Wat een briljante man is die Jan Vertonghen ook. Geen man van lange antwoorden of details, dat niet. Maar wel briljant, op zijn eigen manier. Ik hoop dat hij altijd zo blijft en dat hij nog maar vaak mag terugkomen bij De Wereld Draait Door.
Dit artikel verscheen eerder in CHIP 01-2011, te bestellen via www.chip.nl. Volg CHIP op Twitter.
Hoewel lang niet iedereen het nut van Twitter ziet, komen er steeds meer Nederlandse accounts bij, ook van grote bedrijven en instanties. Zo is er @nosheadlines, dat ieder uur het laatste radiojournaal op Twitter plaatst, zodat je er online naar kunt luisteren, maar ook heel Duckstad zit op Twitter. Bijna ieder zichzelf respecterende nieuwsbron heeft een Twitter-account.
Omdat Twitter (nog) geen banners en reclame heeft, is het een prettige manier om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws en voor het volgen van vrienden en interessante mensen. Toch is nog lang niet iedereen fan van Twitter. Wat kun je zeggen in 140 tekens? Wat interesseert het mij wat een ander aan het doen is? Dat zijn heel valide vragen die je kunt stellen als het op Twitter aankomt. Maar voor Twitter geldt ook wat voor bijna alles geldt: je moet het doen voordat je er verslaafd aan kunt raken. De kracht van Twitter is voor iedereen anders. Sommige mensen gebruiken het inderdaad om hun vrienden te laten weten dat ze net een half uur onder de douche hebben gestaan (“Sorry, aarde”). De vrienden reageren dan en zo ontstaat er vaak een kat- en muisspel van @mentions en ludieke tweets.
Maar lang niet iedereen gebruikt Twitter op deze manier. Zo was ik enkele maanden geleden op een congres over ICT in het onderwijs voor het artikel “Het einde van het Krijtperk?” Daar was ik onder andere bij de keynote van @peterdevisser, over een school waar ieder kind een MacBook krijgt in plaats van werkboeken met opdrachten. Hij twittert, maar niet om te zeggen wanneer hij doucht of praat, maar ter inspiratie. Via Twitter komt hij in contact met andere mensen uit het onderwijs en deelt hij goede ideeën. Twitter is in dat geval een ideeëngenerator. De korte en krachtige berichten kunnen bij gelijkgestemde volgers een eigen leven gaan leiden. Ik gebruik Twitter op beide manieren. Twitter is de reden dat ik bijna in de organisatie van een naaktkalender terechtkwam, maar ook dat ik de Weblogger van deze CHIP vond.
De leukste toepassing van Twitter is voor mij de “Mag ik een vriend bellen?”-optie. Toen ik namelijk na afloop van mijn congresdag op station Lunteren aankwam, bleek de trein net vertrokken. De trein naar Ede-Wageningen komt daar maar één keer per half uur. Dus tweet ik: “Trein vertrekt over 28 minuten, zou er in Lunteren verder nog iets te doen zijn?” Twee minuten later krijg ik van @ImkeWalenberg een adresje waar ik een lekkere kop koffie kan drinken en mijn artikel alvast schematisch kan opzetten. Dat is vele malen beter dan in de vrieskou te wachten op de volgende trein. Als je echt niets te doen hebt, kun je altijd nog proberen andere mensen te helpen. Twitter kan grappig, handig en inspirerend zijn. Misschien was dat in eerste instantie niet het idee erachter, maar dat is wat het is geworden. Als je dat wat lijkt, kan ik je alleen maar aanraden Twitteren toch echt een keer te proberen. Begin met het volgen van @chipnl en @ditisstefan.
Het is tijd dat ik op de bres spring voor Goodreads.com. Goodreads is Facebook voor boeken. Je maakt een account aan (of je gebruikt je Facebook/Twitter-account) en zoekt de boeken die je aan het lezen bent (of hebt gelezen) en voegt ze toe aan je account. Je kunt je status updaten en vertellen op welke bladzijde je bent, vergelijkbare boeken zoeken, met andere boekenwurmen over boeken kletsen, reviews plaatsen en een quiz spelen. In veel opzichten is Goodreads een gewoon, weliswaar gespecialiseerd, sociaal netwerk. Maar het is net als de gewone bibliotheek heerlijk stoffig.
Kijk alleen al naar de website: hij is niet bijzonder kleurrijk, niet hip opgemaakt, maar hij kan alles wat je van een moderne website verwacht. Het is erg leuk om op stoffige wijze je online boekenplanken te managen en lijstjes te maken, reviews te schrijven en status updates in de trant van “Ik ben nu op pagina 79 van ‘Oorlog & Vrede’ van Leo Tolstoj” te plaatsen en te exporteren naar Facebook en Twitter. Je kunt jezelf ook doelen stellen, bijvoorbeeld hoeveel boeken je dit jaar gaat lezen. De nooit-eindigende triviaquiz bevat ongelooflijk veel vragen en wordt nog steeds aangevuld.
