O.

Overdrijven

Ik ben nogal goed in dingen opblazen. Niet letterlijk, nee, figuurlijk. Ik ben ook goed in doemdenken. Toch ben ik wel een optimist, ik probeer altijd de zonnige zijde te zien. Maar doemdenken, dat lukt me ook best aardig. Zo was ik er, totdat de uitslag van Syntaxis kwam, me er al helemaal op voor aan het bereiden dat ik een andere studie moet gaan doen. Nu Syntaxis in de pocket is, is die kans veel kleiner. Oké, ik moet nog deel 2 halen, maar die hindernis schijnt minder groot te zijn dan die lijkt. Het doemdenken kan weer voor even worden verbannen. Totdat ik weer in een andere situatie verzeil raak. Ik zorg er ook zelf voor, te laat met dingen beginnen, slordig zijn, ik ben niet bepaald de ideale mens.

Blindfold me
Tie me up or tie me down.
Yeah take me anywhere
Keep your ears close to the ground.
Listen to me but don’t die laughing.
All things must end yeah?
But I can see my fate in your eyes
As I’m stiched up by my friends again.
They just can’t defend the state of things

Ach. Er is in ieder geval een nieuwe header. Dat werd ook tijd.

H.

Het Leven Tot Hier (1)

Je komt hier, je leest mijn logs en je vraagt je af: wie ben je Stefan? Ik neem je mee door mijn leven, totdat ik er geen zin meer in heb. Hou je vast, want jetzt geht’s los!

Ik werd geboren op 5 juni 1986. Dat was een verrassing, want ik had pas drie maanden later moeten komen. Jawel drie. Het had dus niet veel gescheeld of ik had het niet gered. Of ik er nu iets ernstigs aan heb overgehouden, daar wordt nog over gediscussïeerd. Ik was er dus vroeg bij. Waarom? Misschien was iknieuwsgierig, misschien was het de werking van de zwaartekracht, misschien was het een voorteken. Feit is dat op 5 juni ik mijn hele familie eens goed heb laten schrikken. Moeha. Met de ambulance naar het ziekenhuis van Maastricht, want dat was een academisch ziekenhuis. In de avond werd ik iets na zevenen geboren. Vijf over zeven volgens het kaartje van het ziekenhuis. Ik hou het zelf op 7 over 7. Want dat is een mooie tijd. Of niet dan?

Om 21:00 uur werd de eerste Polaroid van mij genomen, en ik stond al meteen in de schijnwerpers. Mooi detail is trouwens dat er bij mijn geboorte geen verloskundige was, die was namelijk TE LAAT. Je begrijpt misschien dat ik niet meteen mee naar huis mocht, neen, in tegendeel. Met mijn 36 centimeters (net iets groter dan die houten lineaal die je op de basisschool krijgt en mijn 1000 gram werd ik in een couveuse op de neonatale intensive care gestopt en daar mocht ik niet meer uit tot ik beloofde mijn ouders nooit meer te laten schrikken. Koppig als ik was, verloor ik eerst nog een hoop gewicht (mijn laagste gewicht was 870 gram op 9 juni). Echter, door middel van een blauwe lamp waar ik 12 uur onder lag, wisten ze mij te overtuigen dat ik toch maar moest leven en met tegenzin begon ik dan toch maar te groeien en bij te komen. Op 19 juni haal ik weer de 1000 gram. Per dag mag ik 5 minuten uit de “isolette”. 27 juni weeg ik 1150 gram En ben ik 1 centimeter gegroeid (37 cm). Je begrijpt: een historisch moment. Ook heb ik dan mijn zus ontmoet, die me meteen wil aaien. Op 1 juli krijg ik voor het eerst voeding toegediend op een gewone manier, via een flesje in dit geval. Op 5 juli mag ik van de “extreme gevallen”-afdeling af, naar de “High Care”. Op 11 augustus mag ik naar het “gewone” ziekenhuis in Roermond, wat dichterbij “thuis” was. Thuis is Herten, bij Roermond, waar ik op 19 augustus, anderhalve maand na mijn geboorte, terechtkom.

Happy Ending? Neen, niets van dat… Lees het de volgende keer in Het Leven Tot Hier.

D.

De Harde Waarheid

Het is 3 januari. Het is nog steeds kerstvakantie. Ben ik aan het puzzelen? Ben ik iets creatiefs aan het doen? Ben ik een site aan het bouwen? Neen, niets van dat. Ik ben verantwoord bezig. Ik ben aan het leren voor mijn 7 tentamens. Das Leben ist grausam und schrecklich gemein. Maar ik moet er even doorheen. Het komt goed. Als ik maar blijf ademen.

S.

Surpriseavond

Op de een of andere manier weten wij onze surpriseavond altijd net zó te plannen dat het allang Sinterklaas geweest is. Vorig jaar was het volgens mij 19 december, dit jaar was het nóg 10 dagen later. Iedereen (Pimfandischasjojansanleensuus) had zich uitgesloofd in meerdere of mindere mate voor een surprise en het bleek erg gezellig te zijn. Ook de afterparty (Set!, toepen, pokeren en foute muziek) was erg geslaagd. Het enige jammere was dat ik op vrijdagmiddag moest werken (samen met Mischa, wel weer een pluspunt), waardoor we niet de hele dag relaxed rustig aan konden doen en nadat we na vieren gingen slapen al om 11 uur aan het ontbijt gingen zitten (bijna dan…). Misschien moet ik wel gewoon niet klagen, want het gebeurde allemaal in een relaxed tempo… In hoeverre dit alle lezers (mijzelf) boeit, is een vraag die ik liever niet beantwoord…

Misschien dat door de surprise die Erwan voor mij maakte, ik bedoel Oppergod Jordi, er nu wat meer bezoekers komen… Die kunnen dan in ieder geval HIER KLIKKEN om de audio report met Pimfandischasjoleensuus te luisteren… Ik groet u.

H.

Het verwisselen van snaren

Het verwisselen van snaren is eigenlijk iets heel diepzinnigs. Het lijkt iets heel gewoons, iets wat je 1x per half jaar ongeveer moet doen, maar neen… Als je er over na gaat denken, concludeer je al snel dat het zoveel meer is. Als je er over nadenkt, is het een best mooie metafoor. Want wat ben je nu eigenlijk aan het doen? Je haalt de oude snaren, die niet meer heel mooi klinken, van het instrument af, en verwisselt deze met nieuwe, verse snaren, waardoor je het instrument eigenlijk weer opwaardeert, weer maakt zoals het was, terugbrengt in de goede staat waarin het verkeerde voordat je het kocht. Natuurlijk gaan instrument en snaar niet meteen goed met elkaar overweg, zo moeten op elkaar afgestemd worden. De gitaar moet de snaren op een dusdanige manier uitrekken, zodat ze mooi gaan klinken. Uiteindelijk, ja, uiteindelijk, misschien al na enkele dagen draaien en spannen, zullen gitaar en snaar op elkaar afgestemd zijn, en kun je weer de mooiste melodieën uit de gitaar toveren.

Eigenlijk komt het er dus op neer dat het een kutwerk is. En dat je te lang moet wachten voordat je weer fatsoenlijk erop kunt spelen……