Whisky + Cola

Cola: zoet, dorstlessend (zo lijkt het) en rijk en vol van smaak.

Whisky: subtiel, sterk, gedetailleerd en intens

Whisky + cola: waterige zooi zonder de punch van whiskey of de zoetheid van cola.

(het is net als met zonnekleppen: je denkt dat je het zicht van je bril en de bescherming van je zonnebril combineert, maar het ziet er belachelijk uit en het is in de praktijk net zo onhandig als moeten wisselen tussen een zonnebril op sterkte en je gewone bril)

Dus zonde van je whisky en je cola. Tenzij je cola en je whisky van Euroshopperniveau zijn, zeg ik, Stefan van ditisstefan.nl: nooit meer doen.

Ik heb gezegd.

(hetzelfde geldt voor cola en rum, maar eerlijk is eerlijk: I couldn’t care less)

(waarom schrijven we “whiskey” in Nederland trouwens als “whisky” en niet als “whiskey”?)

(het is overigens al jaren geleden dat ik whisky en cola mixte, maar gisteravond bleek tijdens een goed gesprek dat ik niet de enige ben met deze opvatting en dat het woord verspreid dient te worden)

Wel / niet

Wel cool:

  • Het niveau van Chuck was dit huidige seizoen enigszins gedaald (grootste lichtpunt is de gastrol van Timothy Dalton), maar ik vind het toch wel mooi dat de serie is vernieuwd voor een vijfde en laatste seizoen. Dertien afleveringen, precies genoeg voor een mooi mainstream verhaal om de bij vlagen steengoede serie tot een mooi einde te brengen. Niet de beste serie ooit gemaakt, maar wel een serie die de mix van komedie, drama, nerdheid en romance helemaal goed heeft. Ook al lijdt het verhaal daar enigszins onder.
  • Deze man, Jonathan Coulton, verdiende 500.000 dollar met zijn muziek op internet zonder tussenkomst van platenlabels. Respect.
  • Ajax is kampioen van de Eredivisie. Terechte winnaar van het seizoen? Je zou zeggen Twente, maar die hebben ook te veel punten laten liggen. De kampioenswedstrijd heeft Ajax in ieder geval terecht gewonnen.
  • PSV geen Champions League. Toch mooi. Liever Twente.
  • FC Oss (of zal ik maar gewoon van TOP spreken?) terug naar de Eerste Divisie. Zelf zou ik nog geen drie spelers van de club kunnen noemen, maar voor Zoggel is het mooi – denk ik – als ze alle zaakjes rond krijgen.
  • Ik switch binnenkort van een Windows-blad naar een Apple-blad. Je zou kunnen zeggen dat dat is omdat ik nu definitief een Apple Fanboy ben, maar ik doe het vooral omdat ik dan in ieder geval kan gaan bloggen in naam van het blad en aan andere leuke activiteiten mee kan werken. Zelfde baas, ander blad dus.
  • Gratis nieuwe muziek is er van Fionn Regan… Blijkt die man in augustus met een nieuw album te komen. Vond zijn tweede album wat tegen vallen.
  • De nieuwe Bon Iver mag er ook wezen. Single ‘Calgary’ hierrrr.
  • Haha. Haha. Ha. Wel leuk.

 

Niet cool:

  • De motjes op mijn kamer. Ik heb er al een stuk of honderd doodgeslagen sinds ik ben verhuisd. Ze doen niks, behalve irritant rondvliegen. Ze zitten met name in de keuken.
  • Toch een beetje vaste prik: in het weekend de ‘Zeven Dagen Lang’ van Zoggel uitchecken. De upgrade van Blogger verliep echter niet geheel vlekkeloos. Met als gevolg dat er geen Zeven was dit weekend.
  • De make-up van Ane Brun in de promotieshots van haar nieuwe album en single. De afgelopen weken liep er een countdown op haar website. De grote foto van haar hoofd is een stijlbreuk met de vorige cover-art, die soms kleurrijk, maar altijd met lange sluitertijd werd gefotografeerd. Ik hou niet van wit opgemaakte wimpers… En waar op die grote promotionele foto nog wel enige “schoonheid” te ontdekken is, is de singlecover afgrijselijk. Met name vanwege het lelijke behang. Bah, bah bah. Het bijbehorende liedje is nogal anders, maar na een paar keer luisteren wel te pruimen. Hopelijk niet het hoogtepunt van het nieuwe album… “It all starts with one…” It all starts with one good song ja. En nu weer normaal graag.
  • Het nieuws op Kink Classics komt tegenwoordig 12 minuten voor het hele uur… Krijgen we dan het nieuws 48 minuten te laat of 12 minuten te vroeg?

