Spotify komt eraan, dus: StefanSpotified #001

Sinds vandaag zit ik op Spotify, dat binnenkort officieel in Nederland van start gaat. Maar ik zit er dus nu al op. Jeej. (had ik al verteld hoe gaaf Digimuziek.nl is?). Ik ben helemaal verliefd. Het werkt als volgt: je downloadt het programma, maakt een account aan en kiest of je een betaalde account wil of toch liever gratis luistert.

Wanneer je gratis luistert, krijg je af en toe een advertentie te zien en te horen, wanneer je betaalt krijg je dat niet. Simpel eigenlijk. Daarna mag je alle muziek luisteren die in de catalogus van Spotify staat. Dat zijn miljoenen nummers. Veel meer dan je op je computer kunt hebben staan (of in je cd-rek). Alleen The Beatles staan er niet op. Als het goed is krijgen de artiesten vervolgens een vergoeding voor iedere keer dat hun nummer wordt afgespeeld. Die vergoeding schijnt vrij belabberd te zijn (om niet te zeggen: dramatisch laag), maar het is beter dan de muziek op eigen houtje downloaden en afspelen. Daar krijgt de artiest immers helemaal niks voor. De liedjes uit de Spotify kun je uiteraard aanvullen met je al bestaande muziekcollecties. Mocht je favoriete b-kantje er dus niet op staan (en geloof me: er staan veel b-kantjes op Spotify), dan kun je die dus gewoon in Spotify afspelen. Het is dus in feite je eigen muziekcollectie + een gigantische hoeveelheid muziek waar je nog nooit van gehoord hebt, maar waar je altijd bij kunt (online / offline / thuis / onderweg): de natte droom van iedere muziekliefhebber.

Een leuke feature van Spotify is het delen van playlists met je favoriete muziek. Dus ik begin bij dezen met een nieuwe rubriek. Eens in de zoveel tijd presenteer ik een lijst met 10 leuke liedjes. Hier voorzie ik de lijstjes van kort commentaar. Je kunt dan naar Spotify om de lijst te luisteren (zodra het is gelanceerd, maar dat is aanstonds). Of je kunt gewoon de liedjes opzoeken op YouTube. Dus, hier gaan we!

StefanSpotified #001

(hier luisteren)

01 Badly Drawn Boy – Is There Nothing We Could Do?
Van Badly Drawn Boy hadden we al een tijdje niets meer gehoord. Zijn laatste albums zijn ook niet zo goed als zijn debuut, maar toch blijf ik geïnteresseerd luisteren naar zijn werk, in de hoop dat hij ooit hetzelfde niveau weer gaat halen. Dit is een mooi geïnstrumenteerd, rustig nummer met veel reverbreverbreverb. Verder valt er weinig over te zeggen.

02 Regina Spektor – No Surprises
Regina Spektor heeft voor het goede doel No Surprises opgenomen. Deze klassieker van Radiohead is in de versie van Regina bijna een slaapliedje geworden en menig Radiohead fan zal spreken van blasfemie of op zijn minst de haren uit het hoofd trekken. Ikke niet. Ik vind het heel mooi gedaan.

03 Mumford and Sons – The Cave
Ik ben een beetje bang dat Mumford and Sons last gaan hebben van overkill. Op alle zenders worden ze grijs gedraaid. Op zich niks mis mee, want ook actuele single The Cave is een prima nummer, maar ik hoop niet dat ze over een paar jaar zijn vergeten.

04 Ray LaMontagne – A Falling Through
Dit nummer komt van het laatste album van LaMontagne, Gossip In The Grain. De subtiele vocalen, met veel valse lucht en de zorgvuldige steel pedal maken dit nummer tot een van mijn favoriete nummers van de verlegen troubadour.

05 Lars and the Hands of Light – Stranger To The Sea
Eerder sprak ik al lovende woorden over deze Deense band. De lp (The Looking Glass) mag er wezen. Dit nummer doet me erg denken aan Belle and Sebastian. Binnenkort een recensie.

06 Pete Lawrie – How Could I Complain?
Pete Lawrie gaat nog steeds heel groot worden, denk ik. Dan moet wel een keer zijn album uit komen natuurlijk. How Could I Complain? komt van zijn debuut ep en is de balans van zijn leven tot nu toe: (I have not seen a death yet in my family and I’ve been out for coffee in the cold – so tell me how could I complain? You wouldn’t know joy if you didn’t have pain). Het is zelfs een beetje dansbaar. Een beetje.

07 Aqualung – California
Weet je wie ook een nieuw album heeft? Aqualung! Ooit vond ik dit machtig mooie muziek, maar ook al is Matt Hales het levende bewijs dat pianorock niet Keane hoeft te zijn, weet hij me minder te boeien dan voorheen. Dit is een klein deuntje van minder dan anderhalve minuut van de nieuwe plaat (Magnetic North). Het is klein en lief. Daardoor valt het na één keer luisteren al op.

08 I Am Kloot – The Great Escape
Een van mijn favoriete b-sides van I Am Kloot. Terug te vinden op het dubbelalbum B, samen met nog meer juweeltjes. And I’ll ride around like Steve McQueen in The Great Escape.

09 The National – Bloodbuzz Ohio
Bij het uitproberen van Spotify zijn een collega vandaag: doe die eens! Dus toen deed ik deze. The National is typisch zo’n band die ik nog eens moet uitchecken, maar waar vele over wordt gepraat. Bloodbuzz Ohio is het eerste nummer wat ik van ze hoor. Diepe stem en voortstuwend ritme.

