2012 voelt als de verre toekomst die eindelijk nabij is. Ik kijk met gemengde gevoelens naar 2012. Ik ben niet overdreven optimistisch – hoe kan het ook anders als economische doom en gloom het nieuws beheerst en het weer tot nu toe ook mistroostig mag worden genoemd. Toch ben ik ook niet extreem negatief gestemd. Er staan al wat leuke dingen op het programma, waaronder enkele toffe concerten en ik ben nog steeds enthousiast over de baan die ik eind 2011 heb aangenomen.
2012 voelt als een jaar waarin dingen kunnen veranderen en we een normale overheid kunnen krijgen – bijvoorbeeld. Maar we mogen pas in 2015 weer naar de stembus (tenzij…) en de crisis lijkt het nieuws nog jaren te beheersen. Terwijl die hele crisis mij nauwelijks raakt. Iedereen maakt zich meer zorgen, inclusief ondergetekende, over hoe fout alles kan gaan. Er moet efficiënter gewerkt worden wellicht, harder zelfs. Er moet gevochten worden voor bestaansbehoud in de zakenwereld. Dat ook wellicht. Maar verder kan ik nog steeds grotendeels zelfstandig wonen (gedeelde badkamer, maar ja, wat wil je met de huurprijzen), leuke dingen doen en normaal eten. Komt er een tijd dat zelfs dat opletten geblazen wordt? Ik hoop het niet natuurlijk, maar ik realiseer me ook dat er genoeg mensen zijn die al minder geluk hadden en nu nog steeds niet goed rond kunnen komen.
2012 wordt niet het jaar waarin we ons geen zorgen hoeven te maken. De terroristische dreiging lijkt ingewisseld voor een economische, in ieder geval in de media. En dan worden we straks ook nog eens geen kampioen met voetbal. Het zit Nederland ook niet mee. Het is eenvoudig om dingen te relativeren, soms, maar wanneer moet je stoppen met relativeren (“Nederland heeft het zo slecht nog niet”) en oprecht zorgen beginnen te maken. Zoals de Occupy-demonstratie (zooo 2011, trouwens) naast mijn nieuwe werk al weken niet meer groeide of tekenen van leven vertoonde: wanneer moet je de zaak laten voor wat die is en wanneer moet je blijven strijden?
2012 heeft alles in zich om een vreemd jaar te worden. Maar hopelijk wordt het niet een jaar van teleurstelling, van onvrede en van pech. Zullen we er maar met zijn allen iets moois van gaan maken?
In de CHIP die vanaf komend weekend in de winkels ligt (CHIP 6-2011), heb ik een column geschreven over mobiele aanbieders. Die is nogal ongenuanceerd: ik noem alle mobiele providers afzetters (tot twee keer toe zelfs, in een bestek van minder dan 500 woorden).
Dat deed ik omdat onze vrienden van de mobiele telefoon ons keer op keer te kakken zetten. Ze troggelen ons veel geld af en als we dan manieren vinden om hoge rekeningen te vermijden dan moeten we daar gewoon ook voor betalen omdat ze anders zielig zijn.
Ik snap best dat mobiele providers moeite hebben met het verwerken van al dat dataverkeer, maar zij zijn ook degenen die ons al die smartphones aansmeren bij hun abonnementen. Die gebruiken we dan om e-mails te lezen, YouTube af te speuren naar leuke filmpjes en te surfen op internet. Dat is inderdaad wat zwaarder dan gewoon bellen en sms’en (hoewel ook dat rond de jaarwisseling vaak te hoog gegrepen is voor veel mobiele aanbieders), maar dat hebben ze dan wellicht een beetje over zichzelf afgeroepen, of niet?
