BBC Comedy Collection

rik_bottomAangezien het een DVD-collectie betreft die grappig zou moeten zijn (want: hoogtepunten uit Britse comedy) is het bijzonder jammer dat de reclame van de BBC Comedy Collection heel vervelend is (kijken). Een zogenaamde Engelsman prijst met overdreven accent in het Nederlands de Happy Hour actie aan (1+1 DVD gratis). Enfin, in deze hoogtepuntencollectie ontbreekt opvallend genoeg Bottom. De verklaring hiervoor is vast tweeledig:

1. Bottom is al jaren te vinden in de budgetbakken van de Free Record Shop, bijvoorbeeld voor 2 euro per DVD (of 3 voor 5 euro).

2. Er is al heel veel werk van Adrian Edmondson en Rick Mayall in de Comedy Collection opgenomen (bijvoorbeeld The Young Ones en Filthy, Rich & Catflap).

Ondanks dat is het betreurenswaardig dat Bottom in de collectie schittert door afwezigheid. Het is een serie, die door zijn geweldadige en grove karakter op dit moment NOOIT meer door de BBC zou kunnen worden uitgezonden. De Britse omroep ligt immers sinds het Russell Brand / Jonathan Ross schandaal van vorig jaar onder vuur en voor iedere scheet komen twee klachten binnen. Bottom gaat over twee “vrienden” die noodgedwongen, aan de onderkant van de samenleving, hun leven spenderen met het vervelen van elkaar en de wereld. Menig aflevering speelt zich af op de bank voor de televisie, totdat één van beide heren (meestal Richie) een ingenieus idee krijgt om geld te verdienen of de dag door te komen. Tijdens mijn middelbare schooltijd werden ze op TV uitgezonden door de VPRO, maar enkele jaren terug vond ik de dvd’s in de eerder genoemde budgetbak en ik vond het uitermate rustgevend om, na een zware stagedag, een aflevering van Bottom op te zetten.

Briljant zijn de afleveringen waarin Eddie en Richie gaan kamperen (Bottom’s Out), een alternatieve tijdsbesteding zoeken bij gebrek aan televisietoestel (Culture) en wanneer een wanhopige poging wordt gedaan te verdoezelen dat de heren gas tappen van de buren (Gas). Bijna alle afleveringen spelen zich af in het appartement van de heren. Ze doen veel met weinig: het draait vooral om de interactie en het decor doet er verder niet veel toe, totdat er geweld moet worden gebruikt dan. Steeds werken de twee losers zich op andere manieren in de nesten en – hoewel het niet de bedoeling was dat de serie daarmee definitief zou eindigen – Carnaval, de laatste aflevering van het derde seizoen, betekent een passend en volkomen over de top einde.

Hoogtepunt van de serie is echter – voor mij – de eerste aflevering van serie 3. Hole speelt zich voor de verandering niet af in de woonruimte van de heren, maar bovenin het grootste reuzenrad van Europa (dat de volgende ochtend opgeblazen zal worden). Het enige wat we zien zijn de twee heren in een metalen constructie die voor reuzenrad moet doorgaan en een foto van London bij nacht op de achtergrond. Eddie en Richie lijken beter met elkaar op te kunnen schieten dan ooit tevoren. Maar als duidelijk wordt dat de heren vast zitten in het reuzenrad, breekt paniek uit. De (voormalig) eigenaar van de attractie blijkt Eddie en Richie te haten en simpelweg tot de volgende ochtend wachten staat gelijk aan een zekere dood. Hoe komen de heren in hemelsnaam uit het reuzenrad. Alle opties worden overwogen: klimmen, springen en uiteindelijk wenden ze zich tot religie. Het einde van de aflevering is het flauwste stuk televisie dat ik ooit heb gezien, maar dat maakt het eigenlijk ook briljant. In een krap half uur passeren alle emoties en dit zonder ook maar één decorwisseling. Deze aflevering zit vol met flauwe woordspelingen die de dialogen in Bottom kenmerken (in een discussie: “I can see your point.” “Well it’s these new trousers.” of, bij het uitchecken van twee “mokkels” op de kermis: “Well, how do I look?” “Well, with your eyes!” of als Eddie Richard waarschuwt voor een gegooide steen: “Duck!” “Where?”). Het is waarschijnlijk de simpelste aflevering, maar in zijn simpelheid ook de meest ambitieuze.

