De comeback van David Bowlie

Al op jonge leeftijd wist Stefan aka ‘David Bowlie’ (naar zijn favoriete zanger) de zware ballen onder controle te houden en met precisie richting de kegels aan het einde van de baan te zwaaien. Opvallend waren zijn techniek, verrassend verfijnd voor de vijf jaren die Stefan nog jong was, en het duidelijke plezier waarmee Stefan de sport beoefende. Op zijn achtste werd hij voor het eerst Nederlands jeugdkampioen. Hoewel de competitie zeker niet licht was, vertelde Stefan, inmiddels 12 jaar, na zijn vierde landstitel bij de junioren in een interview met De Kegel, het landelijke bowl- en kegelmagazine, dat hij bowlen zag als een bijna uitgestorven sport: ‘De concurrentie viel me erg tegen dit jaar. Ik heb het idee dat iedereen steeds slechter wordt. Bowlen is een sport zonder toekomst.’

Zoals we allemaal weten, kwam het hem duur te staan. Hij werd voor verbannen uit de jeugdcompetitie en mocht tien jaar lang niet deelnemen aan de hoofdklasse of andersoortige wedstrijden. In de praktijk werd het bowlen voor Stefan onmogelijk. Veel baaneigenaren vonden hem arrogant en weigerden hem toegang. Over deze tijd zegt hij: ‘Ik was amper twaalf jaren oud en ik mocht mijn favoriete sport niet meer beoefenen. Ik sluit niet uit dat de Koninklijke Nederlandse Bowl- en Kegel Bond (KNBKB) druk heeft uitgeoefend op de amateurverenigingen. Natuurlijk had ik al die dingen niet moeten zeggen, maar ik was een kind, ze hadden me net stiekem mijn eerste Sneeuwwitje gevoerd. De gevolgen waren desastreus: ik was net 12 en ineens kon ik mijn passie niet meer uitoefenen.’

Tien jaar lang hoorden we niets van David Bowlie, tot gisteravond. De tien jaren verstreken, verscheen Stefan op baan negen van zijn Nijmeegse thuisbaan waar hij precies tien jaar ervoor voor het laatst kampioen werd. Stefan: ‘de tien jaren zijn verstreken en na met KNBKB te hebben gepraat, kan ik weer uit de gutter komen en strikes gaan gooien.’ Stefan speelde twee rondes, met vrienden. Na een matige eerste partij, waarschijnlijk te wijten aan de tien jaar onthouding, speelde Stefan een erg sterke tweede ronde. Hoewel hij slechts één strike en één spare gooide, gooide hij maar liefst zes keer 9 kegels om. Daarmee kwam hij als beste uit de bus van baan 9.

Ronde 1: 5 – 6 – 7 – 9 – 9 – 9 – X – / – 4 – 7
Ronde 2: 9 – 9 – X – 9 – 7 – 9 – 8 – 9 – / – 9

Jan van Zoetelaren, oud Nederlands kampioen en bowlcommentator zei het volgende over de opmerkelijke comeback: ‘De David Bowlie is weer terug hoor! Het eerste potje was nog wat onwennig, maar er zaten geen echte blunders tussen. In de tweede ronde zag je zelfs af en toe de kenmerkende stijl uit zijn jonge jaren terugkeren. Ik had niet verwacht dat hij meteen zo goed zou spelen.’

Stefan zelf houdt stug vol niet te hebben geoefend: ‘Het eerste jaar kriebelde het regelmatig, maar daarna vond ik een andere hobby om mijn energie in kwijt te kunnen.’ Stefan werd de jongste beatpoet van Nederland. ‘Op dit moment werk ik aan een cd met gedichten over bowlen. Hij moet begin 2009 uitkomen onder de titel “Sparing Strikes”. Het is ook een eerbetoon aan mijn muzikale held, maar het gaat vooral over het bowlen. De cd komt ziet eruit als een bowlingbal, natuurlijk. Ik ben er zelf heel enthousiast over.’

Al deze projecten staan een definitieve comeback in het professionele circuit in de weg. ‘Het zou voor mij uitermate lucratief zijn om nu weer te gaan bowlen’, zegt Stefan. ‘Maar ik ben eerst met andere projecten bezig. De afgelopen tien jaar heb ik gerealiseerd dat geld niet alles is. Het gaat om plezier in het leven. Op dit moment verkrijg ik dat plezier door zoveel mogelijk verschillende dingen te doen. Tien jaar geleden had ik het niet over mijn lippen kunnen krijgen, maar ik wil meer doen dan alleen bowlen. Ik heb een leuk leven nu.’ De huidige bowlingtop kan dus nog even rustig ademhalen. ‘Maar in september 2009 sta ik aan de start, met nieuwe schoenen. “New Killer Star” staat erop. Dat leek me wel toepasselijk.’

Uit: “De Kegel Nieuwsbrief (speciale editie)” (26-09-2008)

Intro Dag 7: Bowlen en feesten

Op de laatste dag konden we wederom uitslapen, maar het was voor het eerst dat ik het ook echt deed. Het moet half 12 zijn geweest voordat ik wakker werd. Er waren weinig mentoren vandaag en ik was dan ook degene die om 1 uur voor de Rabobank stond. Het duurde echter tot kwart over 1 voordat we allemaal konden gaan. Wonder boven wonder (na onder andere een vertraagde Veolia-trein) konden we iets over half 2 beginnen aan de SVN-dag. Het eerste onderdeel was natuurlijk het bowlen!

Bowlen is natuurlijk übervet en met de SVN is het alleen maar geslaagder. Mijn niveau verschilt echter per keer en om veilig te zijn zeg ik altijd maar dat bowlen een sport is waarin je niet goed WIL zijn. Desondanks begon ik heel aardig, met twee strikes. In totaal zou ik die middag vier strikes en een rits spares gooien en ik eindigde dan ook op de bovenste plek van het klassement van mijn groepje (ik noem Marlieke, Laurent, Renée en nu vergeet ik dus iemand, maar wie?… Ik had dit verslag eerder moeten schrijven…)

Daarna was het plan om naar het waalstrand te gaan om spelletjes te doen, maar dat werd al snel omgegooid vanwege het slechte weer. Maar ook de spelletjesmiddag in het café ging niet door. In plaats daarvan gingen we op de Grote Markt naar het Moenenfestival. Overigens waren een aantal eerstejaars afgehaakt en die gingen winkelen of in het park liggen. Die avond gingen we eten bij De Compagnie en ondanks wat gedoe met het geld en het lange wachten was het toch heel lekker.

Die avond was het tijd voor I-feest en ondanks wat Voxlog beweert, vond ik Luie Hond niet zo’n geslaagde afsluiter. Ik zal niet zeggen dat ze heel slecht speelden, maar de reggae was gewoon een beetje teveel van het goede als de leipe DJ daarvoor ook al reggae draaide. In het Cultuurcafé was de muziek niet veel beter op dat moment. Ik koos dan ook voor een vroege aftocht, rond middernacht. Pas thuis realiseerde ik me dat de intro er nu ECHT op zat. Het was goed, het was een achtbaanrit, het was heel erg gaaf.