In mijn column leg ik uit dat het heel logisch is dat consumenten die keer op keer worden afgezet met stiekem duurdere rekeningen (“nee, dat valt niet in uw bundel, dat staat in de kleine letters!”) op zoek gaan naar andere manieren om geld te besparen. Zo was ik enkele jaren geleden dol gelukkig toen ik een manier ontdekte waarop mijn internetkosten TOCH binnen mijn bundel vielen. En nu slaat iedereen massaal aan het pingen, whatsappen en instant messagen omdat dat vrijwel gratis is, vergeleken met de prijs van een sms’je. Nu wil KPN daar geld voor vragen en dat vereist inspectie van ons dataverkeer. Of dat mag is niet helemaal duidelijk, maar de sympathie van de gebruiker wordt er in ieder geval niet mee gewonnen (zie ook dit artikel op Bright).
Wellicht ben ik conservatief, maar ik betaal Hi al een vast bedrag per maand om mijn data te verzenden. Maar nu is de ene byte de andere niet meer. Want als die byte nullen en enen bevat die richting de WhatsApp-servers gaan, dan moet ik als het aan KPN ligt straks meer betalen. Of dan moet ik een speciale WhatsApp-bundel nemen. Ik ben echter van mening dat KPN zich daar helemaal niet mee moet bemoeien. De enige die mij geld mag vragen voor mijn bits en bytes richting Whatsapp.com, is WhatsApp zelf. Althans, ik vind het prima om de dienst van het verzenden af te nemen van KPN (dat doe ik nu immers ook), maar van mijn persoonlijke data moeten ze verder afblijven. Want ik wil helemaal niet dat KPN mijn dataverkeer gaat analyseren en bepalen wat er naar YouTube.com, wat naar AlleBuitenlandersHetLandUit.nl en wat naar WhatsApp gaat. Dat is hun zaak niet.
Internet is mooi omdat er van alles kan ontstaan, van weblogs tot schimmige experimenten en handige webdiensten. Op de computer is het nu nog vrij gewoon dat we overal toegang tot hebben voor hetzelfde tarief. Maar mobiel zou dat niet het geval zijn?
Reken gewoon lekker op dataverbruik af, daarmee verdienen jullie al genoeg. Dan gaan jullie inderdaad minder verdienen aan sms’jes, maar daar hebben jullie de afgelopen jaren al zo schandalig veel mee verdiend, dat dat ook wel eens tijd mocht worden. Misschien moeten jullie inderdaad wat zuiniger gaan werken, maar het is niet alsof jullie verder geen cent meer binnen krijgen.
Ga in ieder geval niet ons dataverkeer analyseren en uitplooien. Dat is een enorm kwalijke zaak. Niet omdat ik iets te verbergen heb, maar wel omdat ik niet wil dat een commercieel bedrijf dergelijke gegevens in handen krijgt en er vervolgens ik weet niet wat mee kan doen.
Is dat een hypocriete opmerking van iemand die van diensten gebruik maakt die net zo hard privacy schenden (Facebook anyone?) als mobiele aanbieders zouden willen (en wellicht al doen)? Misschien. Maar het is minder hypocriet dan eerst dure smartphones en abonnementen verkopen, dan realiseren dat je netwerk dat niet aan kan en dat mensen manieren vinden om minder hoge rekeningen te krijgen en er dan daarom maar met de privacy van je gebruikers aan de haal te gaan.
Omdat ze “te veel” gebruik maken van je diensten voor te weinig geld. Misschien heb je dan al die tijd gewoon te veel geld gevraagd. Wordt het niet eens tijd dat er hier iemand ingrijpt? Iedere keer denk ik dat KPN en co. niet dieper kunnen zakken, maar ze blijven me verbazen. Afzetters zijn het, allemaal.
Vandaag vindt er in het Verenigd Koninkrijk een bruiloft plaats: Prince William en Kate Middleton trouwen, maar zoals iedereen is de moeder van William er niet bij. Hij is immers de oudste zoon van prinses Diana, die in 1997 om het leven kwam. Een auto-ongeluk waar een luchtje aan zit. Deze exclusieve beelden vertellen het ware verhaal achter de dood van Princess Diana en de reden waarom ze veertien jaar later het huwelijk van haar oudste zoon moet missen.
Dit artikel verscheen eerder in CHIP 06-2010 en iCreate 19, te bestellen via www.chip.nl. Volg CHIP op Twitter.
