Tag Archives: ellie goulding

Eindelijk gaan de lichten aan

Posted on by
Reply

We hebben er één album heruitgave, een viertal singles en een kerstcover op moeten wachten, maar nu is er eindelijk een single gemaakt van Lights, de titeltrack (en in eerste instantie niet eens op het album gezette nummer) van Ellie Gouldings debuutplaat. Voor het geval het nummer niet catchy genoeg zou zijn, is de plaat nogmaals gemixt, dit maal met extra bas en synthesizers – waar de oorspronkelijke versie het tot het eerste refrein zonder veel beats volhoudt, gaat het hier meteen los na de introductie. Het doet mij denken aan het singletje van wijlen Ou Est Le Swimming Pool (Dance The Way I Feel). Het danst in ieder geval lekkerder, maar of het ook leuker is? Ach, gezever genoeg, hier is eindelijk het definitieve Ellie Goulding nummer dat alle andere Ellie Goulding nummers overbodig maakt (in ieder geval van haar debuutplaat). Eindelijk 0ok met video (waar uiteraard veel lichtjes in zitten). Ellie ziet er weliswaar minder schattig uit dan in haar Your Song video, maar dit is ook aanzienlijk meer een feestvideo. Vandaar ook de tamboerijn, denk ik, want niets zegt meer “feestje” dan “tamboerijn”…

Noises, I play within my head,
Touch my own skin and hope that I’m still breathing,
And I think back to when my brother and my sister slept,
In an unlocked place the only time I feel safe.

You show the lights that stop me turn to stone,
You shine it when I’m alone,
And so I tell myself that I’ll be strong,
And dreaming when they’re gone.
‘Cause they’re calling, calling, calling me home,
Calling, calling, calling home.

Ellie Goulding – Bright Lights

Posted on by
Reply

Niet lang na het verschijnen van de plaat luisterde ik al naar Lights, het debuutalbum van de Britse zangeres Ellie Goulding. De recensie kwam er tot op heden niet van. Nu de heruitgave is verschenen, met licht gewijzigde titel Bright Lights. De bonus-cd bevat enkele nieuwe nummers, waaronder titeltrack Lights (voorheen alleen als bonustrack op iTunes te vinden) en de hier eerder geplaatste cover Your Song (het origineel is van Elton John).

Het album Lights probeert simpele folk en singer / songwriterliedjes te mengen met elektronica. Dat is niet extreem baanbrekend, maar de hype eind vorig jaar was groot genoeg voor critici om Ellie Goulding te kiezen tot de BBC Sound of 2010. En ze kreeg halverwege 2010 de Critic’s Choice Brit Awards. Na al die hype viel het debuutalbum een beetje tegen. Het was niet zo baanbrekend als gehoopt en de liedjes waren doordrenkt van gesjeesde productietrucjes als autotune en vocale effecten.

Lights is dan ook meer electro dan folk. Guns & Horses is de opener en meteen ook de laatste keer dat we de gitaar expliciet en zonder al te veel poespas horen op de cd. Daarna, of het nu om hitjes Starry-Eyed en Under The Sheets gaat of om andere prettige nummers als The Writer en Salt Skin gaat, is het meer bliepjes en beats dan een lief gitaarmeisje met mooie stem. Als je heel goed luistert, hoor je dat er eenvoudige gitaar- en pianoliedjes aan grondslag liggen, maar er wordt hier alles gedaan om ze er niet uit te laten komen.

Bright Lights voegt wat dat betreft weinig toe aan het album en borduurt op dezelfde weg voort. Persoonlijke favoriet van deze tweede disc is momenteel Little Dreams, maar net als op de eerste disc staat er een aantal goede en een aantal minder goede nummers op. Ellie gaat zelfs nog een stapje verder door op Believe Me en Home samen te werken met danceproducer Fred Falke. Niet bepaald een stap in de folkrichting dus. Terwijl er wel degelijk liedjes op YouTube staan in een sitjl waar ik de voorkeur aan zou geven (bijvoorbeeld The End hier, op iTunes als bonustrack te vinden).

Dat de nieuwe nummers zo in dezelfde stijl zijn als de nummers op Lights is natuurlijk de reden dat dit geen heel nieuw album is, maar een heruitgave met nieuwe nummers. Afsluiter Your Song is dan ook met name een vreemde eend in de bijt. Hier wordt namelijk wel klassieke instrumentatie gebruikt.

