Sommige dingen in het leven behoeven een handleiding, terwijl andere zaken juist in één keer goed zouden moeten gaan. Maar af en toe… Af en toe lukt het niet zo goed… In Hoe Moeilijk Kan Het Zijn? makkelijke dingen, op een moeilijke manier… Ter lering ende vermaeck… Deze keer: een rijbewijs aanvragen.
Nu denken jullie natuurlijk: gaat Stefan hier incashen op een van zijn oude successen? Nee joh! Dat komt pas deze zomer, als mijn paspoort verloopt… Nee, nu moest ik een rijbewijs aanvragen. De procedure verschilt niet zo van het aanvragen van mijn paspoort, dus kon ik voorbereid op reis. De foto’s had ik al laten maken en met een kritisch oog bekeken op onvolkomenheden (afgezien van wat een collega mijn “blue steel“-look noemt). DAT kon alvast niet meer fout gaan.
Geslaagd met rijbewijs had ik vervolgens de illusie dat ik vast door mijn rijleraar bij de stadswinkel zou worden afgezet om meteen mijn rijbewijs aan te vragen.
NEE!
Nee, nee… Misschien was het omdat ik ‘s middags rijexamen had, of omdat het dinsdag was en dinsdag gewoon de foute dag is, maar rijbewijs op dezelfde dag aanvragen als dat je hebt gehaald, dat kan niet. Dus als je net als ondergetekende fulltime werkt, en je hebt al vrij genomen van je werk voor je examen, dan mag je gewoon NOG eens vrij nemen om je bewijs aan te vragen. Want zo rollen (rijden?) wij bij de gemeente en het CBR. Dat dat in sommige gevallen kan uitlopen tot twee tot drie uur vrij nemen (die je normaal had gebruikt om op het strand in Zuid-Spanje te relaxen natuurlijk) als je een beetje reistijd hebt en lang moet wachten bij de stadswinkel (wat vrijwel altijd het geval is), dat doet er nu even niet toe. Gelukkig kun je nu ook afspraken maken bij de stadswinkel.
NEE!
Nou ja, het kan wel… Maar minimaal een dag van tevoren en in mijn geval (als je dus het begin of het eind van de dag wil), minstens twee weken. De ambtenaar aan de telefoon wist me te vertellen “dat het nog echt niet volzat hoor”, maar verzuimde daarbij te vermelden dat er alleen op uiterst ideale tijden als “tien over half drie” en “half twaalf” nog een plekje was.
Kun je dan niet als je een keer toch vrij bent op een middag binnenlopen?
NEE!
Nee joh! ‘s Middags kan echt alleen op afspraak hoor. Zelfs al zou het niet vol zitten met afspraken… Alleen donderdagavond is er nog een vrij inloopmomentje. En anders moet ik toch echt ‘s morgens komen. Dan kunt u het welbekende nummertje trekken. Waarbij ik mij – eindelijk op een donderdagmorgen daar zittende – realiseerde dat de stadswinkel als geheel zo is ingericht dat burgers zo veel mogelijk gefrustreerd raken.
HOE DAT ZO?
Nou. Dan zit je daar dus op de begane grond, met zo’n dertien balies alleen al op de begane grond. Om 9 uur staat er uiteraard al een kudde Nijmegenaren te wachten – die net als ik allemaal zo snel mogelijk weer weg willen. Nummertje trekken dus en zitten. Maar terwijl je bij de slager vroeger kon zien of je ondertussen nog even naar de bakker kon lopen, is het nummersysteem zo ingericht dat het zowel nog 5 als 55 minuten kan duren voordat je aan de beurt bent. Want met A502 kom je misschien wel na A501, maar dat betekent niet dat B100 en C4422232414 niet nog even tussendoor mogen. Tel daarbij op dat op een moment dat er toch al een man of twintig zitten te wachten als de stadswinkel net open is gegaan, en het is extra frustrerend dat maar vier burgerzakenbalies bezet zijn. Waarbij de ambtenaren handenwrijvend kunnen besluiten wie ze uit hun lijden willen lossen… Zal ik een A-nummer nemen, of toch een E… Of let’s go wild… een F? En jij zit daar maar, niet wetend of je Oorlog & Vrede nog kunt uitlezen, of dat je niet eens meer naar de wc kunt… Tik-tak-tik-tak.
EN DAN?
Dan duurt een half uur dus heel lang. Daarna is het – als alles meezit – binnen 5 minuten gepiept (wachttijd niet meegerekend), mits je ruim 40 euro pint en een week geduld hebt om op je bewijs te wachten. Wat je dan inderdaad ook weer moet gaan ophalen tijdens de koopavond (of tijdens een werkdag)… Ik had het geluk dat het rustig was. En nu in de auto kan stappen en weg mag rijden. En geen rare dingen doen…
