picture0095

Stefan Leest Tolstoj: Oorlog en Vrede
Nu op:
bladzijde zeventig
Bladzijdes gelezen:
drieëndertig! (sinds de vorige aflevering)
Huidige gemoedstoestand:
daar gaat een kratje bier
Waardering:
nog geen uit vijf

Begin november zat ik, na een lange dag scriptieonderzoek in Den Haag, met twee vrienden in de trein. Daar kwam ook ter sprake dat ik Oorlog en Vrede nog steeds moest uitlezen. Of ik er nog in bezig was? Ja. Nou ja, ik was sindsdien voor de derde keer opnieuw begonnen, maar ik was er nog in bezig.

Maar eerlijk is eerlijk: ik ging hem toch niet meer uitkrijgen? Ik wilde wel degelijk een poging doen. Zo degelijk zelfs, dat ik er een kratje Hertog Jan op durfde te zetten. Maar het gaat me niet meer lukken voor 2008, dus dat kratje bier ga ik kwijt zijn. Maar ik moet en zal het boek uitkrijgen. De afgelopen dagen ben ik weer begonnen met lezen. Mijn tante (van wie ik het boek heb geleend) zei: “ach, al die oorlogen kun je gewoon overslaan!” Alleen jammer dat ik de eerste oorlog nog tegen moet komen.

De eerste dode is inmiddels bijna gevallen, maar de (bijna) doodsoorzaak is een beroerte (niet de meest boeiende doodsoorzaak) en in plaats van in te zoomen op het sterfgeval word ik als lezer meegezogen in ruzies over erfenissen en gesprekken of het wel of niet done is om je volle / halve nicht / neef te huwen.

Het helpt niet dat ik de afgelopen kerstdagen Blackadder heb zitten kijken. Ik zie tijdens het lezen nu vooral mogelijkheden om hier enorm mee de draak te steken in een historische komedie. Dat helpt het inleven niet echt. Ze zouden me eigenlijk op moeten sluiten met alleen dat boek en me pas vrij moeten laten als ik minstens 200 bladzijdes heb gelezen. Op ontsnapping of ontwijking staat een straf van veertig keer de Sissi-trilogie kijken (heden op Nederland 1).

Maar dat doet niemand. En dat zou natuurlijk ook niet de juiste manier zijn. Ik ben immers een man van doorzettingsvermogen, doortastendheid en moed. Een kroniek van maar net 1000 bladzijdes zou mij niet af moeten schrikken. Toch?

Dus we gaan gewoon door, ook in 2009. Ook al ben ik dat kratje Hertog Jan dan kwijt… Het verslag leest u gewoon hier.

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

W.

Wervelende leestocht gezocht

Vorig jaar vroeg ik een collega om een cadeautip voor de verjaardag van mijn vader. Ik wilde graag een boek geven, maar ik had even geen inspiratie. Een van de tips die ik kreeg was Ik Ben Pelgrim. Uiteindelijk kocht ik ‘m niet, want ik vond een ander boek dat me op dat moment leuker leek, maar ik nam me wel voor om het boek een keer nader te bekijken. Ik lees zelden thrillers, maar net zoals je best af en toe een keer friet mag halen, mag je ook best af en toe een makkelijk boek lezen. Een jaar of vijf geleden werkte ik me nog door de Millennium-trilogie heen. Het leest als een trein, is meestal fijn, al wil je niet één van de slachtoffers zijn. En zeker als het bijna zomervakantie is, dan is wat lekker vermaak wel fijn zodra je een boek in duikt. Het leven is al moeilijk genoeg, nietwaar?

Ik ben Pelgrim lees ik in het Engels, dus I Am Pilgrim, op mijn uiterst kekke ereader. Toch fijn dat je geen 800 pagina’s overal mee naar toe hoeft te slepen. Na dik 200 bladzijdes zijn er al een aantal mensen op uiterst bloedige wijze om het leven gekomen. Het is tot nu toe 50% crime en 50% terrorisme, na een bloederige opening in New York gaan we terug in de tijd naar het Midden-Oosten. De achtergrond van de auteur (Terry Hayes) als scriptschrijver komt duidelijk naar voren in de breed uitgezette wereld. Dit is niet “gewoon even een seriemoordenaartje oppakken” en het zal mij benieuwen of de ambitie die uit de eerste 200 pagina’s blijkt ook waargemaakt wordt in de bijna 600 die nog volgen. Ruimte genoeg, in ieder geval.

Enige punt van zorg bij mij persoonlijk is dat ik iets te vroeg ben begonnen. Mijn vakantie begint pas over anderhalve week en als ik op dit tempo doorlees ben ik dan al minstens over de helft. Dus misschien heb ik nog een wervelende leestocht nodig… Niet dat ik niet genoeg boeken heb die ik nog wil lezen, maar voor vakantietijd moet je toch iets speciaals hebben liggen. Ik zou Oorlog & Vrede nog een keer kunnen proberen, maar liefst heb ik iets met meer vaart erin.

Hiervoor las ik Black Swan Green van David Mitchell. Het eerste boek van Mitchell waarover ik niet lyrisch ben – na erg onder de indruk te zijn van The Thousand Autumns of Jacob de Zoet en The Bone ClocksBlack Swan Green had ik misschien meer gewaardeerd als ik in Engeland on Thatcher was opgegroeid, nu maakten referenties minder indruk op me en bleef een soort coming-of-age verhaal over. Niet helemaal wat ik hoopte dus, ik was niet helemaal goed voorbereid op het lezen van dit boek. Dus maar een paar sterren, geen vijf. Ik heb nog Cloud Atlas en Ghostwritten liggen. Eén van die twee ga ik deze zomer nog lezen. De film Cloud Atlas was een beetje matig uitgewerkt, maar ik twijfel er niet over of het boek wordt een groot orkestraal letterfeest. Ik verheug me erop. Misschien ga ik die wel meenemen op vakantie als ik Pilgrim uit heb.

Ondertussen lees ik af en toe The Internet Is A Playground, vol foute e-mails en grappen, maar eerlijk is eerlijk: dit is een boek voor op de wc, waar je doorheen bladert, iets je aandacht trekt en waar je dan om grinnikt. Overdaad schaadt in dit geval. Jammer genoeg is mijn toilet niet echt geschikt om boeken bij te leggen, dus lees ik het toch maar in bed. Ook met mate te consumeren – om er extra van te genieten – zijn de columns van Marcel van Roosmalen. Het Is Nooit Leuk Als Je Tegen Een Boom Rijdt staat vol met pr-medewerkers met suggesties, klein leed en absurde situaties. Uiteraard droog en recht voor zijn raap opgeschreven. Kleine verhalen uit een groot land is de ondertitel. Alleen daar geniet ik al van.

P.s. zullen we trouwens stoppen met de Wikipedia-pagina van I Am Pilgrim te vandaliseren met een incorrecte titel boven de afbeelding? HEEL FLAUW:

Schermafbeelding 2015-07-29 om 18.38.14