Nabeschouwingen

Mij kennende zal ik dit wel niet vol weten te houden (zeker ook gezien mijn universitaire verplichtingen), maar het is het proberen waard.

Ik ben geen enorme voetbalfan, daar zal ik eerlijk over zijn. Als kind wel, toen was ik voor Ajax en voetbalde ik zonder veel talent aan de linkerkant van het veld, midden of achter. Na drie jaar in hetzelfde slechte elftal werd het langzaam aan tijd voor een nieuwe hobby. Dat werd geen sport…

Na de basisschool raakte ik ‘out of touch’ met de Eredivisie, met Ajax en met voetbal in het algemeen. EK’s en WK’s wilde ik nog best volgen, met plezier zelfs. Heel soms keek ik een wedstrijd in de Champions League, maar op het sporadisch volgen van de uitslagen in de krant na, schonk ik weinig tot geen aandacht aan voetbal. Het hielp ook niet dat de ‘golden years’ van Ajax duidelijk voorbij waren.

Enfin, vraagt u mij dan ook niet om mijn favoriete voetballer, want zover ik met een naam kan komen, is die van tien jaar geleden (of schittert hij op een recent EK of WK). Desondanks wil ik met de kennis die ik niet heb, nabeschouwingen schrijven over de wedstrijden op het huidige EK. Ik heb geen tijd om alle wedstrijden (helemaal) te zien en verwacht ook geen technisch inzicht van hier tot Tokyo, maar het is vast leuk zolang het duurt… Dat hoop ik althans…

Zwitserland – Tsjechië (0-1)
Poule: 2-1
Wellicht was mijn poule niet heel realistisch, maar ik hoopte op het thuisvoordeel van Zwitserland en de zenuwen van Tsjechië. Bovendien was ik de enige in ons select gezelschap die Zwitserland liet winnen. En zeg nu eerlijk: wat is er mooier dan na de eerste wedstrijd dik bovenaan te staan? Ik zou het antwoord niet weten. Want ik kreeg slechts 20 punten toebedeeld, voor het doelsaldo van Tsjechië, en daarmee loop ik meteen zo’n 55 tot 180 punten achter op de andere zes deelnemers.

De aftrap miste ik, omdat ik nog bezig was met het afmaken van een opdracht, maar na 10 minuten kon ik inschakelen. Tussendoor moest ik eten, maar de tweede helft… Poehee! Wát een wedstrijd! Het werd een waar gevecht tussen mijn nieuwe Genesis 3DVD (‘When In Rome 2007′, een waar fantastisch concert en fascinerende documentaire over de techniek achter een van de meest technische tours van het vorig jaar) die ik voor mijn verjaardag had gekregen en deze wedstrijd. Hoewel Zwitserland een poging deed, kon ik toch niet geboeid worden door het geheel. En die goal was gewoon een lucky treffer. Die moet je natuurlijk ook kunnen maken, maar al met al imponeerde het spel me niet. Het gevecht werd dan ook gewonnen door mijn DVD (hoewel een handige stand op de DVD-speler het mogelijk maakt stiekem naar voetbal te kijken, terwijl de muziek gewoon uit de radiospeakers knalt, ook best aardig, koos ik toch voor de beelden van Rome bij nacht en een fascinerende licht- en geluidsshow).
Conclusie: vraag allemaal de Genesis DVD voor je verjaardag (hij is namelijk best prijzig); dat zorgt namelijk voor veel meer (en heel veel langer) kijkplezier.
Plek in Poule: 7/7 (20 punten).

Portugal – Turkije (2-0)
Poule: 2-0
Tsja, ik had ook persoonlijk belang bij deze wedstrijd. Ik hoop namelijk veilig terug te kunnen keren naar mijn kamer na dit weekend. Het is dus zorg dat niet de hele wijk de straat op gaat om te protesteren tegen een idiote scheids of iets dergelijks. Maar ik moet zeggen dat deze wedstrijd mij bijzonder meer boeide dan het openingsduel. Je kunt zeggen dat die Portugezen allemaal arrogante haantjes zijn (maar ja, de Nederlanders kunnen daar ook wat van!) en dat ze teveel willen, maar die vrije trap van Ronaldo had er best in gemogen. Nee, het zat de Portugezen niet mee. Desondanks een mooie 1-0 en wel een beetje terecht, gezien de hoeveelheid kansen.

