That Mitchell & Webb Look

Binnenkort terug op de BBC: That Mitchell & Webb Look. De sketches van de makers van onder andere Peep Show veroverden vorig jaar mijn hart met hun sketches. Sommige zijn gewoon echt briljant. Bijvoorbeeld de Duitse SS’ers die zich afvragen of ze de badguys zijn.

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/SO5WoLnOOlU" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de briljante persiflage op programma’s over doodgewone mensen die je niet kent en die een huis kopen, of in het ziekenhuis liggen, of…:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/z116eYMMe2M" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de man die koekjes kan laten zweven:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/Ik7IzBHWxD8" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of het tandenborstelbedrijf:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/tJSlRyQfho4" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de wiskundequiz Numberwang (er zit geen logica in):

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/0wCL_b9cOEU" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

En de Duitse versie:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/wJs3Tsx-3Ak" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de trilogie over Angel Summoner en BMX Bandit, strijdend tegen het kwaad:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/5NTAAvJIGrs" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Deel 2 en deel 3.

Of de ober, die nogal denigrerend tegen zijn gasten doet:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/zVEHqwLVvpI" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de Medical Drama-schrijvers:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/i7samYP0uKE" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de bewoners van het tuincentrum:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/fi5_e3pyPkE" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Of de opvolger van Hitler:

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/qcQpj2XUsc8" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Kanon 2007: Lied van het Jaar

Kanon 2007: Lied van het Jaar.

Het mooiste, beste, geweldigste liedje uitgebracht in 2007 (en enkele eervolle vermeldingen). Het kiezen van een lied van het jaar is nog niet zo makkelijk. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken. Het ene liedje is om een andere reden goed dan de andere. Bovendien hebben sommige hitsch een instant appeal, terwijl andere nummers pas na een paar maanden doordringen tot je onderbewustzijn. Sommige liedjes ook blijven maar een paar weken hangen, waarin je ze heel veel luistert, terwijl je van andere na een paar maanden ontdekt dat je ze heel goed kent. Conclusie: ik pretendeer niet dat dit het beste liedje van het jaar is, het gekozen nummer is in ieder geval een nummer dat pakkend is en toch van diepgang is voorzien en dat langere tijd boeit.

LIED VAN HET JAAR: Kisses For The Misses (door Richard Swift)

Richard Swift

hier

Kisses For The Misses is de langverwachte comeback single van Richard Swift. Richard Swift was de keyboardspeler van Starfly 59, maar het duurde niet lang voordat hij zijn eigen gang wilde gaan. Zijn eerste releases (Walking Without Effort en The Novelist) verschenen in eigen beheer, totdat Secretly Canadian doorkreeg waar hij mee bezig was en hem contracteerde. De twee mini-albums werden in 2005 gecombineerd tot een dubbelcd: The Richard Swift Collection Volume 1.

Eind 2006 speelde Swift een set op South by Southwest met zijn band The Sons Of National Freedom, het bekende Amerikaanse festival en het betekende zijn (relatieve) doorbraak. Commercieel gezien moet het succes er nog komen, maar inmiddels worden Swifts releases uitgebracht op hetzelfde label als dat van Bright Eyes (en daarnaast ook op Polydor, ook niet het minste label).

Enfin, al vroeg in 2006 werd de opvolger van The Richard Swift Collection aangekondigd: Dressed Up For The Letdown, een briljante albumtitel die meteen tot de verbeelding spreekt. Toch zou het tot 2007 duren voordat de plaat er zou komen.

Muzikaal gezien is Swift beïnvloed door onder andere Bob Dylan, The Congos en Lee Perry, hoewel ook steeds meer vergelijkingen worden getrokken met Burt Bacharach, Van Dyke Parks, Paul McCartney, Rufus Wainwright en Elliott Smith. Het gaat hier om grootse Amerikaanse pop, op een kleine wijze opgenomen.

Richard Swifts credo is Just because you can, doesn’t mean you have to. En dus maakt Swift geen gebruik van grootse effecten op platen, hij reist niet naar studios aan de andere kant van de wereld en huurt ook geen topmuzikanten in… Neen, hij neemt de platen gewoon thuis op, op zijn 4-sporenapparatuur.