Mobiele afzetters

In de CHIP die vanaf komend weekend in de winkels ligt (CHIP 6-2011), heb ik een column geschreven over mobiele aanbieders. Die is nogal ongenuanceerd: ik noem alle mobiele providers afzetters (tot twee keer toe zelfs, in een bestek van minder dan 500 woorden).

Dat deed ik omdat onze vrienden van de mobiele telefoon ons keer op keer te kakken zetten. Ze troggelen ons veel geld af en als we dan manieren vinden om hoge rekeningen te vermijden dan moeten we daar gewoon ook voor betalen omdat ze anders zielig zijn.

Ik snap best dat mobiele providers moeite hebben met het verwerken van al dat dataverkeer, maar zij zijn ook degenen die ons al die smartphones aansmeren bij hun abonnementen. Die gebruiken we dan om e-mails te lezen, YouTube af te speuren naar leuke filmpjes en te surfen op internet. Dat is inderdaad wat zwaarder dan gewoon bellen en sms’en (hoewel ook dat rond de jaarwisseling vaak te hoog gegrepen is voor veel mobiele aanbieders), maar dat hebben ze dan wellicht een beetje over zichzelf afgeroepen, of niet?

In mijn column leg ik uit dat het heel logisch is dat consumenten die keer op keer worden afgezet met stiekem duurdere rekeningen (“nee, dat valt niet in uw bundel, dat staat in de kleine letters!”) op zoek gaan naar andere manieren om geld te besparen. Zo was ik enkele jaren geleden dol gelukkig toen ik een manier ontdekte waarop mijn internetkosten TOCH binnen mijn bundel vielen. En nu slaat iedereen massaal aan het pingen, whatsappen en instant messagen omdat dat vrijwel gratis is, vergeleken met de prijs van een sms’je. Nu wil KPN daar geld voor vragen en dat vereist inspectie van ons dataverkeer. Of dat mag is niet helemaal duidelijk, maar de sympathie van de gebruiker wordt er in ieder geval niet mee gewonnen (zie ook dit artikel op Bright).

Wellicht ben ik conservatief, maar ik betaal Hi al een vast bedrag per maand om mijn data te verzenden. Maar nu is de ene byte de andere niet meer. Want als die byte nullen en enen bevat die richting de WhatsApp-servers gaan, dan moet ik als het aan KPN ligt straks meer betalen. Of dan moet ik een speciale WhatsApp-bundel nemen. Ik ben echter van mening dat KPN zich daar helemaal niet mee moet bemoeien. De enige die mij geld mag vragen voor mijn bits en bytes richting Whatsapp.com, is WhatsApp zelf. Althans, ik vind het prima om de dienst van het verzenden af te nemen van KPN (dat doe ik nu immers ook), maar van mijn persoonlijke data moeten ze verder afblijven. Want ik wil helemaal niet dat KPN mijn dataverkeer gaat analyseren en bepalen wat er naar YouTube.com, wat naar AlleBuitenlandersHetLandUit.nl en wat naar WhatsApp gaat. Dat is hun zaak niet.

Internet is mooi omdat er van alles kan ontstaan, van weblogs tot schimmige experimenten en handige webdiensten. Op de computer is het nu nog vrij gewoon dat we overal toegang tot hebben voor hetzelfde tarief. Maar mobiel zou dat niet het geval zijn?

Reken gewoon lekker op dataverbruik af, daarmee verdienen jullie al genoeg. Dan gaan jullie inderdaad minder verdienen aan sms’jes, maar daar hebben jullie de afgelopen jaren al zo schandalig veel mee verdiend, dat dat ook wel eens tijd mocht worden. Misschien moeten jullie inderdaad wat zuiniger gaan werken, maar het is niet alsof jullie verder geen cent meer binnen krijgen.

