Neuroot

Ik ben geen neuroot. Echt niet. Maar ik heb wel wat rare trekjes. Zo heb ik de neiging om altijd iedereen overal tevreden te houden. Als ik moet kiezen tussen één iemand heel blij maken en daardoor tien mensen boos te maken, dan stel ik nog liever diegene teleur dan dat ik die tien mensen boos maak.

Een maand geleden had ik even snel een boek nodig om wat dingen op te zoeken. Ik kan niets meer lenen bij de universiteitsbibliotheek (en daar hadden ze het boek in kwestie ook niet) en van de openbare bibliotheek in Nijmegen ben ik geen lid. Gelukkig hadden ze het boek wel bij een gespecialiseerde boekhandel hier in de stad. Omdat ik snel klaar wilde zijn belde ik nog tijdens mijn werk snel naar de winkel om te controleren of ze het echt hadden. Ze hadden het boek, maar ze waren die dag maar tot half zes geopend. BInnen een kwartier vanuit de rand van de stad in het centrum komen is een vrij onmogelijke zaak. Dus vroeg ik of ik een kwartiertje eerder weg mocht (later zou ik dat wel compenseren, zei ik). Ook dat mocht. Vanaf dan zat echter alles tegen: het was kwart voor zes voor ik in de stad aankwam. Veel te laat dus.

Gelukkig had ik goede idee dat je natuurlijk geen abonnement op de lokale bibliotheek hoeft te hebben om er naar binnen te mogen. Zo kon ik daar net voor sluitingstijd (zes uur die dag) naar binnen wippen, kopietjes maken van de dingen die ik moest weten en op tijd weggaan. Dat lukte. Het gevolg was dat ik het boek eigenlijk niet meer nodig had. Alleen was ik de dagen erna zo druk met werk dat ik min of meer vergat te bellen om te zeggen dat ze het boek weer terug konden leggen in de winkel. Af en toe schoot het me te binnen, maar altijd 0p momenten dat ik niet kon bellen. Op een gegeven moment werd het er eentje in de categorie “daar moet ik eigenlijk iets mee doen, maar het komt er niet van.”

Toen ik vorige week zaterdag werd gebeld door de winkel om te vragen of ik het boek nog nodig had, kon ik dan ook niet anders dan zeggen “Oh ja, ja, dat klopt. Ja nee, jullie zijn vandaag gewoon open?” Toen ik had opgehangen realiseerde ik me dat ik ook gewoon had kunnen zeggen dat ik het boek niet meer nodig had. Het is niet zo dat we mondeling hadden afgesproken dat ik het boek kwam kopen. Ze had het alleen apart gelegd. Maar nu kon ik het al helemaal niet meer maken om het niet meer te kopen.

Dus ging ik, als een soort straf, die dag naar de boekwinkel en kocht ik daar het boek in kwestie. Overigens kocht ik er ook maar een mooie gebonden uitgave van De Kleine Kapitein van Paul Biegel (wanneer gaat iemand daar eens een mooie verfilming van maken?). Het boek in kwestie liet ik netjes inpakken. In die cadeauverpakking zit het nu nog steeds. Ter herinnering aan het feit dat dit onderdeel van mijn karakter niet het handigste onderdeel is.

W.v.t.t.k.

