Ik vind jou echt gigagoed als je zelf je galakleding aandoet.

Halverwege de avond moet het zijn geweest, toen ik me iets realiseerde over gala’s. Het komt er op neer dat iedereen iets duurs aantrekt (of doet alsof hij/zij iets duurs aantrekt) en dat je dan in principe hetzelfde doet als gewoon uitgaan. Met als bonus dat je nu makkelijker kunt zeggen “Meid, je ziet er fantastisch uit.” Nou ja, en je gaat op de foto. Verder is het vooral een wereld van tegenstellingen. Echt wel! Tegenstellingen tussen Man en Vrouw.

– Vrouw heeft over het algemeen al 3 maanden van tevoren een jurk zodat ze daarna nog 3 maanden kan twijfelen of ze niet toch een andere mooie moet kopen.
– Man leent of huurt een pak of wordt door omgeving gepusht er zelf een te kopen, waarbij benadrukt moet worden dat dit over het algemeen niet 3 maanden van tevoren is.
– Vrouw heeft over het algemeen al 3 maanden van tevoren bijpassende schoenen gekocht, over het algemeen pumps, zodat ze nog 3 maanden kan twijfelen of ze niet toevallig andere schoenen wil kopen.
– Man heeft al zwarte schoenen.
– Vrouw begint al rond een uur of 6 met optutten, want anders zien ze er niet mooi genoeg uit.
– Man gaat een uur van tevoren even snel douchen en trekt zijn kleding aan. En zijn schoenen! Prutst wel 10 minuten met strikje of stropdas. Indien geen succes: bovenste knoopje los, borsthaar trimmen en zonder strikje of das gaan.
– Vrouw heeft het over het algemeen koud, behalve in de zaal zelf, waar ze zich namelijk warm danst.
– Man vergaat van de hitte in pak, drinkt daarom vaak meer dan de vrouw.
– Vrouw is vooral bezig met het ontvangen van complimentjes.
– Man is vooral bezig met het uitdelen van complimentjes.
– Vrouw ziet het gala als het hoogtepunt van het jaar.
– Man ziet het gala vooral als avond uit waarbij hij er wel breed uitziet.

U begrijpt het, hilariteit alom, ik ben bang dat de foto’s nog wel een keer verschijnen. Morgen een log over het A-feest en de fantastische parallel die ik daarbij kan trekken met deze log. Bereid je maar voor! Want het wordt FAN-TAS-TISCH!

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

This post has 3 Comments

3
  1. Je generaliseert! En niet zo’n beetje ook zeg. Het gala als hoogtepunt. tu-tu-tu. Mja het lag dit keer wel aan de mensen, want de muziek was super…

    Trouwens de day-after is eigenlijk het leukste van alles. Kwart voor negen iets te veel gevraagd voor sommige onder ons. Anyway, de Kerst is ingeluid.

  2. Ik? Generaliseren, hoe kom je erbij?
    Troost je met de gedachte dat ik om kwart voor 9 ook bijna wakker was (8.53 uur). En nu op naar het A-feest en net doen alsof er gisteren geen gala was.

    @Budje: dank :).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

N.

Nieuw jaar, nieuwe Mac

Kun je vrienden zijn met je computer? Niet iedereen zal warme gevoelens koesteren jegens zijn digitale werkpaard, maar ik wel. Net vóór ik begon bij mijn eerste baan, kocht ik – toen ik nog net recht had op onderwijskorting – een iMac. Het was een hele grote, wel 27”, die ook meteen de tv zou zijn in mijn studentenkamer en later in mijn studio. Ik heb er de nodige films en series op gekeken, ja, maar er ook heel veel opgewerkt: teksten geschreven, websites gemaakt, software gereviewed, van alles. Jarenlang deed hij alles wat er op wilde, zelfs af en toe een spelletje. 

Een paar jaar geleden kreeg hij kuren. De grafische kaart deed het niet meer. Via YouTube-video’s kwam ik erachter dat dit euvel te verhelpen was door de kaart uit de iMac te halen en kort in de oven te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. Dik twee jaar lang kon ik mijn iMac nog blijven gebruiken. Tot deze zomer, dan. Net voor ik een livestreamsessie voor Ether Site zou doen met een Duitse vriend, gaf de grafische kaart wederom de geest. Paniek! Snel alles op een andere geleende laptop geïnstalleerd… Sindsdien had ik, op mijn iPad na, geen echte computer meer. En dat was best jammer. Je kunt best veel op een iPad tegenwoordig, maar niet alles…

Eerlijk gezegd vertoonde de relatie met mijn iMac al een aantal jaar scheurtjes. In mijn appartement, waar ik in 2015 (volgens mij) naar toe verhuisde, had ik eigenlijk geen goede plek voor de iMac. Het apparaat stond op de slaapkamer, met het idee “dan kunnen we er soms film op kijken” – maar dat deden we eigenlijk nooit. En als ik de iMac nodig had voor ‘werk’, moest ik ‘m verhuizen naar de woonkamer. Als ik eerlijk ben, stond die gigagrote iMac nu vooral in de weg. 

En dus scheidden onze wegen eind 2020. Ja, ik deed in de herfst nog een poging om de videokaart nogmaals te redden, maar er brak een kabeltje bij het repareren en dat was de druppel: hier was geen redden meer aan. Daarom besloot ik een nieuwe te bestellen. 

Het is een Mac mini geworden. Een redelijk klein apparaat wat ik overal in huis kan neerzetten, net waar ik wil. Waar ik op kan inloggen met mijn iPad, maar die ik ook kan aansluiten op een beeldscherm of op de tv. En die ik kan verstoppen als ik ‘m niet nodig heb. Het is een hopelijk veelzijdig beestje, dat zich zal aanpassen naar gelang mijn gebruik door de jaren zal veranderen.

Afgelopen maandag kwam hij binnen. De eerste software heb ik geïnstalleerd en de eerste klusjes heb ik er zelfs al op gedaan. Ik heb er voor het eerst dit stukje op geschreven en ik heb getest of ik weer mee kan doen met een spelletje Age of Empires II, wat mijn vrienden online af en toe spelen. Het antwoord lijkt: ja!

Ik weet niet of deze Mac mini het ook tien jaar volhoudt. Het is een (iets) goedkoper apparaat dan de vorige iMac uit 2009, maar ik hoop er weer jaren mee vooruit te kunnen. We gaan het zien. 

Ondertussen staat mijn oude iMac nog in een hoek in de slaapkamer. Nadat de bestanden die ik nodig heb, zijn overgezet, gaat ‘ie waarschijnlijk op Marktplaats. De onderdelen zijn vast nog wat waard. Het voelt een beetje als een onwaardig afscheid. Straks staat ‘ie waarschijnlijk onder “available for parts” op Marktplaats. Terwijl we tien jaar samen hebben kunnen nerden, bijna elf jaar zelfs. Samen hebben we de eerste tien jaar van mijn werkende leven doorgemaakt. Maar het eind is gekomen. Hij weet er, zodra ik de harde schijf heb gewist, niet veel meer van. Maar ik zal ‘m niet gauw vergeten.