Op hetzelfde moment dat CS5 op de markt verschijnt, zijn er steeds meer kritische geluiden te horen over Adobe. Apple zet zich steeds nadrukkelijker af tegen het bedrijf en boze tongen beweren dat Flash op korte termijn vervangen gaat worden door HTML5. Het zijn roerige tijden voor Adobe. Een interview met Klaasjan Tukker.
Het verhaal van Adobe begint in de jaren tachtig als het bedrijf start met het ontwikkelen van een standaard om documenten op een uniforme manier uit iedere printer te laten komen (PostScript). Later ontwikkelt Adobe een standaard die ervoor moet zorgen dat documenten er op ieder apparaat hetzelfde uit zien (PDF). Dit is nu vanzelfsprekend maar de uitwisseling van documenten tussen verschillende Word-versies verliep in die dagen niet altijd soepel. Inmiddels is Adobe één van de grotere softwarebedrijven ter wereld. Sinds de overname van Macromedia is Adobe ook eigenaar van de veel gebruikte Flashtechnologie. Hierdoor is Adobe heer en meester op het gebied van creatieve ontwerpprogramma’s en webtechnologie. Maar de tijden veranderen: de combinatie desktop pc met Windows en Internet Explorer is niet vanzelfsprekend meer. Internet wordt op steeds meer manieren gebruikt. Klaasjan Tukker komt tot dezelfde conclusie: “Je ziet dat de markt steeds diverser wordt, in plaats van uniformer. Kijk naar de browsermarkt, naar de diverse soorten gadgets. Voor al die markten moet content worden gecreëerd.”
HTML5
HTML5 is hot op internet. De nieuwe taal waarmee webpagina’s kunnen worden gemaakt, ondersteunt een aantal mogelijkheden die Flash nu ook ondersteunt. HTML5 wordt vaak gezien als een bedreiging voor Adobe. Klaasjan Tukker vindt dit beeld erg zwart-wit. “Vaak zie je media de uitersten opzoeken. Het is óf HTML5 óf Flash. Daarbij wordt vaak vergeten dat wij ook in het consortium zitten dat HTML5 ontwikkelt. Al die platforms vormen een uitdaging. Je hebt verschillende videoportals, zoals YouTube, Vimeo en Uitzending Gemist. Die hebben allemaal wensen en eisen. Vorig jaar lieten we op een conferentie in Los Angeles al een demo zien waarin Dreamweaver een Flash-animatie naar HTML5 converteerde. Onze software moet zoveel mogelijk ondersteunen. HTML5 definieert wel hoe video afgespeeld moet worden, maar schrijft geen codec voor waarmee dit moet. De iPad ondersteunt geen Flash, maar er komen nog tientallen andere tablets op de markt dit jaar die dat wel doen.”
Is het voor de internetgemeenschap niet beter als gebruik wordt gemaakt van open technieken (zoals HTML5)? Tukker: “Flash is weliswaar niet open source, maar wel degelijk een open techniek. Alles is beschreven, iedereen kan zien hoe het gebruikt gaat en kan worden. Veel videosites worden nu steeds geslotener. Flash blijft open en toegankelijk voor iedereen, maar biedt ook de mogelijkheid copyright te beschermen. Een belangrijk probleem van HTML5 is dat het weliswaar een toegankelijke en bruikbare techniek is, maar dat uitgevers van muziek, films en andere content niet kunnen beïnvloeden wat met hun content gedaan mag worden. Ze willen zelf bepalen in hoeverre hun materiaal op internet verspreid mag en kan worden. Bij HTML5 speelt deze discussie nauwelijks. Flash 10.1 houdt wel rekening met dergelijke wensen.”
