Een leuker leven

Ik krijg sterk de indruk dat onze allochtone huisgenoot (een overblijfsel van de tijd dat het huis nog geen studentenhuis was) een veel leuker leven heeft dan ik. Toen ik vanochtend rond een uur of elf in de keuken kwam, stond hij in überhip trainingspak zijn ontbijt te maken. Op mijn vraag of hij ging sporten, antwoordde hij na enige twijfel ontkennend: hij ging namelijk zwemmen. “Is leuk… Ja hier niet, maar in Wijchen.” Daar was namelijk een subtropisch zwemparadijs. Maar die woorden had hij nog niet geleerd op de ienboergerungskoersus. Dus was het “lekker warm.”

Hij is net terug.

En ik zit hier op mijn kamertje te typen en te doen en me af te vragen of het al bijna een goed moment is om boodschappen te doen – want als je te vroeg gaat sta je letterlijke 30 minuten in de rij.

Nee, mijn leven is niet ultiem, deze zondag. Maar morgen mag ik weer gewoon naar de bieb. Daar zijn ten minste mensen die ook geen leven hebben. Daar ben ik onder lotgenoten. Ik heb er bijna zin in.

Ach… We naderen de eindstreep met rasse schreden. En daarna wordt mijn leven nog nine-to-five‘er… Maar dan kan ik misschien wel op zondag gaan zwemmen. Bijvoorbeeld.

Ik weet niet wat ik me erbij had voorgesteld

Ik weet niet wat ik me erbij had voorgesteld, het moment dat ik eindelijk mijn scriptieonderzoek af zou hebben. Het moment dat ik alle kranten zou hebben doorgewerkt. Of ik lekker puh de hele dag vrij zou nemen, of mezelf zou trakteren op iets, een leuke CD ofzo.

Ik weet alleen dat ik nu even de hele dag nog doorwerk om wat statistiek in mijn resultatensectie te krijgen.

Maar van binnen juich ik. Hard.

En dat vieren, dat komt nog wel.

De Week Tot Hier

Artikelen meten, niet voetballen, artikelen meten, hockeyen, artikelen meten, lunchen in een naar verf stinkende kamer, artikelen meten, naar de bakker, artikelen meten, vergeten mijn contract opsturen naar de uitgever, artikelen meten, weer vergeten mijn contract op te sturen, artikelen meten, doorgeven wat ik ga doen op de kerstborrel, artikelen meten, geld van introductie claimen, artikelen meten, mijn oude Nokia 3410 onder het stof vandaan halen en weer in gebruik nemen, artikelen meten, mandarijnen schillen, artikelen meten, gitaar spelen, artikelen meten, kaartje voor Ray LaMontagne kopen, artikelen meten, niet in Oorlog en Vrede lezen (dit gaat me een kratje bier kosten…), hoofdpijn krijgen van het meten en de verflucht, artikelen meten, grappen maken met schilders, artikelen meten, besluiten dat ik een voor mijzelf representatieve site moet maken naast mijn bestaande weblog, artikelen meten, koffie zetten voor de schilders, artikelen meten, boodschappen doen, artikelen meten, geen sociaal leven hebben, artikelen meten, meubels verplaatsen, artikelen meten, toetje uitzoeken, artikelen meten, mijn ouders danken, artikelen meten, stoelen sjouwen, artikelen meten, plastic verwijderen, artikelen meten, dromen van een interessant leven, artikelen meten, weblogs vullen, artikelen meten, nieuwe Gmail gadgets in mijn sidebar plaatsen (Hoe vet!), artikelen meten, eten bij vrienden, artikelen meten, ‘ja’ zeggen tegen dingen waar ik ‘nee’ tegen moet zeggen, artikelen meten, me afvragen waarom ik eigenlijk al zolang over mijn scriptie doe, artikelen meten, geen bekenden tegenkomen, artikelen meten, achter de feiten aan lopen, artikelen meten en

artikelen meten.
Maar nog een dag of drie en dan is het onderzoek hopelijk af. En dan begint de laatste fase…

Men neme

Men neme

  1. Iedere boekenbijlage van één jaargang De Volkskrant
  2. Een handige manier van meten
  3. Het terugbrengen van het aantal handelingen per te onderzoeken artikel
  4. Een bereidwillige vader
  5. Een betere rekenmachine
  6. Géén sociaal leven

En men krijgt:

Een significante vordering op scriptiegebied na een weekend hard werken. Nee, ik ben de rest van de week nog zoet met meten, maar het voelt in ieder geval een beetje alsof er schot in de zaak begint te komen. Ik zal blij zijn als ik door de zomer heen ben… En al helemaal blij als ik écht klaar ben met meten. Hopelijk is het volgende week deze tijd bijna zo ver… Dan kan ik eindelijk mijn scriptie af gaan maken.

Een Volle Maandag

Blijkbaar is het niet mogelijk een maandag vol te plannen. Of ja, je kunt het wel plannen, maar je dag ziet er toch altijd anders uit.