Ga in ieder geval niet ons dataverkeer analyseren en uitplooien. Dat is een enorm kwalijke zaak. Niet omdat ik iets te verbergen heb, maar wel omdat ik niet wil dat een commercieel bedrijf dergelijke gegevens in handen krijgt en er vervolgens ik weet niet wat mee kan doen.

Is dat een hypocriete opmerking van iemand die van diensten gebruik maakt die net zo hard privacy schenden (Facebook anyone?) als mobiele aanbieders zouden willen (en wellicht al doen)? Misschien. Maar het is minder hypocriet dan eerst dure smartphones en abonnementen verkopen, dan realiseren dat je netwerk dat niet aan kan en dat mensen manieren vinden om minder hoge rekeningen te krijgen en er dan daarom maar met de privacy van je gebruikers aan de haal te gaan.

Omdat ze “te veel” gebruik maken van je diensten voor te weinig geld. Misschien heb je dan al die tijd gewoon te veel geld gevraagd. Wordt het niet eens tijd dat er hier iemand ingrijpt? Iedere keer denk ik dat KPN en co. niet dieper kunnen zakken, maar ze blijven me verbazen. Afzetters zijn het, allemaal.

Spam die ik zeker niet lees

Spam die ik zeker niet lees…

  • Spam met mijn eigen (voor-)naam  (“Oh! De afzender heet ook Stefan! Die is vast betrouwbaar”)
  • Spam over medicijnen (ik heb gewoon een zorgverzekering, huisarts en apotheek – waarom zou ik in hemelsnaam medicijnen kopen)
  • Spam met “geen onderwerp” en “afzender onbekend”
  • Spam van “mijn bank”, of ik even wil inloggen via “deze link” want er klopt iets niet met de site.
  • Spam waarin ik miljoenen dollars heb gewonnen (op een gegeven moment moet deze truc toch bekend zijn?)
  • Spam waarin mij diploma’s worden aangeboden (ik ben al master of arts, thank you very much)
  • Spam waarin mij “job positions” worden aangeboden (60.000 euro per jaar, part time, vanuit huis)
  • Spam vergezeld van het onderwerp: “check out this funny picture” (en aanverwanten)

Dus eigenlijk kunt u gewoon beter geen spam sturen.

Recent introduceerde Gmail “Priority Inbox”, waarin een handige scheiding wordt gemaakt tussen belangrijke mailtjes, mailtjes die je al eens met een ster hebt gemarkeerd en alle overige mail. Toegegeven, in het begin is ALLE e-mail die binnenkomt zo’n beetje belangrijk, maar nadat je enkele malen hebt aangegeven dat het mailtje in kwestie toch niet belangrijk is, werkt het best goed. Feitelijk heb ik nu dus vier klasseringen in mijn Gmail.

  1. Priority Inbox (alle “belangrijke mailtjes”)
  2. Mailtjes met ster
  3. Alle andere mail
  4. Spam

Gezien het feit dat Gmail bijzonder goed spam tegenhoudt, is de kans dat de spam me überhaupt opvalt erg klein geworden.

Dus nogmaals: eigenlijk kunt u gewoon beter geen spam sturen.

Geen buil aan vallen

Graag luister ik naar mijn geweldige muziekcollectie wanneer ik met de trein reis. Soms vind ik het ook om gewoon in stilte naar buiten te staren, maar op momenten dat ik mijn coupé moet delen met Destiny’s Net Niet Child of krijsende kinderen, dan ben ik blij dat ik me terug kan trekken met de klanken van mijn favoriete liedjes en muziek die ik minder goed ken, maar wel wil leren kennen (in tegenstelling tot het repertoire van Destiny’s Net Niet Child (die, afleidende uit de frase “Kom we singen die eene van Biejonceej”, ook werk van Destiny’s Child leden zongen). Helaas ging mijn Sennheiser-hoofdtelefoon schandalig snel kapot (binnen 3 maanden) en waren al mijn oortjes aan één kant kapot. Het enige wat vervelender is dan oortjes die aan één kant kapot zijn, zijn oortjes die helemaal kapot zijn (hoewel oortjes die aan één kant kapot zijn ook flink wat irritatie kunnen opwekken).

