van generaal Patton en het gebrek aan koekjes. Waarschuwing: veel omgevingsgeluid.

[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/VOICE014.MP3 w=300 h=40]

Zondagmiddag: ongeveer 13 minuten serene rust, Vlaamse reuzen en een terugblik op het weekend in de zon voor ons huis. Waarschuwing: hoge dufheidsfactor.

[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/VOICE015.MP3 w=300 h=40]

Let op: deze reports zijn uitermate flauw en niet boeiend. Foto’s hopelijk binnenkort op SjoerdThuisman.nl.

Wil je ook graag een bepaalde report nog eens terughoren? Of wil je weten hoelang een Chinees is? Vraag ‘t Stefan!