Dat wil niet zeggen dat de Turken geen tegenstand boden… Het is alleen vrij duidelijk dat ze niet die technische verfijndheid bezitten die Portugal zo groot maakt. De tweede helft was wel een stuk slechter dan de eerste. Veel foutjes en weinig technisch vernuft bij de Portugezen. De Turken waren niet in staat hun aanvallen goed af te werken. Ik zou durven stellen dat beide teams op ongeveer gelijk niveau speelden. Een gelijkmaker was gezien het spel van de Portugezen in mijn ogen wel terecht. Totdat Nani werd neergemaaid in blessuretijd. Ik was behoorlijk boos op de Turk in kwestie, vooral ook omdat het tijdens de laatste kans op een perfecte voorspelling in de poule gebeurde. Bovendien zag die overtreding op Nani er heel pijnlijk uit. Het was dan ook zoete wraak van Portugal dat de 2-0 nog kwam. En die uitslag was bijzonder goed voor de tussenstanden in mijn EK-poule. Een goede afsluiter van de eerste dag, maar ik hoop dat de zondag kwalitatief beter spel brengt.
Conclusie: leuke eerste helft en zoete wraak op het eind (voor Portugal en voor mij in de poule)… Een aardige afsluiter van dag 1.
Plek in Poule: 3/7 (220 punten)

Klassement Pimfandischasjo EK-poule na dag 1:

Ek Poule Dag 1

Morgen op het programma:
Oostenrijk – Kroatië (0-1) (of hoe Oostenrijk nog twee weken opgescheept zit met een toernooi waarin ze zelf geen kans maken)
Duitsland – Polen (3-1) (of hoe Beenhakker het toch niet flikt)

Kanon 2007: Concert van het Jaar

Ik geef het toe: ik lig achter, maar bij deze een inhaalslag… Te beginnen met…

Kanon 2007: Concert van het Jaar

1) Turin Brakes in The Lock Tavern (London)
Een fantastische zomeravond in London. Misschien niet het allerbeste concert, maar zeker een van de mooiste avonden van het jaar.
En algauw kwam de tweede schok… de band was er al… Wat doe je dan? Ga je naar binnen? Maar Olly zag ons al. Hij knikte vriendelijk, pas toen zag hij wat voor soort T-shirts we aanhadden (inderdaad, Turin brakes T-shirts). Hij vroeg wat we kwamen doen en nodigde ons uit in de pub (die gewoon open was, maar het gaat om het gebaar): ‘Come into my house.’ Binnen was ook Gale bezig met opzetten van apparatuur (en nog enkele gezichten die me niet bekend voorkwamen). De band werd blijkbaar in een klein hoekje van de pub gepropt. Het was echt heel erg klein.

De Recensie

Eervolle vermeldingen:
2) Tom McRae en Kathryn Williams in Lux (Nijmegen).
3) Genesis in de Amsterdam Arena (Amsterdam).
4) Turin Brakes in De Oosterpoort (Groningen).
5) Bright Eyes in De Effenaar (Eindhoven).

Vandaag kocht ik niet de tweede Genesis boxset

Het is op een bepaalde manier best grappig. Met sommige mensen heb je best veel contact tijdens je schooltijd. Maar op een gegeven moment groei je uit elkaar. Dat kan komen omdat je in verschillende klassen terecht komt, een verschillend profiel kiest, eigenlijk maakt dat niet uit. Soms eindigt het bij het kiezen van een verschillende studie. Hoe het ook zij, je ziet iemand enkele jaren niet meer, of in ieder geval nauwelijks. En dan zie je de betreffende persoon weer. Maar een kleine ‘hoi’ kan er niet eens vanaf. Blijkbaar ben je een afgesloten hoofdstuk. Ik ben niet iemand die me dat aan gaat trekken. De persoon in kwestie is nu ook weer niet zo belangrijk voor me dat ik verlang naar een goed gesprek, maar feit blijft dat die persoon toch heel wat jaren een soort van invloed op mijn leven heeft gehad, hoe minimaal ook. Dan kun je op zijn minst toch ‘hoi’ zeggen?

