Het mooiste

Na posts van Jeroen en Lieke werd het tijd voor mij om ook keuzes te maken. Ik hou niet van keuzes maken, vooral niet als ze vervolgens zwartwit op het internet staan. Mijn “beste” lijstje verschilt van dag tot dag… Herinneringen, gevoelens, omgeving… Het speelt allemaal een rol. Dus pin me er vooral niet op vast… Maar ik ben er in ieder geval zeker van dat wat hieronder staat, in ieder geval heel goed gevonden wordt, door mij dan…

Film
De mooiste film ooit gemaakt… Vermoedelijk moet die nog gemaakt worden, maar op dit moment zeg ik Garden State. Niet omdat het zo’n belangrijke film is, of omdat hij heel spannend is, maar omdat het mijn ogen opende over hoe films ook kunnen zijn. Het is gewoon een kleine, bijna ‘lieve’, film over een jongen en een meisje. Het pretendeert ook niet meer te zijn dan zo’n soort film. Bij tweede bezichtiging merk je ook hoe goed er met beeld en geluid wordt omgegaan. The Usual Suspects is een geweldige film met Spacey in de hoofdrol (die ook schitterde in American Beauty e.v.a.). Als ik er dan nog eentje mag noemen, zeg ik Donnie Darko. Het plot is niet meteen begrijpbaar en het is een film die zich uitermate goed leent om 2, 3 of nog veel meer keren te kijken.

Muziek
Hierover bestaat geen twijfel. Het mooiste liedje ooit gemaakt is Abacus van Fionn Regan. Het is emotie, maar wel heel diepgaande emotie. Fionn Regan speelt met taal zoals een singer/songwriter al heel lang niet meer heeft gedaan (Drinking alphabetically / because the beauty’s gone all sore / honey dripping pale of skin / while there’s bodies underneath the floor / so count it on your fingers / if we’ve got it wrong it’s because the days have no numbers). Turin Brakes komt met State Of Things op een tweede plaats. Het nummer gaat over liefde, maar het gaat ook over verdwaald zijn in het leven. Op treffende wijze weet Olly Knights de problematiek van de twee L-woorden aan te snijden (see, what happens just happens, there ain’t no straight lines in the state of things, so try to cling on for dear life, and don’t forget the world keeps on turning round despite you and me). Op de derde plaats staat I Am Kloot met Proof. Een klein liedje, maar het raakt dus net wel de kern van liefde (Say, do you want to spin another line? / like we had a good time / not that I need proof (…) What am I without you?).

Boek
Ik ben mijn “bijbel” nog niet tegengekomen, maar Toon Tellegen heeft fantastische dierenverhalen geschreven. Daarnaast geniet ik altijd van auteurs als Roald Dahl, Bernlef, W.F. Hermans en Leon de Winter. Een “mooiste” boek durf ik niet aan te wijzen. Mijn leeservaring is een beetje troebel doordat zo’n beetje alles gelezen moet worden. Ik neig heel snel een kinderboek te kiezen, maar dat zou ik dan alleen doen omdat ik die niet hoefde te lezen, maar wel mocht. Ik beloof hier nog op terug te komen.

Kunst
Heel veel kunst is mooi. Ik vind deze (Blue, Orange, Red van Mark Rothko) heel mooi, maar ik durf geen mooiste schilderij aan te wijzen. Ik vind heel veel mooi. Ik houd in ieder geval niet zo van hedendaagse Chinese kunst, tenminste van de dingen die ik heb gezien.

Auto
Een van de mooiste auto’s vind ik de Lancia Fulva. Stijlvol. Maar wel een conceptcar, dus ik weet niet of ie er ooit komt (of er al is?)…

TV-Serie
Ik vind Murder City een gave detectiveserie. Andere geslaagde (drama-)series: Doctor Who, Scrubs, Trailerpark Boys Bottom, ER (in steeds mindere mate), Rome, Spooks en nog vele anderen. Keuringsdienst van Waren, De Wereld Draait Door en Top Gear kan ik ook waarderen. Nieuwste ontdekking is Life On Mars, dat boeit me tot nu toe ook best wel. Alleen jammer dat ik het niet allemaal kan kijken. Nu alleen nog een fatsoenlijk muziekprogramma op de TV.

