Nieuwe dingen voor de mensen

Een jaar geleden verscheen de laatste blog op deze site. Of eigenlijk verscheen die op Incognitief.nl, het weblog dat inmiddels louter als pubquiz door het leven gaat (eind december weer een editie). Maar voor de vorm: het is precies een jaar geleden dat de laatste update op ditisstefan.nl verscheen. Daar vind ik wel wat van.

Ik was al een tijdje uitgeschreven. Of ja, uitgeschreven, eigenlijk wilde ik heel veel schrijven, maar ik wist niet hoe ik het moest zeggen, had niet de discipline om het dagelijks of zelfs wekelijks te doen, en deze website bood ook niet het houvast om te bepalen waar ik dan wel over moest schrijven. Mijn leven, misschien, maar dat vond ik zelf niet interessant genoeg als onderwerp.

En toch wil ik graag schrijven, maar geen gedachteloze content of posts die me na publicatie halfhartig voorkomen. In dat opzicht was Incognitief eigenlijk een perfect publicatieplatform, maar de rek was eruit en het format paste niet meer. Maar ik heb er veel dingen gedaan die ik al heel lang wilde doen: cultuurblogs schrijven, podcasts maken en een toffe redesign succesvol wereldkundig maken.

Vrijblijvend blijven bloggen op mijn eigen site, dat kon natuurlijk, maar nogmaals: over mijn leven was ik een beetje uitgeschreven en qua muziek en andere interesses vond ik mezelf enigszins in herhaling vallen. En tegelijkertijd wilde ik dat als ik iets deed, dat het dan perfect, wereldvreemdere was. Stemmen in je hoofd waar je niet naar moet luisteren, weet ik ook wel. Maar ik luisterde er wel naar. En ik had andere dingen aan mijn hoofd: ik wilde anders leven, een andere baan, alles moest anders.

Anno 2018 heb ik dat andere leven. Inmiddels heb ik al een jaar een andere baan, privé gaat het me zeer zeker voor de wind en ik ben veranderd. Er is een Wie Is De Mol?-seizoen geweest waarover ik niet heb geblogd en we zitten middenin een WK waarover ik amper een tweet heb verstuurd (oké, ik heb er wel een tweet over gestuurd). Betekent dat dat ik weer naar hartelust ga bloggen over mijn leven, dat de gloriedagen van ditisstefan.nl herleven?

Nou, om eerlijk te zijn is dat niet wat ik nu in gedachten heb. Maar er is een idee, een concreet idee. En die heb ik wel meer gehad in het afgelopen jaar, maar nu wil ik dat idee echt gaan uitvoeren. Het wordt toch weer een website, een contentplatform, een blog, een podcast en een magazine. Het moet zelfvoorzienend worden. Ik hoef er niet van te kunnen leven, ik heb immers een baan waar ik nog lang niet ben uitgeleefd, maar de kosten moeten gedekt zijn en het zou mooi zijn als ik andere schrijvers, kunstenaars en creatievelingen kan betalen voor hun werk, dat zijn prioriteiten. Want ik wil het niet alleen gaan doen.

De komende twee maanden, juli en augustus, bestaan uit voorbereidingen, ontwerpen, opzetten en klaar maken… Eind augustus ga ik voor het eerst in mijn leven naar een ander werelddeel, dan reis ik naar Amerika. Als ik in de tweede helft van september weer op Nederlandse bodem ben, moet alles zo’n beetje klaar zijn om vol aan de bak te gaan.

Mijn nieuwe site heeft alles wat ditisstefan.nl niet heeft: een duidelijke formule, een goedgedefinieerde doelgroep en een plan om uit de kosten te komen en hopelijk te groeien. Wat mijn nieuwe site nog niet heeft is een naam. En al zijn de eerste mensen aan boord, er zijn meer mensen nodig om het team compleet te maken. De komende weken ga ik hier in mijn vrije tijd aan werken. Ik noem het maar even Project TIM (naar het stomme grapje “we zijn een team, T-I-M”, dat helemaal niet werkt als je het opschrijft, en eigenlijk staat het ook voor iets anders maar dat laat ik nog even in het midden).

