Category Archives: Liedje van de dag

To Kill A King – Crooked Saint (3)

Posted on by
Reply

Zoals ik recent al schreef, bespreek ik deze weken alle vier de nummers en videos van de nieuwe EP van To Kill A King. Sinds afgelopen week ligt de EP in de digitale schappen (en staat ie op Spotify). Heden de derde aflevering. De vier videos van de band lopen door elkaar qua personages en locaties en ook de nummers vertonen qua thema sterke overeenkomsten.

1. Bloody Shirt
2. We Used to Protest/Gamble
3. Family
4. Wrecking Crew

Family

Ben je na twee blogpostjes (en video’s) nieuwsgierig geworden wie nu eigenlijk To Kill A King vormen? In de derde clip in de reeks zien we zanger Ralph (met pet en baard) een potje schaak spelen. Ook zien we diverse andere personages uit de eerste twee video’s terugkeren. De pay-off zit (waarschijnlijk) in de vierde clip, maar vooralsnog zien we hoe de vrouw uit de eerste club aan het werk is in een pub en er uiteindelijk de brui aan geeft.

De soundtrack van dit alles is verreweg het sloomste nummer van de ep. De clue zit hem in de titel – het gaat over je omgeving, je familie, de dingen die je op je plaats houden, of je dat nu wil of niet.

When the gold and wind blows you home
And you were wrong in the far worlds you roam
We were always gonna wind up back here
Friends will stay and the ones who disappear

Uiteraard zit er ook in dit nummer een aanzwellende climax, maar het grootste deel van het nummer is een rustig kabbelend gitaarnummer, met een mooie elektrische gitaar ter versiering van de verder karige instrumentatie. Totdat de blazers en tweede stem erbij komen. Uiteindelijk eindigt het nummer zoals het is begonnen. And you are in my blood. Daar komt het inderdaad op neer.

To Kill A King – Crooked Saint (2)

Posted on by
Reply

Zoals ik recent al schreef, bespreek ik deze weken alle vier de nummers en videos van de nieuwe EP van To Kill A King. Vanaf 17 oktober ligt deze in de digitale schappen. Heden de tweede aflevering. De vier videos van de band lopen door elkaar qua personages en locaties en ook de nummers vertonen qua thema sterke overeenkomsten.

1. Bloody Shirt
2. We Used to Protest/Gamble
3. Family
4. Wrecking Crew

We Used To Protest/Gamble

Ik geef het meteen toe: stiekem kende ik het eerste nummer van de EP al (net als het laatste nummer). Maar dit tweede nummer was voor mij de reden om met deze serie berichten te beginnen. Min of meer uit plichtsbesef begon ik het nummer te luisteren en de video te bekijken. Aan het einde van de video had ik een brok in mijn keel. Het nummer is niet eens rustiger dan Bloody Shirt, maar qua productie raakt het bij me de juiste snaar. Wederom de koortjes op de achtergrond, maar het is de combinatie van toetsen en drums die het me hier doet. De subtiele opbouw in het nummer is wederom lovenswaardig en de tekst – waarin wordt teruggeblikt op vervlogen tijden, gemaakte keuzes en verborgen gevoelens – is wat abstracter dan in Bloody Shirt, maar niet minder treffend I never knew you as this man, just a boy… We’ve grown old together.

De clip is des te meer in your face. De vrouw, bij wie het leed op het gezicht getekend is, is druk bezig een eigen protestactie op te zetten, ergens in een buitenwijk van een grote Engelse stad. Ze wordt vergezeld door kinderen die dankzij schmink af en toe op lijken te gaan in het huis waarin de vrouw woont. Uiteindelijk komt de pay-off, waarin niet alle ambiguïteit wordt weggenomen, maar de schok daardoor niet minder is. Het laatste beeld, terwijl de muziek stopt, is schrijnend te noemen. Wederom een hoogstandje, zowel visueel als muzikaal.

Geïnteresseerden in de EP kunnen hier klikken.

Juiste moment / juiste liedje

Posted on by
Reply

Af en toe, dan hoor je ineens op het juiste moment het juiste liedje. De laatste keer dat me dit gebeurde was vorig weekend. Na een nacht als dj op een introductieweekend van de universiteit waarin ik heel veel slechte muziek heb gedraaid werd ik wakker na een korte en slapeloze nacht. Ik voelde me best wel down en brak en probeerde wat brood naar binnen te krijgen – want je moet goed eten he. Vervolgens zet ik de muziek aan om de rest van het kamp door het ontbijt te loodsen. In plaats van mijn laptop vol slechte muziek aan te slingeren, zette ik mijn iPhone op shuffle. Dit was het eerste nummer dat ik hoorde:

Een stukje blues op een brakke zondagmorgen, dat is nooit verkeerd. Ik had het nummer nog nooit echt geluisterd – ik had de EP van Delta Spirit wel ooit gedownload, maar nooit geluisterd. Totdat dit nummer ineens langskwam. De twang in de gitaar, de ietwat op afstand klinkende mondharmonica. Ik vind het mooi.

