Daar is ‘ie, de derde StefanSpotified… Aanzienlijk minder vrolijk dan de vorige (en dat lijkt me alleen maar een positieve ontwikkeling). Ik heb zelf wel een goed gevoel over deze mix, desondanks. Tien mooie liedjes in één Spotify Playlist. Daar gaan we!

(hier luisteren)

01 The Roots – What They Do

Hoewel we de laatste dagen vooral hair metal en andere slechte muziek draaien op Spotify, komen er toch nog af en toe leuke verrassingen langs op Spotify. Zoals deze smooth hiphop track van The Roots. Mooie jazzgitaar erin (check de solo) en niet te overdreven koortjes, verder erg minimalistisch.

02 Sia – Under The Milky Way

Het nieuwe album van Sia schijnt nogal uptempo en vrolijk te zijn. Jammer, want ze blinkt juist in stemmige, bijna depressieve liedjes. Niet dat ze niet gaaf is als ze vrolijke liedjes zingt, maar wel iets minder gaaf. Dit nummer zong ze in voor een autoreclame en werd daarna prompt gratis weggegeven op de site van de fabrikant. En terecht. Het is een hele mooie cover. Het origineel is overigens van The Church.

03 Peter and the Wolf – Talk About You

Ik had het beloofd: nog ééntje van Peter and the Wolf. Dit is net zo catchy als Chemistry Set. Misschien valt het om die reden wel iets uit de toon vergeleken met de andere liedjes in deze playlist, maar dat doet het volgende nummer ook (en op een heel andere manier). Genoeg over mij… I wanna talk about you, just you, I want to ditch all my selfish ways, I’m gonna be a better man someday… I wanna talk about…

04 Danko Jones – I Think Bad Thoughts

Toen ik dit nummer naar de work in progress mix sleepte, paste het goed in de mix, maar nu komt het wellicht wat misplaatst over. Het refrein is echter übercatchy, laat je niet misleiden door de rammelende coupletten. Tel daarbij op de met goudaccenten aangeklede cover en albumtitel Below The Belt en ik ben om.

05 The Soft Pack – More Or Less

Amerikaans bandje met een liedje waarop je lekker kan meeknikken. Of de gitaarsolootjes in de instrumentale stukken mee-airgitaren (is dat een werkwoord?). Want die tillen het nummer naar een hoger niveau en maken het memorabel.

06 Ane Brun – To Let Myself Go (Malkyl Mix)

Tsja, wie had gedacht dat Ane Brun zo goed te remixen was? Waar eerder een houseremix van Headphone Silence verkozen werd tot beste housetrack op een of andere website die ik in principe nooit bezoek omdat er alleen maar housenummers op staan, is het nu de beurt aan deze Malkyl Mix van To Let Myself Go om hoge ogen te gooien. Opnieuw kunnen we spreken van een minimalistische aanpak van bliepjes en beats. Maar het is iets meer lounge en iets minder dansbaar. Ik vind hem geslaagd.

07 Nordre Sving – Matrimony

Kijkt u wel eens naar TV Oranje? Ik niet natuurlijk, maar ALS ik zou kijken dan zou ik tot de conclusie komen dat de klassieker van Gilbert O’Sullivan een erg populair nummer om te coveren (met een andere, Nederlandstalige tekst). Hiervoor draag ik graag bewijsstuk nummer 1 en nummer 2 (zie ik daar Rosmalen of all places in de clip?) aan. Feit is dat Matrimony van Gilbert O’Sullivan niet op Spotify staat. Wel vele covers, waaronder dus de versie van Nordre Sving die qua uitvoering in de buurt komt van het origineel (leuke åccenten en dergelijke). Fun fact: O’ Sullivan leeft nog steeds en treedt met enige regelmaat op, al prefereert hij een teruggetrokken bestaan op Jersey in plaats van een leven in de showbizz-wereld. Maar dat is een terzijde.

08 Broken Bells – The High Road

Kent u Chuck? Dat is in ieder geval een hilarische en toch spannende en mooie tv-serie. Met enige regelmaat stoppen ze ook nog goede nummers in de soundtrack (bijvoorbeeld Band of Horses). Dit nummer zat in de aflevering van deze week. Broken Bells is nu typisch zo’n bandje waar ik nooit echt naar heb geluisterd. Over dit nummer kan ik in ieder geval niet klagen. Erg mooi.

