Tag Archives: to kill a king

To Kill A King – Crooked Saint (4) (slot)

Posted on by
Reply

Zoals ik recent al schreef, bespreek ik deze weken alle vier de nummers en video’s van de nieuwe EP van To Kill A King. Sinds afgelopen week ligt de EP in de digitale schappen (en staat ie op Spotify). Heden de derde aflevering. De vier video’s van de band lopen door elkaar qua personages en locaties en ook de nummers vertonen qua thema sterke overeenkomsten.

1. BLOODY SHIRT
2. WE USED TO PROTEST/GAMBLE
3. FAMILY
4. WRECKING CREW

Wrecking Crew

Tsja. Het slot van deze reeks. Maar ik zit met een knoop in mijn maag. Niet vanwege het nummer, dat een van mijn favoriete nummers van To Kill A King is, maar wel vanwege de video. Want hoewel we duidelijk fragmenten en herinterpretaties van de vorige video’s zien, kan ik er geen chocolade van maken. Tuurlijk, er is een fictief jongetje dat het hoofdpersonage in deze clip lastig valt. Maar zijn dit slechts schetsen van een aantal aan elkaar gerelateerde mensen? Of zit er meer achter? Ik durf het oprecht niet te zeggen.

Nu is Wrecking Crew een van de oudere nummers van de band en ik heb inmiddels al meerdere versies gehoord: van live tot akoestisch en nu dus deze behoorlijk pittige studioversie. Deze versie is aanmerkelijk sneller dan de akoestische versie hieronder, maar ook deze versie werkt bijzonder goed. Qua thematiek past dit nummer uitermate goed op de EP. Thema’s als drank, drugs, eenzaamheid, gebondenheid en persoonlijke demonen keren ook hier terug: Calm my ghost, don’t need this now, oh not yet. Bring your wrecking crew and leave this town alive or dead. 

To Kill a King – “Wrecking Crew” (Acoustic Version) by To Kill A King

Voor de fans is hier trouwens de complete video aan één stuk voor het grote, overkoepelende effect. Wie het weet mag het zeggen.

To Kill A King – Crooked Saint (3)

Posted on by
Reply

Zoals ik recent al schreef, bespreek ik deze weken alle vier de nummers en videos van de nieuwe EP van To Kill A King. Sinds afgelopen week ligt de EP in de digitale schappen (en staat ie op Spotify). Heden de derde aflevering. De vier videos van de band lopen door elkaar qua personages en locaties en ook de nummers vertonen qua thema sterke overeenkomsten.

1. Bloody Shirt
2. We Used to Protest/Gamble
3. Family
4. Wrecking Crew

Family

Ben je na twee blogpostjes (en video’s) nieuwsgierig geworden wie nu eigenlijk To Kill A King vormen? In de derde clip in de reeks zien we zanger Ralph (met pet en baard) een potje schaak spelen. Ook zien we diverse andere personages uit de eerste twee video’s terugkeren. De pay-off zit (waarschijnlijk) in de vierde clip, maar vooralsnog zien we hoe de vrouw uit de eerste club aan het werk is in een pub en er uiteindelijk de brui aan geeft.

De soundtrack van dit alles is verreweg het sloomste nummer van de ep. De clue zit hem in de titel – het gaat over je omgeving, je familie, de dingen die je op je plaats houden, of je dat nu wil of niet.

When the gold and wind blows you home
And you were wrong in the far worlds you roam
We were always gonna wind up back here
Friends will stay and the ones who disappear

Uiteraard zit er ook in dit nummer een aanzwellende climax, maar het grootste deel van het nummer is een rustig kabbelend gitaarnummer, met een mooie elektrische gitaar ter versiering van de verder karige instrumentatie. Totdat de blazers en tweede stem erbij komen. Uiteindelijk eindigt het nummer zoals het is begonnen. And you are in my blood. Daar komt het inderdaad op neer.

To Kill A King – Crooked Saint (2)

Posted on by
Reply

Zoals ik recent al schreef, bespreek ik deze weken alle vier de nummers en videos van de nieuwe EP van To Kill A King. Vanaf 17 oktober ligt deze in de digitale schappen. Heden de tweede aflevering. De vier videos van de band lopen door elkaar qua personages en locaties en ook de nummers vertonen qua thema sterke overeenkomsten.

