H.

Het zit zo

Niets is vanzelfsprekend in deze wereld. Er is dan ook geen echte oplossing van alle problemen in de wereld. Neen, er zijn wel mogelijke oplossingen, maar die zijn niet altijd geldig. Au contraire, de wereld verandert namelijk continu, altijd, all the time. Jawel. Dus een oplossing voor het grote probleem van deze wereld die je nu bedenkt, is misschien nu even goed, maar NU al niet meer. Snappez-vous. Dus eigenlijk zit je al heel snel fout als je even een goede oplossing hebt. Dat is vet balen natuurlijk, maar je kunt het ook van de andere kant bekijken. Je kunt ook een hoop foute oplossingen verzinnen, maar ja, het kan natuurlijk best zijn dat die op een bepaald moment toch goed zijn en dan heb je toch nog iets goeds bedacht. Dan heb je weer een reden om trots op jezelf te zijn. Goed he.

Tot zover de tip van vandaag.

En dat was wel weer genoeg Fanta voor mij…

H.

Hoera!

Hoera!
Ik heb mijn propedeuse.
Hoera!
Ik hoef het eerste jaar niet over te doen, het volgende jaar!
Hoera!
Ik heb gemiddeld een 7 voor syntaxis!
Hoera!
Tot nu toe heb ik 3 van de 7 examens met een voldoende afgesloten!
Hoera!
Hoera!
Hoera!

Verder weinig boeiende gebeurtenissen vandaag.

Z.

Zelfanalyse

Typisch is die twijfel. Mijn zelfbeeld bepaalt mijn kijk op het leven. Ik ben geen perfecte student, ik kan veel meer doen met de tijd die ik tot mijn beschikking heb. Ik loop de kantjes ervan af, meer dan eens. Met tot gevolg dat ik in de herkansingsronde alles moet halen. Zelfs dan ben ik nog aan het uitstellen, aan het dromen, of dingen aan het doen die ik liever wil doen.

De Nederlandse taal interesseert mij zeer. Ik vind taal fascinerend, of het nu Nederlands, Engels of zelfs Duits is (een recente hernieuwde belangstelling voor deze taal zelfs, die ik normaal alleen leuk vond om met een goor accent te gebruiken). Maar ik mis denk ik aanpakkingsvermogen. Zodra ik iets “moet” gaan doen, heeft dat onmiddelijk 2 gevolgen:

1) Ik denk dat ik het niet kan, dus wat heeft het voor zin om te proberen?
2) Ik doe het niet, omdat het moet, niet omdat ik het niet wil, maar omdat het moet.

Nu vraag ik me af in hoeverre deze beide gevolgen aan mijzelf liggen. Ja, ze liggen in mezelf, maar heb ik ze zelf opgeroepen? Als ik denk dat ik iets niet kan, WIL ik het dan niet proberen, of probeer ik het niet? De angst om te mislukken is weliswaar aanwezig, maar ik heb af en toe wel eens een moment dat ik iets wil proberen, maar dat iets in mij me tegen houdt. Misschien heeft daar het 2de gevolg mee te maken. Zodra ik iets moet, komt er een soort druk op mij te liggen. Zodra er druk op mij komt te liggen, zoek ik een weg om die druk kwijt te raken. Dat lukt niet, vandaar dat ik op dat soort momenten geen activiteiten ga ondernemen, maar min of meer achter mijn bureau zit met een studieboek naast mij, meestal gitaar spelende, doelloos surfende of msn’ende (sp?). Ik denk niet dat ik echt lui ben, het is iets wat me tegenhoudt. Het wil de waarheid tegenhouden, voor me verstoppen.

Is “mijn waarheid” zo slecht dan? Volgens mij heb ik een best leuk leven. Het is vast niet ieders ideaalbeeld, maar ik heb vrienden, contacten, ik luister veel naar muziek, doe regelmatig leuke dingen, verdien geld etcetera. Toch lijk ik onbewust te denken dat er “iets” fout is in mijn leven. Mijn zelfbeeld vernietigt op slechte momenten mijn hele persoonlijkheid. Neem nu deze maandag: de colleges waren niet zo boeiend, maar het was best gezellig, en ik heb 2 voldoendes voor tentamens waarvan ik minstens 1 niet had verwacht te hebben gehaald. Goed nieuws dus. Maar dan slaat de twijfel toe: Ik had helemaal niet genoeg geleerd. Dat ik deze tentamens heb, is ook alleen maar geluk. Voor hetzelfde geld had ik veel lager gehad. Mijn zelfbeeld doet er alles aan om alsnog even de boel de grond in te boren. Ik eindig, hier in mijn kamer, “ganz allein, jeder hat ein Leben, aber ich nicht” (Stefan, 2006). Alles wat ik normaal ook maar een beetje goed vindt van mezelf is op zulke momenten slecht.

Wat mis ik? Verantwoordelijkheidsgevoel? Ren ik weg voor de dingen die ik moet doen? Het lijkt er wel op. Zelfvertrouwen? Soms wel, maar op andere momenten juist weer niet.

Het enige wat helpt is het opschrijven, slapen en morgen opnieuw beginnen. Als ik één of twee keer nu eens hard voor iets zou werken, en het zou ook op die manier beloond worden. Misschien dat ik dan zou inzien dat ik dingen wel degelijk kan. Op momenten dat ik iets goeds doe (een mooi liedje schrijf, een goede grap maak), zweef ik. Maar uiteindelijk spiegelt mijn zelfbeeld me voor dat ik val, niet zweef. Ik maak plezier, maar mijn zelfbeeld zal het ontkennen. Af en toe doe ik ECHT mijn best, maar mijn zelfbeeld ontkent het.

