Maandag 18 februari 2008

Huisgenoot Martijn en ik schrijven een brief aan onze huisbaas met een aantal te verbeteren punten. Eén van die punten is de verwarming. Deze loeit bij Martijn constant en in de keuken doet deze het helemaal niet. Ook de warmwaterdruk is onder de maat.

Donderdag 28 februari 2008

De huisbaas stuurt een gepensioneerde monteur met gehoorapparaat die aan de instellingen zit (zonder ons medeweten). ‘s Avonds geeft de Nefit Economy HR-ketel de code ‘9’ aan en stopt het warme water er helemaal mee.

Vrijdag 29 februari 2008

Het mannetje van de dag ervoor is er weer. Maar dit keer spreek ik hem (want ik ben thuis). Hij geeft aan de vorige dag aan één wieletje te hebben gedraaid en dat hij verder niet zoveel van onze computergestuurde ketel snapt, maar hij vermoedt dat ie moet worden schoongemaakt en nagekeken door een echt bedrijf. Ondertussen zitten we wel zonder koud water. Ik geef door (net als het mannetje) aan mijn huisbaas dat die een monteur moet bellen.

Zaterdag 1 maart 2008

Geen warm water (ik ben bij mijn ouders).

Zondag 2 maart 2008

Geen warm water (ik ben bij mijn ouders).

Maandag 3 maart 2008

De huisbaas zegt dat er vandaag een monteur komt. Rond een uur of 4 komt die monteur. Hij kijkt de ketel na en constateert dat de ‘kim’ kapot is (die de ketel aanstuurt en alles bijhoudt). Die kan alleen bij Nefit bestelt worden, maar dat kan hij of wil hij niet doen en geeft ons daarom het nummer van Nefit. We bellen Nefit, maar die zegt dat we ons energiebedrijf moeten bellen. We bellen Essent, maar de postcodelokalisering werkt niet. We bellen Nuon, maar ze kunnen niet zien of we een contract hebben en dus kunnen ze ons alleen binnen kantooruren helpen. We bellen de huisbaas, die zegt dat er nog een monteur onderweg is. En dat die er voor zes uur is. Het is nu kwart voor 7, we zitten nog steeds zonder verwarming en warm water en nog geen monteur (‘uit Oss’) te zien. Wij vermoeden zelfs dat die monteur niks kan doen (net als de vorige).

UPDATE: na zo’n 100 uur hebben we weer warm water en verwarming. De ‘Kim’ bleek niet kapot maar wel waren wat kleine dingen kapot en een heleboel snoertjes verkeerd aangesloten door de eerste monteur. Maar het is nu gefixed. Het wordt al meteen warmer hier… 🙂

Mocht iemand een kamer van minimaal 10 m2 weten met een (in ieder geval iets) betere huisbaas… Reacties zijn welkom.

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

This post has 3 Comments

3
  1. Jeetje wat een gedoe zeg! Ik vind het altijd zo vervelend als zo’n probleem niet meteen door één iemand opgelost kan worden! Dan zit je altijd onnodig in de kou of zonder water in dit geval!
    Blij voor jullie dat het opgelost is. Mochten jullie in het vervolg een nieuwe cv ketel of monteur nodig hebben, dan hebben jullie wellicht iets aan deze site: http://www.cvketel-weetjes.nl/informatie/cv-ketel-vervangen/cv-ketel-vervangen.html
    Geniet ze van het warme en koude water 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

N.

Nieuw jaar, nieuwe Mac

Kun je vrienden zijn met je computer? Niet iedereen zal warme gevoelens koesteren jegens zijn digitale werkpaard, maar ik wel. Net vóór ik begon bij mijn eerste baan, kocht ik – toen ik nog net recht had op onderwijskorting – een iMac. Het was een hele grote, wel 27”, die ook meteen de tv zou zijn in mijn studentenkamer en later in mijn studio. Ik heb er de nodige films en series op gekeken, ja, maar er ook heel veel opgewerkt: teksten geschreven, websites gemaakt, software gereviewed, van alles. Jarenlang deed hij alles wat er op wilde, zelfs af en toe een spelletje. 

Een paar jaar geleden kreeg hij kuren. De grafische kaart deed het niet meer. Via YouTube-video’s kwam ik erachter dat dit euvel te verhelpen was door de kaart uit de iMac te halen en kort in de oven te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. Dik twee jaar lang kon ik mijn iMac nog blijven gebruiken. Tot deze zomer, dan. Net voor ik een livestreamsessie voor Ether Site zou doen met een Duitse vriend, gaf de grafische kaart wederom de geest. Paniek! Snel alles op een andere geleende laptop geïnstalleerd… Sindsdien had ik, op mijn iPad na, geen echte computer meer. En dat was best jammer. Je kunt best veel op een iPad tegenwoordig, maar niet alles…

Eerlijk gezegd vertoonde de relatie met mijn iMac al een aantal jaar scheurtjes. In mijn appartement, waar ik in 2015 (volgens mij) naar toe verhuisde, had ik eigenlijk geen goede plek voor de iMac. Het apparaat stond op de slaapkamer, met het idee “dan kunnen we er soms film op kijken” – maar dat deden we eigenlijk nooit. En als ik de iMac nodig had voor ‘werk’, moest ik ‘m verhuizen naar de woonkamer. Als ik eerlijk ben, stond die gigagrote iMac nu vooral in de weg. 

En dus scheidden onze wegen eind 2020. Ja, ik deed in de herfst nog een poging om de videokaart nogmaals te redden, maar er brak een kabeltje bij het repareren en dat was de druppel: hier was geen redden meer aan. Daarom besloot ik een nieuwe te bestellen. 

Het is een Mac mini geworden. Een redelijk klein apparaat wat ik overal in huis kan neerzetten, net waar ik wil. Waar ik op kan inloggen met mijn iPad, maar die ik ook kan aansluiten op een beeldscherm of op de tv. En die ik kan verstoppen als ik ‘m niet nodig heb. Het is een hopelijk veelzijdig beestje, dat zich zal aanpassen naar gelang mijn gebruik door de jaren zal veranderen.

Afgelopen maandag kwam hij binnen. De eerste software heb ik geïnstalleerd en de eerste klusjes heb ik er zelfs al op gedaan. Ik heb er voor het eerst dit stukje op geschreven en ik heb getest of ik weer mee kan doen met een spelletje Age of Empires II, wat mijn vrienden online af en toe spelen. Het antwoord lijkt: ja!

Ik weet niet of deze Mac mini het ook tien jaar volhoudt. Het is een (iets) goedkoper apparaat dan de vorige iMac uit 2009, maar ik hoop er weer jaren mee vooruit te kunnen. We gaan het zien. 

Ondertussen staat mijn oude iMac nog in een hoek in de slaapkamer. Nadat de bestanden die ik nodig heb, zijn overgezet, gaat ‘ie waarschijnlijk op Marktplaats. De onderdelen zijn vast nog wat waard. Het voelt een beetje als een onwaardig afscheid. Straks staat ‘ie waarschijnlijk onder “available for parts” op Marktplaats. Terwijl we tien jaar samen hebben kunnen nerden, bijna elf jaar zelfs. Samen hebben we de eerste tien jaar van mijn werkende leven doorgemaakt. Maar het eind is gekomen. Hij weet er, zodra ik de harde schijf heb gewist, niet veel meer van. Maar ik zal ‘m niet gauw vergeten.