Bij de Kroese is altijd wat te doen. Zo was er een vrouw die de merkwaardige combinatie van CD’s van DJ Tiësto, An Pierlé en Röyksopp kocht. Daarbij had ik nog een ‘gna-gna’-momentje: ze wist niet precies welke CD van Röyksopp ze wilde, ze dacht de nieuwste maar in ieder geval die ene ‘met de mooie voorkant.’ De verkoper in kwestie dacht dat het The Understanding betrof. Ik heb Röyksopp als personen niet meer zo hoog zitten, nadat ze Erlend Øye soort van naaiden door hem niet te bedanken op de MTV Europe awards voor het succes dat ze mede dankzij hem kregen met Remind Me en Poor Leno, laat staan hem uitnodigden om mee te komen zingen bij het optreden aldaar (en ze hem kickten van een liedje van de tweede CD, er nieuwe vocalen bijmaakten en het ineens 49 Percent noemden). Gelukkig bedoelde de vrouw Melody AM, de veel betere eerste CD. Verkoper (en Röyksopp) geownt!

Vandaag ging ik in ieder geval een impulsaankoop doen. Ik heb de aankoop van de tweede Genesis-box zolang mogelijk uitgesteld. Omdat ik 1) eigenlijk niet nog meer geld aan Genesis wilde uitgeven dit jaar en 2) het geld ook heel goed voor andere dingen kon gebruiken. Want hij is best duur. Maar vandaag wilde ik hem ineens heel graag hebben. Dus ik ging naar de Kroese (ik moest toch nog wat andere boodschappen doen). Ik keek even rond in de CD-rekken, keek nog iets langer en toen moest ik het gaan vragen. Maar toen werd ik aangesproken door iemand achter me in de rij. Het bleek iemand van de middelbare school te zijn die ik totaal was vergeten. Of ja, ze zat in ieder geval niet bij de eerste 30 people that I remember from secondary school, als ik daar om zou worden gevraagd. Daar kan ik heel eerlijk in zijn. Maar dat soort mensen zeggen dan net wel weer hoi. Typisch. Best grappig zelfs.

Enfin, ik stond in de rij bij Kroese, en toen zei ze dit: ‘Jij komt vast voor Genesis, want daar was je vroeger fan van.’ En hoewel u allen weet dat ik Genesis enorm waardeer, zijn er bands die ik nog veel meer waardeer (ik hoef ze hier niet te herhalen ;) ). Bovendien was het nu ook weer niet zo dat ik mijn muzieksmaak met iedereen deelde. Het is wel heel toevallig dat ik vandaag ook iets van Genesis wilde kopen én dat zij dat dus goed gokte. Ik kreeg bijna de neiging om iets anders te kopen. Ik hou namelijk niet van voorspelbaar zijn :) .

Maar goed, ik kon er niet onderuit en ik stond al bijna vooraan in de rij. Gelukkig hadden ze de veel te dure boxset niet (en de Turin Brakes single Stalker ook niet – nog steeds niet), dus toen kocht ik maar Jens Lekmans Night Falls Over Kortedala (voor de recensie zie elders op deze site). Dat scheelt in ieder geval zo’n 115 euro in prijs :) . En het maakt me minder voorspelbaar (voor mensen van de middelbare school dan).

Moraal van het verhaal: ga naar Kroese, altijd leuk. Daar ligt bovendien de nieuwste CD van Turin Brakes voor de geweldige prijs van EUR 14,50. Die kun je dan meteen meenemen… Genesis is immers al rijk zat.

Genesis – Shipwrecked

Genesis is nog een beetje een jeugdzonde van me, zoals diegenen die mij beter kennen wel zullen weten. Enfin, hoewel ik het afgelopen jaar best veel geld aan deze band heb uitgegeven (ik noem concertkaartje, websitetoegang, boxset #1, t-shirt en poster), mijn Genesiscollectie is verre van compleet. In eerste instantie een Phil Collins fan, legde ik mij in eerste instantie toe op de Collins-era. Gabriel was leuk en aardig, maar dat was nu eenmaal minder boeiend. Ik lag al ver genoeg achter met Phil Collins-nummers die ik blijkbaar nog niet kende.

