Stefan leest: Oorlog en Vrede (6)

Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op:
bladzijde vierenzeventig
Bladzijdes gelezen:
nul (sinds de vorige aflevering)
Huidige gemoedstoestand:
mysterie opgelost!
Waardering: Nog geen.

“In de kerstvakantie heb ik vast tijd om Oorlog en Vrede te lezen…” Die vlieger ging mooi niet op. Er stonden nog een hoop dozen met rotzooi uit mijn leven (agenda’s, schoolschriften, tekeningen en proza). Daar kwam ik ook een hoop cassettebandjes tegen, waaronder deze:

De naam van de andere ben ik vergeten, maar het ging over een moedig man onderweg naar Jakoetsk of Irkoetsk, of in ieder geval iets dat eindigt op Koetsk. En het ging dus over sneeuwstormen, brieven en een tsaar. Ook staat me nog wolvengehuil en dood en verdriet bij, maar het kan ook zijn dat mijn fantasie inmiddels op hol slaat. Het bandje zat in een blauw hoesje, met een man met bontmuts erop. Enfin, het bandje ligt ergens in een doos, gok ik, en ik heb iets beters te doen dan hem daadwerkelijk te gaan zoeken, maar mocht iemand ingeburgerd zijn in de Russische literatuur (of slappe kinderaftreksels ervan), of een site met Russische verhalen weet, dat zou mij enorm helpen (mijn zoektochten zijn tot op heden zonder resultaat).

Mysterie opgelost:

Het is een verhaal van niemand minder dan Jules Verne:

Michael Strogoff krijgt een heel gevaarlijke opdracht. Hij moet ervoor zorgen dat er een belangrijk bericht tot bij de broer van de tsaar komt. Maar onderweg moet Michael afrekenen met vele hindernissen, waaronder een valse spion…

Mysterie opgelost dus, maar het brengt me geen bladzijde verder in Oorlog en Vrede.

Stefan leest: Oorlog en Vrede (5)

Picture0011

Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op:
bladzijde vierenzeventig
Bladzijdes gelezen:
vier (sinds de vorige aflevering)
Huidige gemoedstoestand:
verlos mij uit mijn lijden!
Waardering: nog geen uit vijf

Serieus. Ik wil het best nog eens proberen. Maar wat moet ik in HEMELSNAAM met zinnen als:

Wanneer er in het herenhuis een bal werd gegeven, zat Pierre, die niet dansen kon, graag in deze zitkamer om toe te kijken, hoe de dames in hun avondtoiletten, met briljanten en juwelen om de naakte schouders, door de kamers liepen en zichzelf in de helle, lichte spiegels bekeken, die hun beeld in menigvoud terugkaatsten. (blz. 73-74)

Serieus. Zulke zinnen kom je nergens anders tegen.

Waarvan akte.

Vraag ’t Stefan (5)

Stel Stefan een vraag
Je naam Seb
Vraag Een poos geleden was je weer vol hoop, maar nu dreigt het weer in de doofpot te raken: hoe zit het eigenlijk met Oorlog en Vrede? Ik neem aan dat je hem nog niet uit hebt, want anders had je dat vast met veel bombarie gepresenteerd. Of loop ik gewoon achter?

Beste Seb,

Bedankt voor je mailtje. Inderdaad, ik heb de Russische klassieker nog niet uit. Misschien is het tijd om te accepteren dat het me niet gaat lukken. In ieder geval niet op dit moment en in deze vertaling. Wat denk jij? Er zijn moderne vertalingen te krijgen, die misschien wat makkelijker weglezen dan de originele vertaling uit 1657…

Aan de andere kant heb ik nu veel vrije tijd en zou ik best een nieuwe poging kunnen wagen. Mocht ik voortgang boeken, dan lees je het uiteraard hier het eerst.

Groet,

Ditisstefan

Ook een vraag over Russische meesterwerken, of juist over je vervelende huisgenoten? Vraag ’t Stefan!

Vraag ’t Stefan (4)

Je naam Pim
Vraag Stefan, wil je een weddenschap afsluiten dat je Oorlog en Vrede voor het begin van de zomervakantie uit hebt? Voor een biertje?

 

Ik vind het dubieus dat ik alleen maar vragen over ‘Oorlog en Vrede’ krijg, maar gezien de recente poll en deze vraag (die overigens al een tijdje geleden werd ingestuurd) heb ik vernieuwd enthousiasme: ik zal het uitlezen ook!

En ik ga er in een wekelijkse rubriek verslag gaan doen. Jawel. Dat er niks van terecht gaat komen, maakt niet uit. Maar het zal me lukken. Voor de zomervakantie ja.

Vraag ’t Stefan (3)

Je naam Eleonore
Vraag ik wil graag met een paar mensen oorlog en vrede lezen,want alleen kom ik er niet door ,heb jij een idee? ik woon in de buurt van amsterdam.

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHRRGGGGGHHH

Get behind me, Satan!

Serieus: helaas woon ik niet in de buurt van Amsterdam, anders had ik mezelf graag aangeboden. Voor nu moet ik het echt zelf doen… Misschien zou je eens kunnen zoeken op de universiteit van Amsterdam, faculteit der letteren. Er is vast iemand die het boek wil lezen. Maar aan de andere kant… Als je er zelf niet doorheen komt, dan moet je juist doorzettingsvermogen tonen. Dat doe ik ook.