Mijn maandag was als volgt gepland:
08:00 – 10:00 uur: werken
10:00 – 11:30 uur: gedicht schrijven voor Sinterklaas
12:00 – 12:30 uur: naar Nijmegen reizen
13:00 uur: cadeautje kopen voor Sinterklaas
14:00 – 15:00 uur: sporten
15:00 – 16:00 uur: scriptie doen
16:00 – 17:00 uur: masterclass popjournalistiek Leon Verdonschot
17:00 – 18:00 uur: naar huis, boodschappen, eten
18:15 – 19:15 uur: sporten (hockey)
20:00 – 23:59 uur: Sinterklaas bij ANS

Die vlieger ging dus niet op. Allereerst was ik namelijk langer bezig met werken, waardoor ook het gedicht schrijven uitliep. Vervolgens was ik net te laat voor de bus van half één (al een bus later dan gepland), waardoor ik de bus naar Nijmegen pas om 13:00 uur had. Daardoor had ik maar een half uur om een cadeau te kopen en spullen te pakken, maar ik dacht “als ik dan iets later ben, dan kan ik nog steeds dik een half uur sporten.” Het was echter veel te druk in Nijmegen om binnen een half uur een cadeau te hebben en naar de uni te fietsen, en zodoende stond ik pas om half drie in het sportcentrum. Toen vond ik het niet meer de moeite om me om te kleden voor zo’n korte tijd sporten.

Toen heb ik maar wat dingen voor mijn scriptie zitten lezen tot ongeveer kwart over drie. Daarna koffiepauze genomen en door naar de masterclass van Leon Verdonschot. Die was erg leuk en interessant. De master had een aantal boeiende anekdotes en do’s en don’ts en er was voldoende gelegenheid je vragen te spuien, maar het geheel liep ook bijna twintig minuten uit. Toen bleek het hockeyen niet door te gaan vanwege de winterse omstandigheden. Daarom besloot ik maar in De Refter te eten met studiegenoten. Daarna meteen naar de ANS door voor Sinterklaas en ik had ruim de tijd om even uit te rusten, mijn gedicht te perfectioneren en flauwe foto’s op de computers te maken.

Ook Sinterklaas nam zijn tijd, zoals eigenlijk ieder jaar, maar ik was wel voor mijn geplande eindtijd terug op mijn kamer en stond ik de volgende ochtend fris en fruitig voor deur van mijn begeleider voor mijn scriptiegesprek (dat ook fris en fruitig verliep).

Dit was dan ook de drukste dag van de week (en dan is dat sporten niet eens doorgegaan), want op een toneelstuk vanavond na is mijn agenda helemaal leeg en tegelijkertijd helemaal gevuld (met scriptie scriptie scriptie). Het is natuurlijk heel efficiënt, alle leuke dingen op één dag, maar zo ziet de rest van week er wel heel leeg uit…

Rekenmachine

Fictieve situatie, zich afspelende rond 19 juni 2004
Wiskundedocent: “Stefan, je mag dan wel geslaagd zijn, ooit komt er een dag dat je weer een rekenmachine nodig hebt.”

Ik: “Ik denk het niet, ik ga Nederlands studeren.”

Wiskundedocent: “Let op mijn woorden: er komt een dag…”

Warempel. Hij zou gelijk hebben gehad.

***-KB

Oké, ik had eerder kunnen bellen, maar op de site staat dat het in principe geen probleem is om kranten uit het archief aan te vragen, ook als je nog geen lid bent.

Maar goed, ik dacht: “als ik dan nu vast bel, dan liggen ze er als ik dadelijk in Den Haag ben”.

KB: “Oh, dat doen we in principe niet, om de kwaliteit van het papier te bewaren.”
IK: “Maar op uw site staat dat ze gewoon aangevraagd kunnen worden uit het depot.”
KB: “Oh ja, maar waarom moet u de papieren versie dan hebben…?”
IK: “Ik moet exacte maten weten van de artikelen.”
KB: “Oooooh… Ja… Nee… Ja, dat kan wel, maar dat moet dan echt van tevoren worden aangevraagd via onze site, via ‘stel een vraag’ en dan echt van tevoren.”
IK: “Dus dat kan niet dezelfde dag?”
KB: “Nee, ja, nee dat moet echt ruim van tevoren. Eigenlijk een dag van tevoren. Of ja, langer. Want die kranten moeten uit het depot komen en dat duurt lang en dan liggen ze er niet als je komt en dan kom je voor niks. Nee, eigenlijk moet je ze minstens een week van tevoren aanvragen via de site, via ‘stel een vraag’, en dan zeg je “ik wil dan en dan komen.” En dan zorgen wij dat ze klaar liggen.”
IK: “Dus morgen zit er ook niet in?”
KB: “Nee, want je zit ook met vakanties en feestdagen enzo.”

Hoe moeilijk is het om één keer per dag naar de kelder te lopen of naar een depot te rijden en die kranten mee naar boven te nemen… Moet dan het hele dienstrooster worden aangepast ofzo? En wat als ik lid was geweest en ik had die kranten gewoon aangevraagd en was naar Den Haag gegaan?

Dat noemt zich dan de Nationale Bibliotheek van Nederland.

*vloekt hevig*