Gisteren reed ik dus met Destiny’s Net Niet Child in één coupé toen mijn oortjes die het nog aan één kant deden het helemaal begaven. Omdat mijn reis van Leiden Centraal naar Nijmegen ging, wilde ik het risico niet lopen dat ik twee uur lang omgeven zou zijn door opa’s en oma’s die een leuk uitstapje met de kleinkinderen ondernamen. Dus kocht ik op Leiden Centraal bij de Free Record Shop oortjes van Sennheiser.
Nu ben ik in principe een tegenstander van geld uitgeven bij de Free Record Shop. Zowel de kwaliteit als de kwantiteit van het assortiment is immers om te huilen. Los van het feit dat de naam stom is (je kunt er geen gratis “records” krijgen). Alleen als ze een aanbieding hebben wil ik een uitzondering maken. Nu had ik geen keus en moest ik wel. Ik kreeg de keuze voorgelegd tussen twee oortjes van Sennheiser van 9,95 euro of 19,95 euro. Uiteraard ben ik een beetje een snob én een voorstander van kwaliteit, dus nam ik die van 19,95 euro. Nog net een bedrag waar je geen buil aan kunt vallen. Dacht ik.

Het betreft hier de Sennheiser MX 470. Ik zocht op mijn telefoon nog even op internet wat recensies (“you will be surprised by the sound quality – for this price” en “definitely a step up from the average flimsy iPod quality”) en stopte de oortjes toen in mijn oren. Ik had geen hoge verwachtingen dus koos ik geen extreme goed nummer uit. Wetende dat dit soort oortjes het met name van de bass moeten hebben, selecteerde ik op Spotify Eminems Love The Way You Lie.

Ik kan je vertellen: het leek net of er alleen bas en hoge tonen klonken. Niks geen vol midden of warme klanken. De bass is aanwezig, maar door het totale gebrek aan midden lijkt het net alsof je iets belangrijks mist. Nee, de MX 470 geven je het gevoel dat Sennheiser een speciale filter heeft ontwikkeld om alle midden uit het geluid te filteren en alleen de bass en hoge tonen door te sluizen naar de gehoorgang. Als dit een stuk beter is dan de oortjes die worden geleverd met de iPod en iPhone dan komt er uit die oortjes alleen maar ruis, vermoed ik. Wat een enorm belabberd niveau. Ik hoef heus geen hoofdtelefoon van 400 euro, maar dit is wel het andere uiterste, ik vraag me af hoe de oortjes van 9,95 klinken – wat dat moet dan nog veel slechter zijn.

Dus mensen, hierbij een welgemeend advies. Als je oortjes gaat kopen, VERMIJD dan de Sennheiser MX 470. Het lijkt een beetje alsof je naar een ouderwetse AM-radio luistert. Sennheiser heeft best goede oortjes, met name de MX 5xx serie is een aanrader wat mij betreft: je betaalt tien euro meer dan voor de MX 470, maar dan heb je wel acceptabel, tot soms zelfs goed geluid. Ik kan niet wachten tot mijn hoofdtelefoon is gerepareerd. Het tegendeel is dus bewezen: ik kon me wel degelijk een buil vallen aan deze oortjes.

Dan nu de dubbele (jawel) moraal van dit verhaal:
1 – goedkoop is duurkoop
2 – koop nooit iets bij de free record shop (tenzij het een aanbieding is)

Doe ermee wat je wil, maar val er geen buil aan.

Rot op Radiohead

Het is tegenwoordig heiligschennis om Radiohead een oké band of nog minder te vinden. Nee, Radiohead is het hoogste van het hoogste. De nummers bestaan uit een combinatie van diepzinnige (lees: onbegrijpelijke) teksten met interessante (lees: in eerste instantie onuitstaanbare) productie. Als je die nummers maar vaak genoeg luistert, zijn ze vanzelf mooi. Maar wat ik dus niet kan uitstaan, is dat Radiohead zogenaamd iedere keer de muziekindustrie naait. Enkele jaren geleden mochten we ‘zelf bepalen’ hoeveel we betaalden voor In Rainbows. LEGENDARISCH! Radiohead was wellicht de eerste band die dit deed en daarvoor al eens de hitlijsten had veroverd, maar ze waren zeker niet de allereerste. Maar de fans lopen er (begrijpelijk) mee weg. Ze slikken het als zoete koek. Zelfs al was Radiohead niet de eerste, het was nog steeds GE-WEL-DIG dat Radiohead het flikte en de vinger opstak naar alle grote platenmaatschappijen. Daarna kwam In Rainbows natuurlijk alsnog uit op een label, maar het punt was gemaakt.