09 Elvis Perkins in Dearland – Send My Fond Regards To Lonelyville

Laatst zat ik te zappen en toen zapte ik langs een of andere tienersoapachtigeserie. Niet extreem boeiend, behalve dat Easy Lover van Phil Collins en Phillip Bailey als muziek werd gebruikt (en nog op hilarische wijze ook). Even later speelde dit nog veel mooiere nummer. Toen heb ik het nummer op Spotify opgezocht en zowaar: ook zonder dramatische serie is het mooi gitaarliedje. Daarna verloor ik overigens snel interesse in het programma, maar het liedje: dat blijft nog even. Het duurt ook 6 minuten. Dat is dan wel weer lang.

10 João Gilberto, Stan Getz – The Girl From Ipanema

Ter afsluiting iets heel anders. Afgelopen dinsdagochtend draaide ik tot frustratie van een collega een hele CD van João Gilberto. Allemaal bossanova. Allemaal rustgevende, laffe, zwoelezomermuziek. De avond ervoor werkte het heel goed bij de afwas en die ochtend werkte het nog steeds. Over deze versie van de klassieker The Girl From Ipanema valt niet te klagen, toch? Toegegeven: je moet er geen uren naar luisteren, maar het zet wel de toon voor een mooie zomer, hopelijk. Al is daar nu even weinig van te merken.

Afgelopen dinsdag is Spotify officieel in Nederland gelanceerd. Dus vanaf nu kun JIJ (ja, JIJ ja) het programma downloaden en vervolgens gratis muziek streamen (of ervoor dokken). Op kantoor is iedereen om en iedereen is driftig aan de slag gegaan met playlists maken. Ik presenteerde vorige week mijn eerste tientracker met gewoon leuke liedjes. Ik probeer redelijk actueel te zijn, maar wijk daar graag vanaf als ik een vet oud nummer ontdek. Dus hier zijn weer tien nummers, op de eerste paar na zijn ze allemaal erg vrolijk (en soms zelfs cheesy). Misschien komt het omdat het mooi weer is, of omdat ik gewoon vrolijk ben… Wie zal het zeggen…

StefanSpotified #002

hier luisteren

01 Benjamin Winter & The Make Believe – Islands
Benjamin Winter speelt mooie liedjes, maar het is me tot nu toe nog niet gelukt hem live te zien. Minstens twee keer heeft hij opgetreden in Nijmegen en allebei de keren was ik er net niet. Fijn. Islands komt van zijn nieuwe cd, The Wind Blows Very High. Mooie cellobegeleiding (tenzij het toch gewoon violen zijn) bij een klassieke begeleiding: piano, gitaar en drums. Mooi liedje dus. Niet legendarisch, maar wel mooi.

02 Phil Campbell – Saviour Song
Phil Campbell staat bij mij als de singer/songwriter die ooit in het voorprogramma van mijn favoriete band hoge verwachtingen opriep en ze vervolgens niet waar kon maken. Ook Saviour Song is niet mijn favoriete album allertijden, omdat Phil zijn singer/songwriter liedjes mixt met rockachtige uithalen en distortion. Saviour Song is een voorbeeld van hoe goed dat kan gaan. Het begint rustig en explodeert na het tweede couplet. Jammer genoeg staat het album niet vol met dergelijke pareltjes. Of misschien snap ik het gewoon niet…

03 Peter and the Wolf – Chemistry Set
Peter and the Wolf uit Manchester lijkt een doodlopende zaak. De zanger heeft al aangegeven dat hij zijn volgende album waarschijnlijk solo gaat maken en onder een andere naam. Jammer, want Peter and the Wolf is een kek leuk bandje, waarvan ik de debuut EP ooit toegestuurd kreeg van het platenlabel waar ook I Am Kloot en Indigo Jones op zaten. Nu, 2010, is er dus Golden Stars, het debuutalbum en dit is een verrukkelijk lekker leuk zomers liedje. Slaggitaartje, zang en dan ineens: viooltjes, piano en koortjes. Ik ga er spontaan van dansen. Het album is een mix van stijlen (van rock tot folk en weer terug). Er staat nog een enorm catchy liedje op (Talk About You), dus die hoor je vast volgende week in de playlist. Remember love in a test tube? It’s worth the while!