Ironisch genoeg bracht Genesis toen ik ze ontdekte een nieuwe plaat uit en die ging volledig langs me heen. Daar zijn verschillende redenen voor:

- Phil Collins deed niet mee (hij stapte al enkele jaren daarvoor uit de band, om zich volledig te concentreren op zijn – sindsdien overigens nooit meer zo succesvolle – solocarrière)
- Het album was niet bepaald een succes.

Phil Collins was dus uit de band gestapt, de twee overgebleven oprichters van Genesis, Mike Rutherford en Tony Banks, achterlatend. Die zochten naar een nieuwe zanger en na oneindig veel audities vonden ze er een in Ray Wilson. De stem van Ray leek wat meer op die van Gabriel dan Collins (hoewel de gelijkenis tussen Collins en Gabriel een van de redenen was dat Phil achter de drums vandaan kwam) en zo kon met Calling All Stations een reis terug in de tijd naar de donkere jaren van Genesis worden gestart. Maar niet alle fans (zeker niet diegenen die er pas in de poppy eighties bijkwamen pikten dat. De singles die het laatste decennium zo belangrijk voor Genesis waren geworden, waren niet op deze plaat aanwezig. En toch moest het album een commercieel succes worden.

En dat werd het dus niet. Althans, in Europa verkocht het nog redelijk, maar in Amerika sprak men al gauw van een flop. En hoewel het album dan nog steeds heel erg goed verkoopt wanneer je het vergelijkt met het gemiddelde beginnende bandje onderaan de hitlijsten, was het voor Genesis reden om de Amerikaanse tour te cancellen en Ray Wilson de deur te wijzen (ondanks een dubbele albumdeal). Laf, zo kun je het noemen… Aan de andere kant is het ook begrijpelijk dat Rutherford en Banks op hun oude dag niet meer willen concurreren met alle hits en hypes van het moment. Maar om de band dan maar meteen op te heffen? Het voert wat ver, mijns inziens. Ik denk dat een tweede plaat met Ray Wilson het veel beter had gedaan.

Vanaf morgen ligt de tweede Genesis boxset (1983-1998) in de winkel. Voor een dikke 100 euro krijg je vier albums (10 CD’s) (Genesis, Invisible Touch, We Can’t Dance en Calling All Stations), in nieuwe stereomix CD, SACD en DVD, inclusief interviews, videos, bonus DVD, concerten en een boekwerk waarin alles beschreven staat. Aangezien mijn bankrekening nog nauwelijks is hersteld van de vorige boxset (1976-1982), laat ik hem nog even aan mijn neus voorbijgaan, ondanks het feit dat ik twee van de albums nog niet heb.

Desondanks wil ik nog even Ray Wilson de credits geven die hem toekomen… Immers, hij had het niet makkelijk als vervanger van Phil Collins en het was ook behoorlijk zuur om na één album al gekickt te worden (op niet al te nette wijze)… Daarom een van de mooiere liedjes van Calling All Stations: Shipwrecked.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/R3y6pBXY8I8" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

I’m a million miles from anywhere, where can I be
Somewhere out on the ocean
Just take a look out on the horizon, what can you see
There’s nothing there for me

I feel shipwrecked, I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me

Even standing on the corner of a busy city street
I still feel so lonely
Why do you say you want to be with me
But the next day say you don’t

I’m shipwrecked, I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me
Without you I feel shipwrecked
But I can’t let it show
A million miles away from anywhere, ooh, ooh, ohh

Is it my imagination
Or is it getting darker, are the waves getting higher
I’m a million miles from anywhere
A million miles from anything I know

You know that’s why I’m shipwrecked
I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me
You know that’s why I’m shipwrecked, shipwrecked
Losing my direction
Please come and rescue me (shipwrecked)
Shipwrecked

Live Earth

Over het nut van Live Earth (07.07.07) kan worden gediscussieerd. De bands en artiesten die zeggen dat Live Earth zelf enorm veel energie kostte, hebben natuurlijk een punt. Om energie te besparen, is een serie hele grote concerten geven misschien geen perfecte optie (zeker niet als artiesten worden ingevlogen met speciale vliegtuigen). Ironisch is dat bands die kritiek leveren ondertussen wel met een dikke licht- en beeldshow op tour gaan. Ik zeg niet dat de bands die op Live Earth dat niet doen (Genesis reist door Europa met zo’n 90 trucks en dan hebben we het vliegtuig waarmee de bandleden rondvliegen nog niet meegerekend – laat staan de stroom die het concert opeist), maar Muse is ook niet bepaald energiezuinig bezig, zo lijkt het.