  • Er is gelukkig weer goede muziek verschenen. Zo kan ik deze track van The Antlers wel waarderen.
  • Meer melancholie is er van Matthew Ryan, mij verder onbekend. Deze track, met Olly K. van Turin Brakes op de backing vocals is echter depressief genoeg om mijn aandacht langer vast te houden.
  • En een bijzonder traditioneel popliedje van The Tallest Man On Earth. Live, dat wel. Maar het belooft veel goeds.
  • Weet je wie ook nog bestaan? De Fountain of Wayne. Tsja. Het is geen Stacy’s Mom of Someone To Love, maar ook weer niet onaardig.
  • Tsja, sinds een aardige stap voorwaarts is er deze maand toch weer zoveel tussen gekomen dat ik niet bepaald ben opgeschoten met mijn debuut. Slechts een paar honderd woorden.
  • Heeft Ajax toch mooi de titel en Theo Janssen (nu hopen dat ie goed blijft) binnen. Hopen dat het volgende seizoen een écht goed seizoen wordt. Het zal me benieuwen. Mathijsen mag voor mij wegblijven. Ik heb me niet voor niets jaren lopen ergeren aan het illustere duo Ooijer en Mathijsen. Het is al erg genoeg dat Ooijer bij Ajax zit.
  • Ratko is gepakt. Daarbij bekruipt met het gevoel dat ie binnenkort dood gaat. Zijn gezondheid schijnt zwakjes te zijn. No surprise there, then.
  • Stofwolk is weer een populair zoekwoord. Heb ik toch net weer een blog geschreven voor Stofwolk.
  • Over pech gesproken, en toch best grappig: “Although doctors were able to extract the excess fluids, the truck driver was forced to release the air in the only way possible.”
  • Kwamen tot nu toe alle bankscams op naam van ING en ABN Amro, kreeg ik gisteren toch een mailtje van ASN Bank. Zelfs oplichterij wordt duurzaam. Dat kan alleen maar goed zijn toch?
  • Tsja, ik ben nog steeds geen fan van de techniek waarmee TinTin wordt gemaakt, maar misschien dat de film toch wel vet wordt?
  • Ook een leuke trailer – vooral als je niet weet waar ie voor is.
  • Gisteravond naar de vierde piratenfilm met Johnny Depp geweest. Hij is weer erg vermakelijk, maar niet bijzonder vernieuwend of anders. Ook niet verrassend, natuurlijk. Thor was beter, trouwens, maar dat is ook geen eerlijke vergelijking. Als je dan gaat vergelijken, moet je hem vergelijken met Thor 4. En of die film er ooit komt?
  • Eddie Vedder op ukelele. Goh.
  • En dan nu de briljante afsluiter. David Mitchell gaat weer een seizoen lang zeiken over de dingen die zijn leven zo moeilijk maken. We beginnen met telefoneren en sms’en. Heerlijk. Heerlijk. Heerlijk:

Wel / niet

Wel cool:

  • Het niveau van Chuck was dit huidige seizoen enigszins gedaald (grootste lichtpunt is de gastrol van Timothy Dalton), maar ik vind het toch wel mooi dat de serie is vernieuwd voor een vijfde en laatste seizoen. Dertien afleveringen, precies genoeg voor een mooi mainstream verhaal om de bij vlagen steengoede serie tot een mooi einde te brengen. Niet de beste serie ooit gemaakt, maar wel een serie die de mix van komedie, drama, nerdheid en romance helemaal goed heeft. Ook al lijdt het verhaal daar enigszins onder.
  • Deze man, Jonathan Coulton, verdiende 500.000 dollar met zijn muziek op internet zonder tussenkomst van platenlabels. Respect.
  • Ajax is kampioen van de Eredivisie. Terechte winnaar van het seizoen? Je zou zeggen Twente, maar die hebben ook te veel punten laten liggen. De kampioenswedstrijd heeft Ajax in ieder geval terecht gewonnen.
  • PSV geen Champions League. Toch mooi. Liever Twente.
  • FC Oss (of zal ik maar gewoon van TOP spreken?) terug naar de Eerste Divisie. Zelf zou ik nog geen drie spelers van de club kunnen noemen, maar voor Zoggel is het mooi – denk ik – als ze alle zaakjes rond krijgen.
  • Ik switch binnenkort van een Windows-blad naar een Apple-blad. Je zou kunnen zeggen dat dat is omdat ik nu definitief een Apple Fanboy ben, maar ik doe het vooral omdat ik dan in ieder geval kan gaan bloggen in naam van het blad en aan andere leuke activiteiten mee kan werken. Zelfde baas, ander blad dus.
  • Gratis nieuwe muziek is er van Fionn Regan… Blijkt die man in augustus met een nieuw album te komen. Vond zijn tweede album wat tegen vallen.
  • De nieuwe Bon Iver mag er ook wezen. Single ‘Calgary’ hierrrr.
  • Haha. Haha. Ha. Wel leuk.