Over Dressed Up For The Letdown zegt Swift:

“I don’t want it to be just seen as a record of me bitching, and ‘all the music industry is fucked’. The record is about my relationship with the record industry and how I let circumstances get on top of me – but also how I had the whole situation turn around. Once I got my confidence back, and I had my family cheering me on, my health was returned to me.”

Dressed Up For The Letdown wordt gekenmerkt door de grappige teksten, maar ook door de duidelijke persoonlijkheid van Swift die naar boven komt en de fantastische muzikale begeleiding. Kisses For The Misses is daar het perfecte voorbeeld van:

Everyone loves you when you’re gone.
With five leaves left from the day
And nobody wants to sing love songs
To Gregory it’ll be okay.
Every time your record skips
Wishing your junk had a home
Pushing and fighting with two fat lips
Playing your fishes trombone
We’re all alone, ’cause no body cares.

So come on love,
’cause no body wants to see you cry,
Kisses for the misses tonight.

Heroes and villains shut your eyes
Why you wearing a frown?
’cause thinking of you just makes me cry
We wish that you were still around
Singing us songs like
‘I’m in love love love love’
Are almost making me smile
Like breaking our hearts was not enough no no
We haven’t seen you here in awhile
We’re all alone.
We’re all alone.
We’re all alone.
’cause nobody cares.

So come on love,
’cause nobody wants to see you cry,
Kisses for the misses tonight.
And now you’re done
All of your heartbreak has been sung
Kisses for the misses tonight.
So come on love,
Nobody wants to see you cry,
I said kisses for the misses tonight.
And now you’re done
All of your heartbreak has been sung
Kisses for the misses

Overigens is de video ook de moeite waard… Erg leuk gedaan.

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/uB9kxI1TOac" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Eervolle vermeldingen:

Turin Brakes – Dark On Fire
Jens Lekman – A Postcard To Nina

Met Kerstmis op 1

In Engeland is het een sport. Er worden weddenschappen afgesloten, reclamecampagnes op touw gezet… Je kunt het zo gek niet bedenken, ieder jaar weer probeert er iemand op de eerste plaats van de hitlijst te komen. Helaas wordt die eerste plek de afgelopen jaren steeds bezet door de X Factor. En dat is één keer leuk (of zelfs dan niet), maar de tweede keer niet meer. BBC Radio 1 begon daarom een campagne voor een wel heel onwaarschijnlijke kerstsingle. Malcolm Middleton, bekend van Arab Strab, brengt de vierde single van zijn album A Brighter Beat aanstaande maandag uit. Het liedje heet We’re All Going To Die. Niet bepaald een positieve boodschap… Of?

You won’t find any sleigh bells on We’re All Going To Die. Neither will you find a choir of angelic children singing. But, in a way, you will find a message of hope and goodwill for all, as Malcolm explains.

“Although at first seemingly negative, the song is intended to make people think about being alive and making the most of our time here, which to me are your generic ‘Xmas’ themes.”

De boekingskantoren gaven het nummer 1000/1, ‘the longest odds for a song ever’, maar toen de BBC Radio 1 eenmaal zijn campagne was begonnen, werd het ineens 8/1 (de favoriet is overigens nog steeds X Factor, met 1/6).

Aanstaande maandag komt de single dan uit, download only (hoewel, ook op vinyl in een gelimiteerde oplage). Hier is alvast de officiële video, met een dronken kerstman:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/BbL9Vsobx8I" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Mocht je toch alleen een kerstliedje een kerstliedje vinden als er ‘sleigh bells’ en een ‘choir of angelic children’ opstaan, dan is daar de kerstversie… Misschien wel beter dan het origineel:

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/ZTBtgqKVqGY" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Vandaag, acht jaar geleden

Vandaag acht jaar geleden overleed John Paul Larkin, beter bekend als Scatman John. In het kader van december-lijstjesmaand, presenteerde Zoggel al zijn Top 5 (al dan niet bewust op zijn sterfdag), maar ik wilde ook graag even stil staan bij het veel te vroeg overlijden van deze held.

