Los van het feit dat in een universiteitsbibliotheek alle boeken die je nodig hebt aanwezig moeten zijn (en nog een hoop andere), zijn er nog een aantal belangrijke punten waaraan een UB moet voldoen. Dat merk je vooral op drukke dagen. Ik ben de beroerdste niet en presenteer de huisregels van Mijn Ideale Universiteitsbibliotheek:

  • Per studietafel (acht zitplaatsen) moeten minstens twee zitplaatsen leegblijven. Hierdoor wekt de tafel geen overvolle indruk en kan iedereen in alle ruimte studeren. Bovendien is er dan altijd ruimte voor mijn sociaal leven om plaats te nemen (in dat geval zou idealiter iemand anders die ik niet ken het veld moeten ruimen, om de orde te herstellen).
    figuur1
  • Het is te allen tijde verboden thermoskannen koffie of andere geurende substanties (vloeistoffen) mee te nemen om te nuttigen tijdens de studie. Die luxe heb je thuis. Tip van Stefan: als je koffie wilt tijdens het studeren, blijf thuis.drink
  • Het is verboden om als man de UB te betreden met meer dan 3 verschillende kleuren markeerstiften (en ze te gebruiken). Een leersysteem is handig. Maar met vier stiften ben je gewoon een freak. Of geboren in het verkeerde lichaam.
  • Het is verboden laptops, studieboeken of collegeblokken zo diagonaal te draaien dat je in feite je schuintegenoverbuurman kunt aankijken. Dat je dat niet doet spreekt vanzelf, maar door je laptop enigszins te draaien suggereer je het wel. Hint: IRRITANT!
  • Het is verboden je neus op te halen. Als je niet anders kan, doe het dan in één keer goed en niet twintig keer half. Tip van Stefan: geen zakdoekjes bij je?  WC-papier werkt ook.
  • Het is toegestaan laptophoezen mee te nemen. Tassen zijn verboden, tenzij aantoonbaar is dat alle kluisjes vol zijn. In dat geval mag de tas mee de universiteitsbibliotheek in. Lekker puh.
  • Het is verboden langer dan veertig seconden te overleggen. Het is al helemaal verboden te overleggen in een andere taal dan het Nederlands of met meer dan 2 mensen. stiltegebied
  • Als je bij je kluisje moet zijn en iemand staat ervoor, dan wacht je geduldig. Als er al iemand staat te wachten op iemand anders, is het niet sociaal om haast te hebben en toch voor te kruipen. Tip van Stefan: Geduld is een schone zaake, zegt pa’ke.
  • Het is verboden om in de computerruimte andermans computer te jatten bij het weergeven van een rood scherm. Om dit te voorkomen worden de rode schermen vervangen door een automatisch afsluitsysteem dat de computer afsluit indien deze langer dan een uur niet wordt gebruikt. Na een uur ben je asociaal, daarvoor sociaal.
  • De mandjes zijn net één maat groter dan nu, zodat je laptop er wel gewoon inpast. Tip van Stefan: ga in de KB kijken, die mandjes zijn ideaal.
  • Telefoons zet je op helemaal stil of subtiele tril. Als je tril zo hard is dat alsnog de hele tafel er last van heeft, had dan gewoon je extreem vette ringtone aan laten staan. Tip van Stefan: iedere telefoon heeft een stand waarbij je zowel de trilfunctie als de ringtone uit kan zetten en je alleen door lichtsignalen wordt gewaarschuwd. Net als een spookrijder.
  • Door middel van poortjes wordt bijgehouden hoe vaak iemand in de UB is. Mensen die er vaak zijn krijgen voorrang bij computers, kluisjes en bij studieplekken in tentamenperiodes en andere drukke dagen (tenzij is vastgesteld dat deze mensen irritant zijn, in dat geval wordt de toegang automatisch geblokkeerd).verbodenonbevoegde
  • Het aantal werkplekken is standaard TWEE KEER GROTER dan nodig. Gewoon. Omdat een UB niet vol hoort te zitten.

Maar verder is de UB een prima werkplek.

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

This post has 5 Comments

5
  1. Ik zeg uitprinten en bij de UB afleveren!
    En over die zakdoekjes en wc-papier, volgens mij was het vorige week ook andersom!

    Geen WC-papier mee? Zakdoekjes werken ook.

  2. Fatsoenlijk werkende kluisjes is ook een pré. Die rotdingen zorgen ervoor dat ik niet in de UB wil en kan studeren. Ik vertrouw die dingen gewoon voor geen meter. En de portier die ze openmaakt na ‘er zit een jas en een tas in’ mijnerzijds en dan de spullen overhandigt, daar ben ik ook niet zo’n voorstander van.

