Dit vond ik een afzonderlijk bericht wel waard:
Tag Archives: that mitchell and webb look
Een koninklijk huwelijk
Vandaag vindt er in het Verenigd Koninkrijk een bruiloft plaats: Prince William en Kate Middleton trouwen, maar zoals iedereen is de moeder van William er niet bij. Hij is immers de oudste zoon van prinses Diana, die in 1997 om het leven kwam. Een auto-ongeluk waar een luchtje aan zit. Deze exclusieve beelden vertellen het ware verhaal achter de dood van Princess Diana en de reden waarom ze veertien jaar later het huwelijk van haar oudste zoon moet missen.
Stefan kijkt: That Mitchell and Webb Look (serie 4)
Mensen die met enige regelmaat op dit blog komen, kennen mijn liefde voor “all things” That Mitchell and Webb Look. Ook het vierde seizoen heb ik gekeken. Nu moet ik met pijn in mijn hart concluderen dat de verhouding hit / miss qua sketches in deze vierde serie enigszins is uitgeschoten naar de kant miss.
De eerste twee afleveringen vielen nog best mee. Ik was niet blij met de terugkeer van The Quiz Broadcast en Get Me Hennimore (twee reeksen die mijns inziens al halverwege de vorige serie waren doodgebloed), maar verder waren de afleveringen “traditioneel” absurd en grappig. Soms waren de sketches erg flauw, soms waren ze bijna te absurd, maar ze zijn in ieder geval grappig of grappig bedoeld. Ik hoef ook niet van iedere sketch over de grond te rollen van het lachen. Mitchell en Webb haalden op bijna snobistische wijze absurde gewoontes onderuit.
Dat ging ruim drie series goed, maar deze vierde serie begint de koek op te raken. De vierde serie zelf zou ik willen omschrijven als “ruim voldoende”, maar dat komt omdat er iedere aflevering wel één of twee sketches waren die de aflevering dusdanig omhoog trokken, dat deze weer oké werd. Aan de andere kant waren er ook sketches die van de categorie “leuk bedacht, maar niet meer dan dat” waren. Het grote nadeel van deze sketches: vaak duurden ze drie minuten. Als je bijvoorbeeld bedenkt: “Het is grappig om een semi-Duits absurd televisieprogramma over statistiek te maken met een kleurrijk decor en grafieken gemaakt van eten.” Dan kan dat een leuke sketch opleveren. Kán. Wellicht. Eéntje. Niet drie dus. En in dit geval waren ze alledrie niet grappig.
Maar goed, boos kun je er bijna niet om worden als er een juweeltje bij zit over het laboratorium van Garnier:
http://www.youtube.com/watch?v=0I2KnFx-kb4
Of deze sketch, over een geheim genootschap dat de wereld runt door net niet aangeschoten te zijn:
Jammer genoeg duren veel sketches te lang. Het lijkt of ze gewoon moeite hadden met het vullen van zes keer een half uur. Dan valt zo’n pareltje over de maanlanding in het niets:
Of deze over David Mitchells ideale vrouw:
En dan was er nog het absurde einde van deze serie. In de vierde aflevering wordt Blackadder door de heren te kakken gezet vanwege het slow-motion, emotionele einde. De laatste sketch van deze serie was echter niet minder emotioneel:
Betekent deze bijna tranentrekkende sketch dat That Mitchell and Webb Look ten einde is? Ik hoop van wel én van niet. Ik hoop van niet omdat de sketch show nog steeds vermakelijk is, al hoef je niet om iedere grap te lachen. Ik hoop van wel, omdat ik bang ben dat als er volgend jaar alweer een nieuwe show is, dat het niveau dan nog verder daalt. Dus hopelijk nemen Mitchell en Webb de tijd om deze serie te evalueren en écht nieuwe dingen te verzinnen.
BBC Comedy Collection
Aangezien het een DVD-collectie betreft die grappig zou moeten zijn (want: hoogtepunten uit Britse comedy) is het bijzonder jammer dat de reclame van de BBC Comedy Collection heel vervelend is (kijken). Een zogenaamde Engelsman prijst met overdreven accent in het Nederlands de Happy Hour actie aan (1+1 DVD gratis). Enfin, in deze hoogtepuntencollectie ontbreekt opvallend genoeg Bottom. De verklaring hiervoor is vast tweeledig:
1. Bottom is al jaren te vinden in de budgetbakken van de Free Record Shop, bijvoorbeeld voor 2 euro per DVD (of 3 voor 5 euro).
2. Er is al heel veel werk van Adrian Edmondson en Rick Mayall in de Comedy Collection opgenomen (bijvoorbeeld The Young Ones en Filthy, Rich & Catflap).
Ondanks dat is het betreurenswaardig dat Bottom in de collectie schittert door afwezigheid. Het is een serie, die door zijn geweldadige en grove karakter op dit moment NOOIT meer door de BBC zou kunnen worden uitgezonden. De Britse omroep ligt immers sinds het Russell Brand / Jonathan Ross schandaal van vorig jaar onder vuur en voor iedere scheet komen twee klachten binnen. Bottom gaat over twee “vrienden” die noodgedwongen, aan de onderkant van de samenleving, hun leven spenderen met het vervelen van elkaar en de wereld. Menig aflevering speelt zich af op de bank voor de televisie, totdat één van beide heren (meestal Richie) een ingenieus idee krijgt om geld te verdienen of de dag door te komen. Tijdens mijn middelbare schooltijd werden ze op TV uitgezonden door de VPRO, maar enkele jaren terug vond ik de dvd’s in de eerder genoemde budgetbak en ik vond het uitermate rustgevend om, na een zware stagedag, een aflevering van Bottom op te zetten.
