En nog steeds ziek…

En we worden ook niet eventjes beter. Ik kan gelukkig weer wat achter de PC zitten, af en toe, niet te lang. Ondertussen werk ik mezelf door een boekje met Sudoku’s heen, hoe origineel…

Ondertussen probeer ik ook nog een poging te doen om een credit card in handen te krijgen om de Turin Brakes Red Moon EP in handen te krijgen want ja, het is en het blijft Turin Brakes, akoestisch!

Als je m wilt bestellen klik je hier.

Werklust

Nog steeds redelijk verkouden zijnde, ontbreekt het me momenteel aan werklust. Dit is echter niet het goede moment om geen werklust te hebben. Over 8 dagen beginnen de tentamens en ik was van plan me er dit keer wel doorheen te slaan zonder alles te moeten herkansen. Je zou zeggen: “there’s your motivation, now go to work…” Maar neen, toch bren ik mijn dag door met neus snuiten, moe zijn, niezen, gitaar spelen, artikelen lezen, sudoku’s maken. Terwijl mijn bureau steeds voller raakt. En de klok tikt door. Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak Tik Tak .

Anyway, you get the point…

Poëzie in de Analyse

Poëzieanalyse is een geweldig vak. Dit vak leent zich namelijk uitermate goed om poëzie te schrijven. Dat is sowieso leuker dan poëzie analyseren. De gedichten die ik tijdens de colleges schrijf zullen later in mijn bundel “Poëzie in Analyse” worden verzameld, maar nu vast wat warmmakertjes, zodat jullie m allemaal ooit gaan bestellen.

“Poëzie in de Analyse” verder lezen

Tom McRae – Tom McRae

Misschien zul je zeggen: “Stefan, je ligt achter.” Maar neen, ik had al jaren geleden van Tom McRae gehoord. Album 2, “Just Like Blood”, had ik al gekocht, maar nu is het de beurt aan het debuutalbum, dat gewoon naar de zanger is vernoemd. Dit eerste album, waarvan ik slechts een paar songs al had gehoord, overtrof al mijn verwachtigen. Dit is een klassieker. Luister alleen al naar track 2 en 3, “End Of The World News (dose me up)” en “2nd law” zijn beide simpelweg briljant. Van uptempo songs tot lieve pianoballads, alle ingrediënten zijn aanwezig op deze CD om het tot een klassieker te maken. Mocht dit lovende stukje tekst niet genoeg zijn om je te overtuigen, ga dan nergens heen, want begin mei ben ik terug met een review van het 3de album, “All Maps Welcome”, dat 2 mei uitkomt.

U bent gewaarschuwd…

Deze log werd eerder gepost op mijn MSN Space en is nu overgezet. Vandaar dat deze misschien niet actueel meer is

I Am Kloot – Gods and Monsters

I Am Kloot is terug, na het verfrissende debuut Natural History (2001), en self-titled opvolger I Am Kloot (2003) is het nu de beurt aan Gods and Monsters. Dit derde album is typisch Kloot, maar klinkt toch weer anders als je verwacht.

Bij het opzetten van de CD met DVD vallen twee dingen op: “I can’t get no satisfaction” en “Jemig, was het koud daar?” De intro van “No Direction Home” is inderdaad erg verwant aan de Rolling Stones klassieker, maar gelukkig is de rest van het liedje dit niet. Daarnaast is de sound van het album erg metalig. Jammer, zeker als je het warme geluid van de 2de LP gewend bent. Dit koude geluid overheerst op de CD, uitzonderingen daar gelaten zoals “Astray” en “Over My Shoulder.”

I Am Kloot heeft opzettelijk ‘ruimte’ gelaten in de muziek. Nergens zijn meer dan 3 verschillende instrumenten tegelijk te horen. Er zijn gastrollen voor de meest vage keyboardsoundjes zoals op de titeltrack en op het einde van “Sand and Glue”. De trompetsolo op het eind van “Avenue Of Hope” maakt het nummer nog mooier dan het al is.

Na één keer luisteren zul je een beetje ontevreden zijn. Je had beter verwacht. De 2de keer zul je wennen aan het geluid… En na de derde keer weet je dat I Am Kloot nog steeds net zo goed is als altijd, en ren je naar de ticketservice om kaarten te bestellen voor de concerten op 13, 14 en 15 mei in Groningen, Amsterdam en Rotterdam….