Of het debuutalbum van Ellie Goulding nu Lights of Bright Lights heet: er staan veel catchy liedjes op, maar het blijft zonde dat iemand met zo’n mooie stem als Ellie zo’n overgeproduceerde debuutplaat moet hebben. Niks mis met bliepjes, maar als je electrofolk wilt maken, dan slaag je daar alleen in als die beide elementen voor de luisteraar te herkennen zijn. Met de liedjes zit het in ieder geval goed. Ik troost mij met de hoop dat Ellie op haar volgende album eens iets heel anders probeert, qua productie.  Het feit dat haar klassiek geproduceerde Your Song in Engeland inmiddels op 2 staat in de hitlijsten, is voor Ellie hopelijk een duwtje in de goede richting.

drieënhalf uit vijf

Ellie Goulding – Your Song

Posted on by
Reply

Eén van de uiteindelijk jammere dingen aan het debuutalbum van Ellie Goulding (Lights) is dat het zo bomvol elektronica en bij tijd en wijle ook autotune is gestopt. Goulding komt toch echt uit de folk-hoek, maar daar is op Lights toch weinig van terug te horen. Een ander jammer ding was het ontbreken van titelsong Lights die, zo bleek op YouTube, een van de sterkste nummers van de debuutplaat zou zijn geweest.

Beide problemen worden opgelost. Zo voor de kerstdagen doet Ellie namelijk een Lady Gaga. Nee, ze trekt niet ineens allemaal rare kleren aan… Nee, ik bedoel dat ze eind deze maand haar debuutplaat opnieuw uitbrengt onder een licht gewijzigde titel met een tweede cd met een zevental nieuwe liedjes. Ellies The Fame Monster heet Bright Lights. De eerste single daarvan zou zowaar zelfs titelsong Lights worden, totdat het management achter Ellie (of de platenmaatschappij) een dealtje sloot met warenhuis John Lewis. Ellie zou de kerstreclame inzingen. Platenmaatschappij en management zagen hun kans schoon: dat liedje, een cover van Elton Johns Your Song, kunnen we dan mooi meteen op single uitbrengen. Zodoende is het liedje Lights nog steeds geen hit (maar dat kan natuurlijk nog steeds gebeuren), maar krijgen we wel Ellie zoals ik haar stiekem het liefste hoor… Puur.

Ze heeft het pianonummer van Elton John niet omgezet naar gitaar, nee, er zijn wat akkoorden licht gewijzigd, waardoor het liedje net iets anders aanvoelt. Piano, bak met strijkers, een paukenslag hier en daar en Ellie die zingt. Een kind kan de was doen. Voeg daaraan toe een warme video van levensgenietende Ellie die met vrienden door het bos wandelt, in de verte staart, door een wei rent en met haar poesje speelt (haha, flauwe woordgrap…) en we kunnen spreken van het eerste echt ingetogen liedje van Ellie Goulding (pas aan het einde haalt ze uit en zelfs dan is het nog enigszins ingetogen). Een cover, dat is waar, maar het smaakt naar meer. Al kun je je afvragen of haar versie echt iets toevoegt aan het origineel. Stiekem hoop ik dat er op Bright Lights nog een liedje staat met een klassiekere productie. Maar ik vrees het ergste.

Spotify komt eraan, dus: StefanSpotified #001

Posted on by
1

Sinds vandaag zit ik op Spotify, dat binnenkort officieel in Nederland van start gaat. Maar ik zit er dus nu al op. Jeej. (had ik al verteld hoe gaaf Digimuziek.nl is?). Ik ben helemaal verliefd. Het werkt als volgt: je downloadt het programma, maakt een account aan en kiest of je een betaalde account wil of toch liever gratis luistert.

Wanneer je gratis luistert, krijg je af en toe een advertentie te zien en te horen, wanneer je betaalt krijg je dat niet. Simpel eigenlijk. Daarna mag je alle muziek luisteren die in de catalogus van Spotify staat. Dat zijn miljoenen nummers. Veel meer dan je op je computer kunt hebben staan (of in je cd-rek). Alleen The Beatles staan er niet op. Als het goed is krijgen de artiesten vervolgens een vergoeding voor iedere keer dat hun nummer wordt afgespeeld. Die vergoeding schijnt vrij belabberd te zijn (om niet te zeggen: dramatisch laag), maar het is beter dan de muziek op eigen houtje downloaden en afspelen. Daar krijgt de artiest immers helemaal niks voor. De liedjes uit de Spotify kun je uiteraard aanvullen met je al bestaande muziekcollecties. Mocht je favoriete b-kantje er dus niet op staan (en geloof me: er staan veel b-kantjes op Spotify), dan kun je die dus gewoon in Spotify afspelen. Het is dus in feite je eigen muziekcollectie + een gigantische hoeveelheid muziek waar je nog nooit van gehoord hebt, maar waar je altijd bij kunt (online / offline / thuis / onderweg): de natte droom van iedere muziekliefhebber.