Briljant zijn de afleveringen waarin Eddie en Richie gaan kamperen (Bottom’s Out), een alternatieve tijdsbesteding zoeken bij gebrek aan televisietoestel (Culture) en wanneer een wanhopige poging wordt gedaan te verdoezelen dat de heren gas tappen van de buren (Gas). Bijna alle afleveringen spelen zich af in het appartement van de heren. Ze doen veel met weinig: het draait vooral om de interactie en het decor doet er verder niet veel toe, totdat er geweld moet worden gebruikt dan. Steeds werken de twee losers zich op andere manieren in de nesten en – hoewel het niet de bedoeling was dat de serie daarmee definitief zou eindigen – Carnaval, de laatste aflevering van het derde seizoen, betekent een passend en volkomen over de top einde.
Hoogtepunt van de serie is echter – voor mij – de eerste aflevering van serie 3. Hole speelt zich voor de verandering niet af in de woonruimte van de heren, maar bovenin het grootste reuzenrad van Europa (dat de volgende ochtend opgeblazen zal worden). Het enige wat we zien zijn de twee heren in een metalen constructie die voor reuzenrad moet doorgaan en een foto van London bij nacht op de achtergrond. Eddie en Richie lijken beter met elkaar op te kunnen schieten dan ooit tevoren. Maar als duidelijk wordt dat de heren vast zitten in het reuzenrad, breekt paniek uit. De (voormalig) eigenaar van de attractie blijkt Eddie en Richie te haten en simpelweg tot de volgende ochtend wachten staat gelijk aan een zekere dood. Hoe komen de heren in hemelsnaam uit het reuzenrad. Alle opties worden overwogen: klimmen, springen en uiteindelijk wenden ze zich tot religie. Het einde van de aflevering is het flauwste stuk televisie dat ik ooit heb gezien, maar dat maakt het eigenlijk ook briljant. In een krap half uur passeren alle emoties en dit zonder ook maar één decorwisseling. Deze aflevering zit vol met flauwe woordspelingen die de dialogen in Bottom kenmerken (in een discussie: “I can see your point.” “Well it’s these new trousers.” of, bij het uitchecken van twee “mokkels” op de kermis: “Well, how do I look?” “Well, with your eyes!” of als Eddie Richard waarschuwt voor een gegooide steen: “Duck!” “Where?”). Het is waarschijnlijk de simpelste aflevering, maar in zijn simpelheid ook de meest ambitieuze.
Natuurlijk kent ook Bottom zijn mindere momenten, maar dat kan ook gezegd worden van bijvoorbeeld Little Britain en My Family. Hoewel er genoeg leuke series te vinden zijn in de collectie (als ik er nog één mag aanraden: Lead Balloon is een leuke serie met een cynische comedian die veel te veel liegt), is een BBC Comedy Collection zonder Bottom wat mij betreft dan ook een incomplete collectie (overigens ontbreekt bijvoorbeeld ook That Mitchell and Webb Look). Of zoals Richie zegt als Eddie na lang worstelen toch maar bollocks invult bij ijzerhandelaar, zes letters in het kruiswoordraadsel in de krant: Let’s do it properly or not at all! Waarop Eddie de krant verscheurt en roept zegt: Alright, not at all then!
It’s all in the punchline
Afgelopen donderdagavond was de eerste aflevering van het derde seizoen That Mitchell and Webb Look. En er zat één bijzonder briljante sketch in, gebaseerd op een Engelse flauwe dooddoener. En Mitchell and Webb dachten “die gaan we gebruiken als punchline.” In het fragment hieronder missen we de eerste vijftien secondes van de sketch, maar het wijst zich allemaal vanzelf: feestje, een echtpaar in gesprek met een arrogante eikel. En hij is hersenchirurg. En een arrogante eikel. De sketch duurt net geen twee minuten. En net als je je begint af te vragen waar dit heen gaat, komt er een nieuwe gast binnen… En dan voelt het complete Engelse publiek hem aankomen. En hij is golden.
De hele aflevering: deel1 (voorafgaand aan dit deel met briljante Poirot-imitatie!) en deel 3 (komt erna)
P.s. blijf hangen voor de sketch die er meteen na komt, ook erg leuk.
VrijdagHumor: Explorers
Ik geef het toe, één dag te laat… Maar toch…
Heb je je al eens afgevraagd hoe landen hun naam krijgen? Robert en David hebben het antwoord voor je. Eigenlijk best filosofisch, dat eerste stuk!
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/kvY-fAjftxk" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
Inderdaad, uit That Mitchell & Webb Look.
VrijdagHumor: Bronze Orientation Day
Ach ja, nu ik toch bijna iedere week een humoristisch filmpje post, kan ik er maar net zo goed een aparte categorie van maken. Vandaag gaan we aantal duizend jaar terug in de tijd, naar Bronze Orientation Day. Van het geweldige That Mitchell & Webb Look. (Ik beloof in de toekomst ook sketches uit andere programma’s te posten
).
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/EpeqPdVyQd0" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
Nog steeds iedere donderdagavond op BBC2 trouwens.