V.

Vul dat gat!

Er zijn veel dingen waar ik deze dagen mee bezig ben. Zo zitten er muizen in de keuken. De manier waarop ik dat ontdekte (hoewel ik er eerlijk gezegd ook al een op de trap had zien wegrennen) was niet heel prettig: ik vond namelijk keutels in mijn koekenpan. Gelukkig stond er nog een ruime hoeveelheid muizenopruimspul. Nu staat er een lokdoosje in mijn keukenkastje, want daar komen ze dus in ieder geval. Toen ik toch bezig was met schoonmaken en opruimen (van mijn keukenkastjes), heb ik maar meteen mijn kamer eens flink gestofzuigd. Dat was namelijk ook hard nodig.

Daarnaast ben ik begonnen aan mijn cursus Proficiency in English. De lessen zijn prima te volgen, soms zelfs makkelijk (maar we hebben pas twee bijeenkomsten gehad). De oefeningen zijn iets pittiger. Althans, ik had niet altijd een 100% score (één keer slechts 60%). Maar dat is misschien maar goed ook (anders is het een beetje nutteloos). Ik heb het idee dat ik vooral moet wennen aan de manier van vragen stellen. Ik volg deze cursus tot mei 2010. Dat is prima in combinatie met de lerarenopleiding, maar nu ik daarmee ben gestopt, had het tempo van mij best hoger mogen liggen.

Misschien had u, als vaste lezer, nog niet gehoord dat ik was gestopt met de lerarenopleiding, maar dit is wel het geval. Over de details wil ik het nu niet hebben, maar ik wil wel zeggen dat ik er veel energie instopte en er nauwelijks iets uithaalde. En dan moet je stoppen. Zeker als je, zoals ik, geen groeimogelijkheden meer ziet.

Hierdoor ben ik een soort gat gevallen. Dat is voor de verandering wel lekker. Bovendien moet ik van alles regelen (waaronder het terugkrijgen van al betaald collegegeld) en toekomstplannen maken.

Over de toekomst, die eigenlijk pas over een half jaar tot een jaar zou beginnen, had ik al nagedacht. Ik wilde de journalistiek in, of freelance gaan schrijven. Wilde plannen, maar nu moet het concreet worden. Vooralsnog is het plan dat ik de komende maanden zoveel mogelijk schrijfervaring ga opdoen en dan, wellicht, in februari een journalistiek en nieuwe media master wil ga doen. Of dat doorgaat hangt natuurlijk ook af van de komende maanden. Misschien vind ik wel iets heel leuks waar ik meer dan een paar uur per week aan kan besteden zonder te verhongeren.

In een ideale wereld zou ik natuurlijk van mijn site leven, of nee, noch beter, rijk en geliefd zijn, maar de afgelopen dagen werd duidelijk dat deze wereld niet ideaal is. In een ideale wereld vliegt niet twee keer binnen 24 uur de ketting van je fiets af op EXACT dezelfde plaats (na de stoplichten op de Heyendaalseweg te Nijmegen, daar waar het nieuwe extra brede geasfalteerde fietspad begint). Blijkbaar ligt de ketting er iets te los op. Het heeft natuurlijk ook voordelen: ik kan de ketting er nu zonder hulp weer fatsoenlijk en binnen een minuut opleggen.

Enfin, freelance schrijven en journalistiek dus. Dat is wat ik de komende tijd wil gaan doen. Vandaag heb ik mijn c.v. bijgewerkt en mijn LinkedIn-profiel opgeknapt. Nu moet ik nog (leuke) schrijfklussen vinden. Ik schrijf het liefst over cultuur (literatuur, muziek, kunst), maar als ik één ding heb bewezen is dat ik eenvoudig en snel voor om het even welk publiek teksten kan produceren. Ik moet nu alleen nog uitzoeken hoe ik het precies ga aanpakken en wat de meerwaarde van een extra masteropleiding is. Ik heb immers al een mastertitel Nederlandse taal en cultuur op zak.

Mocht je tips of ideeën hebben over hoe ik mijn gat het beste kan vullen (met andere woorden: weet je nog leuke schrijfklusjes etc.), laat het me dan zeker weten. Ik ben in ieder geval enthousiast over de vrijheid die ik nu heb (en dan met name de mogelijkheden die daarbij horen). Ik zal hier zeker blijven schrijven over de dingen die gaan gebeuren.

W.

Wel mijn afstudeerspeech

dscf1313Woensdag publiceerde ik al mijn alternatieve afstudeerspeech. Voor degenen die er niet bij waren, staat hieronder mijn echte afstudeerspeech. De ceremonie was erg geslaagd. Ik werd meteen voor het blok gezet (“als eerste wil ik graag het woord geven aan… Stefan”). Oh, heel fijn. Maar toen ik er eenmaal stond ging het prima. Het praatje van mijn scriptiebegeleider was ook leuk. Met verwijzingen naar deze website (jawel, welkom bezoekers!) en niemand minder dan Turin Brakes (zie hier, hier en hier). Na de ceremonie heb ik met familie door de stad gewandeld. Na een drankje bij Lux eindigde deze trektocht in Pasta e Fagioli. Lees verder voor de foto’s en mijn echte afstudeerpraatje…

Read more

N.

Niet mijn afstudeerspeech

Morgenmiddag is het tijd voor mijn afstudeerceremonie. Daar word ik geacht zo’n vijf minuten te spreken. Helaas is mij ter ore gekomen dat niet iedereen die ik ken daarbij zal zijn. Voor die mensen staat hieronder niet mijn afstudeerspeech. De echte speech hoort u morgen om half 2 in de zaal met de mooie portretten ergens op het terrein van de Radboud Universiteit te Nijmegen. U bent hierbij van harte uitgenodigd.

