Vandaag kocht ik niet de tweede Genesis boxset

Het is op een bepaalde manier best grappig. Met sommige mensen heb je best veel contact tijdens je schooltijd. Maar op een gegeven moment groei je uit elkaar. Dat kan komen omdat je in verschillende klassen terecht komt, een verschillend profiel kiest, eigenlijk maakt dat niet uit. Soms eindigt het bij het kiezen van een verschillende studie. Hoe het ook zij, je ziet iemand enkele jaren niet meer, of in ieder geval nauwelijks. En dan zie je de betreffende persoon weer. Maar een kleine ‘hoi’ kan er niet eens vanaf. Blijkbaar ben je een afgesloten hoofdstuk. Ik ben niet iemand die me dat aan gaat trekken. De persoon in kwestie is nu ook weer niet zo belangrijk voor me dat ik verlang naar een goed gesprek, maar feit blijft dat die persoon toch heel wat jaren een soort van invloed op mijn leven heeft gehad, hoe minimaal ook. Dan kun je op zijn minst toch ‘hoi’ zeggen?

Bij de Kroese is altijd wat te doen. Zo was er een vrouw die de merkwaardige combinatie van CD’s van DJ Tiësto, An Pierlé en Röyksopp kocht. Daarbij had ik nog een ‘gna-gna’-momentje: ze wist niet precies welke CD van Röyksopp ze wilde, ze dacht de nieuwste maar in ieder geval die ene ‘met de mooie voorkant.’ De verkoper in kwestie dacht dat het The Understanding betrof. Ik heb Röyksopp als personen niet meer zo hoog zitten, nadat ze Erlend Øye soort van naaiden door hem niet te bedanken op de MTV Europe awards voor het succes dat ze mede dankzij hem kregen met Remind Me en Poor Leno, laat staan hem uitnodigden om mee te komen zingen bij het optreden aldaar (en ze hem kickten van een liedje van de tweede CD, er nieuwe vocalen bijmaakten en het ineens 49 Percent noemden). Gelukkig bedoelde de vrouw Melody AM, de veel betere eerste CD. Verkoper (en Röyksopp) geownt!

Vandaag ging ik in ieder geval een impulsaankoop doen. Ik heb de aankoop van de tweede Genesis-box zolang mogelijk uitgesteld. Omdat ik 1) eigenlijk niet nog meer geld aan Genesis wilde uitgeven dit jaar en 2) het geld ook heel goed voor andere dingen kon gebruiken. Want hij is best duur. Maar vandaag wilde ik hem ineens heel graag hebben. Dus ik ging naar de Kroese (ik moest toch nog wat andere boodschappen doen). Ik keek even rond in de CD-rekken, keek nog iets langer en toen moest ik het gaan vragen. Maar toen werd ik aangesproken door iemand achter me in de rij. Het bleek iemand van de middelbare school te zijn die ik totaal was vergeten. Of ja, ze zat in ieder geval niet bij de eerste 30 people that I remember from secondary school, als ik daar om zou worden gevraagd. Daar kan ik heel eerlijk in zijn. Maar dat soort mensen zeggen dan net wel weer hoi. Typisch. Best grappig zelfs.

Enfin, ik stond in de rij bij Kroese, en toen zei ze dit: ‘Jij komt vast voor Genesis, want daar was je vroeger fan van.’ En hoewel u allen weet dat ik Genesis enorm waardeer, zijn er bands die ik nog veel meer waardeer (ik hoef ze hier niet te herhalen ;)). Bovendien was het nu ook weer niet zo dat ik mijn muzieksmaak met iedereen deelde. Het is wel heel toevallig dat ik vandaag ook iets van Genesis wilde kopen én dat zij dat dus goed gokte. Ik kreeg bijna de neiging om iets anders te kopen. Ik hou namelijk niet van voorspelbaar zijn :).

Maar goed, ik kon er niet onderuit en ik stond al bijna vooraan in de rij. Gelukkig hadden ze de veel te dure boxset niet (en de Turin Brakes single Stalker ook niet – nog steeds niet), dus toen kocht ik maar Jens Lekmans Night Falls Over Kortedala (voor de recensie zie elders op deze site). Dat scheelt in ieder geval zo’n 115 euro in prijs :). En het maakt me minder voorspelbaar (voor mensen van de middelbare school dan).

Moraal van het verhaal: ga naar Kroese, altijd leuk. Daar ligt bovendien de nieuwste CD van Turin Brakes voor de geweldige prijs van EUR 14,50. Die kun je dan meteen meenemen… Genesis is immers al rijk zat.

9 reacties

Geef een antwoord