Munich is best een aardige film. Hij pretendeert alleen zoveel te zijn. Het lijkt alsof Spielberg een diepere laag wilde aanbrengen door alle flashbacks die de hoofdpersoon heeft (alleen was ie er zelf niet bij, dus misschien is het meer een visioen?), en die laag is er niet en verwarde dan ook alleen maar. Ook het feit dat ik de hele film moest nadenken wie Carl nu precies was, zat me niet lekker (ik ben er inmiddels achter dat ie in Rome speelt, iedere zondagavond (hè, dat was net) op SBS6. Toch fijn dat dat mysterie weer is opgehelderd. En stom van me dat ik het niet wist.

Luister ook de Pimfandi-Report, zonder de anderen, want Pim en ik moesten onze bus halen. Een ander boeiend onderwerp dat hier aan bod komt is het Erlend Øye forum.

Gisteren ben ik met Pimfandi naar de vierde Harry Potter-film in de reeks geweest. Dit was de eerste keer dat ik een Harry Potter-film in de bioscoop zag, en ik wil er meteen op wijzen dat dit verreweg de beste is. Het is niet echt meer een kinderfilm, maar voor jongeren in het algemeen is ie goed geschikt. Het acteerwerk is veel beter dan voorheen en op de een of andere manier was het dit keer minder erg dat niet alles uit het boek verwerkt werd in de film. Natuurlijk waren er een paar kleine dingetjes minder dan in het boek en vond ik Voldemort meer een aliën dan een evil tovenaar (ik hoop dat dat veranderd in de volgende delen, dat hij een wat aardser en realistischer uiterlijk krijgt), maar over het algemeen was het een bevredigende ervaring. Mocht je twijfelen na het zien van de voorgaande films, deze raad ik je aan.

Luister ook de report (excuses voor de voorbijrijdende auto’s).