Dan blijft het de vraag of het een goed idee is om door zo’n serie concerten aandacht te vragen voor climat change. Het is de vraag hoeveel mensen er überhaupt hun gedrag veranderen als ze tijdens de Black Eyed Peas of Lenny Kravitz uitgebreid op het toilet gaan zitten schijten (dan heb je tijd)… Spoel je de hele stortbak leeg, of toch maar half of driekwart? Als je hem helemaal doorspoelt hoor je de Black Eyed Peas langer niet… En als je geen handen wast, spaar je toch ook water op?

Of we ons gedrag nu veranderen door concerten (misschien sommigen onder ons, maar de meeste mensen vast niet) of niet, we steken gelukkig wel dingen op van zo’n dag optredens (ondanks het feit dat ik op de dag zelf nauwelijks iets heb gezien – ik bespaarde namelijk stroom door met een grote groep andere mensen op een boerderij annex camping in Drenthe te chillen):

- Ondanks dat Microsoft computers maakt (die over het algemeen niet gaaf zijn voor het milieu), kunnen ze toch heel milieuvriendelijk doen.
- Er was vooral niet voor gezorgd dat de gespeelde nummers te maken hadden met de klimaatproblematiek (op een enkele uitzondering na). Hitgehalte leek eerder van belang.
- Melissa Etheridge is helemaal niet knap (en ik vond haar the whole world is awake-act een beetje over de top).
- Shakira kan geen balans vinden tussen dansen en zingen waardoor haar stem haar act bederft (op mute dan maar?)
- Lenny Kravitz houdt ervan beveiligingsmensen te naaien en door het publiek te gaan lopen.
- Er is een meisje dat zichzelf Missy Higgins noemt en ze speelt piano.
- Crowded House is het nog niet helemaal verleerd (al zal de CD Time On Earth hier definitief uitsluitsel over geven).
- Als Sting iets anders aan zou trekken zou ik The Police best live willen zien (zonder daar veel geld voor te hoeven neerleggen).

Genesis blijkt lang houdbaar

1.jpg

Genesis speelde afgelopen zondag in de Amsterdam ArenA… Tijdens de soundcheck Mike Rutherford riep ‘Why aren’t we playing in Rotterdam?’ De Kuip heeft in ieder geval minder last van slechte akoestiek. Maar ik had er geen last van (ik stond op een goede plek) en ik heb dan eigenlijk ook geen andere woorden voor het concert dan GEWELDIG en FANTASTISCH!Â

Ja, het zijn oude mannen. Ja, het is heel erg 70s/80s/90s en dus niet hip enzo. Maar op het podium stonden 5 talenten. Je kunt zeggen dat Phil Collins alleen maar flauwe lovesongs kan schrijven, maar zondagavond werd duidelijk dat hij nog steeds een hele goede drummer is (net als Chester Thompson, de vaste drummer van de band bij gigs).

2.jpg

De verleiding om met een lekkere binnenkomer te starten (Mama bijvoorbeeld), moet aanwezig zijn geweest, maar de instrumentale opener Behind The Lines / Duke’s End was veel beter dan een lekkere binnenkomer. Het zette meteen de toon voor het niveau van de avond en ondanks het feit dat er geen voorprogramma was, zat de stemming er bij Turn It On Again al goed in. Hierna volgden enkele andere hits (No Son Of Mine, Land of Confusion) om he tpubliek warm te houden. Hierna werd teruggegrepen naar The Lamb Lies Down On Broadway (en ander werk) met het lange, opzwepende In The Cage-medley. Voor de mensen die voor de hits waren gekomen, was dit de gelegenheid om even bier te halen / bij het toilet te stoppen. Maar ze moesten wel op tijd terug zijn voor de finale van dit korte spektakel: Afterglow bleek het hoogtepunt van het eerste deel. Volgens velen is Afterglow, dat volgens Banks verhaalt over de laatste overlevende van een nucleaire ramp (maar het kan ook gewoon gaan over een liefde die niet meer is), een van de beste ingetogen Genesis nummers. Hitje Hold On My Heart sloot daar mooi bij aan.