En nu gonst het internet weer van het Radioheadrumoer. Ofwel een hele goede imitator, ofwel de band zelf, heeft een liedje (These Are My Twisted Words) geplaatst op het forum van de (overigens zeer goede) fansite At Ease. Verder zat er bijna geen informatie bij. Inmiddels is er een domein getiteld wallofice.com, dat leidt naar de webwinkel van Radiohead. Voeg daaraan toe dat de bandleden van Radiohead recentelijk in interviews zeiden dat ze voorlopig geen albums gaan uitbrengen maar dat er wel nieuw werk ligt en je hebt wat nu geldt als de publieke opinie: er komt maandag een downloadbare EP uit met nieuwe Radiohead liedjes. Er zijn net zoveel argumenten voor als tegen deze theorie, maar we kunnen in ieder geval concluderen dat dit rumoer het internet in bedwang houdt. En dat ik er HEEL ERG moe van word.

Want als maandag blijkt dat er een nieuwe EP is, dan heeft Radiohead wederom een sterke marketingtruc uit de kast gehaald. En als maandag blijkt dat er niks nieuws is, dan heeft iemand anders een goede truc uitgehaald. Dat zou prijzenswaardig kunnen zijn: Radiohead gebruikt de internetgeruchtenmachine namelijk volledig. Maar ik word er zo MOE van. De band had dit gerucht al dagen geleden kunnen ontkrachten als het niet waar zou zijn. Dan waren we er vanaf geweest. Maar nee, we moeten weer zo nodig dagenlang obsessief bezig blijven met een potentiële ep van Radiohead. En ALS die EP dan uitkomt, dan is ie natuurlijk LEGENDARISCH. Bij iedere andere band had ik waarschijnlijk mijn petje afgenomen, maar dit is Radiohead. Een gevestigde band die toch wel platen verkoopt. Er is geen kunst aan om platen te verkopen als je een groep volgelingen hebt die toch alles doet wat je vraagt. Het is niet zo dat we te maken hebben met een vaag bandje. We hebben te maken met een U2 of met een Coldplay, maar met een significant ander imago. En dan is het ineens legendarisch? Blijkbaar.

Jongens. Radiohead is ook maar een band. Ze maken liedjes waar je van kunt houden als je dat graag wilt. Live doen ze het bijzonder goed, maar ook daarin zijn ze niet uniek. Radiohead probeerde met In Rainbows een statement te maken. En dat is de band gelukt. Maar het is een leeg statement. Radiohead is geen band die moet worstelen om te overleven. Het is gewoon een verveeld groepje mannen van bijna middelbare leeftijd. ZE zijn allang ‘binnen’ . Ze mogen dan niet het toonbeeld van commercie zijn, maar ik zou Radiohead wel degelijk willen positioneren als alternatieve boyband: het geld, de fanbase en de middelen om platen te verkopen, hebben ze tot hun beschikking. Dan is er natuurlijk geen kunst meer aan 0m het halve internet in je greep te houden. Maar ik vind het vooral oneerlijk voor de kleine bandjes die zijn aangewezen op alternatieve methodes en qua publiciteit worden weggedrukt door dit soort onzin. Rot op Radiohead. Maar ruimte voor de rest. Blijf vooral goede muziek maken. Maar cut the crap.

Beste playlistsamensteller van 3fm,

Beste playlistsamensteller van 3fm,

Vroeger luisterde ik veel naar de klanken die zo rond 96 fm mijn kamer werden ingeslingerd. Ik was een fervent luisteraar van de Mega Top 50/100/50, luisterde Stenders Vroeg in de ochtend en moest vaak lachen om Ruuddewild.nl in de middaguren. Maar ik werd ouder en mijn muzieksmaak beter (al zeg ik het zelf). En dus moest ik op een zeker moment constateren dat de muziek die ik wilde horen niet door 3fm werd gedraaid. Een enkele uitzondering daargelaten, natuurlijk. Ik luisterde vooral nog naar muziek via internet en ontdekte op een gegeven moment Kink FM.