04 The Flaming Lips – Race for the Prize
Van The Flaming Lips ken ik duidelijk niet genoeg liedjes.  Dit is een prima liedje met een hoop loop-effectjes erin. Daaronder schuilt een mooi gitaarpopliedje en dat ontdek ik eigenlijk tien jaar te laat. Niet dat ik niet bekend was met The Flaming Lips, maar ik kende alleen later werk. Dat is eigenlijk alles wat ik er over te zeggen heb.

05 Kate Nash – Do-Wah-Doo
Alsof we nog niet happy genoeg waren, vanaf nu gaan we echt los. Kate Nash mag dan weer een bitter liedje uit haar hoed hebben getoverd (But I think she’s a bitch!), bitter klinkt het zeker niet. Het is veel vrolijker dan alle liedjes op haar debuut bij elkaar (dat overigens ook niet bepaald vrolijk was). Heel veel pampampampampampams, trompetten, achtergrondkoortje en een lekker vies maar veilig drumpartijtje en klaar is kees. Of Kate, in dit geval.

06 Lucky Fonz III – Ik Heb Een Meisje
Wie had gedacht dat Luck Fonz III ooit nog Nederlands zou gaan zingen? Nou ja, het is dat ik al eerder een keer YouTube-filmpje kreeg toegezonden, nog voor Life Is Short volgens mij, waarin hij Ik Heb Een Meisje als encore speelde.  Toen speelde hij het solo, op deze studioopname, die wel eens goed het eerste zomerliedje van dit jaar kan gaan worden (van Nederlandse bodem in ieder geval), wordt Fonz begeleid door wat ik zou willen bestempelen als een Skik-achtige band. Het is een beetje Op Fietse maar dan met wat Spinvis erbij. Denk ik. Het is even wennen, zo op zijn Nederlands, maar het werkt.

07 Ellie Goulding – I’ll Hold My Breath
Tsja, die cd van Ellie Goulding is stiekem toch best wel goed. Lach me maar uit om mijn cheesy liedjes dit keer, maar dit is toch gewoon HEEL leuke muziek? Toch? Als een lief Engels meisje met hoge stem zingt: Until you see me in your dreams we’ll stay awake beneath the trees, we’ll watch the buildings turn to dust - a sky of diamonds just for us. You are the risk I’ll always take the only branch I’ll never break – those fears we’ll blow them all away… Dan kun je niet anders dan accepteren dat er nog iets goeds in de mens zit…

08 Alphabeat – DJ
Oké, nu is het erop en erover… Als je in één keer doorluistert zonder te stoppen, dan ben je dadelijk hyper en klaar om de stad in te gaan en te feesten. Het Deense Alphabeat herhaalt hier het recept van eerdere successen: zanger en zangeres zingen om de beurt en lanceren vervolgens een catchy refrein. Eigenlijk valt er niet veel over te zeggen. Dit soort liedjes moet je niet analyseren, maar beleven.

09 Aura Dione – I Will Love You Monday (365)
Bij mijn radioshow op Nijmegen1 wordt de muziek altijd alvast in de playlist gezet. Af en toe moet daar nog iets aan aangepast worden (bijvoorbeeld als het rukmuziek voor de zaterdagmorgen is), maar soms ontdek ik zo een nieuw leuk liedje. Aura Dione ontdekte ik op deze manier. Ze komt uit Denemarken en ik geef het toe: het is geen briljant nummer, maar het blijft zo lekker hangen. 365 days and nights, 365 tries to make it right.

10 Marina and the Diamonds – Oh No!
Wederom een meisje dat catchy liedjes zingt. Eerlijk is eerlijk: ik heb niet de indruk dat zij erg lang gaat blijven hangen, maar dit nummer is bijzonder goed te pruimen. Het rekent in ieder geval met alle mensen die een mening over je hebben, een sentiment dat ik zelf wel kan waarderen… De lage / hoge stem van Marina gaat op een gegeven moment wel een beetje jeuken, maar in kleine porties is het best leuk. Vandaar.

Vrees niet: ik denk niet dat de playlist van volgende week nóg vrolijker kan zijn…