De nummers over een ‘andere’ wereld, Home By The Sea / Second Home By The Sea, kregen de mensenmassa weer warm, naar een hoogtepunt toewerkend (as we relive our lives in what we teeeeeeeeeeell you). Meteen werd vervolgens geschakeld naar Follow You, Follow Me, met Phil Collins op zowel drums als de vocals. De (zeker op zijn leeftijd) knappe prestatie werd een beetje tenietgedaan door de geluidsmix die op dat moment niet helemaal goed was, waardoor het vooral een geheel van drums, basnoten en zang was en de synthesizer van Banks / gitaar van Rutherford nauwelijks te horen was.

Mijn persoonlijke hoogtepunt van de avond was Firth Of Fifth / I Know What I Like. Het eerste nummer van de twee is een instrumentaal stuk dat vooral bestaat uit een indrukwekkende, vier minuten durende gitaarsolo van Daryl Stuermer. Het nummer is echter zo goed omdat de drumpartij die gitaarsolo benadrukt en de gitaarsolo, die op zichzelf al een hoogtepunt is, nog net een niveau hoger weet te krijgen. I Know What I Like (In Your Wardrobe) klonk enigszins gehaast, maar Phil Collins nam de tijd om zijn trucjes te doen en het publiek aan het klappen te krijgen. Bij Mama kwamen de 9 miljoen (!) LED-lampjes op de achtergrond goed van pas, wanneer Phil Collins zijn psychopatische gezicht op zet en manisch lacht, net als in de originele video (maar dan enger). Na dit ‘hoerenlied’ werden we meegenomen naar het paradijs van Ripples, die uitermate sterk klonk voor een nummer dat zo rustig voortkabbelt.

Hierna was het even tijd voor Audience Participation Time en mocht het publiek eerst meeschreeuwen met Phil Collins tijdens Throwing It All Away en daarna de domino principle aan den lijve ondervinden (een soort wave, maar dan gedirigeerd door Phil Collins en niet wetende wie de volgende zijn die moeten schreeuwen). Bij het 10 minuten durende Domino werd pas echt duidelijk hoe goed de band in vorm was. Aansluitend het drumduet van de twee drummers op het podium en Los Endos, ook een instrumentaal nummer.

Inmiddels was het al geruime tijd donker en kwam de lichtshow goed tot zijn recht. Ineens stonden we in een hele grote 80′s disco. Tonight, Tonight, Tonight en Invisible Touch zorgden voor een knallend einde van de set. Ineens was er vuurwerk, lichtflitsen en een uitzinnig publiek.

De verplichte encore bevatte hit I Can’t Dance (met indrukwekkende animaties op de achtergrond geprojecteerd) en het wat onbekendere, gevoelige The Carpet Crawlers. Niet bepaald een liedje wat na afloop in je hoofd blijft zitten, maar het a capella einde zorgde ervoor dat de afsluiting toch een waardige was. Genesis sloot een set af zonder een enkele misser.

De enige misser was de locatie (afhankelijk van waar je stond had je heel veel echo – ik had er geen last van en ik was er al op voorbereid). De beeldshow was indrukwekkend, variërend van foto’s uit het verleden van de band tot lichtpatronen die op zichzelf ook indrukwekkende lichtshow aanvulden. De band gebruikte dan wel een hele grote achterwand, het podium zelf was heel klein. Door deze opzet bleef het een intiem optreden, ondanks de talloze mensen in de Arena. Ik denk niet dat er mensen met plaatsen zonder echo zijn geweest die spijt hebben van het feit dat ze zijn gegaan. Het was een groot feest en ik denk dat de setlist voor zowel casual en die-hard fan genoeg uitdaging bood. Ze speelden dan geen Supper’s Ready (een oud nummer van 18 minuten lang), maar ik denk dat het aantal mensen in de ArenA dat dat werkelijk verwachtte, marginaal klein was. De rest zong / sprong / schreeuwde gewoon mee met Invisible Touch.