Ik schrijf er hier nu over zodat alle duizenden mensen die hier komen (*kucht even hard*) dit lezen en weten dat ik eraan begin. En dat ik dit idee ook doorzet ook, want ik heb er de energie voor en dus zet ik nu door. Over de voortgang kun je hier de komende tijd blijven lezen. Tot snel.

Ondertussen bij Incognitief

Is het toch even geleden dat ik hier iets heb geplaatst. Augustus? NIKS. September? NIKS. Oktober zijn we er weer. Wat ik heb gedaan in die tijd dat ik niet kon bloggen?

Geen idee.

Maar goed. Bij Incognitief komt nog regelmatig werk van mijn hand, dus misschien staat daar iets tussen. Hierbij de nieuwste blogs:

Onliederen, of de zin van het coveren

Bon Iver klinkt steeds vreemder, maar toch…

Vervlogen tijden keren terug met Cocoon

Waarom iedereen naar podcasts moet luisteren

Pokemon Go: haters gonna hate

Radiohead hoeft niet meer op te rotten

De Comeback Kids van 2016: Red Hot Chili Peppers, KT Tunstall, Eric Clapton

Incognitief Kijkt Spoilers

Incognitief Kijkt is er met een kersverse aflevering over …. Spoilers. Met Martijn Kroese (film-redactie) en Nils Hermans (tv-redactie) bespreek ik de verschillen tussen tv- en film-spoilers, of ze écht uitmaken en welke films door de titel al gespoild worden. Spoiler alert: in deze podcast zitten spoilers voor Star Wars: The Force Awakens, The Shawshank Redemption en Cast Away 😉.

Daarnaast Zappen we langs de nieuwste films en de Amerikaanse televisiepilots van het komende seizoen, kiezen we in Beter/Slechter de beste gamesverfilming (tot nu toe) en kijken we uit naar het tv- en filmaanbod van de komende weken. Luisteren dus!

Updates

Ik heb wel eens frequentere publicatiemomenten gekend hier op ditisstefan.nl, maar ik zit verder niet stil gelukkig. Of ja, nu wel, als ik dit typ. Voor zover ik stil kan zitten.

  • Eind april twee leuke concerten van Turin Brakes bezocht. Een dezer dagen verschijnt er een blog van op mijn Turin Brakes fansite. Nu pas? Ja, nu pas.
  • Andere meegemaakte concerten: Jack Garrat (vermakelijk maar niet episch), Andrew Bird (heel mooi en leuk!), Damien Jurado (er is maar één Damien Jurado, en die was er!) en in maart nog Eefje de Visser (heel goed!).
  • Ook hoge cultuur gedaan? JA: Jeroen Bosch tentoonstelling.
  • Snapchat is soms best grappig en soms nog steeds raar. Mijn snapchat is ditisstefan. Doe met die info wat je wilt.
  • Ik ben inmiddels ook daadwerkelijk verslaafd aan Casey Neistats video’s op YouTube. Een paar maanden geleden hoorde ik een interessant interview met hem op een podcast en toen heb ik er een paar gekeken maar het bleef niet hangen. Toen ik het er vorige week met een vriendin over had, werd ik weer zo enthousiast dat ik de volgende dag spontaan aan het bingewatchen ging. En nu dus fan. En voor het eerst van mening dat ik misschien zelf ook een drone moet kopen. En een opgevoerd skateboard. Behalve dat ik niet kan filmen. Of kan skateboarden (staand dan he).
  • Nog meer kijktips: het nieuwe seizoen van Orphan Black verschijnt wekelijks op Netflix. De serie doet nu ook aan body horror en detective noir (in de eerste aflevering). Ook een Nederlands krantenartikel in de vierde aflevering (REPRESENT!).
  • Rue Royale komt met een nieuw album, onder andere gemaakt met Sean Carey (van Bon Iver). Excited much? Duurt wel nog lang, maar dit jaar komt er in ieder geval wel nog een EP. In juli zelfs al. Dat is al bijna.
  • Invisibilia komt ook terug komende maand. JEEJ. Er is een trailer.
  • Afgelopen weekend voor het Eurovisie Songfestival nog een podcastpilot opgenomen met Loet. Over frisdrank. Een beetje random, dat geef ik meteen toe. Maar het was wel leuk. Misschien zetten we ‘m zelfs online. Maar eerst wil ik ‘m zelf even terugluisteren.
  • We werken aan een nieuwe website voor Incognitief. Die is bijna af. Juni is de maand dat ie live gaat. Begin juni. 1 juni zelfs. De maand dat ik 30 word, trouwens.
  • Schrijven voor Incognitief is er mede daardoor de afgelopen tijd nogal bij ingeschoten, maar sinds mijn vorige post zijn er weer kekke podcasts verschenen. En dit weekend komt er weer een nieuwe Kijkt. Voor de oude… Zie hieronder…

