Men neme

1) De King of Convenience Eirik Glambek Böe.
2) Zijn beste vrienden, behalve mede KoC’er Erlend (die immers bezig is met The Whitest Boy Alive)
3) Het besef dat The Whitest Boy Alive best goede muziek maakt.
4) En de Kings of Convenience eigenlijk ook.

En je krijgt Kommode. En die hebben net hun eerste liedje op Myspace gezet.

Iets melodieuzer (want: piano) dan WBA, iets dansbaarder dan de Kings of Convenience.

Doe er mee wat je leuk bent, maar ik geloof dat ik de primeur heb op Nederlands taalgebied.
Waarvan akte.

Golden Cage

Ik had al eens eerder een video voor Golden Cage van The Whitest Boy Alive gepost, maar deze officiële is toch net iets beter dan die ander… Met de hand getekend door Geoff Mcfetridge, die ook de albumhoes en andere kunstzinnige dingen ontwierp.

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/7GjaIc3UXGs" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

(voor hen die kunnen: 3 mei staan ze in de Paradiso – samen met Kommode, de band van de andere helft van de Kings of Convenience… Grijp die kans)

All Ears

I’m so happy you called
I really needed a break
From all the people I see
The people I spend time with

(…)

My favourite thing about you
Please don’t get me wrong
How natural it is,
5 minutes without talking

(Kompis & Erlend Øye – All Ears luisteren)

Van sommige liedjes duurt de tot stand koming vijf jaar. Bijvoorbeeld van All Ears. In 2001 had Kompis een loopje over waar Erlend Øye wel wat op mocht verzinnen. Dat zou dan op het Kompis-album komen. Dat plan ging echter, helaas voor beiden, niet door. Erlend Øye vond t zelf echter wel een hippe plaat en ging hem live spelen met zijn band tijdens zijn DJ-sets. Dat ging wel flex en toen Erlend Øye zijn nieuwe band The Whitest Boy Alive oprichtte, moest dit nummer er dan ook op, als loungerige afsluiter. Zo werd in 2005 een nieuwe versie van dit nummer opgenomen, die erg leek op de fullband-versie, maar toch weer anders.

In mei 2006 verscheen dit op de CD Dreams, in sommige landen (waaronder Nederland) in september. Ondertussen was Erlend de mensen van Kompis weer tegen het lijf gelopen en besloten ze dat het toch gaaf was om de oorspronkelijke versie alsnog uit te brengen, samen met een ander in dezelfde week (in 2001) opgenomen liedje. Zodoende verscheen het nummer in de oorspronkelijke versie op de laatste dag van oktober 2006 op een 7″ single en als download (maar dan krijg je er geen brief van Erlend Øye bij waar dit en nog veel meer staat uitgelegd), te koop op Myspace. Vandaar dat ik het even vertel. En nu snel alle versies vergelijken :P .