SETLIST:

Behind The Lines / Duke’s End
Turn It On Again
No Son Of Mine
Land Of Confusion
In The Cage / The Cinema Show / Duke’s Travels
Afterglow
Hold On My Heart
Home By The Sea / Second Home By The Sea
Follow You Follow Me
Firth Of Fifth / I Know What I Like
Mama
Ripples
Throwing It All Away
Domino
Drum Duet / Los Endos
Tonight Tonight Tonight / Invisible Touch

I Can’t Dance
The Carpet Crawlers

Alle singles van Genesis staan op Turn it on Again – The Tour Edition, die is hier helemaal legaal te beluisteren.

From Genesis to Revelation

Vandaag ga ik het niet over de bijbel hebben, ondanks dat de titel van deze log wel degelijk met de bijbel te maken heeft. From Genesis to Revelation is tevens het eerste album van de band Genesis. En daar ga ik het wel over hebben. En over niet tactische communicatie.

Zoals Phil Collins tijdens Genesis-concerten bij Audience Participation Time zelf zegt: Anticipation is half the fun! En dus lees ik zo af en toe wat er allemaal bedacht wordt op de fora van Genesis (en Phil Collins, maar dat is nu niet zo belangrijk) ter voorbereiding op het concert op 1 juli 2007 in de ArenA.

Dinsdagavond om 20.28 gebeurde er ineens iets boeiends op het Genesis-forum… Er werd een nieuwe site aangekondigd. Niet zo vreemd, gezien de aankomende tournee en heruitgaven van de CD’s… Maar het was een sterk staaltje zo moet je dus niet veranderingen aankondigen.

Maria van het geweldige bedrijf Ultrastar, dat zich specialiseert in het uitmelken van fans (Since 1998, UltraStar has been working with only the top brands in entertainment and helping them take their online fan club experience to new heights. With a focus on producing content and implementing marketing programs that drive traffic and generate income for our clients, UltraStar has built a new model for success in the online environment.), was degene die het nieuws over de nieuwe site mocht brengen. Ik citeer even een stuk van haar eerste post:

Hi everyone, I’d like to introduce myself. Have you seen me lurking?

My name is Maria, and I work at Ultrastar. We will be launching the new Genesis site next week (same URL), and I wanted to take a moment to say hi, and answer any questions you may have about hows and whys and whens….

Here’s the basic info:

A press conference has been planned for Wednesday, March 7th in New York, and the band will unveil the North American tour dates for their ‘Turn It On Again’ Tour.

The press conference will start at 11amET, which i think is about 4pmGMT. There will be an announcement, a question and answer period, and then the band will take questions submitted online during the press conference.

Right now, we are working on getting all of your information so that we can send you all an email with the details on how to participate online in the press conference. So far, the only people who have received news of this event is press, so I wanted to make sure we kept the fans in the loop as well.

Ultrastar dacht vast, “we moeten het voorzichtig brengen.” Geen vuiltje aan de lucht hier, immers. Vrijwel direct worden er vragen gesteld. In eerste instantie zijn er vooral blije reacties, want na jaren van negeren wordt er nu eindelijk aandacht aan de site besteed (We’ll also be hosting exclusive content that we get from the road. We’ll have someone out with the band shooting video and taking pictures, and we’ll have that live somewhere on the site so you can follow the tour from your computer) . Maar al snel vallen de woorden paid en membership. En los van elkaar zijn die woorden niet zo heel slecht. I like getting paid en I want a membership, maar zodra je ze bij elkaar zet, gaat het fout.

Wat is het probleem? Genesis fans hebben jarenlang gewacht op een reünie. Een best wel groot aantal van die fans doodde de tijd op het forum. Het Genesis-forum. Er was namelijk een officiële site, ondanks dat er weinig nieuws was op het gebied van Genesis. Tot vorig jaar ineens een reünie werd aangekondigd. Er kwamen zoveel mensen op het forum, dat de site het niet meer aankon. Een nieuw forum op een betere server moest dit voorkomen. Zo gezegd, zo gedaan, met als enige nadeel dat alle oude posts weg waren. Enfin, iedereen blij, want fans konden voor de Europese optredens tickets kopen door middel van links die werden rondgemaild aan de leden van het forum. Gratis. Terwijl bij alle andere hele grote bands (U2, Rolling Stones, The Police) je daarvoor moet dokken. Hee! dacht Tony Smith, Manager van Genesis, Volgens mij lopen we wat centjes mis. En hij nam contact op met Ultrastar.