1. Bloody Shirt
2. We Used to Protest/Gamble
3. Family
4. Wrecking Crew

We Used To Protest/Gamble

Ik geef het meteen toe: stiekem kende ik het eerste nummer van de EP al (net als het laatste nummer). Maar dit tweede nummer was voor mij de reden om met deze serie berichten te beginnen. Min of meer uit plichtsbesef begon ik het nummer te luisteren en de video te bekijken. Aan het einde van de video had ik een brok in mijn keel. Het nummer is niet eens rustiger dan Bloody Shirt, maar qua productie raakt het bij me de juiste snaar. Wederom de koortjes op de achtergrond, maar het is de combinatie van toetsen en drums die het me hier doet. De subtiele opbouw in het nummer is wederom lovenswaardig en de tekst – waarin wordt teruggeblikt op vervlogen tijden, gemaakte keuzes en verborgen gevoelens – is wat abstracter dan in Bloody Shirt, maar niet minder treffend I never knew you as this man, just a boy… We’ve grown old together.

De clip is des te meer in your face. De vrouw, bij wie het leed op het gezicht getekend is, is druk bezig een eigen protestactie op te zetten, ergens in een buitenwijk van een grote Engelse stad. Ze wordt vergezeld door kinderen die dankzij schmink af en toe op lijken te gaan in het huis waarin de vrouw woont. Uiteindelijk komt de pay-off, waarin niet alle ambiguïteit wordt weggenomen, maar de schok daardoor niet minder is. Het laatste beeld, terwijl de muziek stopt, is schrijnend te noemen. Wederom een hoogstandje, zowel visueel als muzikaal.

Geïnteresseerden in de EP kunnen hier klikken.

To Kill A King – Crooked Saint (1)

Posted on by
1

Het integraal plaatsen van (muziek-)video’s probeer ik tot een minimum te beperken. Ik probeer in blogs altijd iets persoonlijks te leggen en muziekvideo’s en dat lukt maar tot op zekere hoogte als je ook een muziekvideo laat zien. De aandacht ligt dan ofwel (1) bij de muziekvideo ofwel (2) bij de boodschap die ik zelf opschrijf. Aangezien het meestal om de combinatie van de twee elementen gaat, beperk ik het aantal berichten met alleen / vooral een muziekvideo tot een minimum. Dus áls het dan een keer gebeurt… Hopelijk voelt u dan de noodzaak om zowel het berichtje goed te lezen als de video te bekijken.

To Kill A King – Bloody Shirt

De Engelse band To Kill A King komt vaker langs op ditisstefan.nl. Ooit komt er een debuutalbum voor de band die folk en singer/songwriter combineert met samenzang, rock en soms zelfs blazers. In 2008 zag ik ze in hun vorige incarnatie live in het voorprogramma van mijn favoriete band, inmiddels krijgt de band een schare volgers en komt er volgende maand een EP uit – getitled Crooked Saint.

Bij alle nummers op de EP worden video’s gemaakt die met elkaar te maken hebben – zijdelings of juist direct. Denk aan The Wire, dus een locatie waar meerdere verhaallijnen door elkaar lopen. In het volgende postje dat ik aan de EP zal wijden zal ik het verbluffend mooie tweede nummer bespreken (met eveneens indrukwekkende video), maar nu beperk ik me tot het eerste nummer op de EP.

1. Bloody Shirt
2. We Used to Protest/Gamble
3. Family
4. Wrecking Crew

Bloody Shirt

Bloody Shirt is een intrigerend nummer dat de EP (en vierdelige filmserie) mag openen. Het nummer kaart meteen een – ogenschijnlijk – centraal thema op de EP aan: dat je omgeving niet altijd goed voor je hoeft te zijn. Get out, get going, this town is only gonna get worse, zingt Ralph in het refrein. De Crooked Saint uit de EP-titel heeft het niet slecht met je voor, maar is ook geen reddende engel te zijn. Als na tweeënhalve minuut de muziek verstild en alleen zachtjes de “ooh” op de achtergrond te horen is, krijg je praktisch kippenvel. Daarna zwelt het nummer nog één keer aan om de boodschap over te brengen.