  3. Heel herkenbaar! Enige puntje waar we het niet eens zijn: koffie. Bij ons mag je alleen water in een afgesloten flesje meenemen (ranja in een afgesloten flesje mag niet…), en ik vind het altijd zo stom dat ik mijn koffie voor de UB op moet drinken. Oh, en wij mogen ook niet eten (weet niet hoe dat in Nijmegen is?), maar daar houd ik me uiteraard nooit aan.

    iPods die zo hard staan dat je een meter verderop het liedje herkent vind ik zelf ook behoorlijk irritant…

    Achja, het leven van een student is zwaar 🙂

  4. Die mandjes moeten helemaal verboden worden. Het is verdomme geen supermarkt.

    Misschien een idee om dit lezenswaardige setje huisregels ook in het Duits te vertalen? De tsunami van germanisering heeft na De Refter ook de UB overspoeld.

    Nog een toevoeging: op manisch luidruchtig de keel schrapen staat de doodstraf.

  5. Ik had eerst een regel met doodstraf erin, maar die heb ik uiteindelijk toch maar geschrapt…

    @ricardo: kluisjes zijn inderdaad een must, maar die heeft Zoggel al eens behandeld op zijn weblog, vandaar dat ze hier afwezig zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

N.

Nieuw jaar, nieuwe Mac

Kun je vrienden zijn met je computer? Niet iedereen zal warme gevoelens koesteren jegens zijn digitale werkpaard, maar ik wel. Net vóór ik begon bij mijn eerste baan, kocht ik – toen ik nog net recht had op onderwijskorting – een iMac. Het was een hele grote, wel 27”, die ook meteen de tv zou zijn in mijn studentenkamer en later in mijn studio. Ik heb er de nodige films en series op gekeken, ja, maar er ook heel veel opgewerkt: teksten geschreven, websites gemaakt, software gereviewed, van alles. Jarenlang deed hij alles wat er op wilde, zelfs af en toe een spelletje. 

Een paar jaar geleden kreeg hij kuren. De grafische kaart deed het niet meer. Via YouTube-video’s kwam ik erachter dat dit euvel te verhelpen was door de kaart uit de iMac te halen en kort in de oven te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. Dik twee jaar lang kon ik mijn iMac nog blijven gebruiken. Tot deze zomer, dan. Net voor ik een livestreamsessie voor Ether Site zou doen met een Duitse vriend, gaf de grafische kaart wederom de geest. Paniek! Snel alles op een andere geleende laptop geïnstalleerd… Sindsdien had ik, op mijn iPad na, geen echte computer meer. En dat was best jammer. Je kunt best veel op een iPad tegenwoordig, maar niet alles…

Eerlijk gezegd vertoonde de relatie met mijn iMac al een aantal jaar scheurtjes. In mijn appartement, waar ik in 2015 (volgens mij) naar toe verhuisde, had ik eigenlijk geen goede plek voor de iMac. Het apparaat stond op de slaapkamer, met het idee “dan kunnen we er soms film op kijken” – maar dat deden we eigenlijk nooit. En als ik de iMac nodig had voor ‘werk’, moest ik ‘m verhuizen naar de woonkamer. Als ik eerlijk ben, stond die gigagrote iMac nu vooral in de weg. 

En dus scheidden onze wegen eind 2020. Ja, ik deed in de herfst nog een poging om de videokaart nogmaals te redden, maar er brak een kabeltje bij het repareren en dat was de druppel: hier was geen redden meer aan. Daarom besloot ik een nieuwe te bestellen. 

Het is een Mac mini geworden. Een redelijk klein apparaat wat ik overal in huis kan neerzetten, net waar ik wil. Waar ik op kan inloggen met mijn iPad, maar die ik ook kan aansluiten op een beeldscherm of op de tv. En die ik kan verstoppen als ik ‘m niet nodig heb. Het is een hopelijk veelzijdig beestje, dat zich zal aanpassen naar gelang mijn gebruik door de jaren zal veranderen.

Afgelopen maandag kwam hij binnen. De eerste software heb ik geïnstalleerd en de eerste klusjes heb ik er zelfs al op gedaan. Ik heb er voor het eerst dit stukje op geschreven en ik heb getest of ik weer mee kan doen met een spelletje Age of Empires II, wat mijn vrienden online af en toe spelen. Het antwoord lijkt: ja!

Ik weet niet of deze Mac mini het ook tien jaar volhoudt. Het is een (iets) goedkoper apparaat dan de vorige iMac uit 2009, maar ik hoop er weer jaren mee vooruit te kunnen. We gaan het zien. 

Ondertussen staat mijn oude iMac nog in een hoek in de slaapkamer. Nadat de bestanden die ik nodig heb, zijn overgezet, gaat ‘ie waarschijnlijk op Marktplaats. De onderdelen zijn vast nog wat waard. Het voelt een beetje als een onwaardig afscheid. Straks staat ‘ie waarschijnlijk onder “available for parts” op Marktplaats. Terwijl we tien jaar samen hebben kunnen nerden, bijna elf jaar zelfs. Samen hebben we de eerste tien jaar van mijn werkende leven doorgemaakt. Maar het eind is gekomen. Hij weet er, zodra ik de harde schijf heb gewist, niet veel meer van. Maar ik zal ‘m niet gauw vergeten.