 

Niet cool:

  • De motjes op mijn kamer. Ik heb er al een stuk of honderd doodgeslagen sinds ik ben verhuisd. Ze doen niks, behalve irritant rondvliegen. Ze zitten met name in de keuken.
  • Toch een beetje vaste prik: in het weekend de ‘Zeven Dagen Lang’ van Zoggel uitchecken. De upgrade van Blogger verliep echter niet geheel vlekkeloos. Met als gevolg dat er geen Zeven was dit weekend.
  • De make-up van Ane Brun in de promotieshots van haar nieuwe album en single. De afgelopen weken liep er een countdown op haar website. De grote foto van haar hoofd is een stijlbreuk met de vorige cover-art, die soms kleurrijk, maar altijd met lange sluitertijd werd gefotografeerd. Ik hou niet van wit opgemaakte wimpers… En waar op die grote promotionele foto nog wel enige “schoonheid” te ontdekken is, is de singlecover afgrijselijk. Met name vanwege het lelijke behang. Bah, bah bah. Het bijbehorende liedje is nogal anders, maar na een paar keer luisteren wel te pruimen. Hopelijk niet het hoogtepunt van het nieuwe album… “It all starts with one…” It all starts with one good song ja. En nu weer normaal graag.
  • Het nieuws op Kink Classics komt tegenwoordig 12 minuten voor het hele uur… Krijgen we dan het nieuws 48 minuten te laat of 12 minuten te vroeg?

[De Rijles Kronieken] Les 21 & 22: Dipje

Als je ergens mee begint en het gaat slecht, dan hoop je natuurlijk dat er een stijgende lijn in zit, zodat je na verloop van tijd dusdanige vooruitgang kan constateren dat e iets uiteindelijk goed kan. De praktijk is vaak weerbarstiger. Inmiddels zijn we de twintig lessen gepasseerd en moet ik constateren dat de afgelopen twee lessen als een dipje kunnen worden omschreven. Met name les 21.

Les 21 was zo’n les waarin je gas geeft op de invoegstrook, invoegt en vervolgens vergeet de richtingaanwijzer uit te zetten. Zo’n les waarin de motor toch weer afslaat ondanks dat je er extra goed op probeert te letten. Zo’n les waarin alles fout gaat dus en waarin het lijkt alsof je er met je hoofd niet bij bent. Terwijl ik er echt goed bij was: ik had niet eens tijd om ergens anders aan te denken. Als je probeert richting de 120 te gaan, dan ga je niet nadenken over de drukproeven van de laatste special.

Maar het is wel lastig om je aandacht goed over alles te verdelen. Ik heb nog niet het vertrouwen over de techniek dat ik blindelings van de vier naar de vijf durf te schakelen. Het verkeer is veel belangrijker en dat heb ik zelf ook door, maar het is voor mij onnatuurlijk om maar een fractie van een seconde ergens naar te kijken. Het blijkt voldoende te zijn om de situatie in te schatten, maar ik ben gewend om alles goed in me op te nemen. Daar heb je op zulke momenten de tijd helemaal niet voor.

Mijn rijleraar is streng (dat moest ik even opschrijven van hem) en hard (“Ooit komt het nog wel, jij en auto’s”). Hij heeft goed door wat er wanneer fout gaat en zijn oplossing als er iets fout gaat is het meteen nog een keer proberen. Dus gaan we van de snelweg af en er meteen weer op en scheuren we vijf keer over de rotondes van Nijmegen Dukenburg.

De tweede les van deze week wilde mijn docent bij mij de logica van het rijden zien. Alleen zitten er zoveel onlogische dingen bij het rijden dat die er niet altijd even goed uitkomt. De tweede les ging iets beter en ik stapte met een iets beter gevoel uit de auto, maar ook nu was het invoegen op de snelweg weer bijzonder matig: op de invoegstrook op snelheid komen zonder te realiseren dat ze op de snelweg zelf helemaal geen 120 rijden en het invoeggat achter je is.  Nee, lekker cruisen is er op zulke momenten niet bij.  Toch ging het niet zo slecht als de les ervoor (dat merkte mijn bijrijder overigens ook op). Uiteindelijk denk ik wel dat ik van dit soort lessen het meeste leer. Het zou alleen fijn zijn als ik nu een keer uitgeleerd zou zijn en het ook zelfstandig kon laten zien. Ongeduld heet dat, geloof ik. En een klein beetje frustratie dat het er nog niet helemaal goed uitkomt…

Mobiele afzetters

In de CHIP die vanaf komend weekend in de winkels ligt (CHIP 6-2011), heb ik een column geschreven over mobiele aanbieders. Die is nogal ongenuanceerd: ik noem alle mobiele providers afzetters (tot twee keer toe zelfs, in een bestek van minder dan 500 woorden).

Dat deed ik omdat onze vrienden van de mobiele telefoon ons keer op keer te kakken zetten. Ze troggelen ons veel geld af en als we dan manieren vinden om hoge rekeningen te vermijden dan moeten we daar gewoon ook voor betalen omdat ze anders zielig zijn.

