H.

Het Groot Dictee der Nederlandse Taal

Die tintelende nazomerdag was de luie, gesubsidieerde bohémien zich al ’s morgens vroeg te buiten gegaan aan een dolce far niente op zijn aftandse tweezitscrapaudtje.

Op dat “dolce far niente”, “crapaudtje” en het accent grave op “bohémien” (ik had m als “bohèmien”) had ik deze zin goed. Helaas maakte ik in de andere zinnen nog zo’n 48 fouten, waardoor het totaal op een beschamelijke 51 kwam, terwijl ik nog boven het gemiddelde zat vorig jaar. Ja, zelfs Renée, vorig jaar nog de slechtste, versloeg mij dit jaar. Lach er maar om. Ik ga wel alleen dood. Of even de nieuwe spelling leren, of voor de zekerheid toch de oude, mochten ze de nieuwe boycotten…. Ik wacht nog wel een weekje… Das Leben ist Grausam.

Lees het volledige dictee hier.

E.

Even helemaal weg

Ik was dus een weekendje weg. Naar Center Parcs De Kempervennen. En nu heb ik per definitie niks tegen Center Parcs. Ik heb geen vooroordelen over de mensen die (in tegenstelling tot ons) betalen daar op vakantie te mogen. Ik schat deze niet noodzakelijk intellectueel lager in dan mijzelf. Neen. Niets van dat.

Maar toen de vrouw in het restaurant of ik ook groente bij mij eten wilde, werd het me even teveel.

S.

Spinvis (+ LPG) (Doornroosje 15 december 2005) (1)

Als ik nu een fototoestel had meegenomen… Maar ja… vergeten…

LPG was best oké, beetje snelle overgangen af en toe. Het feit dat ze moesten opboksen tegen een heel onbeleefd luidruchtig publiek werkte ook niet in hun voordeel. Mooie samenzangen en petje af dat ze met het laatste nummer alsnog de hele zaal stil kregen! Ik ben nog geen fan, maar wie weet, als ik hun nummers beter ken dat ze me de volgende keer beter bevallen.

Spinvis kwam rond de klok van tienen het podium op, met band uiteraard. Ik wist van te voren niet goed wat ik moest verwachten. Renée ook niet, zou zij later zeggen, maar we hoopten allebei dat het gaaf zou worden. En dat werd het. Het was altijd even afwachten wat er nu zou komen en hoelang het duurde voordat je een nummer herkende. Mooi waren de openingsnummers “De Tuinen van Mexico” en “Ronnie Gaat Naar Huis”. Spinvis speelde een uitgebalanceerde mix van zijn twee albums. Positief was dat het uitverkochte Doornroosje meteen ook iets stiller was. Op een paar luidruchtige bierdrinkers na dan, die het nummer “Smallfilm” zonodig even moesten verkrachten, met hun luide, niet zeer mooie stemmen. Maar ik vergeef het ze.

Het was meer dan duideijk dat Spinvis een stel zeer getalenteerde musici om zich heen had verzameld. Petje af voor het groepje mannen op middelbare leeftijd (behalve de cellistte en de klokkenspelspeler, die niet op middelbare leeftijd en/of van hetzelfde geslacht waren). Spinvis ontpopte zich als een ietwat verlegen frontman en praatte niet zo hard in de microfoon tijdens de liedjes door, maar toen de band lekker op stoom kwam, kon er ook bij hem een brede glimlach af.

De dubbele toegift die vervolgens werd afgedwongen, met onder andere “Kom in de cockpit” en “Bagagedrager” was vooral, denk ik, omdat de band zo’n plezier had en niet zo zeer omdat we zo’n perfect publiek waren, maar ik ben dankbaar.

In de kerstvakantie kunt u enkele MP3’s van dit concert verwachten. Echt.

Setlist:
De Tuinen Van Mexico
Ronnie Gaat Naar Huis
Voor Ik Vergeet
De Zevende Nacht
Kindje van God
Ik Wil Alleen Maar Zwemmen
Flamingo
Dagen Van Gras, Dagen Van Stro
Het Voordeel Van Video
Smallfilm
Bijt Mijn Tong Af
Aan De Oevers Van De Tijd
In Staat Van Narcose
– – – –
Kom In De Cockpit
Bagagedrager
– – – –
Limonadeglazen Wodkalime

W.

