UB, Uitvreter en dag leuke dingen

De afgelopen week was op zijn zachtst gezegd ‘duf’. Het grootste deel van mijn dagen bracht ik door in de universiteitsbibliotheek, waar ik zoveel mogelijk artikelen voor Negentiende-eeuws Toneel probeerde te lezen. Daar ben ik nog niet klaar mee. Ik heb gelukkig nog tot aanstaande dinsdagochtend (dan is het tentamen), maar het wordt wel nog even flink aanpoten.

Dat betekent niet dat er geen leuke dingen waren… Afgelopen maandag fietste ik naar Nijmegen (in verband met de staking). Ik vond mezelf vet sportief, zeker omdat ik later die dag ook nog ging hockeyen. Ik scoorde zowaar enkele doelpunten en gaf nog een aardige assist (nu gaat dat wel vaker goed). Ik moet wel benadrukken dat het niveau van de groep niet bijzonder hoog is (de A-cursus is voor beginners, wij doen de B), maar ik ben zelf ook bij lange na niet de beste van de groep en heb er veel plezier in (vooral als ik daarna géén kramp krijg).

Later die dag begonnen Kim en ik met het layouten van de laatste Uitvreter van mijn hand. Er zullen wel een aantal mensen minder gelukkig zijn met de voorkant (als in “hun hoofd staat erop en in een niet zo’n charmante uitdrukking”), maar de sippe foto’s pasten mooi bij het thema (’tis hier fantastisch!’). Woensdagavond gingen we verder met layouten (dinsdagavond was Nederland – Roemenië, overigens ook een gezellige avond).

Donderdagavond vond ik dat ik een avond alleen had verdiend: lekker voor de TV voetbal kijken en wat huishoudelijke taken vervullen. En daarna meteen de nabeschouwing geschreven voor deze site.

Vandaag ben ik de dag begonnen met op een rijtje te zetten met wat ik komende weken allemaal moeten doen. En ik moet zeggen dat ik een beetje schrok. Ik heb een scriptieafspraak gemaakt in een vrij drukke week, maar ik ga hem nu niet meer afzeggen. Daarom heb ik wat knopen doorgehakt qua leuke dingen die er de komende tijd aankomen (en dat ik die niet allemaal ga doen). Wel een beetje jammer dat zulke zaken (Parkpop bijvoorbeeld) nu niet kunnen, maar dan moet ik maar een extra leuke vakantie gaan vieren zodra ik daar tijd voor heb (half juli of iets dergelijks?). Het enige leuke ding dat ik mezelf eventueel nog wil gunnen is het Elbow concert komende week. Het is nog niet helemaal uitverkocht, maar ik ben nu bezig met kaartjes te winnen via een prijsvraag. Als ik win dan ga ik (want ik wil ze heel heel heel heel heel graag weer live zien – maar studietechnisch gezien komt het niet zo heel goed uit). Als ik niet win, dan besluit ik misschien alsnog dat ik wil gaan, maar dat zien we wel als de uitslag van de prijsvraag bekend is. Cross your fingers.

Ik sluit niet uit dat dit soort dagboekachtige berichten vaker voor gaan komen, maar ik heb me in ieder geval voorgenomen ze af te sluiten met een filmpje of liedje dat heel erg is blijven hangen deze week. Een soort liedje van de dag / week dus, maar dan anders. In ieder geval is dat vandaag de klassieker ‘Breathe Me’ van Sia. Meer dan drieëneenhalf miljoen (!) mensen op Youtube can’t be wrong, behalve dat onderstaande versie op Dailymotion van veel hogere kwaliteit is. Wat een fantastisch geslaagd nummer. Tekst en muziek kloppen volledig, versterken elkaar op een manier dat alleen muziek en tekst dat tegelijk kunnen. Wat een emotie. En als je een beetje depri bent na een duffe week, zal je niet van vrolijkheid de trap afstuiteren, maar wel heel begrepen voelen.

Help, I have done it again
I have been here many times before
Hurt myself again today
And, the worst part is there’s no-one else to blame

Be my friend
Hold me, wrap me up
Unfold me
I am small
and needy
Warm me up
And breathe me

Ouch I have lost myself again
Lost myself and I am nowhere to be found,
Yeah I think that I might break
Lost myself again and I feel unsafe

Be my friend
Hold me, wrap me up
Unfold me
I am small
and needy
Warm me up
And breathe me

***-KB

Oké, ik had eerder kunnen bellen, maar op de site staat dat het in principe geen probleem is om kranten uit het archief aan te vragen, ook als je nog geen lid bent.

Maar goed, ik dacht: “als ik dan nu vast bel, dan liggen ze er als ik dadelijk in Den Haag ben”.

KB: “Oh, dat doen we in principe niet, om de kwaliteit van het papier te bewaren.”
IK: “Maar op uw site staat dat ze gewoon aangevraagd kunnen worden uit het depot.”
KB: “Oh ja, maar waarom moet u de papieren versie dan hebben…?”
IK: “Ik moet exacte maten weten van de artikelen.”
KB: “Oooooh… Ja… Nee… Ja, dat kan wel, maar dat moet dan echt van tevoren worden aangevraagd via onze site, via ‘stel een vraag’ en dan echt van tevoren.”
IK: “Dus dat kan niet dezelfde dag?”
KB: “Nee, ja, nee dat moet echt ruim van tevoren. Eigenlijk een dag van tevoren. Of ja, langer. Want die kranten moeten uit het depot komen en dat duurt lang en dan liggen ze er niet als je komt en dan kom je voor niks. Nee, eigenlijk moet je ze minstens een week van tevoren aanvragen via de site, via ‘stel een vraag’, en dan zeg je “ik wil dan en dan komen.” En dan zorgen wij dat ze klaar liggen.”
IK: “Dus morgen zit er ook niet in?”
KB: “Nee, want je zit ook met vakanties en feestdagen enzo.”