Een leuke feature van Spotify is het delen van playlists met je favoriete muziek. Dus ik begin bij dezen met een nieuwe rubriek. Eens in de zoveel tijd presenteer ik een lijst met 10 leuke liedjes. Hier voorzie ik de lijstjes van kort commentaar. Je kunt dan naar Spotify om de lijst te luisteren (zodra het is gelanceerd, maar dat is aanstonds). Of je kunt gewoon de liedjes opzoeken op YouTube. Dus, hier gaan we!

StefanSpotified #001

(hier luisteren)

01 Badly Drawn Boy – Is There Nothing We Could Do?
Van Badly Drawn Boy hadden we al een tijdje niets meer gehoord. Zijn laatste albums zijn ook niet zo goed als zijn debuut, maar toch blijf ik geïnteresseerd luisteren naar zijn werk, in de hoop dat hij ooit hetzelfde niveau weer gaat halen. Dit is een mooi geïnstrumenteerd, rustig nummer met veel reverbreverbreverb. Verder valt er weinig over te zeggen.

02 Regina Spektor – No Surprises
Regina Spektor heeft voor het goede doel No Surprises opgenomen. Deze klassieker van Radiohead is in de versie van Regina bijna een slaapliedje geworden en menig Radiohead fan zal spreken van blasfemie of op zijn minst de haren uit het hoofd trekken. Ikke niet. Ik vind het heel mooi gedaan.

03 Mumford and Sons – The Cave
Ik ben een beetje bang dat Mumford and Sons last gaan hebben van overkill. Op alle zenders worden ze grijs gedraaid. Op zich niks mis mee, want ook actuele single The Cave is een prima nummer, maar ik hoop niet dat ze over een paar jaar zijn vergeten.

04 Ray LaMontagne – A Falling Through
Dit nummer komt van het laatste album van LaMontagne, Gossip In The Grain. De subtiele vocalen, met veel valse lucht en de zorgvuldige steel pedal maken dit nummer tot een van mijn favoriete nummers van de verlegen troubadour.

05 Lars and the Hands of Light – Stranger To The Sea
Eerder sprak ik al lovende woorden over deze Deense band. De lp (The Looking Glass) mag er wezen. Dit nummer doet me erg denken aan Belle and Sebastian. Binnenkort een recensie.

06 Pete Lawrie – How Could I Complain?
Pete Lawrie gaat nog steeds heel groot worden, denk ik. Dan moet wel een keer zijn album uit komen natuurlijk. How Could I Complain? komt van zijn debuut ep en is de balans van zijn leven tot nu toe: (I have not seen a death yet in my family and I’ve been out for coffee in the cold – so tell me how could I complain? You wouldn’t know joy if you didn’t have pain). Het is zelfs een beetje dansbaar. Een beetje.

07 Aqualung – California
Weet je wie ook een nieuw album heeft? Aqualung! Ooit vond ik dit machtig mooie muziek, maar ook al is Matt Hales het levende bewijs dat pianorock niet Keane hoeft te zijn, weet hij me minder te boeien dan voorheen. Dit is een klein deuntje van minder dan anderhalve minuut van de nieuwe plaat (Magnetic North). Het is klein en lief. Daardoor valt het na één keer luisteren al op.

08 I Am Kloot – The Great Escape
Een van mijn favoriete b-sides van I Am Kloot. Terug te vinden op het dubbelalbum B, samen met nog meer juweeltjes. And I’ll ride around like Steve McQueen in The Great Escape.

09 The National – Bloodbuzz Ohio
Bij het uitproberen van Spotify zijn een collega vandaag: doe die eens! Dus toen deed ik deze. The National is typisch zo’n band die ik nog eens moet uitchecken, maar waar vele over wordt gepraat. Bloodbuzz Ohio is het eerste nummer wat ik van ze hoor. Diepe stem en voortstuwend ritme.

10 Ellie Goulding – Starry Eyed – Little Noise Session
Laatst was Ellie Goulding bij 3FM en daar deed ze een mooie versie van haar single Starry Eyed. Die versie leek wel op deze, al zit hier nog een elektrische piano bij. Het principe is hetzelfde: het electropop nummer is akoestisch en rustig. “Live op de radio maakt het meer indruk dat ze de vocalen allemaal zo prima haalt”, zul je misschien zeggen, maar wat blijkt: aan het einde van deze opname krijgt ze luid applaus. Ze heeft zojuist een perfecte akoestische versie van haar nummer ten gehore gebracht. Live ja. Respect.