Trump Songs – de liederen tegen Donald Trump

Het is zover. Hij is gekozen. Donald Trump wordt de volgende president van de Verenigde Staten. Boze kiezers hebben gesproken, de rest van het electoraat blijft verbaasd achter. De muziekwereld heeft er in ieder geval alles aan gedaan om Trump-stemmers te ontmoedigen. Zij leverde met projecten als 30 days, 50 songs in ieder geval een grote bak met protestliederen nog voordat er ook maar één stem was geteld. Een selectie van tevergeefse liederen en opnames.  “Trump Songs – de liederen tegen Donald Trump” verder lezen

De Akoestiek (3)

De Akoestiek

De derde aflevering van De Akoestiek, de zondagmiddagrubriek die tot nu toe slechts één keer op zondag verscheen. Deze keer verschijnt hij op maandag, omdat ik dit weekend nog te ziek was. Verzoekjes zijn welkom in de comments, maar eerst moet u natuurlijk luisteren naar…

Jason Mraz – Live High (From an Advocado Salad Session)

Jason Mraz kreeg recentelijk al wat aandacht op Ditisstefan.nl, maar na het horen van deze fantastische akoestische versie van Live High op zijn nieuwe EP (We Sing) kon ik niet anders dan ‘m posten. Deze weken komen er 3 EP’s van de beste man uit. Dat zijn allemaal live / sessie / andere versies van liedjes die op het aankomende album staan (We Sing, We Dance, We Steal Things – en dan kunt u zelf wel raden hoe de tweede en derde EP heten). Deze versie van Live High is extreem relaxed. En daarom post ik hem. Simpel doch effectief. De EP is te koop op Itunes…

[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/livehigh.mp3 h=20]

Fionn Regan – It’s Getting Better (The Beatles)

Het kon ook nooit lang duren voordat Fionn zijn opwachting zou maken. Dit keer met een cover van The Beatles. Natuurlijk begeeft hij zich hiermee heel erg op het terrein van feelgood evergreens en in principe komt hij er zelfs mee weg op BBC Radio 1. Maar toch is het te hopen dat Fionn zijn talent voortaan gebruikt om de liedjes helemaal goed eigen te maken. Want ik blijf toch aan Delta Lloyd denken…

[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/gettingbetter.mp3 h=20]

Death Cab For Cutie – Cath…

Laatst was de zanger van Death Cab For Cutie, Ben Gibbard, bij BBC 6 Music. Daar speelde hij onder andere het nieuwe liedje Cath… en ik vind hem toch net iets beter dan het andere nieuwe materiaal wat we tot nu toe hoorden. Mooi op gitaar, ingetogen doch overtuigend. Erg geslaagd. Ik ben benieuwd hoe de albumversie klinkt. Narrow Stairs verschijnt in mei.
[flash http://www.ditisstefan.nl/everythingandmore/cath.mp3 h=20]

LVDD: I Will Possess Your Heart – Death Cab For Cutie

Death Cab For Cutie

Alweer een jaar of twee geleden schreef ik een concertverslag over een concert van Death Cab for Cutie, met als titel Death Cab For Cutie vereisen inlevingsvermogen. Nu hebben ze een nieuw liedje. Het heet I Will Possess Your Heart en het vereist met name geduld. De baslijn is gaaf, maar het duurt wel erg lang voor het liedje zelf begint (het nummer duurt zo’n 8 minuten). Maar als de vocalen eenmaal beginnen (toch een van de betere redenen om DCFC gaaf te vinden), dan is het weldegelijk een leuk nummer. Vooral de bridge vind ik persoonlijk goed werken. Maar de radio edit is vast gaver. Maar die kan ik (nog) nergens vinden… Daarom de full monty

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/9prW9Id-W9o" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

How I wish you could see the potential, the potential of you and me
It’s like a book elegantly bound, but in a language that you can’t read – just yet
You gotta spend some time–love, you gotta spend some time with me
And I know that you’ll find–love, I will possess your heart (x2)

There are days when outside your window, I see my reflection as I slowly pass
And I long for this mirrored perspective, when we’ll be lovers, lovers at last
You gotta spend some time–love, you gotta spend some time with me
And I know that you’ll find–love, I will possess your heart(x2)

I will possess your heart (x2)

You reject my advances and desperate pleas
I won’t let you, let me down so easily, so easily

You gotta spend some time–love, you gotta spend some time with me
And I know that you’ll find–love, I will possess your heart (x3)

I will possess your heart (x2)

Het album – waarschijnlijk met de acht minuten durende versie – verschijnt begin mei en gaat Narrow Stairs heten. Het bevat elf liedjes, dus het lijkt me redelijk zeker dat de andere liedjes korter zijn.

Death Cab For Cutie vereisen inlevingsvermogen

Verslag van Death Cab For Cutie, 8 maart 2006 in De Melkweg!