Geachte familie, vrienden en aanwezigen,

Read more

M.

Maandag 26 januari 2009

Vandaag ben ik voor het laatst actief als student Nederlandse Taal & Cultuur. Vandaag is het begin van het einde (van mijn studie). Vandaag gaat alles goed. Als ik straks wakker word, hoor ik ‘One Day Like This’ van Elbow. Ik sta op, enigszins met tegenzin (zoals altijd). Ik zet gauw de verwarming hoog. Kijk om me heen, denk voor de zoveelste keer deze maand “het wordt tijd om op te ruimen”, zet mijn laptop aan en begin aan de afwas.

Want die ligt een dag of twee achter. En ik wil wel op een schoon bord ontbijten op deze historische dag in het leven van Stefan.

Ja, uiteindelijk wordt 26 januari een gewone maandag. Maar ook de maandag dat ik mijn scriptie inlever. De dag dat ik voor het laatst een actieve student Nederlandse Taal & Cultuur ben.

C.

Conceptscriptieafkraakgesprek

Net had ik dan het gevreesde conceptscriptieafkraakgesprek. En mijn scriptie werd niet afgekraakt. In tegendeel. Op enkele stukken van de inleiding na was het eigenlijk allemaal oké, op wat formuleringen en dergelijke na.

26 januari lever ik uiterlijk de laatste versie in. Dat geeft me genoeg tijd om de scriptie te verbeteren, te dansen (door de kamer) en met mijn nieuwe telefoon te spelen.

Het lijkt me dat een gematigde doch overtuigende “JEEJ!” op zijn plaats is:

“JEEJ!”

S.

Scriptofoon

Deze week ben ik voor het eerst zeven dagen in de Universiteitsbibliotheek (UB) geweest. Dat is best vaak. Maar ik troost me met de gedachte dat het daarna alleen nog voorkomt als ik het zelf graag wil. En ik denk niet dat ik ooit nog zeven dagen per week in de UB wil zitten. Dus.

Maar het wordt nog gekker. Ik denk namelijk dat ik morgen én overmorgen OOK in de UB zit. En misschien woensdag ook nog wel. Zou ik al in aanmerking komen voor het Guinness Book of Records? Ik ben ten slotte iedere dag meer dan 5 en misschien wel 6 uur in de bieb geweest. Het is niet zo dat ik even naar binnen ben gelopen om dit record te vestigen. Nee, mijn leven draait om de bibliotheek deze week (en de komende dagen). Tsja, die scriptie moet ook een keer af en dat gaat namelijk iets beter in de UB. Zelfs op zondag.

In ander nieuws: ik mag een nieuwe telefoon uitzoeken bij Hi (of nog goedkoper gaan bellen). Dat wil ik heel graag, maar ik wil ook heel graag afstuderen. Daarom heb ik besloten pas na dinsdag (de deadline) écht te gaan zoeken. Waarschijnlijk wordt het een nieuw toestel, omdat ik nu met een oude Nokia 3410 zit. En gezien het feit dat ook mijn MP3-speler aan vervanging toe begint te zijn, kan ik nu twee spreekwoordelijke vliegen in een spréékwoordelijke klap spreekwoordelijk slaan.

Ik kon het niet laten om toch vast de Hi shop te bekijken op gave modellen (ik geef het toe, ik ben een nerd, soms). Na het debacle met de u600, ben ik niet zo happig op Samsungs, maar de Innov8 ziet er wel het meest relaxt uit, met de Nokia N85 op een tweede plaats. HTC Touch HD is ook een optie, maar ik weet niet of ik extreem fan ben van touchscreens (ik heb er geen bijzonder goede ervaringen mee, maar aan de andere kant staat de techniek natuurlijk niet stil). Enfin, daar moet ik me na dinsdag maar eens uitgebreid op gaan oriënteren. Ik wil vooral een gave telefoon die niet vóór het aflopen van mijn abonnement er de brui aan geeft (vooral als ik geen geld heb voor een nieuwe).

Maar goed, nu maak ik dus eerst ‘even’ mijn scriptie af. De resultaten zijn bijna helemaal foutloos (vind ik zelf), dus dat in acht nemende komt de conclusie / discussie vandaag (en anders morgenvroeg) wel af. Dan heb ik (de rest van) de maandag voor een grote herschrijving van de inleiding, het nakijken op foutjes en natuurlijk de literatuurlijst / bijlages. En dan liggen er dinsdag hopelijk twee redelijk geslaagde conceptversies in de postvakjes van mijn begeleiders. En dan is het hopen op de goede afloop… En anders mag ik in ieder geval een mooie telefoon uitzoeken.  Troost zit in de gratis dingen.

C.

C.V.

Ik moet me deze week inschrijven voor de universitaire lerarenopleiding. Daarvoor moet ik naast een aanmeldingsformulier invullen ook een motivatiebrief schrijven, een brief van mijn scriptiebegeleider en een c.v. inleveren. Nu had ik al een tijdje geen c.v. meer gemaakt en kon ik geen oude versie vinden. Dus toen ben ik maar een nieuwe gaan maken. Ik kan u vertellen dat het lange tijd geleden is dat ik zo’n zelfverheerlijkend werk heb gedaan (waarschijnlijk was de laatste keer het maken van de Beste Stefan-banner).

Maar goed, het c.v. is nu dus gemaakt, de motivatiebrief geschreven en ik ga morgen de brief van mijn begeleider scoren. Dan moet ik om onbegrijpelijke reden ook nog een paspoort inleveren, maar verder ben ik ready set go. Volgende stap: scriptie afmaken.

*duikt weer in de boekenbijlage*