iPhone 6

De iPhone 6 ziet er goed uit hoor. Ik wil hem ook best graag. In deze en de vorige generatie iPhones worden toch weer nieuwe verbeteringen geïntroduceerd die een overstap de moeite waard maken – vind ik. Kortom, ik was woensdag wel ongeveer zover dat ik had besloten een nieuwe te kopen zodra het kon.

Daarbij nam ik zelfs in overweging dat mijn iPhone 5 – ook aangeschaft in de eerste maanden na de lancering in combinatie met een nieuw abonnement – nogal wat kinderziektes bevatte. Kinderziektes waarvan Apple het bestaan zelfs uiteindelijk erkent. Het duurde tot deze zomer, maar toen kwamen er na bijna een jaar leven met een slechte batterij en een uitknop die niet meer werkt eindelijk vervangingsprogramma’s voor beide problemen.

Dat betekent dat de machtige / barmhartige Apple-heren over hun hart strijken en de reparaties gratis verhelpen (in plaats van dat je nog eens 60-120 euro te laten betalen, of dat je het zelf doet en de garantie helemaal ongeldig maakt). Eind augustus leverde ik ‘m in en stapte ik over op iPhone 5 met dezelfde problemen van het werk, die ik daarna in zou kunnen leveren.

Het duurde ruim anderhalve week, maar toen ik twee dagen na de aankondiging van de 6 mijn iPhone op kon halen, bleek ik niet mijn oude iPhone 5 terug te krijgen, maar een gloednieuwe. En bedankt.

Toegegeven, het is een twee jaar oude smartphone met twee jaar oude specs, wat vermoedelijk betekent dat als er nu hele hippe apps uitkomen, dat ik die misschien niet meer optimaal kan gebruiken, maar ik ergerde me tot nu toe vooral aan het feit dat de batterij zo snel leeg was (of zelfs uitviel) en dat ik dus niet meer de dag doorkwam, of in ieder geval niet een werkdag. Dat probleem is nu wel zo’n beetje opgelost.

En dus is de noodzaak naar de iPhone 6 te upgraden wel een beetje weg. Ik kan nu gewoon kijken hoe mijn iPhone 5 het doet met iOS 8, want dat systeem wil ik wel graag gebruiken. Ik kan nu gewoon wachten hoe de iPhone 6 het in het echte leven doet (hoe slecht is de batterij, hoeveel mensen klagen over ontploffende camera’s?) en dan kan ik besluiten of ik alsnog wil upgraden of wacht op de volgende iPhone.

Ik zou zelfs zo’n Apple Watch kunnen nemen, want die werkt gewoon met mijn 6. Zelfs al voldoet dat ding niet helemaal aan mijn verwachtingen, hij is vooral niet zo duur als ik had verwacht (in de simpelste uitvoering dan) en hij werkt met de iPhone 5. Hoewel het ook wel iets heeft om de tweede Watch-generatie af te wachten, omdat die vast nog veel beter wordt en ik tegenwoordig niet mijn identiteit ontleen aan het feit dat ik als eerste een of andere gadget hebt.

Maar het wordt geen iPhone 6 plus in ieder geval, want man wat is dat ding groot. Wat moet je daarmee?

Previous ArticleNext Article
Stefan is online adviseur, redacteur en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlandse Taal & Cultuur in Nijmegen, maar werkt inmiddels bij ZB Communicatie & Media in Ede. In zijn vrije tijd speelt hij gitaar, maakt, ontwerpt en onderhoudt hij websites.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

N.

Nieuw jaar, nieuwe Mac

Kun je vrienden zijn met je computer? Niet iedereen zal warme gevoelens koesteren jegens zijn digitale werkpaard, maar ik wel. Net vóór ik begon bij mijn eerste baan, kocht ik – toen ik nog net recht had op onderwijskorting – een iMac. Het was een hele grote, wel 27”, die ook meteen de tv zou zijn in mijn studentenkamer en later in mijn studio. Ik heb er de nodige films en series op gekeken, ja, maar er ook heel veel opgewerkt: teksten geschreven, websites gemaakt, software gereviewed, van alles. Jarenlang deed hij alles wat er op wilde, zelfs af en toe een spelletje. 

Een paar jaar geleden kreeg hij kuren. De grafische kaart deed het niet meer. Via YouTube-video’s kwam ik erachter dat dit euvel te verhelpen was door de kaart uit de iMac te halen en kort in de oven te bakken. Zo gezegd, zo gedaan. Dik twee jaar lang kon ik mijn iMac nog blijven gebruiken. Tot deze zomer, dan. Net voor ik een livestreamsessie voor Ether Site zou doen met een Duitse vriend, gaf de grafische kaart wederom de geest. Paniek! Snel alles op een andere geleende laptop geïnstalleerd… Sindsdien had ik, op mijn iPad na, geen echte computer meer. En dat was best jammer. Je kunt best veel op een iPad tegenwoordig, maar niet alles…

Eerlijk gezegd vertoonde de relatie met mijn iMac al een aantal jaar scheurtjes. In mijn appartement, waar ik in 2015 (volgens mij) naar toe verhuisde, had ik eigenlijk geen goede plek voor de iMac. Het apparaat stond op de slaapkamer, met het idee “dan kunnen we er soms film op kijken” – maar dat deden we eigenlijk nooit. En als ik de iMac nodig had voor ‘werk’, moest ik ‘m verhuizen naar de woonkamer. Als ik eerlijk ben, stond die gigagrote iMac nu vooral in de weg. 

En dus scheidden onze wegen eind 2020. Ja, ik deed in de herfst nog een poging om de videokaart nogmaals te redden, maar er brak een kabeltje bij het repareren en dat was de druppel: hier was geen redden meer aan. Daarom besloot ik een nieuwe te bestellen. 

Het is een Mac mini geworden. Een redelijk klein apparaat wat ik overal in huis kan neerzetten, net waar ik wil. Waar ik op kan inloggen met mijn iPad, maar die ik ook kan aansluiten op een beeldscherm of op de tv. En die ik kan verstoppen als ik ‘m niet nodig heb. Het is een hopelijk veelzijdig beestje, dat zich zal aanpassen naar gelang mijn gebruik door de jaren zal veranderen.

Afgelopen maandag kwam hij binnen. De eerste software heb ik geïnstalleerd en de eerste klusjes heb ik er zelfs al op gedaan. Ik heb er voor het eerst dit stukje op geschreven en ik heb getest of ik weer mee kan doen met een spelletje Age of Empires II, wat mijn vrienden online af en toe spelen. Het antwoord lijkt: ja!

Ik weet niet of deze Mac mini het ook tien jaar volhoudt. Het is een (iets) goedkoper apparaat dan de vorige iMac uit 2009, maar ik hoop er weer jaren mee vooruit te kunnen. We gaan het zien. 

Ondertussen staat mijn oude iMac nog in een hoek in de slaapkamer. Nadat de bestanden die ik nodig heb, zijn overgezet, gaat ‘ie waarschijnlijk op Marktplaats. De onderdelen zijn vast nog wat waard. Het voelt een beetje als een onwaardig afscheid. Straks staat ‘ie waarschijnlijk onder “available for parts” op Marktplaats. Terwijl we tien jaar samen hebben kunnen nerden, bijna elf jaar zelfs. Samen hebben we de eerste tien jaar van mijn werkende leven doorgemaakt. Maar het eind is gekomen. Hij weet er, zodra ik de harde schijf heb gewist, niet veel meer van. Maar ik zal ‘m niet gauw vergeten.