Het nummer combineert wat ik mooi vind aan de nummers van deze band. De muziek zit vol sterke melodieën, maar het is niet te mooi voor de tijdsgeest. Wat mij betreft klinkt de muziek wel degelijk als muziek van nu. To Kill A King maakt de muziek niet mooier dan die is, maar maakt er door samenzang en een mooie drumpartij wel een aantrekkelijk nummer van.

Geïnteresseerden in de EP kunnen hier klikken.

How To Kill A King

Posted on by
Reply

Het is de royaltyweek op ditisstefan.nl. Aanstaande vrijdag een bericht gerelateerd aan de bruiloft die die dag in Engeland plaatsvindt (jawel). En zaterdag is het natuurlijk Koninginnedag. Ik zeg niet dat daar een blog over verschijnt (misschien ook wel), maar als kers op de spreekwoordelijke, koninklijke taart nu nóg een bericht over koningen.

In de zomer van 2008 zag ik in Folkestone, the city that always sleeps, mijn favoriete band optreden. Als support traden twee lokale bands op. Syd Arthur en Kid iD. Van beide was ik onder de indruk – Kid iD had een energieke podiumpresentatie met blazers en lekkere folkrock, Syd Arthur (waar ik het verder niet over ga hebben hier) maakte op sprookjesachtige wijze indruk.

Kid iD ben ik sindsdien blijven volgen, zo nu en dan nieuwe nummers luisterend. Zo reageerde ik wel eens, toen gebeurde dat op Myspace, op hun muziek en updates. Op een dag reageerde ik met de woorden “die naam van jullie, is dat nu echt hoe jullie bekend willen worden bij miljoenen mensen?” Want dat ze bekend zouden gaan worden bij miljoenen mensen, dat was meteen duidelijk. Toen schreven ze een wedstrijd uit, waarbij fans een nieuwe naam mochten kiezen. Dat was natuurlijk allemaal doorgestoken kaart. Ik had namelijk al een briljante naam aangedragen: To Kill A King. Waarom? Omdat hun muziek niet alleen wijs en mooi is, maar ook opzwepend en van het volk. De nummers konden een revolutie ontketenen dankzij de elementen van samenzang en herhaling. Dat vonden ze zelf ook, dus die naam werd snel aangenomen.

Verder moedigde ik de heren aan meer op Facebook en Twitter te doen. Zo gezegd zo gedaan. De hype groeide langzaam, terwijl de band regelmatig in verschillende Engelse steden optrad. Ik adviseerde de band dat ze zich moesten richten op de revolutionaire kenmerken van hun muziek en niet op de ska-achtige elementen die uit hun Kid iD-tijd stamden. Wederom: zo gezegd zo gedaan.

Uiteindelijk kwam daar de labelaandacht. Ze werden getekend door Communion, een label opgericht door een van de Sons van Mumford & Sons. Mijn missie was volbracht en ik ging op zoek naar een nieuw project.

Volgende maand brengt Communion de debuutsingle van To Kill A King uit. Die single heet Fictional State. Welke onderdelen van mijn voorgaande relaas fictie zijn, kunt u waarschijnlijk zelf wel opmaken, maar dat betekent nog niet dat u ook kunt navertellen wat er gebeurt in de video voor het nummer, of dat u de logica erachter ziet. Maar ik daag u uit om een poging te doen. Dan hoort u meteen het mooie nummer dat erbij hoort.

Een Vijfde Week Muziek

Posted on by
Reply

Zo, daar gaan we weer. Vijf liedjes om de week mee door te komen. Bij dezen beloof ik dat er dit jaar nog minstens één editie komt: de kersteditie. Supervet.

Fink-Distance_And_Time_bFink – If I Had A Million

It’s a very fine line, babe,
Between you and me
Between you and I
And i crossed it many times
Still you’re mine babe
So if i had a million
You would have a million too

Gisteren was ik in Roepaen bij Lightning Dust (met in het voorprogramma mijn goede vriend Mischa). Voorafgaand aan de sets stond een cd van Fink op, die in het voorjaar van 2010 het Ottersumse Cultureel Podium zal opluisteren. En Fink klonk verrassend aangenaam. Ooit triphop dj, nu soulvolle singer/songwriter. Het bedrieglijk simpele If I Had A Million komt van zijn eerder dit jaar verschenen Sort Of Revolution (overigens: briljante titel). Met gratis lekkere gitaarslag.
Ik wacht met spanning op mijn centen!

