W.

Wordt Ellie Goulding dan toch nog In-een-keer-goed-Ellie?

De carrière van Ellie Goulding is er een van tweede kansen. Op zoek naar commercieel succes werd haar debuut pas écht een succes toen dat album opnieuw werd uitgebracht met extra singles. Ook haar tweede album was commercieel werd pas na heruitgave met bonustracks een hit… Met nieuwe single Delirium neemt Ellie Goulding het zekere voor het onzekere. Er mag geen twijfel over bestaan: dit wordt rasechte popmuziek. Ellie Goulding verandert in in-één-keer-goed-Ellie. Maar hoeveel van haar eigen, eigenzinnige karakter is er dan nog over?

Read more

D.

De naam is Bond, Janken Bond

Spectre_posterBij de James Bond films is het zo verfrissend dat het is wat het is. Gewoon een actiefilm met een spion die de slechteriken verslaat in snelle auto’s met knappe vrouwen. Je weet waar je aan toe bent, je krijgt dat en het is vrijwel altijd voor herhaling vatbaar. Er is enige discussie over de vraag of de Daniel Craig wel Bond ‘op zijn Bonds’ is, maar ik vind de nieuwste films nog steeds goed in elkaar zitten. Behalve Quantum of Solace, daarvan snap ik het plot nog steeds niet helemaal, maar de plaatjes waren mooi. Over Skyfall was en ben ik laaiend enthousiast en dus kijk ik uit naar Spectre, de nieuwste James Bond film die dit najaar op het witte doek verschijnt.

Spectre betekent de herintroductie van de gelijknamige iconische organisatie in de serie en dat kan alleen maar smullen worden, zeker nu ook Christopher Waltz een prominente rol heeft. Waltz speelde al de ultieme bad guy in Inglourious Basterds en zijn mimiek en zorgvuldige manier van spreken maken hem tot de kandidaat om een fantastische monoloog te brengen in Spectre. Wat dat betreft zijn de verwachtingen weer hoog gespannen.

Read more

Z.

Zuur gesprek

Zomaar uit het niets, een nieuw liedje van Broken Bells. Voor mij althans, voor Broken Bells is het ter promotie van de aanstonds zijnde concertfilm, blijkbaar. Dus ik denk dat It’s That Talk Again gewoon een outtake van de opnames van tweede album After The Disco is. Het nummer heeft een vergelijkbare funky groove, bare bones instrumentatie maar met een wat zure tekst (it’s that talk again, where all I have to say will fill you up with pain). In die zin komt het nummer mooi in een week waarin ik van nota bene Hero Brinkman de uitdrukking ‘er zit citroen in je bier’ leerde kennen. Waarvoor dank, heb je toch nog iets bijgedragen aan mijn algemene kennis, Hero. Als lid van de Facebook-groep Altijd maar dat zure, waarin we zure reacties plaatsen over zure reacties, is mijn leven verrijkt.

Maar om terug te komen op Broken Bells. Ik bewaar goede herinneringen aan het concert van Broken Bells in de Melkweg in 2014, zelfs al is het in mijn hoofd vast beter dan op de avond zelf, achterin de zaal weggestopt bij een paal (maar gelukkig wel met gezellige mensen). Dit liedje hoorden we die avond dus niet, maar past dus moeiteloos in het huidige repertoire. Het zal wel even wachten zijn op meer nieuw werk van het collectief van Danger Mouse en James Mercer van The Shins. Maar dit is alvast een leuke verrassing.

https://ditisstefan.nl/nl/2014/04/02/broken-bells-doet-het-goed-in-de-melkweg/

N.

Notities bij: Guy Garvey – Angela’s Eyes

Guy Garvey - Courting The SquallWe hebben er weer één, een zanger die het in zijn eentje wil proberen. Guy Garvey heeft vele Elbow-juweeltjes op zijn naam staan en wil nu graag een cd met liedjes uitbrengen die niet in het Elb0w-jasje passen. Courting The Squall moet dat gaan heten in albumvorm, en de eerste single is Angela’s Eyes. Die is al te beluisteren en dus kunnen we nu beoordelen hoe heel erg niet-Elbow het allemaal klinkt…

En dat valt uiteraard best mee, want ja, Elbow heeft door de jaren heen behoorlijk wat donkere, zelfs vuige liedjes opgeleverd. En Angela’s Eyes past daar qua instrumentatie best wel bij. Hooguit die elektronische sound in de finale, daarvan kunnen we zeggen dat Elbow ‘m anno 2015 misschien niet op een plaat zou opnemen. En het klinkt allemaal iets directer, maar dan wel nog steeds met een Garvey-esque tekst zoals we gewend zijn. Wel leuk, I Am Kloot-bassist Pete Jobson doet mee aan Garvey’s solo project. En het lijkt alsof die ook blij is dat hij eindelijk weer een lekker baslijntje mag spelen.

Mijn theorie op basis Angela’s Eyes is dan ook dat Garvey een album heeft gemaakt met liedjes zonder ‘en nu moeten we deze zin tien keer herhalen totdat ie episch klinkt.’ En het hoeft ook niet stijlvol of met een orkestbak erbij. En dat maakt toch wel nieuwsgierig naar de langspeler. Nodig is ‘ie misschien niet, maar wel welkom. Courting The Squall verschijnt 30 oktober.

 

 

N.

Notities bij: Moddi – House By The Sea

a4091969289_10Toen dit liedje afgelopen week in mijn Spotify Weekly Discovery lijst opdook, registreerde ik het nauwelijks, maar wel genoeg om het aan ‘Mijn Muziek’ toe te voegen voor latere herbeluistering. Toen vergat ik het weer, tot eerder deze week, toen ik het bij ‘Mijn Muziek’ zag staan. Nogmaals luisteren kwam het even lekker binnen, misschien door de uiterst goed verstaanbare vocalen en begrijpelijke tekst (ik moest alleen ‘siphon’ even opzoeken, maar dat is dus iets met een afvoer).

Met een beetje fantasie gaat het nummer over verhuizen (Then I am home now, but I am leaving) en daarmee is dit nummer van een paar jaar geleden voor mij uiterst actueel, maar dit gaat meer over ‘thuis’ dan ‘huis’. Je thuisvoelen doe je op een plek waar je nodig bent, volgens dit nummer, of gewoon waar je hart is. En de ‘ik’ van dit nummer voelt zich thuis in een huisje bij de zee. En waarom dat is, hoor je in het laatste couplet (nou, wat zou het zijn mensen, wat zou het zijn…). Maar de combinatie van tekst en melodie is wat dit liedje zo mooi maakt. Over Moddi weet ik zelf weinig, behalve dat hij uit Noorwegen komt, geen geld van de olie-industrie aanneemt en folkpop maakt. Dat kan ik wel waarderen. Toch maar eens verder luisteren naar deze man. Maar eerst even dit liedje, nog één keer…

They say home is the place where your heart is
Then I am home now, though I am far away
For so long I’ve let the forest guard it
And now it’s begging me to stay
And I’m trying my best to be tough
To pretend I am strong and can siphon it off
But I’m not who I wanted to be
In my heart I belong in a house by the sea