Maar de laatste tijd bereiken mij verontrustende berichten. Vorig jaar werd uit het niets Sia aan de playlist toegevoegd, eerder dit jaar stond 1517 van The Whitest Boy Alive ineens op de playlist en nu wordt ook Phoenix gedraaid. En ook Bell X1, Camera Obscura, Jack Penate en White Lies vinden we op de 3fm playlist. Wat is hier aan de hand? Wordt mijn muzieksmaak ineens (weer) hip? En wat betekent dit voor het volgende Turin Brakes album?

Wat het ook moge zijn, de gevolgen zijn in te delen in positieve en negatieve… Positief: mijn rol als trendsetter wordt (wederom) bevestigd. Negatief: gave concerten waar ik naartoe wil zijn sneller uitverkocht. Zo ook Phoenix op 4 juni 2009 te Trouw, Amsterdam. Verdammt! Scheisse! Ik was eerst!

Maar ik dwaal af. Essentieel vraagstuk is of ik radio 3 weer op moet zetten tijdens het werken, in plaats van Kink FM, bijvoorbeeld. De twee voornaamste redenen om 3fm niet meer op te zetten waren enerzijds de playlist (en het gebrek van inbreng van de dj hierin – want dj’s hebben best vaak een goede muzieksmaak) en anderzijds de niet grappige dj’s.

Nou, laatst hoorde ik toevallig een stuk van de Coen & Sander show, toen ik in de auto zat, en het was heel erg NIET grappig. Zo niet grappig dat ik zin had om op te bellen en te zeggen dat ze NIET grappig waren. Maar ik hield me in. Als je dan toch 3 uur radio moet vol kletsen, huur dan écht grappige comedians in. Die kunnen dat. Neem nu BBC 6music. Iedere zaterdagochtend maken Adam Buxton en Joe Cornish een ochtendshow. Drie uur lang grappige anekdotes, e-mails van luisteraars en vaste rubrieken. Aangevuld met een stevige portie indiemuziek. Adam en Joe zijn bovendien niet alleen grappig, ze hebben ook passie voor muziek. 6music werkt met een vaste playlist, maar de dj’s mogen een aantal nummers per uitzending zelf kiezen (dat geldt overigens ook voor een aantal 3fm dj’s als ik me niet vergis). Deze freeplays worden expliciet benoemd door de presentatoren en ook nog eens uitgebreid verantwoord. Daaruit straalt een stukje professionaliteit én passie voor het vak die bij Coen en Sander met hun eindeloos gewauwel ver te zoeken is. Vaak praten ze over de muziek heen – voor zover er al muziek wordt gedraaid (8 nummers in één uur is veel). Als je niks boeiends te zeggen hebt, draai dan gewoon extra platen. Of zorg dat je grappige mensen in de studio hebt die de tijd kunnen vullen.

Natuurlijk zijn de Coen & Sander show en de Adam & Joe show niet helemaal te vergelijken. Coen & Sander moeten vijf dagen per week werken, Adam & Joe slechts één. 3fm wil de strijd aangaan met andere radiozenders, 6music is een digitale radiozender die nooit de grootste van Engeland kán worden. Daarnaast zitten Coen & Sander op het enorm belangrijke drivetime slot, terwijl Adam & Joe op zaterdagochtend hun gang kunnen gaan. Maar op een tijdstip dat 3fm (waarschijnlijk) het grootste publiek trekt (op de ochtendshow na, wellicht?), zou de zender een visitekaartje moeten afgeven voor de rest van de dag: leuke dj’s met leuke rubrieken en vooral ook LEUKE muziek.

Terwijl ik dit alles typ, luister ik nogmaals naar de Coen & Sander show. Het zijn geen onaardige mensen hoor, vast niet. Maar erg grappig zijn ze ook niet. En het lijkt ze niks uit te maken wat er wordt gedraaid. Erg jammer.

Dus Kink FM, ik blijf nog even naar jou luisteren. Ook al wordt de 3fm playlist dan langzaam beter.

Groet,

Stefan (van ditisstefan.nl)