Blijkt toch weer dat ik er naast zat. Volgend jaar toch maar gokken ná de eerste aflevering van Wie is… De Mol? Wellicht… Ik blijf het wel een dubieuze situatie vinden. Manuel verdwijnt zonder ook maar één seconde beeld, zonder bewijs dat hij ziek is. Er zijn eerder mensen afgehaakt door ziekte bij De Mol, maar niet eerder zo mysterieus. Ik was er dan ook vrij zeker van dat Manuel terug zou keren in de aflevering erop. Maar afgelopen donderdag geen spoor van mijn mol. Helaas. En gezien het feit dat het praktisch onmogelijk (en oneerlijk) is voor Manuel om nu nog in het spel terug te keren, is het tijd om een nieuwe Mol te kiezen. Hoewel ik het scenario dat hij de mol was, maar ziek werd en vervolgens het stokje heeft overgedragen, niet helemaal uit. Maar omdat ik er van overtuigd ben dat iedere mol een uitgebreide training ondergaat, vind ik dit niet helemaal plausibel. Ik hoop dat de slotaflevering het werkelijke verhaal van Manuel zal onthullen.
Verder moet ik bekennen dat deze reek van Wie is… de Mol? mij nog niet gegrepen heeft. Misschien is het omdat ik op donderdag in principe geen tijd heb om live te kijken en ik dus ben aangewezen op Uitzending Gemist, misschien is het gewoon een saaie reeks. Pas afgelopen donderdag begon er wat spanning en drama in de serie te komen. Hoewel, het was wel kinderachtige actie. De kleren van Frits Sissing werden gestolen (op zich een aardig idee), maar toen Frits vervolgens kleren terugstal, zette Kim meteen pruillip op. Ze zei nog net niet dat het “kei gemeen” was. Ook over wie er als eerste de sleutel / vrijstelling mocht pakken werd behoorlijk kinderachtig gedaan: “Daarom niet!” Groei op, mensen.
Wat dat betreft doet Frits het niet heel slecht. Hij is in ieder geval sluwer dan de overige kandidaten. Jammer genoeg vind ik hem ook best wel storend. Op de een of andere manier vind ik zijn gedrag net iets té gemaakt. Ik bedoel, er zal genoeg gemonteerd worden, maar hoe die cameraploeg hem midden in de nacht volgt waarna hij als een straatrover de restjes van de barbecue opvreet. Ik kan er niet vrolijk van worden.
Feit is dat ik nog geen enkele kandidaat heb gezien waarvan ik HOOP dat die De Mol is. Ja, misschien Arjen Lubach, maar gezien het feit dat hij de minst bekende van het stel is, is ook hij een vrij onbevredigende mol. Je hoopt dat het iemand is die iedereen enorm voor de gek houdt, maar tot nu toe is het enige wat De Mol hoeft te doen: rondlopen en doen alsof het hem iets kan schelen. Ik mis in deze aflevering het vuur, het enthousiasme… Daarmee kom ik uit bij mijn jaarlijks terugkerende argument: met onbekende mensen is het leuker. Mensen die wíllen meedoen, gaan verder en dat is leuker om te zien. Dan bedoel ik niet dat ze allemaal enge dingen moeten doen, ik bedoel dat onbekende mensen enthousiaster zijn en minder bevooroordeeld. Maar goed, we kunnen niet meer terug nu… Dan haakt de helft van de kijkers natuurlijk af.
Dat brengt me bij mijn tweede punt. Vroeger kwamen deelnemers zichzelf nog wel eens tegen en moesten ze grenzen verleggen. BN’ers die met zijn allen in twee tentjes moeten slapen. BIG DEAL! Verder worden er alleen maar psychologische spelletjes en traditionele zoek- en vindspellen gespeeld. Waren de opdrachten op of had het programma dit jaar gewoon een andere redactie? Of wordt het verzekeringstechnisch te duur om BN’ers te laten parachutespringen? De psychologische spelletjes zijn leuk als de groep klein is, tegen het einde, als de deelnemers moe en uitgeput zijn. Nu moet het een mooie, spannende reis zijn. Dit jaar merk ik er echter niets van en voel ik me om die reden ook minder betrokken bij het spel en de kandidaten. Jammer.
Mijn nieuwe gok is Sanne. Al maakt het me op dit moment eigenlijk weinig uit wie de mol is. Hopelijk verandert dit na de volgende aflevering?
”, toen hoopte ik heel erg dat dat in ieder geval een optreden in Nederland betekende en niet alleen een flauwe grap was. Dat was het niet, bleek afgelopen vrijdag. Turin Brakes speelt op zondag 18 april in Doornroosje. Overigens ga ik er wel van uit dat er nog meer optredens bij komen (hopelijk ook in Nederland en hopelijk de zaterdag (en / of vrijdag) ervoor bijvoorbeeld – dan wordt het een Turin Brakes themaweekend). Of is dat teveel van het goede? Misschien ook wel…
Loading ...
Stefan luistert: Fionn Regan – Catacombs
Nu wil het toeval dat mijn favoriete troubadour (dat is ook iedere maand een ander, maar goed, Fionn Regan staat op 1 wanneer die een cd uitbrengt) terug van weggeweest is. Fionn Regan bracht vorig jaar Protection Racket uit, als eerste single van The Shadow Of An Empire, het tweede album dat vanaf zeer binnenkort in de winkels ligt. NME is zo aardig om de tweede single (Catacombs) gratis uit te delen. Hier dus. Als ware Fionn Regan Bob Dylan, zo heeft hij zijn akoestische gitaar aan de kant geschoven en een versterker gekocht. Zowel Protection Racket als Catacombs zijn dus iets “harder”. Hoewel, de composities zijn (tot nu toe) van dezelfde slag als op The End Of History. Alleen nu dus met distortion. Protection Racket was even wennen, maar Catacombs klinkt prettig en geschikt…
Op de N900 althans, want zo komen beide alinea’s bij elkaar. In plaats van het nummer op mijn stereoinstallatie te draaien, dacht ik “laten we het bestand is via bluetooth naar de telefoon sturen en dan afspelen.” Nu, dat werkt in ieder geval. En hoewel de ingebouwde speakers niet om over naar huis te schrijven zijn, is het geluid dat uit mijn Sennheiser oortjes komt erg goed (beter dan met mijn Samsung telefoon).
Het lied bevat een scala aan meer en minder distorted gitaren, niet te volgen teksten, de typische Fionn Regan stem en dat alles in een mooi gemixte productie. Leuke “Oooh’s” en een catchy refrein (Let’s take it outside, the kids are sleeping, I’ll pay you to do me some damage) maken het geheel af. Het geheel zou zo waar hitpotentie kunnen hebben…
Laat ik het zo stellen: ik kan niet wachten totdat ik The Shadow of an Empire in handen heb… Het album verschijnt op 15 februari 2010. Download HIER Catacombs, zolang de voorraad strekt.