We love Yule

Ik begin al in kerststemming te komen. Normaal heb ik dat nooit zo erg, maar dit jaar toevallig wel. Misschien is het vanwege de headerafbeelding aan de bovenkant van de pagina, misschien vanwege de hunkering naar de vakantie, rust, soort van. In ieder geval heb ik mij vandaag te goed gedaan aan het kerstkanaal van 3voor12, waar ze GOEDE kerstmuziek draaien. Er komt trouwens best veel goede kerstmuziek uit. Zoek eens naar Sufjan Stevens kerstmuziek (Hark! Songs For Christmas, in 3 delen). Ook goed is de kerstsessie van Belle and Sebastian, wel alweer iets ouder, maar “Oh Come Oh Come Emanuel” in hun uitvoering is goud waard. Daarnaast wijs ik u op “Last Christmas” in de versie van Erlend Øye, te beluisteren op XFM.co.uk (en dan naar sessions).

Ten slotte wijs ik u ook nog op de We Love Yule compilation van het Wall Of Sound “We Love You” label. Dat is het oude label van I Am Kloot en zij hebben de (gelimiteerde) kerst-EPs van de afgelopen jaren op 1 album uitgebracht! Dat betekent dat I Am Kloot’s “Sunlight Hits The Snow” er ook op staat. Of dat nu echt een kerstnummer is, blijft natuurlijk de vraag, misschien kun je dan beter gewoon “Natural History” kopen, het eerste album, dan krijg je dat nummer + nog een hoop andere goede liedjes van I Am Kloot. Maar dan mis je natuurlijk wel die andere kerstnummers, waarvan ik geen idee heb hoe ze klinken, overigens. Maar ach, ik heb u er in ieder geval op gewezen, en misschien komen ze nog op het kerstkanaal van 3voor12 langs.

Toen was de koek op. Nu even snel mijn essay afschrijven ;).

S.

Starsailor – On The Outside

SvS: 6/10

Starsailor heeft het net niet. Ik wil niet vervelend zijn, ik haat het om bands af te kraken, dus ik zal het proberen te vermijden. Starsailor heeft het VOOR MIJ net niet. Hun derde album “On The Outside” begint met single “In The Crossfire” met als openingszinnen: I don’t see myself when I look in the mirror / I see who I should be / I don’t see myself when I look in your eyes / Thank God for that. Een veelbelovend begin. Al dan niet oprechte zelfkritiek staat bijna altijd garant voor goede muziek. Jammer alleen dat alle coupletten dezelfde I Don’t See Myself-constructie in zich hebben, en dat vind ik dan weer jammer. Zo is het eigenlijk ook met de rest van de CD. Af en toe zijn er wat aardige vondsten, maar daarmee is de koek ook weer zo’n beetje op.

De plaat is wat heftiger dan het voorgaande werk, waarmee ze zich willen onderscheiden van bands als Coldplay. Jammer dat Coldplay net ook zo’n “grootse derde” heeft afgeleverd (die ook tegenviel, maar dat ter zijde) en zo dringt de vergelijking zich af en toe weer op. Natuurlijk zijn de bands niet identiek, je moet ook niet alles met Coldplay willen vergelijken.

Starsailor schopt het nét op mijn MP3-speler, dus wie weet gaat deze plaat nog heel erg groeien en indruk op me maken. Ik geef ze het voordeel van de twijfel, maar draai het niet te vaak. Er zijn vast veel mensen die dit album goed vinden, vanwege de rockstijl, maar voor mij is het gewoon net niet. Geen bijzonder goede nummers, geen slechte…

Meer info:
Starsailor

P.

Poëzie In De Analyse (5)

De vijfde installment de reeks gedichten, naar alle waarschijnlijkheid tevens de een-na-laatste. Volgende week is immers alweer het laatste college van Poëzieanalyse. Wie weet komt er dan wel weer een nieuwe serie poëzie, gebaseerd op iets anders, maar dat zal alleen de tijd weten. Voor nu in ieder geval nog even ouderwetsch genieten, met het vooruitzicht dat je volgende week minstens net zo veel mag verwachten.

Read more