Het leukste onderdeel blijft echter “Explore.” Naast talloze lijstjes vind je hier ook allerlei statistieken over populaire boeken, wedstrijden, tips en nieuws. Daarnaast is er een lange lijst met citaten, inspirerend bevonden door de community van Goodreads. Mocht je dus belezen voor de dag willen komen op feestjes, dan scoor je op Goodreads wat mooie citaten voor je vertrekt. Er worden ook regelmatig auteurs geïnterviewd en interessante achtergrondartikelen geschreven.
Goodreads wordt steeds beter: zo heeft de site geïnvesteerd in techniek van Discovereads om beter aanbevelingen te kunnen doen, bijvoorbeeld. Zo moet de site gaan uitblinken in het aanbevelen van nieuwe boeken naar aanleiding van de boeken die je al gelezen hebt. Ondanks het wat stoffige imago, zit er dus wel degelijk goede techniek achter de site en wordt er hard gewerkt om deze up to date te houden. Er is zelfs een goed werkende iPhone-app beschikbaar voor de fanatieke lezer onderweg én je kunt lid worden van heuse online boekenclubs. Als je dat woord voorheen associeerde met buurthuizen in de Achterhoek, dan wordt het nu tijd om dat beeld (enigszins) bij te stellen.
Feitelijk het enige nadeel van Goodreads het gebrek aan Nederlandse gebruikers. Ze zijn er wel, er staan genoeg Nederlandse boeken in de database en die worden ook gelezen door gebruikers, maar je krijgt geenszins het idee dat Goodreads in Nederland is doorgebroken. En dat is jammer. Want Goodreads is een goede manier om op te scheppen over welke boeken je hebt gelezen en aan het lezen bent. En de site wordt dus een steeds beter middel om nieuwe boeken te ontdekken. Dat is maar goed ook, want er verschijnen ieder jaar meer dan 300.000 boeken.
Het moge duidelijk zijn: ik ben – als boekenwurm – een beetje verliefd op het stoffige Goodreads. Maar ik heb maar vijf vrienden. En die vijf vrienden die ik heb, hebben allemaal ook maar een beperkt aantal vrienden. En die ook. Tijd dus dat jij ook lid wordt van Goodreads en weer aan het lezen slaat!
In samenwerking met Warren Ellis en D’Israeli komt BERG London in april met een graphic novel getiteld SVK. Dat is uiteraard niet zomaar een graphic novel, er verschijnen immers genoeg graphic novels waar géén aandacht aan wordt besteed op Stofwolk. BERG is ook niet zomaar de zoveelste uitgever. Sterker nog, BERG is een studio die zich bezighoudt met het bedenken van nieuwe producten en concepten en het bouwen ervan. Geen uitgever. De afgelopen jaren heeft BERG, echter al al de nodige innovatieve grapjes met taal en tekst uitgehaald. Zo bedachten ze – terwijl ze iets heel anders aan het doen waren – Penki, een applicatie voor je iPhone en iPad om 3D-tekst mee in de lucht te schrijven (mits je ook een goede camera hebt):
Ook bedachten ze al voor de introductie van de iPad hoe digitale magazines er volgens hun uit moesten zien. Toen niet lang daarna het apparaat verscheen waarop hun digitale tijdschriften werkelijkheid konden worden, waren zij dan ook de studio waar je moest zijn om je tijdschrift op een fatsoenlijke manier digitaal aan te bieden. Ze maken zoveel mogelijk van hun concepten openbaar op Vimeo, hier staan enkele concepten, waaronder een Rube Goldberg-achtige machine die allerlei dingen achter elkaar in gang zet, maar dan ZONDER dat deze items elkaar daadwerkelijk raken:
Volgende maand verschijnt er dus een graphic novel, mede bedacht door BERG en uitgewerkt door Warren Ellis en D’Israeli, twee bekende auteurs van graphic novels. SVK komt gebundeld met een speciale zaklamp. De detective die de hoofdrol speelt, komt erachter dat hij met een speciaal apparaat de gedachten van andere mensen kan lezen. Dan kom je erachter dat jij dat als lezer ook kan doen. De helft van de strip is dan ook getekend in onzichtbare (UV) inkt. Schijn erop met je SVK (Special Viewing Kit) en je helpt het mysterie op te lossen. De auteurs omschrijven het verhaal als “Franz Kafka’s Bourne Identity” en “It’s also a story about looking, and it’s an investigation into perception, storytelling and optical experimentation”, dus dat zit ook goed. Een sneak preview van hoe dit project eruit ziet, vind je hier. In eerste instantie worden er drieduizend exemplaren gemaakt. Meer informatie vind je op getsvk.com.
Valerie Toumayan maakt al jaren opnames van concerten en sessies. Bovendien is ze fan van Zweden. Als je die twee samenvoegt krijg je een uur durende documentaire over de muziekwereld van Stockholm. Het gaat van Ane Brun naar Those Dancing Days en van Peter, Bjorn & John tot Dag för Dag. Dus mocht je van Engels met Zweeds accent houden (tijdens de interviews) en leuke liedjes op zijn tijd… Kijken naar Sounds of Stockholm.
Meer info op www.ilovesweden.net
In het kader ‘botsing der culturen’, vandaag twee hele minuten reclame voor pudding. Wat voor pudding? ….
Mona, let u op?
“Ants are unable to relax and enjoy life” – over de wondere wereld der natuur.