Fionn Regan – The End Of History

Het is een tijd geleden dat ik een CD kocht op de dag van zijn release. Waarschijnlijk was de laatste keer vorig jaar toen het 3de album van Turin Brakes uitkwam. In ieder geval, een week geleden was het zover. Fionn Regan kwam met zijn debuutalbum The End Of History.

Regan’s liedje Abacus is mijn op 2 na meest geluisterde liedje ooit. Dit liedje stond op de Hotel Room EP, die ik ooit van een mede Turin Brakes-fan kreeg, als cadeautje. Sinds ik dat schijfje in mijn CD-speler stopte, was ik betoverd door Fionn Regan. Echt waar. En nu is er het album, met veel nieuwe nummers.

Opener Be Good Or Be Gone zet de toon: gitaar, zang, en dat is het. De meeste liedjes zijn gitaar, zang en een extra instrument zoals daar zijnde: drums, piano of viool. Enfin, old-skool singer/songwriter dus.

Wat maakt Fionn Regan dan zo bijzonder? Ten eerste doet ie 90% zelf. Natuurlijk zijn er wat extra muzikanten, maar het opnemen en produceren en dergelijke heeft ie zo’n beetje allemaal zelf op zich genomen. Dat is bewonderingswaardig, zeker omdat ie het ook allemaal goed heeft gedaan. Ten tweede zijn er, en dat is misschien nog veel belangrijker, zijn teksten. Fionn Regan schrijft teksten zoals je ze al lang niet meer hebt gehoord. Ze zitten vol emotie, maar er zit ook vaak een soort humoristische ondertoon in… Laat mij gewoon wat citeren:

I draw a line from a to b, and what happens in between, it’s all an open mystery, as far as I can see.The Underwood Typewriter

I apologise / I seem to have arrived / home with items in my bag from your house / There’s cutlery / a tablecloth some henna seed / And a book on presidents deceasedPut A Penny In The Slot

No one, these days, says thank you when you open doors for them any more.Hey Rabbit

Fionn Regan speelt met taal en beelden en doet dat op een manier dat het toch eerlijk en gemeend blijft klinken. Fionn laat je hart breken en naait het vervolgens weer aan elkaar. En de nieuwe versie van Abacus mag dan wel iets slomer zijn, maar hij is nog steeds hartbrekend.

So count it on your fingers, if we’ve got it wrong, it’s because the days have no numbers.Abacus

Download Put A Penny In The Slot, hij werkt nog tot (en met?) dinsdag gok ik…
Download Abacus (de oude versie, maar ook heel mooi)

Had ik jullie, jongens en meisjes, al verteld over Fionn Regan?

Fionn Regan is iemand die eeuwige schoonheid can creëren zonder clichématig te klinken. Hij is een romanticus. Hij is een verhalenverteller. Hij maakt je aan het janken als je even niet oplet… Hij maakt ook wel liedjes die niet meteen de hond van de buren laat meejanken, maar die heb ik nu even niet hier staan… Luister, geniet, sluit je ogen. Realiseer je dat eind mei er een album uitkomt maar dat je dat niet verder moet vertellen. Want het ergste dat met Fionn Regan zou kunnen gebeuren is dat ie te bekend wordt. Dat zou zonde zijn. Koester hem…

Abacus

The grass is screaming long
Midnight cars roll past
I’ve been chasing your room
While the summer lasts

So count it on your fingers
If we got it wrong
It’s cause the days have no numbers
If we leave tonight
And we leave it all behind

Drinking alphabetically
Cause the beauty’s gone all sore
Honey dripping, paler skin
While there’s bodies underneath the floor

So count it on your fingers
If we got it wrong
It’s cause the days have no numbers
If we leave tonight
And we leave it all behind

En als bonus een voorproefje van zijn nog niet betitelde album:

The Underwood Typwriter

www.fionnregan.com

Top 20 – 21 november 2005

Bejaarden, fans, mensen, een nieuwe week, een nieuwe top 20. De Palladium tracks zijn weer uit de top 20 gekukeld, helaasch. I Am Kloot is aan het stijgen, wie weet heeft het wel te maken met het feit dat het concert afgelopen donderdag in Hasselt (zie elders), zo gaaf was. Nummer 1 deze week is voor De Vliegende Panters met hun briljante song Bloemenbuurt, als de hiphopformatie VMBO. Download m hier als je m nog niet hebt. Ik groet u.

Continue reading