De Dag Dat Alles Kwijtging

’s Ochtends schreef ik nog een analyse, ’s avonds kwam ik thuis en waren mijn databases leeg, weg, kapot…

Ik ben minstens drie-vier maanden aan berichten kwijt (en ik denk nog meer) en dat vind ik zelf heel erg zonde. Niet omdat de berichten zo goed waren, maar omdat ik er tijd en moeite in had gestoken en omdat de afgelopen maanden zo leuk waren: Turin Brakes, Leuven, Whitest Boy Alive, I Am Kloot en nog heel veel andere activiteiten en dagbestedingen. Het is zonde. Heel zonde. Het is frustrerend. Maar ik denk niet dat het nog goed komt.

Jammer. Erg jammer.