Ik weet dat het anders kan. Maar de eerste stappen zijn het moeilijkst.

Wär das nicht doch viel zu schön,
um überhaupt in einer Dimension
Als leiser Traum zu existieren…

Zu schön – Voltaire

A.

An English Tag-Thing

Vooruit dan maar, maar ik maak er geen gewoonte van :P.
(stiekem vind ik het heel leuk om genoemd te worden op andere weblogs)
———————————-

Grab the book nearest to you, turn to page 18, and find line 4
“This abstractness of morphemes frequently causes problems of understanding for students who are new to morphology.”
(Uit “Introducing Linguistic Morphology”, het is eigenlijk regel 3, maar die gaat over in regel 4. De 4de hele zin was niet boeiend. Deze ook niet, maar toch…)

Stretch your left arm out as far as you can
Een Belle & Sebastian DVD!

What is the last thing you watched on TV?
Spiderman 1, afgelopen zondag. Dat heet studieontwijkend gedrag.

Without looking, guess what time it is
Half 10.

Now look at the clock. What is the actual time?
Tien over half 10. Close, but yet so far away…

With the exception of the computer, what can you hear?
Know-How van de Kings of Convenience, een auto die langsrijd en het tikken van mijn toetsenbord.

When did you last step outside? What were you doing?
De keer ervoor was leuker, maar ja, de laatste keer was net toen ik mijn konijn ging verzorgen.

Before you started this survey, what did you look at?
De rotzooi die mijn kamer is.

What are you wearing?
Zwarte trui, rood t-shirt en een groenzwarte broek.

Did you dream last night?
Ja, het was iets met koud zijn.

When did you last laugh?
Vanmiddag. De aanleiding is me even ontschoten.

What is on the walls of the room you are in?
Prikbord, posters van I Am Kloot, Kings of Convenience, Turin Brakes, anischtkaarten, een Loesje-poster die ik zelf heb gemaakt, een tegeltje met daarop mijn geboortedatum en mijn naam etc.

Seen anything weird lately?
De bordjes naar het Begijnhof in Amsterdam wijzen naar elkaar terwijl je dus in een hoek van 90 graden moet lopen om er te komen.

What do you think of this quiz?
Het is een vorm van waardering, denk ik dan altijd maar ;).

What is the last film you saw?
Spiderman 1, maar ja, die had ik al genoemd, dus dan maar V for Vendetta afgelopen vrijdag (wacht, ik moet de report nog uploaden!).

If you became a multi-millionaire overnight, what would you buy?
Nieuwe gitaar, rijlessen, auto, eigen opnamestudio.

Tell me something about you that I don’t know
Ken je die reclame van die jongen die bij de slager staat en dat er dan een heel grote sterke meneer binnenkomt, die voordringt en dat die jongen dan zegt: “mag ik een pond gehakt?”. Die jongen hè…
Dat ben ik niet, maar ik zing in principe altijd op de fiets mee met mijn MP3-speler, maar dat had Tessa ook al.

George Bush
Zelfs niet mét zegeltjes.

Imagine your first child is a girl, what do you call her?
I guess it would make sense to call her “My daughter”? (can’t think of a good name right now, but it wouldn’t be a top 5 name)

Imagine your first child is a boy, what do you call him?
Erwan. Haha.

What do you want God to say to you when you reach the pearly gates?
Ik zou hem vragen waarom hij niet heeft bedacht dat chocoladekoekjes in het koelvak van de supermarkt bewaard moeten worden. Dat is veel beter namelijk.

H.

Hoor ik ergens goed in te zijn?

Dat vraag ik me wel eens af. Overal waar ik kijk zie ik uitblinkers. Mensen die gewoon ergens heel goed in zijn. Of het nu muziek maken is, hun studie, tekenen, wat dan ook, er is altijd wel iemand die er heel goed in is. Nu past het bij mijn zelfbeeld om andere mensen automatisch beter te vinden dan mijzelf, maar toch vermoed ik een complot.

Af en toe ben ik wel eens grappig, maar gemaakt grappig kan ik niet zijn. Ik kan gitaar spelen, maar baanbrekend is het niet. Ik kan vanalles een beetje eigenlijk. Niet goed genoeg om te winnen, maar ook net niet slecht genoeg om het niet te kunnen.

Zo vallen de potentiële beroepskeuzes af. Word ik journalist? Hmm, nee, artikelen schrijven is wel leuk, maar weinigen weten mijn stukken écht hoog te waarderen. Het is allemaal “oké”, om maar met de woorden van Karin Bloemen te spreken. Word ik muzikant? Om het daar te maken, moet je echt goed zijn, dat valt dus ook af.

Zo ga ik dag in dag uit naar de universiteit, mezelf afvragende wat ik nu eigenlijk wil doen in mijn leven en hoe ik dat wil gaan bereiken. Hoe word ik gelukkig? Hoe ben ik gelukkig? Volgens mij ben ik niet gemaakt voor een carrière-maak-strijd. Ik ben heus wel bereid om te “vechten” voor een plaats, maar met welke middelen dan? En als ik er dan eenmaal zit, hoelang ga ik het dan volhouden, dag in dag uit dag in dag uit?

Hoor ik ergens goed in te zijn, en heb ik dat nog niet ontdekt?