Evenwicht
Uren lopen zoeken
Veel leent zich niet eens voor de term gedicht
Google, DBNL, dichtbundels
Maar niets met de titel die er moest zijn
Uiteindelijk
Geconcludeerd
De Optimelreclame?
Verkeerd verstaan
Dus zelf maar een poging gedaan
Evenwicht
Uren lopen zoeken
Veel leent zich niet eens voor de term gedicht
Google, DBNL, dichtbundels
Maar niets met de titel die er moest zijn
Uiteindelijk
Geconcludeerd
De Optimelreclame?
Verkeerd verstaan
Dus zelf maar een poging gedaan
De liefde draait het leven door
Maar weet je wat je hebt als je het kwijt bent?
Dat was toen, dit is nu
Maar kom je terug? Hoe vaak moet het me nog spijten?
Een verlangen was wat ik wauw
Maar iets ging fout op de weg naar boven
Het greep me aan, liet me niet meer gaan
Maar nu achteraf denk ik “sorry.”
“Scheer je weg, snoodaards!”
en
“Dat is zielig voor de planten.”
Ik draai me en de wereld is anders, om
Onderstebovenman zwaait
Dreigend – met zijn stok
Weg zou ik willen
Maar rennen met mijn armen is te laag
“Begrepen?”
Als het aan mij ligt
Schuif ik de schoenen
Van de bananendictator
Naar China of Chili
Van de weerwind terug
Loopt de oude Dame nog
Maar niemand kan haar zeggen
Welke zon vandaag/schittert/afwezigzijt
En zolang het woord frivool
Meer is dan een naam
En niet in foto’s te vangen is
Zal twee stuks fruit niet volstaan
Want even duurt nooit even
Gisteren vond de tweede Bossche editie van het poëziefestival Onbederf’lijk Vers plaats. Op de een of andere manier vind ik die versie altijd gezelliger dan de Nijmeegse variant. Maar omdat er al genoeg mooie woorden zijn gevallen daar, wil ik vooral een verslag in geluid en beeld doen. Overigens staat er wel onder iedere foto iets geschreven over de dichter in kwestie. Klik op de foto’s voor grotere versies.
Update: luister nu de podcast
[flash http://ditisstefan.nl/nl/wp-content/uploads/2008/04/onbederflijkepodcastweb.mp3 h=20]
Update 2: een link via onbederflijkvers.nl
Poëzie heeft altijd al een prominente rol gespeeld op ditisstefan.nl. Twee jaar geleden publiceerde ik hier de gedichten die ik schrijf tijdens mijn colleges Poëzieanalyse (zie de categorie poëzie in de rechterkolom). Vorig jaar kreeg dat project een vervolg tijdens en rondom mijn colleges Tekstanalyse (ook te lezen in de categorie poëzie). Ook dit jaar weer een serie gedichten rond een collegereeks, te verschijnen in mijn bundel ‘Infrastructuur van de Poëzie.’ Vandaag het laatste gedicht.
Het Laatste Gedicht (20/12)
Terugkijkende op de altijddurende hel
Of ja, hel
Of ja, altijddurend
Hoe kun je terugkijken
Als iets altijd eeuwig immer genau duurt
Wir haben es nicht gewoesjt
Wir werden ein anderes Fach gekozen gehaben gemacht
Het hekwerk valt om
Iemand belt de Heras
Maar iedereen rent voor zijn leven uit
De deuren openen naar de verkeerde kant
De aarzeling
De blik
De fietspomp
Het gevoel dat het eindigt zonder over te zijn
Doe je ding, want kijk
Daar ben ik ik IK!
Ik lever mijn rijbewijs in
Verkoop mijn fiets
Maar onderdeel ben je ook door niets te doen
Ook een paal heeft een rol
Want alles bestaat
Ook dat wat je met rust
De taxi: helemaal zo gek nog niet,,,, MAAAAR
SLAKKEN ZIJN OOK WEL EENS OP TIJD
Poëzie heeft altijd al een prominente rol gespeeld op ditisstefan.nl. Twee jaar geleden publiceerde ik hier de gedichten die ik schrijf tijdens mijn colleges Poëzieanalyse (zie de categorie poëzie in de rechterkolom). Vorig jaar kreeg dat project een vervolg tijdens en rondom mijn colleges Tekstanalyse (ook te lezen in de categorie poëzie). Ook dit jaar weer een serie gedichten rond een collegereeks, te verschijnen in mijn bundel ‘Infrastructuur van de Poëzie.’
Zwoele zwarte zwelgevechten,
Draaiend om een plot.
Snerend, scherend, sneeuwend,
Vallend zonder adem.
Als de zon kijkt in de lades
Van een etui vol zorgend kwaad
De gemiste oproep
Op mijn telefoon
Is ten minste eerlijk
Te laat.