In de brugklas kregen wij een CD met audiofragmenten. Daarop stonden de eerste 15 seconden van Scatman, de debuutsingle van Scatman John. Ik kende het nummer natuurlijk al, maar het was nog steeds heel frustrerend dat het alleen de eerste 15 seconden betrof. Dankzij de wondere wereld die YouTube heet, kan ik nu het hele nummer horen (en zien):

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/mpHLEm9-0bg" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Geert W. en ik…

Geert W. en ik zijn als twee handen op één buik. We houden namelijk allebei heel erg van dit liedje.

[kml_flashembed movie="http://youtube.com/v/CVmXgOQNtNQ" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Het nummer gaat over iemand die te weinig praat.* Typisch…

Ich sehe, dass du denkst
Ich denke, dass du fühlst
Ich fühle, dass du willst
Aber ich hör dich nicht, ich

Hab mir ein Wörterbuch geliehen
Dir A bis Z ins Ohr geschrien
Ich stapel tausend wirre Worte auf
Die dich am Ärmel ziehen

Und wo du hingehen willst
Ich häng an deinen Beinen
Wenn du schon auf den Mund fallen musst
Warum dann nicht auf meinen

Oh bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Wort

Es ist verrückt, wie schön du schweigst
Wie du dein hübsches Köpfchen neigst
Und so der ganzen lauten Welt und mir
Die kalte Schulter zeigst

Dein Schweigen ist dein Zelt
Du stellst es mitten in die Welt
Spannst die Schnüre und staunst
Stumm wenn
Nachts ein Mädchen drüber fällt

Zu deinen Füssen red ich mich
Um Kopf und Kragen
Ich will in deine tiefen Wasser
Große Wellen schlagen

Oh bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Wort

In meinem Blut werfen
Die Endorphine Blasen
Wenn hinter deinen stillen
Hasenaugen die Gedanken rasen

Oh bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein Oh
Bitte gib mir nur ein
Bitte bitte gib mir nur ein Wort

* = ik chargeer, maar dat is mooier. Het idee is dat Geert W. wat vaker zijn bek moet houden. En dat doet ie dus niet, maar hij luistert wel naar dit liedje. En je zou verwachten dat ie Duits kan… Of is die opmerking onder de gordel?

Cadbury Chocolade + Gorilla = Hype

Soms ben je te laat met dingen posten. Dan heeft iedereen ze al gepost. Deze zag ik enkele maanden terug al, maar kwam vandaag pas op het idee om m te posten. Best zonde. Anders had ik namelijk een vooruitziende blik gehad.

Wat krijg je namelijk wanneer je als chocoladeproducent in Engeland een man in een apenpak Phil Collins laat nadoen? Inderdaad: een hype. ‘In The Air Tonight’ vertoeft al enkele weken puur op basis van downloads in de bovenste helft van de top 40 (zo rond de 17) en het album … Hits uit 1998 (!) staat alweer 2 weken in de top 10 van bestverkopende albums (en het gaat hier om fullprice). En dat allemaal vanwege dit filmpje:

Anyway, om de nieuwswaarde niet helemaal 0 te maken… Er is nog een reclamecampagne bezig met ‘In The Air Tonight’ erin, maar daar wordt geen gebruik gemaakt van een pak met daarin twee schermen waarop de gast die erin zit kan zien wat er buiten het pak gebeurt:


Herkenbare situatie?

Genesis – Shipwrecked

Genesis is nog een beetje een jeugdzonde van me, zoals diegenen die mij beter kennen wel zullen weten. Enfin, hoewel ik het afgelopen jaar best veel geld aan deze band heb uitgegeven (ik noem concertkaartje, websitetoegang, boxset #1, t-shirt en poster), mijn Genesiscollectie is verre van compleet. In eerste instantie een Phil Collins fan, legde ik mij in eerste instantie toe op de Collins-era. Gabriel was leuk en aardig, maar dat was nu eenmaal minder boeiend. Ik lag al ver genoeg achter met Phil Collins-nummers die ik blijkbaar nog niet kende.