Ik snap best dat mobiele providers moeite hebben met het verwerken van al dat dataverkeer, maar zij zijn ook degenen die ons al die smartphones aansmeren bij hun abonnementen. Die gebruiken we dan om e-mails te lezen, YouTube af te speuren naar leuke filmpjes en te surfen op internet. Dat is inderdaad wat zwaarder dan gewoon bellen en sms’en (hoewel ook dat rond de jaarwisseling vaak te hoog gegrepen is voor veel mobiele aanbieders), maar dat hebben ze dan wellicht een beetje over zichzelf afgeroepen, of niet?

In mijn column leg ik uit dat het heel logisch is dat consumenten die keer op keer worden afgezet met stiekem duurdere rekeningen (“nee, dat valt niet in uw bundel, dat staat in de kleine letters!”) op zoek gaan naar andere manieren om geld te besparen. Zo was ik enkele jaren geleden dol gelukkig toen ik een manier ontdekte waarop mijn internetkosten TOCH binnen mijn bundel vielen. En nu slaat iedereen massaal aan het pingen, whatsappen en instant messagen omdat dat vrijwel gratis is, vergeleken met de prijs van een sms’je. Nu wil KPN daar geld voor vragen en dat vereist inspectie van ons dataverkeer. Of dat mag is niet helemaal duidelijk, maar de sympathie van de gebruiker wordt er in ieder geval niet mee gewonnen (zie ook dit artikel op Bright).

Wellicht ben ik conservatief, maar ik betaal Hi al een vast bedrag per maand om mijn data te verzenden. Maar nu is de ene byte de andere niet meer. Want als die byte nullen en enen bevat die richting de WhatsApp-servers gaan, dan moet ik als het aan KPN ligt straks meer betalen. Of dan moet ik een speciale WhatsApp-bundel nemen. Ik ben echter van mening dat KPN zich daar helemaal niet mee moet bemoeien. De enige die mij geld mag vragen voor mijn bits en bytes richting Whatsapp.com, is WhatsApp zelf. Althans, ik vind het prima om de dienst van het verzenden af te nemen van KPN (dat doe ik nu immers ook), maar van mijn persoonlijke data moeten ze verder afblijven. Want ik wil helemaal niet dat KPN mijn dataverkeer gaat analyseren en bepalen wat er naar YouTube.com, wat naar AlleBuitenlandersHetLandUit.nl en wat naar WhatsApp gaat. Dat is hun zaak niet.

Internet is mooi omdat er van alles kan ontstaan, van weblogs tot schimmige experimenten en handige webdiensten. Op de computer is het nu nog vrij gewoon dat we overal toegang tot hebben voor hetzelfde tarief. Maar mobiel zou dat niet het geval zijn?

Reken gewoon lekker op dataverbruik af, daarmee verdienen jullie al genoeg. Dan gaan jullie inderdaad minder verdienen aan sms’jes, maar daar hebben jullie de afgelopen jaren al zo schandalig veel mee verdiend, dat dat ook wel eens tijd mocht worden. Misschien moeten jullie inderdaad wat zuiniger gaan werken, maar het is niet alsof jullie verder geen cent meer binnen krijgen.

Ga in ieder geval niet ons dataverkeer analyseren en uitplooien. Dat is een enorm kwalijke zaak. Niet omdat ik iets te verbergen heb, maar wel omdat ik niet wil dat een commercieel bedrijf dergelijke gegevens in handen krijgt en er vervolgens ik weet niet wat mee kan doen.

Is dat een hypocriete opmerking van iemand die van diensten gebruik maakt die net zo hard privacy schenden (Facebook anyone?) als mobiele aanbieders zouden willen (en wellicht al doen)? Misschien. Maar het is minder hypocriet dan eerst dure smartphones en abonnementen verkopen, dan realiseren dat je netwerk dat niet aan kan en dat mensen manieren vinden om minder hoge rekeningen te krijgen en er dan daarom maar met de privacy van je gebruikers aan de haal te gaan.

Omdat ze “te veel” gebruik maken van je diensten voor te weinig geld. Misschien heb je dan al die tijd gewoon te veel geld gevraagd. Wordt het niet eens tijd dat er hier iemand ingrijpt? Iedere keer denk ik dat KPN en co. niet dieper kunnen zakken, maar ze blijven me verbazen. Afzetters zijn het, allemaal.