Traag
Flash wordt vaak verweten veel systeembronnen te gebruiken, zeker ook op Apple OS X. Tukker geeft aan dat dit mede door Apple zelf komt. “Zo ondersteunen Apple en Safari veel mogelijkheden om video af te spreken. Maar terwijl Safari op OS X wel de h264-codec ondersteunt, is dit onder Windows weer niet het geval. Wanneer Flash op de processor is aangewezen om video weer te geven, dan is dat niet de meest efficiënte oplossing. Zodra Flash echter gebruik kan maken van de grafische kaart (hardware acceleration), ondervindt je systeem nauwelijks nog hinder van het gebruik van Flash. Zolang Apple die mogelijkheid echter niet biedt, presteert Flash inderdaad minder goed op OS X. Apple gaf bepaalde API’s (Application Programming Interfaces – red.) gewoon niet vrij. De nieuwe versie van Flash Player op de Mac (10.1) levert aanzienlijk betere prestaties. Maar Apple bepaalt wat er mogelijk is.” Apples starre houding is nog geen verleden tijd. Zo kondigde het bedrijf onlangs aan alleen nog mobiele apps te accepteren die voldoen aan strenge eisen: ze mogen bijvoorbeeld niet gemaakt zijn met Adobe Flash CS5, waarin juist een speciale tool zit om dit te doen.
Op de vraag of Flash Player terrein gaat verliezen door HTML5, reageert Tukker bevestigend. “Maar de markt voor interactieve applicaties groeit enorm. Wellicht dat we procentueel gezien gaan inleveren ten opzichte van andere bedrijven en technologieën, de concurrentie wordt immers groter. Maar zelfs als dat het geval is, moet er nog steeds content gecreëerd worden. Voor speciale, rijke mediasites is Flash nog steeds de beste oplossing. Kijk naar Chatroulette. Die site maakt gebruik van een nieuwe, Skype-achtige functie in Flash 10 (Real Time Message Flow Protocol). De jongen die het ontwikkelde heeft gekeken naar de technologie, zich afgevraagd hoe hij het kon gebruiken en toen ingezet. Er zijn geen speciale servers voor nodig: alles werkt met behulp van Flash Player 10.”
Alles ondersteunen
Dan is er nog de veel gebruikte Adobe Reader. Dit programma wordt door consumenten als traag ervaren. Waarom is Adobe Reader zoveel groter en trager dan programma’s als bijvoorbeeld CutePDF en Foxit Reader? “PDF is een open standaard. Er zijn wellicht snellere readers te vinden, maar die ondersteunen niet alle onderdelen van de PDF-standaard. Het toevoegen van annotaties, mogelijkheden tot validatie en functies die nodig zijn om bijvoorbeeld digitale facturatie voor bedrijven mogelijk te maken, zitten niet in dergelijke programma’s. Adobe Reader ondersteunt álle onderdelen van de huidige versie van de standaard (1.7) én alle voorgaande versies. Met Adobe Reader weet je zeker dat je het document te zien krijgt zoals het is gemaakt. Als je dat overdreven vindt, kun je overigens Adobe Digital Editions downloaden.”
Die uitgebreide ondersteuning van oude en nieuwe versies geldt ook voor Flash, Lightroom en andere producten. Tukker: “Backwards ompatibility is extreem belangrijk voor Adobe. Flashbestanden van tien jaar geleden werken ook nog met de huidige versie en dat zal over tien jaar nog steeds zo zijn. Dat geldt voor al onze technieken en standaarden, of het nu gaat om fotobeheer in Lightroom, het gebruik van programmeertalen in Dreamweaver of het bekijken van PDF-bestanden met een oude versie van Adobe Reader. Welke techniek ook dominant mag worden, wij proberen hem zo goed mogelijk te ondersteunen. Of dat nu op de computer, mobiele telefoon of een tablet is.”
Klaasjan Tukker werkt sinds 2008 bij Adobe Benelux als Business Development Manager Creative Pro. Daarvoor was hij met Java in de weer, een programmeertaal die nog steeds veel op het web en in mobiele applicaties wordt toegepast. Hij was onder andere voorzitter van de Nederlandse Java gebruikersgroep (NLJUG). Bij Adobe houdt hij zich bezig met software als Creative Suite 5.
Dit WK Voetbal volgt Stefan de wedstrijden (net als tijdens het EK)… Alle wedstrijden? Nee, niet alle wedstrijden (dat moge nu wel duidelijk zijn). Hij gaat in ieder geval iedere dag iets proberen te zien. Daarna gebruikt Stefan zijn gebrekkige voetbalkennis om hier een analyse te schrijven. Gut-feeling en valse hoop: dat zijn de twee pilaren van zijn nabeschouwingen.