Ik vind het wel mooi om typische recensiekoppen boven mijn logs te zetten. Het is niet echt een recensie, meer een verslag, daarom heet de rubriek waarin het staat ook “Concertverslagen” en niet recensies. Wat niet betekent dat ik uiteindelijk geen oordeel over het concert veil. Anyway, gisteravond was het dan, Death Cab For Cutie. In tegenstelling tot een andere logster (en tevens relatief vaste bezoekster van dit log) had ik niet extreem na deze avond toegeleefd, ik wist wel dat het ging komen, maar het was dinsdag dat ik pas besefte “hee, dat is morgen al.”

Overigens had Sjoerd hetzelfde. Maar goed, nadat ik de aardappeltjes goudbruin had gebakken, de spinazie had geroerbakt en de Valess had bereid, haastten wij ons, uiteraard niet voordat we dit alles genuttigd hadden, naar station Leiden Centraal, alwaar wij den bus pakten naar Amsterdam. Het was rond de klok van vijf voor 8 dat wij arriveerden, onder het motto “dan kunnen we nog wel vooraan staan”, want Sjoerd en ik, wij staan altijd vooraan (al dan niet met de andere mensen die wij kennen). Aangekomen bij De Melkweg, bleek dat echter iets te optimistisch. Er stond een rij, en niet zo’n kleine ook. Blijkbaar had de Must-C van MTV toch haar vruchten afgeworpen. We wisten dat het uitverkocht was, maar ja, dat betekent niet dat er dan een fukking rij staat. Dat is alleen wanneer Jamie Cullum een verrassingsconcert geeft. Of niet dan?

Anyway, na ons te hebben afgevraagd wat ook alweer precies de reden was dat ze geen overkapping op die brug legden zodat we niet natregenden (maar wel de mogelijkheid ertoe maken), mochten Knoert en ik eindelijk naar binnen. Ook bij de garderobe was het een tijdje wachten omdat ze maar de helft van de garderobe hadden geopend (tss). Moeite moest ik doen om niks te kopen bij de merchandising stand, na Jens Lekman en Elbow begon de maand erg duur te worden, en T-shirts had ik wel zo’n beetje genoeg. Voorlopig 🙂

Bij de garderobe kwamen we Tessa en buurmeisje (als ik mij niet vergis ;)) Renée tegen, die fanatiek genoeg waren om zich door de menigte naar voren te aso-en (nieuw! werkwoord). Respect, in dit geval. Snoert en ik kozen voor de makkelijke weg en stationeerden onszelf op het balkon, een actie die later op de avond een positief staartje zou krijgen.

Het gevolg was in eerste instantie dat het ons allemaal niet zo kon boeien, misschien dat je op rij 1 toch wat meer wordt geboeid dan op rij 20. John Vanderslice deed aardige pogingen, maar echt boeiend werd het nooit. “See you in the fall!” Ik vraag het me af… Ook Death Cab For Cutie begon niet zo heel boeiend voor mij. De band leek overenthousiast op het ene moment, het volgende moment was het juist alsof ze er zelf ook niet zo’n zin in hadden. Het klonk achterin allemaal een beetje rommelig, terwijl het zo gestructureerd had kunnen zijn.

Gelukkig, veranderde dit alles drastisch. Hoewel ik nog steeds de overgangen van het ene naar het volgende liedje absurd snel vond gaan, begon het allemaal een stuk meer te boeien en leek het alsof de band naar een hoogtepunt toewerkte. Publieksfavorieten en (blijkbaar) minder bekende nummers wisselden elkaar af en via “Sound of Settlement”, “Photobooth” en “Brothers on a hotel bed” kwam dat hoogtepunt snel dichterbij. Dat hoogtepunt kwam, voor mij althans, in de encore. De band, op hun top, bleef even achter de coulissen, slechts de zanger kwam terug en speelde het wonderschone “I will follow you in the dark”. Briljant. Geweldig. De avond kon niet meer kapot. Ook afsluiter waarvan ik de titel niet weet, maar met de tekst “I Need You So Much Closer Now”, was briljant, geweldig en subliem. DCFC sloeg kei hard mijn twijfels de grond in. BOEM.

Na afloop kregen we ook nog wat te drinken van een aardige medewerkster van de Melkweg en mogelijkheden tot terugkomen tegen gereduceerd tarief (waarvoor bedankt alvast :)). Snoerdiepoerdie en ik namen de trein terug die er wel een eeuw over deed, maar verder wel aankwam (gelukkig). We stopten zelfs in Hillekom. Schandalig. In ieder geval was het tijd voor verdiende doch korte nachtrust. Hehe. Het was me het dagje wel :).

De foto’s komen snel.nl (hoop ik :P).

Waar die kop nou precies op slaat weet ik ook niet meer, maar hij klinkt goed toch, en wie schrikt het meelopers af :P. Is het de volgende keer misschien niet nog drukker…