jamiroquaiJamiroquai – Talullah

There’s ink stained with tears
All these letters from my heavy heart
This is what I always feared
That these sparks would fly (fly!)
And we would break apart

Waarom zou deze rubriek eigenlijk alleen actuele liedjes mogen bevatten? Dit is een klassiekertje voor mij. Ik heb niet zoveel met Jamiroquai, maar op de een of andere manier kwam ik toch in bezit van Dynamite, zijn recentste studioalbum ik viel meteen voor deze rijkgeproduceerde jazzpop. De koortjes, blaasinstrumenten, violen… Het is relaxed, fijn en mooi tegelijk. Ik kan er dan ook geen genoeg van krijgen. En hij duurt lekker zes minuten. Zes minuten mierzoet, maar ik lepel het allemaal op.
Sjies gonnaweej, flaing out on a zjetpleen! >>

tokillakingukTo Kill A King – Cold Skin

Start A War, We’re not killing anyone except ourselves…

In het verleden heb ik de naam van Kid iD al eens laten vallen. Het sympathieke folkmetblazersrockbandje uit Engeland stond ooit in het voorprogramma en timmerde sindsdien alleen maar harder aan de weg. Maar de doorbraak bleef uit, zelfs na de eerder dit jaar verschenen (overigens sterke) EP Black Comedy. De afgelopen maanden gingen enkele bandleden weg en kwamen er andere voor in de plaats. Ook de muziek evolueerde. De blazers kwamen minder op de voorgrond te staan en de zangpartijen werden verder ontwikkeld. En om deze nieuwe muzikale identiteit te bevestigen, werd de bandnaam veranderd naar To Kill A King. De eerste release moet er nog aankomen, maar op Myspace kunnen we de eerste nieuwe liedjes al luisteren. Ik ben niet van alles even onder de indruk, maar Cold Skin is erg lekker. Het rockt!
Niet te downloaden, wel te luisteren op Myspace weetje!

KlootI Am Kloot – To The Brink

Do you fancy a drink,
In a place called the brink
Do you wanna go there?

Vandaag werd ik ineens overvallen door een gevoel van melancholie. Naar I Am Kloot luister ik altijd in fases. Er kunnen maanden voorbij gaan dat ik ze nauwelijks luister, maar vandaag wilde ik ze ineens weer horen. Enkele weken geleden speelden de heren op de Nederlandse podia, maar die optredens heb ik aan me voorbij moeten laten gaan. Gelukkig voldoen de cd’s voor nu, gecombineerd met nieuw materiaal op YouTube. Een van de nieuwe liedjes heet To The Brink. Het is hopen dat dat nieuwe album, opgenomen met de heren van Elbow, er snel gaat komen. En vooral ook dat het eindelijk weer een heel goed album is. Want na alle tussendoortjes (BBC Sessions, Moolah Rouge, B) kunnen we wel weer een klassieker gebruiken.
Zet je het volume harder, haalt die gast weer te hard uit… Het is nooit goed…

rebekka-2z9p9154-klarRebekka Karijord – Wear It Like A Crown

Cause if I don´t follow my heart this time
I´m gonna forget what this life is all about
I´m gonna take that path I´m going in on my own
I´m gonna take that fear and wear it like a crown

Rebekka zag ik in het voor- en hoofdprogramma van Ane Brun zingen en spelen (onder andere op harp). Dat deed ze heel aardig, maar eerlijk gezegd is maar één liedje van dat optreden écht blijven hangen (The Collector). Dat liedje komt van haar album uit 2005. Sindsdien heeft ze nog meer muziek gemaakt en geacteerd. In oktober verscheen haar nieuwste album, The Noble Art of Letting Go, waarvan Wear It Like A Crown de eerste single. Verwacht hevig gestileerde pianopop, in het straatje Ane Brun en Nina Kinert. Blijkbaar is het Rebekka allemaal goed bevallen op Roepaen, want ook zij komt komend voorjaar terug naar het Limburgse dorp voor een concert. Zouden ze daar aan abonnementen doen?
Ik heb natuurlijk geen verstand van mode enzo, maar die jurk, is die niet gewoon raar?