Natuurlijk kent ook Bottom zijn mindere momenten, maar dat kan ook gezegd worden van bijvoorbeeld Little Britain en My Family. Hoewel er genoeg leuke series te vinden zijn in de collectie (als ik er nog één mag aanraden: Lead Balloon is een leuke serie met een cynische comedian die veel te veel liegt), is een BBC Comedy Collection zonder Bottom wat mij betreft dan ook een incomplete collectie (overigens ontbreekt bijvoorbeeld ook That Mitchell and Webb Look). Of zoals Richie zegt als Eddie na lang worstelen toch maar bollocks invult bij ijzerhandelaar, zes letters in het kruiswoordraadsel in de krant: Let’s do it properly or not at all! Waarop Eddie de krant verscheurt en roept zegt: Alright, not at all then!

Tellsell is er niks bij

Tegen alle goede voornemens in, hier een YouTube filmpje. De trouwe lezer van ditisstefan.nl, herinnert zich DEZE nepreclame van Microsoft nog wel. Nu, het kan nog erger. Uit een wereld zonder haat, sarcasme en Apple komt Microsoft Songsmith. Liedjes maken was nog NOOIT zo makkelijk:

Vooral de reactie van de man in de koffieshop (ongeveer halverwege) is priceless: “Microsoft? So, it’s easy to use?”

Het is een BRILJANTE reclame… En nog belangrijker: hij is ECHT! ECHT! Je kunt de demo hier bekijken en downloaden.

Mijn reactie zat gelukkig ook in de video:

wtf

Een goede reclame

Een goede reclame op zijn tijd kan ik wel waarderen. Dat weten de mensen die al meer dan twee jaar mijn weblog lezen (zolang is het namelijk geleden dat ik voor het laatst een reclame postte). Een goede reclame is origineel, simpel of heel erg grappig, zonder het product dat wordt aangeprezen te negeren.

Deze reclame is gemaakt door Stewart Hendler. Hij had helemaal geen opdracht een reclame voor de mp3-speler van Microsoft te maken, maar hij dacht “ik doe het gewoon”. En nu is er dus een onofficiële reclame voor de Microsoft Zune. En hij is beter dan alle andere reclames die Microsoft tot nu toe zelf heeft gemaakt.

De Nieuwe Oude Lada Niva

Mischa wees mij gisteren op dit filmpje en ik dacht “dat moet ik verspreiden onder mijn grote schare fanatieke, dagelijks terugkerende lezers!” Lada wil namelijk hip worden onder jongeren en doet dit door middel van een commercial op MTV.

De commercial en de nadrukkelijke aanwezigheid op locaties waar veel jongeren te vinden zijn, moeten bijdragen aan de voortgaande wederopstanding van LADA. Roelof Noordman: “LADA werd en wordt door sommigen geassocieerd met technologie uit het verre en koude Rusland, maar jongeren zijn niet erfelijk belast.”

Bron: Lada Niva Belgium.be

Niet erfelijk belast? Ik kan anders een hoop Lada-grappen bedenken, maar om het niveau niet te zeer omlaag te helpen zal ik het niet doen, en u slechts wijzen op de commercial, die zeker gaaf is, maar toch niet een massale Lada-hype gaat creëren, ben ik bang…

“Such is life”, zou mijn hoogleraar Taalkunde zeggen… Check t onder meer lezen (.mpg-bestand).

Continue reading

Eendagsvliegen

Iedereen die de afgelopen 5 weken naar de bios is geweest heeft hem gezien, de Vodafone live! commercial over de Mayfly, de eendagsvlieg. Het is zonder meer de gaafste reclame van het afgelopen jaar, alleen past hij naar mijn mening totaal niet bij Vodafone, of Vodafone live. Het is meer een reclame voor een verzekeraar ofzo. “Don’t worry, we’ll take care of it” ofzo… Maar goed, het is dus blijkbaar Vodafone. Daar is mee te leven, maar het is wel jammer. Ga hem in ieder geval eens op groot scherm bekijken, want hij is mooi gemaakt.

En dat accent he, dat accent…

Nu, het liedje in die reclame is wel briljant. Het blijkt van K-Os te zijn, die de betere muziekkenner kent van Crabbuckit. Het liedje heet The Love Song en is dus een rapnummer (want het is K-Os), al zou je dat in de reclame denk ik niet verwachten. Het origineel is echter zeer goed aan te horen. Check het hier, maar dan moet je wel Realplayer hebben.

Mocht je nu geen idee hebben waar ik het over heb, ga dan eens naar deze site en klik nadat je geënterd bent op “The Story of a Mayfly”, dat is wel geen groot scherm, maar het is in ieder geval iets. En als je wilt, kun je dan ook nog je eigen Mayfly maken. Maar daar heb ik nu geen tijd voor hoor. Er zijn grenzen.