Dan zijn we bij gisteren. Gisteren werd er een persconferentie aangekondigd waarin de Amerikaanse tourdata bekend worden gemaakt. Ook daar zal voorverkoop plaatsvinden, via het forum. Alleen zal dan een nieuwe site online zijn. Fans die kaartjes willen voor de Amerikaanse tournee, en deze in de presale willen kopen, moeten eerst 35 dollar voor toegang tot de site dokken, en dan komen ze in een soort loterij terecht waarbij ze misschien kaartjes eerder kunnen kopen (niet zeker, je moet maar net winnen) en waarbij geen toezeggingen worden gedaan hoe goed die kaarten wel niet zijn. Ze krijgen wel sowieso een free gift. Wel pas nadat ze 35 dollar hebben betaald. Lekker gratis…! En nu geeft die 35 dollar toegang tot de loterij, maar volgend jaar betaal je hem weer. En het jaar daarna.

Maar bij Ultrastar snappen ze ook wel dat het niet cool is dat als je eerst een kaartje hebt gekocht, dat je dan nog eens 35 dollar moet betalen om lid te worden van de site. Daarom kun je ook gratis lid worden – maar dan moet je wel een credit card hebben. Want anders weten ze niet zeker of je wel 18 jaar of ouder bent, want dat moet volgens de wet. Naast dat die wet dus niet bestaat, hebben ook nog eens talloze mensen geen creditcard, of zijn mensen niet bereid die te geven aan een bedrijf dat gegevens doorspeelt aan derden.

Gevolg van dit alles… Maria moest een paar uur later weg, het topic wat ze startte bevat nu 456 reacties, is 11951 keer bekeken en dan tel ik de andere topics met hetzelfde onderwerp nog niet eens mee. Haar antwoorden op vragen leidden alleen maar tot meer vragen, vooral omdat veel dingen onduidelijk blijven. Het was beter geweest een berichtje te posten met iets als:

My name is Maria, and I work at Ultrastar. We will be launching the new Genesis site next week (same URL), and I wanted to take a moment to say hi, and tell you about the things that will change.

En daarna een puntsgewijze uitlegEen vraag-antwoordopzet roept alleen heel veel vragen op die niet allemaal beantwoord kunnen worden en is goed als aanvulling op een lijst, niet als enige informatiebron.

Maria kon vandaag helaas niet komen… Thursday is ze er weer. En omdat Ultrastar een Amerikaans bedrijf is, is dat dus morgenavond. Dan heeft Maria in ieder geval een hoop te lezen. Tsja, dat krijg je als je voor een bedrijf gaat werken voor artiesten die al rijk zijn, maar die nog rijker willen worden door hun fans te laten betalen voor het fan zijn. De leden van Genesis zijn namelijk al heel erg rijk. Rijker dan u en ik ooit zullen worden, ben ik bang. Als ze nu bankrupt waren geweest, dan had ik graag 35 dollar willen doneren (met een creditcard die ik niet heb), maar je maakt mij niet wijs dat de zo goed als uitverkochte Europese tournee langs alle grote voetbalstadiums niet HEEL VEEL meer opbrengt dan de website nu kost.

Zoek je nog een hobby? Ga dan een Genesis-fansite beginnen, want Genesis fansites hebben de toekomst. Het Revelation boek van de Genesis fancommunity is aangebroken. Al wisten de leden niet dat ze moesten dokken om Judgement Day te overleven en de Genesishemel te bereiken. Er zullen vast genoeg onwetenden zijn die 35 dollar zullen ophoesten, volledig overbodig, maar daar komen ze zelf wel achter, en dan kan Ultrastar weer een succesverhaal toevoegen aan het imposante rijtje van groten namen in hun portfolio. Waar gaat het heen met deze wereld?
Je kunt blijkbaar beter fan zijn van een band die nog niet is doorgebroken.

Update: 8:38 uur op 1 maart 2007. Inmiddels zitten we op 614 reacties, and counting…