Vandaag is de laatste zondag in mijn kamer.

Oké, ik verhuis pas 1 maart, wat betekent dat volgende week zondag pas de laatste zondag in mijn kamer is. Maar die zondag ben ik waarschijnlijk druk met dozen in pakken, zoals er ook nu al negen ingepakte dozen in mijn kamer staan. Daar zullen er nog een stuk of vier-vijf-zes bijkomen en dat is dan mijn Nijmeegse leven ingepakt. Die kunnen we dan 1 maart verhuizen naar mijn nieuwe studio, hemelsbreed minder dan een kilometer verder. Vandaag is het nog niet zo ver. Dus is dit vandaag de laatste rustige zondag in mijn oude vertrouwde kamer.

Vierenhalf jaar heb ik er gewoond, op de Willemsweg. Via deze site werd mij deze kamer getipt en hoewel mijn huisbaas niet de meest communicatieve of actieve huisbaas was, heb ik er nooit spijt van gehad dat ik hier ben gaan worden. Wel heb ik regelmatig gezocht naar iets anders. Iets groters, goedkopers en iets gezelligers. Zo’n leuk studentenhuis met gezellige mensen en een gemeenschappelijke woonkamer. Uiteindelijk eindigt mijn residentie op de Willemsweg met drie hele leuke gezellige huisgenoten, die ik oprecht met wat pijn in mijn hart achterlaat. Het zal allemaal veranderen, maar gelukkig woon ik maar drie straten verderop. In theorie zouden ze met de afwas naar mij kunnen komen, zodat ik die in de vaatwasser kan doen.

Dat neemt niet weg dat ik blij ben dat ik ga verhuizen. In 2009 schreef ik al dat ik toe was aan iets nieuws. Inmiddels zijn we twee jaar verder en nu is het zover. Eerlijk is eerlijk, ik heb hier langer gewoond dan ik had verwacht en het is met name voor mezelf heel goed dat ik wegga. Mijn nieuwe studio wordt een fijne plek, denk ik. Dat ga ik er van maken. Vandaag is de laatste rustige zondag in mijn kamer. Ik ontdekte vanochtend ineens dat er een lampje zat in mijn badkamerkastje. Vierenhalf jaar heb ik hier gewoond en vandaag ontdek ik nog iets nieuws. Het is altijd interessant geweest om hier te wonen. Maar het tijdperk Willemsweg is ten einde. Nog negen dagen en dan slaap ik in mijn nieuwe studio. Het stemt me een beetje weemoedig dat ik deze kamer verlaat – het is toch mijn thuis geweest voor zo’n lange tijd -, maar het is mooi geweest.

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

V.

Vegan pizza

Natuurlijk zou ik me beter druk kunnen maken over grotere wereldproblematiek, zoals de Amerikaanse verkiezingen waarvan de stemmen momenteel geteld worden. Maar laat ik me vanochtend niet het zompige, chaotische moeras begeven wat bekend staat als de (Amerikaanse) politiek en media. Laat ik het in plaats daarvan hebben over het zompige, chaotische moeras dat mijn eerste poging tot vegan pizza bleek te zijn.

Ik overdrijf nu, want de pizza was erg lekker: de vegan kaas smelt misschien iets minder goed, op pizza smaakt de kaas prima. De vegan pesto is absoluut een aanrader. En het was mijn eigen schuld dat er zoveel vocht van de groente in het deeg trok – wat ik sowieso misschien wat langer in de oven had moeten laten voor een krokantere ervaring.

Het deeg was een variant van het gebruikelijke witte zuurdesembrood dat ik sinds augustus meerdere keren per week bak: bloem, water, zout en zuurdesemstarter. Maar dan met olijfolie. Na ruim een halve dag laten rusten en oprekken, heb ik het deeg in tweeën gedeeld en in (net wat te kort) in de oven gedaan.

Vervolgens dus nogal chaotisch en ruim belegd en dat lekker in de oven gelaten tot het er eetbaar uitzag. En het smaakte goed, zo werd geoordeeld. Maar netjes is anders…

Voor iets beter gelukte bakselfoto’s verwijs ik graag door naar Instagram. Ik zal niet pretenderen dat Heel Holland Bakt op me wacht, maar ik heb wel eens netter gebakken creaties, ehm, gecreëerd. Wel met hulp van mijn vriendin bij het insnijdwerk :

Vanavond zet ik mijn vegan avondmaaltijdenreeks door (vegan ontbijt en lunch is immers sowieso niet zo’n probleem), vermoedelijk met een curry of chili. In zo’n wokpan met saus ziet alles er toch al gauw aantrekkelijker uit, immers.