Hoe moeilijk is het om één keer per dag naar de kelder te lopen of naar een depot te rijden en die kranten mee naar boven te nemen… Moet dan het hele dienstrooster worden aangepast ofzo? En wat als ik lid was geweest en ik had die kranten gewoon aangevraagd en was naar Den Haag gegaan?

Dat noemt zich dan de Nationale Bibliotheek van Nederland.

*vloekt hevig*

Morgen

Morgen begint officieel de allerlaatste periode van mijn leven als student Nederlandse Taal en Cultuur aan de Radboud Universiteit. Het is nog even de vraag of ik op 31 augustus daadwerkelijk klaar ben, maar nog meer dan vorige week en de week daarvoor, voel ik het einde naderen, zonder dat ik zeker weet wat ik “wil worden.” Dat had ik nu toch al moeten weten? Ik heb wel een soort van idee wat het volgende hoofdstuk gaat worden, vaag, maar dat idee is omgeven met zoveel mitsen en eventuelen dat ik niet durf te zeggen of dat idee überhaupt ooit werkelijkheid gaat worden. Het voelt bovendien vreemd om afscheid te nemen van een leefwereld waar ik me behoorlijk in thuis voel. Ik ben wat dat betreft misschien een langzame starter. Over het algemeen kom ik pas zo halverwege de rit echt op gang. En dan is de tweede helft al ingegaan…

Terwijl 31 augustus steeds dichterbij komt, voel ik de noodzaak steeds groter worden om een definitief vervolg op poten te gaan zetten. Maar daar heb ik dus helemaal geen tijd voor. Afgelopen week wilde ik een grote scriptiesprong maken, maar een behoorlijk grote hobbel stak daar een stokje voor (zoals alleen behoorlijk grote hobbels dat kunnen). En zo duurt het allemaal ietsje langer. Daarmee wordt de kans kleiner dat ik 31 augustus echt klaar ben en daarmee wordt de kans groter dat ‘het vervolg van mijn leven’ niet in september, maar in oktober/november/december/januari/februari begint. Maar ik wil ook niet opzettelijk later klaar zijn. Als ik het in vier jaar kán doen, dan wil ik dat ook. Maar ik wil wel een hele goede scriptie schrijven.

Als ik niet over mijn toekomst zou nadenken, dan ben ik dadelijk ineens wel op 31 augustus klaar (of ervoor) en dan zijn de rapen in die zin gaar, dat ik dan geen idee heb wat ik per 1 september aan het doen. En dat is ook geen wenselijk scenario. Een tussenoplossing lijkt me dan het beste: af en toe nadenken, af en toe heel hard werken en dat denken maar proberen uit te stellen.

Maar wat wil ik dan? Ik wil de lerarenbevoegdheid halen, maar wil ik de universiteit wel verlaten of wil ik nog iets nieuws leren? Ja, maar wil ik nog 4 (of 5) jaar doorstuderen? Voordat ik überhaupt met een studieadviseur kan gaan praten, moet ik denk ik eerst een idee hebben wat ik wil. En ik heb het gevoel dat ik nog veel te jong ben om dat te weten. Vroeger, toen het brood nog van hout was, was alles simpeler… Ik wil denk ik geen fulltime docent worden. Ik wil – volgens mij – wel de journalistiek in, maar nu nog niet: ik wil eigenlijk nog wel iets leren. Maar ik weet dus nog niet helemaal wat… Bovendien sluit ik heel veel andere carrièremogelijkheden ook nog niet uit. Er is weinig dat ik als neerlandicus/letterkundige kan doen wat me niet aanspreekt… Aargh. Kan ik niet gewoon zondagskind worden? Dat alles me dan komt aanwaaien?

Enfin, morgen begint dus de vierde periode van mijn vierde studiejaar. Ik ben bang dat het de drukste periode uit mijn studieloopbaan gaat worden. Ik heb er zin in. Ik heb ook zin in de zomer. Maar ik heb nog even geen zin in 31 augustus. En al helemaal niet in wat daarna komt…

P.s.: mooi melancholisch liedje dat eigenlijk alleen daarom bij dit bericht past, niet qua tekst ofzo.

Alle begin is moeilijk

Voor mensen die hier puur komen in verband met mijn studievoortgang (ze schijnen te bestaan), zal ik regelmatig iets schrijven over mijn masterscriptie. Het hoe en wat was tot nu toe allemaal vrij vaag, maar inmiddels heb ik de resultaten van mijn enquête die ik aan verschillende uitgeverijen had gestuurd binnen. Nu ga ik beginnen met het schrijven van een inleidend hoofdstuk over het belang dat uitgeverijen hechten aan de boekenbijlage van de krant.

Ik moet eerlijk zeggen dat het project me een beetje afschrikt allemaal, maar ik weet ook dat als ik nu niet begin, het er helemaal niet van komt. En ik wil mijn studie toch ooit afmaken, waarom dus niet binnen de vier jaar?

Volgende week wil ik het inleidend hoofdstuk over de enquête afhebben, alsmede het echte inleidende hoofdstuk met vraagstelling en hypotheses en de virtuele inhoudsopgave. En dan begint het pas echt. Ik verheug me op het moment dat ik er echt helemaal inzit…

—————-
Luistert naar: Feist – Inside And Out