T.

The Sausage Principle

John Oliver heeft het over het worstprincipe, wat wij kennen als het frikandelsyndroom: als je ergens van houdt, probeer er dan niet achter te komen hoe het wordt gemaakt.  In onderstaande video vertelt hij dat het principe niet alleen opgaat voor eten, maar ook voor voetbal. En dan met name de FIFA. En tegelijkertijd beschrijft hij de worsteling die veel (Europese) voetbalfans doormaken.

(

En mocht je niet van voetbal houden, bekijk dan zijn nog veel betere rant over netneutraliteit, al zit die vol Amerikaanse voorbeelden. Maar dat maakt het filmpje niet minder belangrijk – en grappig.

)

Mochten extreem vaste lezers zich afvragen of ik dit jaar weer Nabeschouwingen ga publiceren na WK-wedstrijden, die zoals gewoonlijk meer over mezelf zeggen dan over de wedstrjid. Het antwoord is: vast een paar. Maar ik ga niet tot middernacht opblijven of geen leven hebben. En ook de wedstrijd van 22:00 uur gaat vaak te laat zijn. En 18:00 uur vaak te vroeg. Maar verder doe ik trouw verslag hoor, trouw verslag!

D.

Dood van een bankier

Volgens Turin Brakes, dan, eerste single van het nieuwe album We Were Here dat 30 september verschijnt bij Cooking Vinyl… Best donkere video, als je er zo over nadenkt, maar met het idee dat de bankier verantwoordelijk is voor het moreel en economisch failliet van de maatschappij. Een moderne bogeyman.

“So that in a way the death of a banker and his burial represents the death of an era of irresponsibility by the privileged against the best interests of the many. Hopefully to be replaced by a new mindset.. that of responsibility and care for the majority.”

A.

Alle liedjes van Vampire Weekend werken op mijn zenuwen

Vampire Weekend. Ik heb ze nooit begrepen. Of ja, begrepen wel… Ik snapte best wat er leuk was aan hun muziek. Lekker springerige beats en tonen… Niet iedereen luistert immers naar depressieve singer/songwriters. Ik ben heus niet vies van een beetje optimisme, maar Vampire Weekend werkt op mijn zenuwen. Zelfs live (Rockin Park, 2010).

Dus toen 18 maart twee nieuwe liedjes van Vampire Weekend uitkwamen, kwam ik niet in de verleiding ze te gaan luisteren. En dat je dan per ongeluk toch Step hoort. En dat dat een heel mooi liedje blijkt te zijn.

Alle liedjes van Vampire Weekend werken op mijn zenuwen. Behalve deze.

V.

Vuil word je toch wel…

Is het niet gewoon episch dat het anno 2012 nog kan om een geheel gezongen radiospotje vrijwel dagelijks op de radio uit te zenden? Niks geen voice-over of domme geluidseffecten, nee: gewoon een catchy nummer dat je helemaal mee kunt zingen. Ik word er vrolijk van. Het lijkt wel lente!

Leren of spelen voor een kind is het fijn
Om lekker druk bezig te zijn
Vuil word je toch wel, wat je ook doet
Maar met Omo komt alles weer goed
Vuil worden is heel gewoon
Dus van mij geen gezeur
Want bij wit én bij kleur
Omo wast door en door schoon
Niet duur!

Vooral ook de “Niet duur!” – als ware het een afterthought zo als laatste regel. Respect, Omo, respect!