Echt. Ik ben al vijf pagina’s verder ten opzichte van de vorige aflevering. 😛

Heb jij ook een vraag aan Stefan?

Stefan leest: Oorlog en Vrede (4)

picture0095

Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op:
bladzijde zeventig
Bladzijdes gelezen:
drieëndertig! (sinds de vorige aflevering)
Huidige gemoedstoestand:
daar gaat een kratje bier
Waardering:
nog geen uit vijf

Begin november zat ik, na een lange dag scriptieonderzoek in Den Haag, met twee vrienden in de trein. Daar kwam ook ter sprake dat ik Oorlog en Vrede nog steeds moest uitlezen. Of ik er nog in bezig was? Ja. Nou ja, ik was sindsdien voor de derde keer opnieuw begonnen, maar ik was er nog in bezig.

Maar eerlijk is eerlijk: ik ging hem toch niet meer uitkrijgen? Ik wilde wel degelijk een poging doen. Zo degelijk zelfs, dat ik er een kratje Hertog Jan op durfde te zetten. Maar het gaat me niet meer lukken voor 2008, dus dat kratje bier ga ik kwijt zijn. Maar ik moet en zal het boek uitkrijgen. De afgelopen dagen ben ik weer begonnen met lezen. Mijn tante (van wie ik het boek heb geleend) zei: “ach, al die oorlogen kun je gewoon overslaan!” Alleen jammer dat ik de eerste oorlog nog tegen moet komen.

De eerste dode is inmiddels bijna gevallen, maar de (bijna) doodsoorzaak is een beroerte (niet de meest boeiende doodsoorzaak) en in plaats van in te zoomen op het sterfgeval word ik als lezer meegezogen in ruzies over erfenissen en gesprekken of het wel of niet done is om je volle / halve nicht / neef te huwen.

Het helpt niet dat ik de afgelopen kerstdagen Blackadder heb zitten kijken. Ik zie tijdens het lezen nu vooral mogelijkheden om hier enorm mee de draak te steken in een historische komedie. Dat helpt het inleven niet echt. Ze zouden me eigenlijk op moeten sluiten met alleen dat boek en me pas vrij moeten laten als ik minstens 200 bladzijdes heb gelezen. Op ontsnapping of ontwijking staat een straf van veertig keer de Sissi-trilogie kijken (heden op Nederland 1).

Maar dat doet niemand. En dat zou natuurlijk ook niet de juiste manier zijn. Ik ben immers een man van doorzettingsvermogen, doortastendheid en moed. Een kroniek van maar net 1000 bladzijdes zou mij niet af moeten schrikken. Toch?

Dus we gaan gewoon door, ook in 2009. Ook al ben ik dat kratje Hertog Jan dan kwijt… Het verslag leest u gewoon hier.

Stefan leest: Oorlog en Vrede (3)

Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op:
bladzijde zevenendertig (onderaan)
Bladzijdes gelezen:
vierentwintig (sinds de vorige aflevering)
Huidige gemoedstoestand:
wie heeft er nog tijd?
Waardering:
nog geen uit vijf

Als me tot nu toe één ding duidelijk is geworden over Tolstoj, dan is het dat de beste man veel tijd had. Want hij schreef niet alleen Oorlog en Vrede, ik ga er vanuit dat hij het ook nog een keer heeft overgelezen om te kijken of het allemaal wel klopte. En dat is meer dan mij tot nu toe is gelukt in dit project. Dat kan komen doordat ik ook aan mijn scriptie wil werken, alleen bij mijn ouders lees of tevens Het Verdriet van België probeer te lezen (waarin ik overigens verder ben dan in Oorlog en Vrede)… Wat het ook is, het schiet nog niet bepaald op. Zelfs vorige week, toen ik ziek in bed lag, kon ik me er niet toe bewegen een enorme leesspurt te maken zodat het nog enigszins geloofwaardig zou overkomen dat ik actief lees. Dus daarom geef ik het maar toe: ik ben op bladzijde 37 (onderaan).

Daarbij moet ik wel aantekenen dat ik het boek al een beetje boeiend begin te vinden. Ondanks het feit dat het verhaal zich tot nu toe vooral in en om salons van Russische high society figuren afspeelt, mijns inziens niet de meest geschikte omgeving om een heel dik boek over te schrijven, is de afkeer die mij twintig bladzijdes geleden overheerste, enigszins verdwenen. Als we binnenkort nog een bijzonder boeiend iets gaan meemaken, met andere woorden als er straks een plot in het boek blijkt te zitten, dan komen we helemaal ergens.

Toen ik eind 2006 stage liep op een middelbare school, vroeg ik na bespreking van een fragment van De Ruimte van Sokolov of een bepaalde leerlinge het betreffende boek wilde lezen. Dat wilde ze niet. Waarom? Omdat het over Rusland ging en saai was. Maar ze maakte de cruciale fout door te impliceren dat alles wat Russisch is ook saai is. Toen ik haar daarop wees (“Dus jij vindt alle Russische dingen saai?”), kreeg ik een stuntelig “nee, ja, maar…” als antwoord. Maar misschien had ze wel gelijk… Misschien zijn alle boeken die met Rusland te maken hebben inderdaad saai…

De tijd zal te leren – al moet ik dan wel iets sneller gaan lezen.