Deze podcast valt in de categorie film & tv, gemaakt met de mannen van Movieinsiders (en vaste redacteur Martijn). Was leuk. En liep qua speelduur een beetje uit de hand, maar dat vinden we niet erg.

 

En deze, in de categorie ‘literatuur’, hier een Incognitief Leest met Lotte Lentes (plus vaste redacteur Sophie) en wat ik alleen maar kan kwalificeren als een goed gesprek over schrijven, dwergstaten, Boek op de Bank (2 juni mensen, 2 juni!) en oh ja, boeken dus.

Nou tot snel weer!

Nieuwe blog, nieuwe podcast

better-call-saul-episode-207-jimmy-odenkirk-full-episode-1200x707Jaja, drukke tijden zijn het bij Incognitief. Afgelopen weekend publiceerden Martijn, Nils en ik de tweede aflevering van Incognitief Kijkt, waarin we heel veel nieuwe films en series bespreken in ongeveer 26 minuten. We proberen meteen wat spelletjes uit zodat we snel veel onderwerpen kunnen behandelen. Streamen dus:

Daarnaast schreef ik ook een blog over het fantastische Better Call Saul. Ik word zo blij van de muzikale intermezzo’s die deze serie nog verder opvrolijken. Die blog lees je hierrrr:

Ja, je kan tegen het prequel-concept zijn, je kan beweren dat Better… nooit beter kan worden dan Breaking… maar ik ben tijdens het kijken geen moment aan het vergelijken met Breaking Bad. Waar ik naar kijk zijn de fantastisch geacteerde taferelen, het mooi zorgvuldige camerawerk, maar boven alles kijk ik naar en verheug ik me op de fantastische montages.

 

Ondertussen bij Incognitief: Ray LaMontagne en Kijkt Podcast

Bij Incognitief kun je weer nieuwe dingen van mijn hand lezen én luisteren. Allereerst is daar de podcast van Incognitief. Vorige maand lanceerden we al Leest en nu kunt u hieronder luisteren naar de eerste editie van Kijkt. Die gaat over de Oscars en films en series waar we de komende maand naar uitkijken. Dit weekend komt er overigens ook een nieuwe editie van Leest uit. Daarover later meer:

Verder verschijnt er vandaag een blog van mij op Incognitief over het nieuwe album van Ray LaMontagne. Het is een best mooie plaat, maar wel met een onmogelijke titel en lelijke cover art. En oh ja, Ray zegt dat zijn oude muziek stom is en daar durf ik toch het een en ander tegenin te brengen… Lees ‘m:

Ik heb lang nagedacht of ik wel iets moest schrijven over het nieuwe album van Ray LaMontagne. Niet alleen beledigt hij terloops alle fans die vielen voor zijn vroegere werk, het lukt me ook nog eens niet om de titel in één keer goed op te schrijven,Orou, Ourobour… Orouborusous… Ouroboros dus. Ga er maar aan staan: in 2016 een conceptalbum uitbrengen als popartiest, met een onmogelijke titel en wat feitelijk twee tracks zijn én ontzettend lelijke cover art. Maar eigenlijk lijkt dit LaMontagne-album juist heel erg op zijn oude werk. En dat ie dat zelf niet ziet, maakt alleen maar duidelijk dat hij een bord voor zijn kop heeft. 

MEER >>

De 1989 van 1989

Bij Incognitief deelde ik gisteren mijn favoriete Phil Collins liedjes (en dan wel die niet iedere week op SkyRadio gedraaid worden). Zelfs als je geen liefhebber van Phil Collins bent, is het het lezen en luisteren waard. Want er zit grapjes van Phil Collins in en de zin waarin ik het album …But Seriously omschrijf als de 1989 van 1989.

Die vond ik zelf wel goed gevonden…

Lees de hele blog bij Incognitief >>