10 Ellie Goulding – Starry Eyed – Little Noise Session
Laatst was Ellie Goulding bij 3FM en daar deed ze een mooie versie van haar single Starry Eyed. Die versie leek wel op deze, al zit hier nog een elektrische piano bij. Het principe is hetzelfde: het electropop nummer is akoestisch en rustig. “Live op de radio maakt het meer indruk dat ze de vocalen allemaal zo prima haalt”, zul je misschien zeggen, maar wat blijkt: aan het einde van deze opname krijgt ze luid applaus. Ze heeft zojuist een perfecte akoestische versie van haar nummer ten gehore gebracht. Live ja. Respect.

Een Tweede Week Muziek

Na mijn eerste aflevering van vorige week, ga ik stug door en presenteer ik hier weer vijf leuke liedjes die me de week moeten doorhelpen. Reacties en tips zijn welkom in de comments.

mumfordandsonsMumford & Sons – Little Lion Man

Lang leve de banjo! Little Lion Man is de aanstekelijk single van het in 2007 opgerichte Mumford & Sons. Ze tourden al met Laura Marling en nu gaan ze op eigen kracht de wereld veroveren. Noem het bluegrass folk, noem het pop… Ik noem het vet. Het debuut van de band, Sign No More, verschijnt in de eerste week van oktober. Maar aan de tekst ligt het niet. Die is namelijk zo depressief als een eendagsvlieg op de koudste dag van het jaar, maar dat heb ik ook wel een beetje nodig.
weep for yourself, my man,  you’ll never be what is in your heart
weep little lion man, you’re not as brave as you were at the start
rate yourself and rape yourself, take all the courage you have left
wasted on fixing all the problems that you made in your own head

but it was not your fault but mine and it was your heart on the line
I really fucked it up this time. Didn’t I, my dear?

Beeld, geluid en banjo >>

Kate-Walsh-Light--Dark-480461Kate Walsh – As He Pleases (akoestisch en exclusief)

Kate Walsh (niet de actrice) heeft een nieuwe cd uit, Light & Dark, en veel donkerder dan openingstrack As He Pleases krijg je ze niet vaak. Op de CD is het nummer voorzien van donkere begeleiding met strijkers, hier speelt ze het nummer alleen op akoestische gitaar op BBC Radio 2. Persoonlijk vind ik deze versie mooier (zo hoorde ik het nummer ook voor het eerst in Canterbury, afgelopen mei). Het nummer gaat over een relatie die niet meer zo lekker loopt als in het begin: I can’t pretend to be strong, not when he’s the one I’m needing. And they are wrong when they tell me I’d do better just to leave him.
‘Cause he takes me to a place that I can breath in, but all that I can do is watch him leaving.
MP3 (alleen exclusief en kei gaaf op ditisstefan.nl) >>

10369734-10369737-slarge-770890Sondre Lerche – I Guess It’s Gonna Rain Today

Sondre Lerche mag dan nog een twintiger zijn, hij heeft wel al vijf albums op zijn naam staan. De nieuwste verscheen afgelopen week. Heartbeat Radio is een typische melodieuze Sondre plaat geworden, wellicht wat meer ‘classy’, wat stijlvoller dan zijn voorgangers. Eerlijk gezegd wordt hij er niet hipper of populairder door. Hij dreigt een beetje de overstap te maken naar het adult contemporary genre.  I Guess It’s Gonna Rain Today is een klassiek Sondre Lerche nummer, dat meteen de mooie productie van de nieuwste plaat in de spotlights zet.
Hurry home before the sky breaks out
You can’t predict things that happen all the time
Hurry, but don’t take my word for it, babe
I don’t know, but I guess it’s gonna rain today

Video (helemaal uit Japan) >>

little-bootsLittle Boots – Remedy

Deze aflevering van ‘Een Week Muziek’ is aanzienlijk donker, maar op meerdere manieren. Dit is namelijk gewoon uptempo en dansbaar. Wellicht doen de synths op deze track vooral denken aan Lady Gaga, maar Little Boots ziet er minder fout uit. Haar single Remedy is echter net zo aanstekelijk als pak ‘em beet Pokerface en Just Dance.

No more poison killing my emotion, I will not be frozen
Dancing is my remedy remedy oh.
Stop stop praying cause I’m not not playing, I’m not frozen.
Dancing is my remedy remedy oh.

Wel opvallend dat ze zo weinig danst in de clip dan…
Video met tiktak-kaleidoscoopeffecten >>

gray_widewebDavid Gray – Fugitive

Van de week positioneerde ik op Twitter de stelling of ik misschien oud begon te worden. Aanleiding was de nieuwe single van David Gray, niet echt bepaald de soundtrack van hip muziekland. Ik vind Fugitive namelijk wel een oké nummer. Iemand reageerde op mijn stelling dat mijn smaak gewoon volwassener wordt en dat hip zijn iets is voor tieners. Maar dat was zelf vast ook geen hip persoon. Het nummer staat als een huis, maar wel als een huis in een dure buitenwijk. Dus niet een appartementje in het centrum. Het hippe centrum dan. Enfin, oordeel zelf. If only for a second I see a twinklin’ in your eye – gotta try.
Video van een schreeuwende David Gray >>