(overigens geniet het nummer meer bekendheid in de singleversie, die aanmerkelijk harder is… Voor mij zal dit nummer (in ieder geval de versie waar het hier om gaat – onlosmakelijk verbonden zijn met die zondagochtend)

Fionn Regan komt er weer aan

Posted on by
Reply

Mijn obsessie met Fionn Regan is een beetje bekoeld. Ik kende hem al ver vóór zijn debuut The End of History. Met The Shadow of an Empire bracht hij echter een vrij onevenwichtig album uit en sindsdien luister ik zijn nummers gewoon wat minder. Ik was dan ook niet echt enthousiast over het feit dat de beste man met een nieuw album kwam, zelfs niet nadat deze aardige titeltrack verscheen:

Aardig, maar nog niet genoeg om mijn enthousiasme aan te wakkeren. Vandaag hoorde ik echter For A Nightingale op de Britse radio langskomen en ik hoor stiekem de oude Fionn Regan terug: mooie liedjes, ditmaal voorzien van strijkers en pauken in plaats van distortion. U kunt het nummer hier luisteren (begint na 13 minuten en het betreft hier een live gespeelde versie, zowaar). Dit is Fionn zoals ik hem graag hoor. Voorzichtig kijk ik dan ook uit naar 100 Acres of Sycamore, maar ik durf nog niet helemaal enthousiast te worden.

Hopelijk komt dat naar mate er meer tracks van het album bekend wordt. Want ik ben bereid hem te vergeven. Zo ben ik ook wel weer.

Sondre Lerche zonder titel

Posted on by
Reply

Er komt weer een nieuw album van Sondre Lerche aan. Het is de opvolger van het in 2009 verschenen Heartbeat Radio. Daarover schreef ik toen:

“Maar op de een of andere manier probeert Sondre Lerche met Heartbeat Radio een breder publiek aan te spreken zonder muzikale concessies te doen. Het resultaat is een veilig, maar vooral net album. Er is helemaal niets op aan te merken. Maar dus ook niet dat het legendarisch is.”

De opvolger van dit album is titelloos, het debuut van Sondre op zijn eigen label. In het persbericht staat “Sondre Lerche captures a spontaneous and heartfelt sound that results in what many call Lerche’s boldest and best album to date.” Dat is nogal een claim. Gelukkig beschikken we nu over twee nummers van dat album. Eentje daarvan vind ik niet zo leuk, maar dit nummer (getiteld Private Caller) vind ik dan weer prima geslaagd. Maar oordeelt u vooral zelf.

Sondre Lerche – Private Caller by sondrelerche

The Iron Door Club – Til The End

Posted on by
Reply

Heerlijke retropop van The Iron Door Club, afgelopen weekend tweemaal live gezien als voorprogramma. De eerste avond vielen ze wat tegen met wat valse nootjes, maar schalkse maniertjes om het publiek toch zover te krijgen de cd te kopen, de tweede avond waren ze in topvorm: alle koortjes gingen goed en de muziek was lekker strak. Ondanks de zelfverklaarde hangover.

De video met poppen mag er ook wezen, let vooral op de sarcastische details, zoals de fan (een Barbie), het platencontract en de concurrerende bands in de hitlijsten. Sympathieke, jonge gasten die hun inspiratie halen uit The Beatles (de naam van de band was de naam van de club waar The Beatles in hun beginjaren optraden) en ouderwetse rock ‘n roll. En nog humor ook, waarbij een beleefd gesprek aan de merchandisetafel vanzelf leek te eindigen in nachtelijke tochten naar andere pubs en onderbroekenlol met bierblikjes, cheddar en prullenbakken van het damestoilet.

Hun complete debuut (The Conductor of the Brass Band) staat op Spotify, ook lovenswaardig. U kunt ook het een en ander beluisteren op Myspace (mocht u nog in 2009 leven). En als u dan klaar bent met luisteren, misschien dat u dan het ijzeren woord wil verspreiden via Facebook? U ziet maar.