Ironisch genoeg bracht Genesis toen ik ze ontdekte een nieuwe plaat uit en die ging volledig langs me heen. Daar zijn verschillende redenen voor:

- Phil Collins deed niet mee (hij stapte al enkele jaren daarvoor uit de band, om zich volledig te concentreren op zijn – sindsdien overigens nooit meer zo succesvolle – solocarrière)
- Het album was niet bepaald een succes.

Phil Collins was dus uit de band gestapt, de twee overgebleven oprichters van Genesis, Mike Rutherford en Tony Banks, achterlatend. Die zochten naar een nieuwe zanger en na oneindig veel audities vonden ze er een in Ray Wilson. De stem van Ray leek wat meer op die van Gabriel dan Collins (hoewel de gelijkenis tussen Collins en Gabriel een van de redenen was dat Phil achter de drums vandaan kwam) en zo kon met Calling All Stations een reis terug in de tijd naar de donkere jaren van Genesis worden gestart. Maar niet alle fans (zeker niet diegenen die er pas in de poppy eighties bijkwamen pikten dat. De singles die het laatste decennium zo belangrijk voor Genesis waren geworden, waren niet op deze plaat aanwezig. En toch moest het album een commercieel succes worden.

En dat werd het dus niet. Althans, in Europa verkocht het nog redelijk, maar in Amerika sprak men al gauw van een flop. En hoewel het album dan nog steeds heel erg goed verkoopt wanneer je het vergelijkt met het gemiddelde beginnende bandje onderaan de hitlijsten, was het voor Genesis reden om de Amerikaanse tour te cancellen en Ray Wilson de deur te wijzen (ondanks een dubbele albumdeal). Laf, zo kun je het noemen… Aan de andere kant is het ook begrijpelijk dat Rutherford en Banks op hun oude dag niet meer willen concurreren met alle hits en hypes van het moment. Maar om de band dan maar meteen op te heffen? Het voert wat ver, mijns inziens. Ik denk dat een tweede plaat met Ray Wilson het veel beter had gedaan.

Vanaf morgen ligt de tweede Genesis boxset (1983-1998) in de winkel. Voor een dikke 100 euro krijg je vier albums (10 CD’s) (Genesis, Invisible Touch, We Can’t Dance en Calling All Stations), in nieuwe stereomix CD, SACD en DVD, inclusief interviews, videos, bonus DVD, concerten en een boekwerk waarin alles beschreven staat. Aangezien mijn bankrekening nog nauwelijks is hersteld van de vorige boxset (1976-1982), laat ik hem nog even aan mijn neus voorbijgaan, ondanks het feit dat ik twee van de albums nog niet heb.

Desondanks wil ik nog even Ray Wilson de credits geven die hem toekomen… Immers, hij had het niet makkelijk als vervanger van Phil Collins en het was ook behoorlijk zuur om na één album al gekickt te worden (op niet al te nette wijze)… Daarom een van de mooiere liedjes van Calling All Stations: Shipwrecked.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/R3y6pBXY8I8" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

I’m a million miles from anywhere, where can I be
Somewhere out on the ocean
Just take a look out on the horizon, what can you see
There’s nothing there for me

I feel shipwrecked, I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me

Even standing on the corner of a busy city street
I still feel so lonely
Why do you say you want to be with me
But the next day say you don’t

I’m shipwrecked, I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me
Without you I feel shipwrecked
But I can’t let it show
A million miles away from anywhere, ooh, ooh, ohh

Is it my imagination
Or is it getting darker, are the waves getting higher
I’m a million miles from anywhere
A million miles from anything I know

You know that’s why I’m shipwrecked
I might as well be shipwrecked
I’m helpless and alone drifting out to sea
I can’t believe what you said to me
You know that’s why I’m shipwrecked, shipwrecked
Losing my direction
Please come and rescue me (shipwrecked)
Shipwrecked