Afleveringen: 1 – 2 – 3 – 4 – 5
Er is veel gebeurd sinds de vorige editie van Nabeschouwingen. Een van de belangrijkere zaken: ik sta eerste in de pool met mijn vrienden en tweede op mijn werk.
Nederland – Slowakije 2-1 (voorspelling: 1-0)
Twee penalty’s. Dat is wat Stekelenburg tot nu toe door heeft laten gaan op dit toernooi. We hebben hem veel te danken. Hij is duidelijk in vorm. Ik zit nauwelijks nog met kromme tenen wanneer er een verdedigende fout wordt gemaakt… Als hij niet kansloos is, dan heeft Stekelenburg hem ook gewoon. Een van de weinige niet blunderende keepers op dit toernooi. Je kunt dan ook veel zeggen van het Nederlandse spel, maar uiteindelijk scoren ze wel en met een degelijke keeper als Stekelenburg is een overwinning een stuk makkelijker te bewerkstelligen. Slowakije bleek een eenvoudiger horde dan de diverse groepswedstrijden, al is dat in de eindstand nauwelijks terug te zien.
Nederland – Brazilië 2-1 (voorspelling: 2-0)
Ja, mijn voorspelling was optimistisch, erg optimistisch, maar dat betekent niet dat ik vooraf zeker van mijn zaak was. Het kon alle kanten op. Dat bleek al gauw, toen het Brazilië was die de eerste keer raak schoot. Mathijssen geblesseerd (nu ben ik geen fan van deze verdediger, maar nog minder van Ooijer), Van Persie die geen bal goed raakt: het voelde allemaal niet goed. De eerste helft werd Oranje zo overschaduwd dat ik in de rust de moed al had opgegeven. Het Oranje dat in die eerste helft speelde, dat maakte geen schijn van kans. De thriller in de tweede helft had gelukkig wél een happy end. Een onvoorstelbare comeback, die zich niet zo zeer in de kwaliteit van het spel plaatsvond, als wel in de vorm ervan (brutaler, doortastender). Dat bleek voldoende te zijn om twee keer te scoren. Het gevolg is dat ik gematigd positief ben. Zou het dit keer dan toch mogelijk zijn? Ik onderschat Uruguay niet, maar ik onderschat de Nederlandse Elf zeker ook niet… Deze wedstrijd zal ik me nog wel een tijd herinneren, al is het maar omdat ik hem in Café Samson zag, waar de temperatuur de veertig graden naderde.
Uruguay – Ghana 1-1 (na strafschoppen: 4-2) (voorspelling: 2-0)
De eerste helft zat ik in de bus en niet lang nadat ik plaats nam op de bank naast mijn vader maakte Uruguay de gelijkmaker. Mijn vader sprak de woorden “nu wordt het hier ook vast 2-1…” Dat werd het uiteindelijk niet. Sterker nog, de wedstrijd bloedde min of meer dood in de laatste 10 minuten. Heel Uruguay leek op en Ghana kon niets meer bewerkstelligen. De extra tijd was wat mijn in de popcultuur zou omschrijven als een snorefest. Nee, ik had niets eens meer zin om de strafschoppen te kijken. Tot die laatste minuut. Ghana trekt nog een keer aan, wellicht vermoedend dat het niet ver gaat komen in een strafschoppenserie tegen Uruguay. Suarez, wederom niet tot scoren gekomen (wel dicht in de buurt, maar ja), stond ineens daar op de doellijn mee te keepen. Jankend verlaat de Ajaxied het veld. Hart gebroken, rode kaart, een goal voorkomen maar een penalty als resultaat. Dan wordt de penalty gemist… Ineens is Suarez een held, een gemene man, maar een held. Tot overmaat van ramp verliest Ghana de strafschoppen. Nu is het Uruguay die we moeten verslaan. Zonder Suarez en met een vermoeid team zonder conditie (afgaande op het laatste half uur van de wedstrijd). Mooi voetbaldrama.